2 Crônicas 20

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E mechaa; ndu Mówabu; mẹ ndu Amọnu; mẹ ndu ọphu harụ bụru ndu Meyuni byatashịa g'ẹphe tsoo Jiehoshafatu ọgu.
1 Depois disso, os exércitos dos moabitas e dos amonitas e alguns meunitas declararam guerra a Josafá.
2 O nweru ndu harụ bya epfuaru Jiehoshafatu sụ iya: “Ikpoto nemadzụ awụkwa abyapfuta ngu ọgu. Ẹphe shikwa l'azụ eze-ẹnyimu abya; mbụ l'ẹphe shi lẹ Edọmu. Ẹphe nọduwaa lẹ Hazazọnu-tama, bụ iya bụ Enu-Gedi.”
2 Mensageiros informaram a Josafá: “Um exército enorme de Edom vem de além do mar Morto contra o rei. Já está em Hazazom-Tamar (isto é, em En-Gedi)”.
3 Ndzụ gụhu Jiehoshafatu; o woru onwiya ghaa l'achọ Chipfu. Ọ bya araa ya arara g'a swịkota ẹgu l'alị Jiuda l'ophu.
3 Josafá ficou amedrontado com essa notícia e pediu orientação ao S enhor . Ordenou um jejum em todo o Judá,
4 Ọo ya bụ; ndu Jiuda tụko g'ẹphe ha dzukọbe g'ẹphe chọo n-yemẹka l'ẹka Chipfu. Ẹphe shi lẹ mkpụkpu, dụkota l'alị Jiuda l'ophu byakọta g'ẹphe chọo Chipfu.
4 e habitantes de todas as cidades de Judá vieram a Jerusalém para buscar a ajuda do S enhor .
5 Tọbudu iya bụ; Jiehoshafatu bya apfụru l'atatiphu edzudzu-ọha ndu Jiuda; mẹ ndu Jierúsalẹmu, dzukọberu l'iphu ọma-unuphu ọ̀phúú, dụ l'eze-ụlo Chipfu;
5 Josafá se pôs em pé diante da comunidade de Judá e de Jerusalém, em frente ao pátio novo do templo do S enhor ,
6 bya asụ: “Gụbe Chipfu, bụ Chileke kẹ nna anyi phẹ; ?tọ bụdu ngu bụ Chileke l'imigwe? ?Tọbudu ngu bụ ishi alị-eze, nọ l'ọhamoha tọo? Ike mẹ ọkpehu bẹ bụ l'ẹka ngu bẹ ọ dụkota; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu onye sụru ngu akpafụ l'iphu.
6 e orou: “Ó S enhor , o Deus de nossos antepassados, somente tu és o Deus que está nos céus. Tu governas todos os reinos da terra. És forte e poderoso, e ninguém pode resistir a ti!
7 Gụbe Chileke anyi; ?tọ bụnaa gụbedua bẹ chịfuru ndu shi buru l'alị-a l'atatiphu ndibe ngu, bụ ndu Ízurẹlu; bya eworu alị ọbu nụ oshilọkpa Ébirihamu, bụ ọ̀nyà ngu g'ọ bụru nkephẹ jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii?
7 Ó nosso Deus, acaso não expulsaste os habitantes desta terra quando Israel, teu povo, chegou? Não deste esta terra para sempre aos descendentes de teu amigo Abraão?
8 Ẹphe buwa iya ebubu; nọduwa iya kpụaru ngu ụlo, bụ ẹka ẹpha ngu a-nọduje ere ire; bya epfua sụ:
8 Teu povo se estabeleceu aqui e construiu este templo em honra ao teu nome.
9 Ọ -bụru l'ẹjo-iphe bẹ byapfutaru anyi; o betakpọoru ọ bụru ọgu; ọzoo l'ịi-nụ anyi aphụ; ọzoo ẹjo iphe-ememe; m'ọ bụ ọkpa-nri byaru; bẹ anyi a-pfụru l'ụlo-a; mbụ l'atatiphu ngu-a; rarụ kpua ngu l'iphe-ẹhuka, anyi eje; l'ịi-nụma olu anyi dzọo anyi; kẹle i bu ebubu l'ụlo-a.
9 Disseram: ‘Se enfrentarmos alguma calamidade, como guerra, praga ou fome, nos colocaremos em tua presença diante deste templo onde teu nome é honrado. Clamaremos a ti em nossa angústia, e tu nos ouvirás e nos salvarás’.
10 “Sụ-a; lewarọ unwoke ndu Amọnu; mẹ ndu Mówabu; mẹ ndu k'úbvú úbvú alị Siye; mbụ ndu ono, i ti kwedu gẹ ndu Ízurẹlu zeba l'alị phẹ lẹ teke ono, ẹphe shi l'alị Ijiputu fụta ono. Ẹphe kwe gbangoo phẹ; haa phẹ emebyishi ono.
10 “Agora, vê o que fazem os exércitos de Amom, Moabe e do monte Seir. Tu não permitiste que nossos antepassados invadissem essas nações quando Israel saiu do Egito, por isso os israelitas se desviaram deles e não os destruíram.
11 Lewarọ l'ọo iphe, ẹphe gude apfụ anyi ụgwo iya bụ l'ẹphe abya anyi achịfu l'iphe, anyi nwe enwenwe; mbụ l'alị-a, ị nụru anyi g'ọ bụru okiphe anyi-a.
11 Vê como nos retribuem! Vieram nos expulsar de nossa terra, que nos deste por herança.
12 Oowaa Chileke anyi; ?tịi gwadụ phẹ ọchi? Noo kẹle anyi te nwedu ike, anyi gude ejepfu ikpoto ndu-a, eze gidigidi abyapfuta anyi-a ọgu. Anyi ta amakwa iphe, anyi e-me; ọle ọo ngu bẹ anyi chịru ẹnya dzee.”
12 Ó nosso Deus, não os castigarás por isso? Não temos forças para lutar com esse exército imenso que está prestes a nos atacar. Não sabemos o que fazer, mas esperamos o socorro que vem de ti”.
13 Ndu Jiuda l'ophu tụko pfụru l'atatiphu Chipfu; yẹle ndu ọphu hagbaa nwanshịi; mẹ unyomu phẹ; mẹ ụnwegirima phẹ.
13 Enquanto todos os homens de Judá estavam diante do S enhor com suas crianças de colo, suas esposas e seus filhos,
14 No iya; Unme Chipfu bya Jiahaziyẹlu l'ẹhu l'echilabọ edzudzu-ọha ono. Jiahaziyẹlu bẹ bụ nwa Zekaraya; Zekaraya bụru nwa Benaya; Benaya bụru nwa Jieyẹlu; Jieyẹlu bụru nwa Matanaya. Jiahaziyẹlu ono bẹ bụ onye Lívayi; bụru oshilọkpa Asafu.
14 o Espírito do S enhor veio sobre um homem ali no meio. Seu nome era Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita descendente de Asafe.
15 Ọ sụ: “Unu ngabẹ nchị; unubẹ ndu Jiuda g'unu ha; mẹ ndu bu lẹ Jierúsalẹmu; mẹ eze, bụ Jiehoshafatu. Wakwa iphe, Chipfu epfu baa: ‘Unu ta atsụkwa ebvu; ọphu ike abvụkwa unu opfu l'unu hụmaru ikpoto ndu-a; kẹle ọgu ono ta abụdu unu a-lwụ iya; ọo Chileke bẹ a-lwụ iya nụ.
15 Ele disse: “Escutem-me, todos vocês, povo de Judá e de Jerusalém! Escute, rei Josafá! Assim diz o S enhor : Não tenham medo! Não fiquem desanimados por causa desse exército imenso, pois a batalha não é sua, mas de Deus.
16 Unu gbalihu echele jepfu phẹ ọgu. Ẹphe e-shi ụzo, nọ l'ibiya k'úbvú Zizu abya; ẹka unu a-hụma phẹ bụ l'ishishi nsụda, nọ l'atatiphu echiẹgu Jieruwẹlu.
16 Amanhã, marchem contra eles. Vocês os encontrarão vindo pela subida de Ziz, no fim do vale que abre para o deserto de Jeruel.
17 Mkpa g'unu lwụa ọgu alwụlwu ta adụdu. Unu dozichaa onwunu; pfụru nwadoo; hụma adzọta, Chipfu a-dzọta unubẹ ndu Jiuda; mẹ ndu Jierúsalẹmu.’ Unu ta atsụshi ebvu; ọphu ẹhu arwụshihukwa unu. O -be echele; unu jepfu phẹ; Chipfu e-swiru unu eswiru.”
17 Quando os encontrarem, porém, não terão de lutar. Tomem suas posições; depois, fiquem parados e vejam o livramento do S enhor . Ele está com vocês, povo de Judá e de Jerusalém. Não tenham medo nem desanimem. Saiam para enfrentá-los amanhã, pois o S enhor está com vocês!”.
18 Tọbudu iya bụ; Jiehoshafatu phozeta iphu l'alị. Ndu Jiuda l'ophu; mẹ ndu bu lẹ Jierúsalẹmu tụko g'ẹphe ha dakọta kpurumu l'atatiphu Chipfu; baahaarụ iya ẹja.
18 Então o rei Josafá se prostrou com o rosto no chão, e todo o povo de Judá e de Jerusalém fez o mesmo, em adoração ao S enhor .
19 Ndu Lívayi, bụ ndu ọphu shi l'eri Kohatu; mẹ ndu ọphu shi l'eri Kora wulihu wata arashị ọ́rà ike gude aja Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu ajaja.
19 Em seguida, os levitas dos clãs de Coate e de Coré se levantaram para louvar em alta voz o S enhor , o Deus de Israel.
20 O be l'ọnmewa ụtsu; ẹphe gbalihu jeshia l'echiẹgu mkpụkpu Tekowa. Ẹphe jenyaa Jiehoshafatu pfụru apfụru sụ: “Unu nụma iphe, mu epfu; unubẹ ndu Jiuda; mẹ ndu bu lẹ Jierúsalẹmu! Unu kweta kẹ Chipfu, bụ Chileke unu; k'ọphu unu a-ngụru angụru. Unu ekweta iphe, ndu mpfuchiru iya epfu; k'ọphu iphe a-nọdu ejehuru unu.”
20 Bem cedo, na manhã seguinte, o exército de Judá saiu para o deserto de Tecoa. No caminho, Josafá parou e disse: “Escutem-me, povo de Judá e de Jerusalém! Creiam no S enhor , seu Deus, e permanecerão firmes. Creiam em seus profetas e terão êxito”.
21 Jiehoshafatu jechaa l'ìdzù; bya atụa ẹka lẹ ndu a-gụru Chipfu ebvu; mbụ ndu a-nọdu aja iya ajaja; yee uwe, dụ nsọ vutaru ndu ojọgu ono ụzo; asụje:
21 Depois de consultar o povo, o rei nomeou cantores para irem adiante do exército, cantando e louvando o S enhor por sua santa majestade. Cantavam assim: “Deem graças ao S seu amor dura para sempre!”.
22 Ẹphe wataẹpho agụ ebvu gude aja Chipfu ajaja; Chipfu woru ndu ojọgu dobe g'ẹphe kpuru ekpuru wata etso ndu Amọnu ono ọgu; mẹ ndu Mówabu; mẹ ndu úbvú úbvú alị Siye, bụ iya bụ ndu ono, byapfutaru ndu Jiuda ọgu ono. Ndu Jiuda lwụ-kpee phẹ l'ọgu ono.
22 No momento em que começaram a cantar e louvar, o S enhor trouxe confusão sobre os exércitos de Amom, Moabe e do monte Seir, e eles começaram a lutar entre si.
23 Ndu Amọnu; mẹ ndu Mówabu zelihu wụpyabe ndu k'úbvú úbvú alị Siye; mebyishikọta phẹ; ẹphe bụru mkpurupyata. Ẹphe gbushigheẹpho ndu k'úbvú úbvú alị Siye ono; ẹphe gbushiaha onwophẹ.
23 Os exércitos de Moabe e Amom se voltaram contra seus aliados do monte Seir e mataram todos eles. Depois que haviam destruído o exército de Seir, começaram a atacar uns aos outros.
24 Ndu Jiuda bya erwua l'ẹka aagbẹje lee ẹnya l'echiẹgu; ẹphe bya ele ẹnya l'ụzo ẹka ikpoto ndu ono kụru. Iphe, ẹphe hụmaru bụru odzu, dabyigbaaru l'alị; mbụ ọphu ọ tọ dụdu onye ọphu nahụru nụ.
24 Quando os homens de Judá chegaram ao local de onde se avista o deserto, viram apenas cadáveres no chão, até onde se podia enxergar. Não escapou nem um só dos inimigos.
25 Ọo ya bụ; Jiehoshafatu yẹle ndu nkiya wụru jeshia egwe ivu ndu ono; je asụ-vu ikpoto iphe-edobe; mẹ ivu, bụ agụta agụta; mẹ ẹkwa; mẹ iphe, vugbaa oke aswa; mbụ iphe, habe shii k'ọphu ẹphe ata dụdu ike egwetagbudu iya. Iphe ọkwata ono bẹ ha shii; k'ọphu ẹphe gwerụ iya ujiku ẹto.
25 O rei Josafá e seus homens saíram para recolher os despojos. Encontraram grande quantidade de suprimentos, roupas e outros objetos de valor, mais do que eram capazes de carregar. Havia tantos despojos que levaram três dias para recolher tudo.
26 O be lẹ mbọku ọphu kwe iya ẹno; ẹphe dzukọta lẹ nsụda Beraka; nọdu l'ẹka ono jaa Chipfu ajaja. Ọo ya meru g'o gude ẹphe kuahaa ẹka ono nsụda Beraka byasụ ntanụ.
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, que recebeu esse nome depois daquele dia, pois louvaram o S enhor ali. Por isso, até hoje é chamado de vale de Beracá.
27 Tọbudu iya bụ; ndu Jiuda l'ophu; mẹ ndu Jierúsalẹmu tụko lwatashịa Jierúsalẹmu. Ọ bụru Jiehoshafatu bụ onye-ishi phẹ. Ẹphe gude ẹhu-ụtso awụ alwa; kẹle Chipfu bẹ mewaru g'ẹphe tụru okoo kpua ndu ọhogu phẹ.
27 Então todos os soldados de Judá e de Jerusalém voltaram, com Josafá à frente, muito alegres porque o S enhor lhes tinha dado vitória sobre seus inimigos.
28 Ẹphe wụbata lẹ Jierúsalẹmu; akpọ une; mẹ ogumogu; bya egbu opu gude abahụ l'ụlo Chipfu.
28 Entraram marchando em Jerusalém, ao som de harpas, liras e trombetas, e foram ao templo do S enhor .
29 No iya; iphe, bụ ndu eze ndu alị ọzo l'ophu nụmaepho lẹ Chipfu tsoru ndu ọhogu ndu Ízurẹlu ọgu; ẹphe tsụahaa ya ebvu.
29 Quando todos os reinos vizinhos souberam que o próprio S enhor havia lutado contra os inimigos de Israel, o temor de Deus veio sobre eles.
30 Ọo ya bụ; alị-eze Jiehoshafatu dakọta jii; kẹle Chileke iya bẹ meru g'ọ tụta unme ibekẹboebo.
30 E o reino de Josafá teve paz, pois seu Deus lhe deu descanso de todos os lados.
31 Ọ bụru iya bụ lẹ Jiehoshafatu abụru eze ndu Jiuda. Iphe, ọ nọru bụ ụkporo apha l'apha iri l'ise teke ọ watarụ abụru eze. Ọ nọo l'aba-eze ono ụkporo apha l'apha ise lẹ Jierúsalẹmu. Ẹpha ne iya bụ Azụba nwada Shilihi.
31 Assim, Josafá reinou sobre a terra de Judá. Tinha 35 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por 25 anos. Sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Jiehoshafatu tsoru ụzo, nna iya, bụ Asa tsoru. Ọ tọ dụdu ọphu ọ harụ mẹ nanụ. O meru iphe, pfụru ọto l'ẹnya Chipfu.
32 Josafá foi um bom rei, que seguiu o exemplo de seu pai, Asa, e fez o que era certo aos olhos do S enhor .
33 Ọle ọ tọ lwụduru ẹka aagwajẹ iphe; tẹme ọphu ndu Jiuda te edobeduru obu phẹ l'ẹka Chileke kẹ nna phẹ nọ.
33 Contudo, não removeu todos os santuários idólatras, e o povo não se comprometeu a seguir o Deus de seus antepassados.
34 Iphe ọzo, Jiehoshafatu megbabẹru; e -shi l'ishi jeye l'ẹka ọ bvụru bẹ e dekọtaru l'ẹkwo, e deru iphe, meru nụ teke Jiehu nwa Hanani nọ ndzụ; mbụ ọphu e deru l'ẹkwo ndu eze ndu Ízurẹlu.
34 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, do início ao fim, estão anotados nos Registros de Jeú, filho de Hanani , e foram incluídos no Livro dos Reis de Israel .
35 E mechaa; Jiehoshafatu, bụ eze ndu Jiuda; yẹle Éhazaya, bụ eze ndu Ízurẹlu je atụgba bụru nanụ; mbụ onye ono, meru ẹjo-iphe ono.
35 Algum tempo depois, Josafá, rei de Judá, fez um acordo com Acazias, rei de Israel, que era um homem muito perverso.
36 Yẹle iya bẹ tụgbaru pyịshia ụgbo-mini, ee-gude agbaru iya nghọ. Ọ bụru lẹ mkpụkpu Eziyọnu-Geba bẹ ẹphe nọ pyịshia ụgbo-mini ono.
36 Juntos, construíram uma frota de navios mercantes no porto em Eziom-Geber.
37 Tọbudu iya bụ; Eliyéza, bụ nwa Dodavahu kẹ mkpụkpu Maresha bya epfuru mabẹru Jiehoshafatu sụ: “Eshi ọphu gụ lẹ Éhazaya tụgbaberu bẹ Chipfu a-tụko iphe, i mekọtaru mebyishikọta.” Ụgbo ono kpukọta; ọphu ẹphe egudeẹdu iya agba nghọ.
37 Então Eliézer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: “Porque você se aliou ao rei Acazias, o S enhor destruirá o que você construiu”. Assim, as embarcações naufragaram e nunca chegaram a navegar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.