2 Reis 4
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 O nweru nwanyị, bụ onye lanụ l'ọgbo ndu mpfuchiru shi alụ iya. Ọ byapfuta Elayịsha bya araku iya sụ: “Onye-ozi ngu, bụ iya bụ ji mu bẹ nwụhuakwaru nụ. O doru ngu ẹnya l'onye-ozi ngu ono shi atsụ Chipfu ebvu. Ọle nta-a bẹ onye o ji ụgwo bẹ byaru g'ọ nata mu ụnwu mu: unwokoro mu labọ l'opfu ụgwo ono; g'ẹphe bụru ohu iya.”
1 Certo dia, a mulher de um dos discípulos dos profetas foi falar a Eliseu: "Teu servo, meu marido, morreu, e tu sabes que ele temia o Senhor. Mas agora veio um credor que está querendo levar meus dois filhos como escravos".
2 Elayịsha sụ nwanyị ono: “?Bụ gụnu bẹ mu e-meru ngu? ?Bụ gụnu bụ iphe, i nweru l'ụlo ngu? Karụ mu iya.”
2 Eliseu perguntou-lhe: "Como posso ajudá-la? Diga-me, o que você tem em casa? " E ela respondeu: "Tua serva não tem nada além de uma vasilha de azeite".
3 Tọbudu iya bụ; ọ sụ: “Je arwọkokpo ndu obutobu unu phẹ ite iphoro. Rwọtakpoo ya igwerigwe.
3 Então disse Eliseu: "Vá pedir emprestadas vasilhas a todos os vizinhos. Mas, peça muitas.
4 Teke i mechaarụ nno; g'unu l'ụnwu ngu bahụ l'ụlo; swọ-chia onwunu l'ụzo. Unu wụ-jishikọta ite ono g'ọ hakọta lẹ manụ; ọphu jiẹrupho; unu edocha iya.”
4 Depois entre em casa com seus filhos e feche a porta. Derrame daquele azeite em cada vasilha e vá separando as que você for enchendo".
5 Ọo ya bụ; nwanyị ono haa ya lụfu; je aswọ-chite onwiya; mẹ ụnwegirima iya l'ụlo. Ẹphe nọdu apatagbaaru iya ite ono; ọ nọdu awụ manụ eye iya.
5 Depois disso, ela foi embora, fechou-se em casa com seus filhos e começou a encher as vasilhas que eles lhe traziam.
6 O be g'ite ono jikọtachaaru g'ọ ha; ọ sụ nwa iya: “Patabanaaru mu ite ọzo!” Ọ sụ iya: “Ọ tọ dụekwa ite ọzo, dụkwadu nụ.” Tọbudu iya bụ; manụ ono sọshi-buhu.
6 Quando todas as vasilhas estavam cheias, ela disse a um dos filhos: "Traga-me mais uma". Mas ele respondeu: "Já acabaram". Então o azeite parou de correr.
7 Nwanyị ono tụgbua je epfuaru iya onye kẹ Chileke ono.
7 Ela foi e contou tudo ao homem de Deus, que lhe disse: "Vá, venda o azeite e pague suas dívidas. E você e seus filhos ainda poderão viver do que sobrar".
8 O -rwua ujiku lanụ; Elayịsha jeshia mkpụkpu Shunemu. O nweru nwanyị, nweru iphe, bu l'ẹka ono, shiru iya ite ẹbyaa. Ọ nọdu abụjewaruro; ọ -nọdu aghata l'ẹka ono; l'ọ bahụ je eria nri.
8 Certo dia, Eliseu foi a Suném, onde uma mulher rica insistiu que ele fosse tomar uma refeição em sua casa. Depois disso, sempre que passava por ali, ele parava para uma refeição.
9 Tọbudu iya bụ; nwanyị ono sụ ji iya: “Lenu; nta-a bẹ mu hụmawaru lẹ nwoke-a, anọduje abya ẹka-a tekenteke-a bẹ bụ onye kẹ Chileke, dụ nsọ.
9 De modo que ela disse ao marido: "Sei que esse homem que sempre vem aqui é um santo homem de Deus.
10 G'anyi meta nwụlo nshịi kpọ-pfube l'eli iya nkanyi; doberu iya ya iphe-azẹe; mẹ teburu; mẹ oshi-anọo; mẹ iphe, aapfụbeje orọku; k'ọphu bụ ọ -byaẹpho; l'ọ nọduje iya.”
10 Vamos construir lá em cima um quartinho de tijolos e colocar nele uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lamparina para ele. Assim, sempre que nos visitar ele poderá ocupá-lo".
11 O be ujiku lanụ gẹ Elayịsha byaru l'ẹka ono; ọ bahụ lẹ nwụlo ono je azẹe.
11 Um dia, quando Eliseu chegou, subiu ao seu quarto e deitou-se.
12 Ọ sụ nwozi iya, bụ Gehazi: “Je ekuaru mu nụ nwanyị Shunemu ono.” O kua ya; ọ bya bya apfụru iya l'iphu.
12 Ele mandou o seu servo Geazi chamar a sunamita. Então ele a chamou, e quando ela veio,
13 Elayịsha sụ nwozi iya g'ọ sụ nwanyị ono: “?Bụ gụnu bẹ ee-meru ngu lẹ k'onwongu, ịilashi lẹ k'iswi ẹhu anyi-a? ?Bụ g'anyi pfuru opfu ẹhu ngu yeru eze; tọ g'anyi pfua ya yeru onye-ishi ndu ojọgu?”
13 Eliseu mandou que Geazi dissesse a ela: "Você teve todo este trabalho por nossa causa. O que podemos fazer por você? Quer que eu interceda por você junto ao rei ou ao comandante do exército? " Ela respondeu: "Estou bem entre minha própria gente".
14 Elayịsha jịa sụ: “?Bụ gụnu bẹ ee-meru nwanyị ono?”
14 Mais tarde Eliseu perguntou a Geazi: "O que se pode fazer por ela? " Ele respondeu: "Bem, ela não tem filhos, e seu marido é idoso".
15 Elayịsha sụ: “Kuẹshidukwa iya.” O bya ekua ya; nwanyị ono jeta bya apfụru l'ọnu mgbo.
15 Então Eliseu mandou chamá-la de novo. Geazi a chamou, e ela veio até a porta.
16 Elayịsha sụ: “Ẹgube nta-a apha ọzo bẹ l'ii-hewaru nwa nwoke l'ẹka.”
16 E ele disse: "Por volta desta época, no ano que vem, você estará com um filho nos braços". Ela contestou: "Não, meu senhor. Não iludas a tua serva, ó homem de Deus! "
17 E mechaa; nwanyị ono tsụta ime; nwụa nwa nwoke l'ẹgube teke ono, Elayịsha pfuru iya opfu iya ono lẹ mgbatapha iya.
17 Mas, como Eliseu lhe dissera, a mulher engravidou e, no ano seguinte, por volta daquela mesma época, deu à luz um filho.
18 O be ujiku lanụ gẹ nwata ono vutawaru; ọ tụgbua jepfushia nna iya l'ẹgu l'ẹka yẹe ndu akpata iphe, ọ kọru l'opfu tụkoru nọdu.
18 O menino cresceu e, certo dia, foi encontrar seu pai, que estava com os ceifeiros.
19 A nọnyaa; ọ rashịaru nna iya sụ: “Ishi mu-o! Ishi mu-o!”
19 De repente, ele começou a chamar o pai, gritando: "Ai, minha cabeça! Ai, minha cabeça! " Então o pai disse a um servo: "Leve-o para a mãe dele".
20 Onye-ozi iya ono bya ekuta nwata ono kulaaru ne iya; ne iya heru iya l'ụtapfu jeye o rwua l'eswe; nwata ono nwụhu.
20 O servo o pegou e o levou à mãe, o menino ficou no colo dela até o meio-dia, quando morreu.
21 O je eworu iya nyebe l'iphe-azẹe onye kẹ Chileke ono; gụ-buru iya ye l'ime ụlo ono; tụgbushia.
21 Ela subiu ao quarto do homem de Deus, deitou o menino na cama, saiu e fechou a porta.
22 Tọbudu iya bụ; ọ bya ekua ji iya sụ: “Jiko yenụru mu onye-ozi lanụ; waa nkapfụ-ịgara lanụ gẹ mu gbaru ẹgwegwa je ibe onye kẹ Chileke; gẹ mu alwa.”
22 Ela chamou o marido e disse: "Preciso de um servo e uma jumenta para ir falar com o homem de Deus. Vou e volto depressa".
23 Ji iya sụ: “?Bụkwa gụnu bẹ iije ibe iya ntanụ-a; g'ọ tọ bụdu l'ọo ọnwa ọ̀phúú; ọzoo eswe-atụta-unme-a?”
23 Ele perguntou: "Mas, por que hoje? Não é lua nova nem sábado! " Ela respondeu: "Não se preocupe".
24 Ọo ya bụ; o dozia nkapfụ-ịgara ono; sụ nwozi ono: “Gbaru iya g'anyi je; te ejekwa iya atọ nwẹhu; gbahaa lẹ mu sụru g'ị tọ nwẹhu.”
24 Ela mandou selar a jumenta, e disse ao servo: "Vamos rápido, só pare quando eu mandar".
25 Nwanyị ono gbagbụa; bya ejepfu onye kẹ Chileke l'úbvú Kamẹlu.
25 Assim ela partiu para encontrar-se com o homem de Deus no monte Carmelo. Quando ele a viu a distância, disse a seu servo Geazi: "Olhe! É a sunamita!
26 Gbagbụa je agba iya ndzuta; g'ị jịa ya sụ: ?Bụa k'ọma? ?Ẹhu dụa ji iya ree? ?Nwatibe iya bẹ ẹhu dụa ree?”
26 Corra ao encontro dela e lhe pergunte: ‘Está tudo bem com você? Tudo bem com seu marido? E com seu filho? ’ " Ela respondeu a Geazi: "Está tudo bem".
27 Nwanyị ono byapfutaẹpho onye kẹ Chileke ono, l'úbvú ono; ọ wọru iya ẹka l'ọkpa. Gehazi byatashịa ya enwufu; onye kẹ Chileke ono sụ: “Parụ iya haa; kẹle aphụ jiru iya obu. Ọphu Chipfu ta abụdu l'o meru gẹ mu maru; tẹme ọphu o pfuduru mu iya.”
27 Ao encontrar o homem de Deus no monte, ela se abraçou aos seus pés. Geazi veio para afastá-la, mas o homem de Deus lhe disse: "Deixe-a em paz! Ela está muito angustiada, mas o Senhor nada me revelou e escondeu de mim a razão de sua angústia".
28 Tọbudu iya bụ; nwanyị ono sụ: “Nnajịuphu mu! ?Mu pfunaru ngu-a opfu nwa? ?Mu ta asụnuru ngu-a g'i ti kobeshi mu obu l'eli?”
28 E disse a mulher: "Acaso eu te pedi um filho, meu senhor? Não te disse para não me dar falsas esperanças? "
29 Elayịsha sụ Gehazi: “Rụkota onwongu; wota oshi-mpalẹka mu phọ gude jeshia. Teke unu lẹ nemadzụ dzudaru; te kelekwa iya ekele; ọphu ọ dụkwa onye ii-kwe ekele mẹ o -kele ngu. Je atụ-kobe nwata ono oshi-mpalẹka mu ono l'atatiphu!”
29 Então Eliseu disse a Geazi: "Ponha a capa por dentro do cinto, pegue o meu cajado e corra. Se você encontrar alguém, não o cumprimente e, se alguém o cumprimentar, não responda. Quando lá chegar, ponha o meu cajado sobre o rosto do menino".
30 Ne nwata ono sụ: “Ọo gẹ Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; tẹme gụbedua nọdua ndzụ g'ị nọ iya-a; bụ g'ọ bụ ire-lanụ lẹ mu ta abyadụ aha ngu!” Ọo ya bụ; Elayịsha gbalihu tsoru iya jeshia.
30 Mas a mãe do menino disse: "Juro pelo nome do Senhor e por tua vida que, se ficares, não irei". Então ele foi com ela.
31 Gehazi vuru ụzo tụgbua je atụ-kobe nwata ono oshi-mpalẹka ono l'atatiphu. Ọphu nwata ono ta tsụkpodaru nụ mẹ pfụu; ọzoo mee ụkporo. Ọo ya bụ; ọ laphu azụ jepfu Elayịsha je asụ iya: “Nwata ọbu te etetakwaru.”
31 Geazi chegou primeiro e pôs o cajado sobre o rosto do menino, mas ele não falou nem reagiu. Então Geazi voltou para encontrar-se com Eliseu e lhe disse: "O menino não voltou a si".
32 Elayịsha bya abahụ l'ụlo; bya ahụma gẹ nwata ono nwụhuru; nyeru l'iphe, ọozeje azẹe.
32 Quando Eliseu chegou à casa, lá estava o menino, morto, estendido na cama.
33 Ọo ya bụ; ọ bahụ l'ime ụlo; bya aswọ-chia ụzo; ọ bụru yẹe nwata ono bẹ nọ l'ụlo ono; ọ nọdu epfu anụ Chipfu.
33 Ele entrou, fechou a porta e orou ao Senhor.
34 Ọ bya agbalihu je azẹ-koru nwata ono l'eli; woru ọnu nkiya tsupfube iya l'ọnu nkiya; pfube iya ẹnya iya l'ẹnya nkiya; woru ẹka iya dobe l'ẹka nkiya. Ọ machịnyaepho onwiya l'eli nwata ono; ẹhu bya evuahaa nwata ono ọku.
34 Então, deitou-se sobre o menino, boca a boca, olhos com olhos, mãos com mãos. Enquanto se debruçava sobre ele, o corpo do menino foi se aquecendo.
35 Elayịsha bya agbalihu; jephee l'ụlo ono; bya alaphu azụ je azẹe machịa onwiya l'eli nwata ono. Nwata zee uze ugbo ẹsaa; bya eworu ẹnya saa.
35 Eliseu levantou-se e começou a andar pelo quarto; depois subiu na cama e debruçou-se mais uma vez sobre ele. O menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Tọbudu iya bụ; Elayịsha kua Gehazi sụ: “Kuẹshidu nwanyị Shunemu-a!” Ọo ya bụ; o kua ya. Nwanyị ono bya abya; Elayịsha sụ iya: “Kutawarọ nwa ngu.”
36 Eliseu chamou Geazi e o mandou chamar a sunamita. E ele obedeceu. Quando ela chegou, Eliseu disse: "Pegue seu filho".
37 Nwanyị ono bata bya adaa kpurumu l'iphu Elayịsha; phozeru iya; bya eduta nwa iya ọ bụru iya atụgbu.
37 Ela entrou, prostrou-se a seus pés, curvando-se até o chão. Então pegou o filho e saiu.
38 O be teke Elayịsha lashịaru mkpụkpu Gilugalu; ẹgu nọdu eme l'alị ono. Ọgbo ndu mpfuchiru bya adọru iya l'iphu; ọ sụ nwozi iya: “Wota eze ite phọ gwọoru ndu ọgbo mpfuchiru ine g'ẹphe ria.”
38 Depois Eliseu voltou a Gilgal. Nesse tempo a fome assolava a região. Quando os discípulos dos profetas estavam reunidos com ele, ordenou ao seu servo: "Ponha o caldeirão no fogo e faça um ensopado para estes homens".
39 No iya; onye lanụ tụgbua bahụ l'ẹgbudu gẹ ya kpata ẹba, ee-ye l'ine ono. O je ahụma vayịnu ọswa. Ọ wọkoo mebyi iya; phụkobe uwe-mgbalanụ iya chịru iya yejia ya eyeji. Ọ lwaẹpho; o byia ya ebyibyi chịru ye l'ite ono, e shiberu ine ono; ọphu ọ dụdu onye maru iphe ọ bụ.
39 Um deles foi ao campo apanhar legumes e encontrou uma trepadeira. Apanhou alguns de seus frutos e encheu deles o seu manto. Quando voltou, cortou-os em pedaços e colocou-os no caldeirão do ensopado, embora ninguém soubesse o que era.
40 A gwọ-gheẹ ya phọ; a wụfuta iya yeru ndu ono g'ẹphe ria. Ẹphe rijeẹpho ine ono; ẹphe chishia mkpu; sụ: “Gụbe onye kẹ Chileke; iphe, nọ l'ite-a egbukwa egbugbu!” Ọphu ẹphe adụhedu ike ria ya.
40 O ensopado foi servido aos homens, mas, logo que o provaram, eles gritaram: "Homem de Deus, há morte na panela! " E não puderam mais tomá-lo.
41 Elayịsha sụ: “Kpotaẹduru mu ukpokutu iphe.” E kpotaru iya ya. O kpota iya ye l'ite ono; bya asụ: “Wụfutawa iya rọ; nụ ndu ono g'ẹphe ria.” A wụfuta iya; ọphu ọ dụedu iphe, egbu egbugbu nọkwadu lẹ nri ono.
41 Então Eliseu pediu um pouco de farinha, colocou no caldeirão e disse: "Sirvam a todos". E já não havia mais perigo no caldeirão.
42 No iya; nwoke lanụ, shi lẹ mkpụkpu Belu-Shalisha wotaru onye kẹ Chileke ishi buredi ụkporo, e gude ukpokutu balị, bụ akpụru-iphe-mbụ ghee; mẹ ishi akpe olemole, o gbutaru k'ọ̀phúú ye l'ẹda iya. Elayịsha sụ nwozi iya: “Woru iya nụ ndu ono g'ẹphe ria.”
42 Veio um homem de Baal-Salisa, trazendo ao homem de Deus vinte pães de cevada, feitos dos primeiros grãos da colheita, e também algumas espigas verdes. Então Eliseu ordenou ao seu servo: "Sirva a todos".
43 Nwozi iya ono sụ: “?Dẹnu gẹ mu e-shi doberu ụmadzu ụkporo ise iphe-a l'iphu?”
43 O auxiliar de Eliseu perguntou: "Como poderei servir isso a cem homens? " Eliseu, porém, respondeu: "Sirva a todos, pois assim diz o Senhor: ‘Eles comerão, e ainda sobrará’ ".
44 Ọo ya bụ; ọ bya edoberu phẹ iya l'iphu; ẹphe ria ya riphodo eriphodo; bụ iphe ono, Chipfu pfuru ono.
44 Então ele serviu a todos, e conforme a palavra do Senhor, eles comeram e ainda sobrou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.