2 Crônicas 20

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E mechaa; ndu Mówabu; mẹ ndu Amọnu; mẹ ndu ọphu harụ bụru ndu Meyuni byatashịa g'ẹphe tsoo Jiehoshafatu ọgu.
1 Algum tempo depois, os exércitos dos moabitas e dos amonitas, junto com os meunitas, invadiram o país de Judá.
2 O nweru ndu harụ bya epfuaru Jiehoshafatu sụ iya: “Ikpoto nemadzụ awụkwa abyapfuta ngu ọgu. Ẹphe shikwa l'azụ eze-ẹnyimu abya; mbụ l'ẹphe shi lẹ Edọmu. Ẹphe nọduwaa lẹ Hazazọnu-tama, bụ iya bụ Enu-Gedi.”
2 Alguns homens vieram e disseram a Josafá: — Um exército enorme do país de Edom veio do outro lado do mar Morto para atacar o senhor. Eles já conquistaram a cidade de Hazazão-Tamar. (Hazazão-Tamar e Fonte de Gedi são o mesmo lugar.)
3 Ndzụ gụhu Jiehoshafatu; o woru onwiya ghaa l'achọ Chipfu. Ọ bya araa ya arara g'a swịkota ẹgu l'alị Jiuda l'ophu.
3 Josafá ficou com medo e orou a Deus, o Senhor , pedindo socorro. Depois deu ordem para que todo o povo de Judá jejuasse.
4 Ọo ya bụ; ndu Jiuda tụko g'ẹphe ha dzukọbe g'ẹphe chọo n-yemẹka l'ẹka Chipfu. Ẹphe shi lẹ mkpụkpu, dụkota l'alị Jiuda l'ophu byakọta g'ẹphe chọo Chipfu.
4 Todos se reuniram para pedir socorro ao Senhor ; de todas as cidades do país o povo veio a Jerusalém.
5 Tọbudu iya bụ; Jiehoshafatu bya apfụru l'atatiphu edzudzu-ọha ndu Jiuda; mẹ ndu Jierúsalẹmu, dzukọberu l'iphu ọma-unuphu ọ̀phúú, dụ l'eze-ụlo Chipfu;
5 A gente de Judá e de Jerusalém se reuniu no pátio novo do Templo, e Josafá se pôs de pé no meio deles
6 bya asụ: “Gụbe Chipfu, bụ Chileke kẹ nna anyi phẹ; ?tọ bụdu ngu bụ Chileke l'imigwe? ?Tọbudu ngu bụ ishi alị-eze, nọ l'ọhamoha tọo? Ike mẹ ọkpehu bẹ bụ l'ẹka ngu bẹ ọ dụkota; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu onye sụru ngu akpafụ l'iphu.
6 e orou assim: — Ó
7 Gụbe Chileke anyi; ?tọ bụnaa gụbedua bẹ chịfuru ndu shi buru l'alị-a l'atatiphu ndibe ngu, bụ ndu Ízurẹlu; bya eworu alị ọbu nụ oshilọkpa Ébirihamu, bụ ọ̀nyà ngu g'ọ bụru nkephẹ jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii?
7 Tu és o nosso Deus; expulsaste os moradores desta terra de diante do teu povo de Israel e deste a terra deles para sempre a nós, os descendentes de Abraão, teu amigo.
8 Ẹphe buwa iya ebubu; nọduwa iya kpụaru ngu ụlo, bụ ẹka ẹpha ngu a-nọduje ere ire; bya epfua sụ:
8 O teu povo tem morado nesta terra, e aqui construímos um Templo em tua honra. Nós dissemos assim:
9 Ọ -bụru l'ẹjo-iphe bẹ byapfutaru anyi; o betakpọoru ọ bụru ọgu; ọzoo l'ịi-nụ anyi aphụ; ọzoo ẹjo iphe-ememe; m'ọ bụ ọkpa-nri byaru; bẹ anyi a-pfụru l'ụlo-a; mbụ l'atatiphu ngu-a; rarụ kpua ngu l'iphe-ẹhuka, anyi eje; l'ịi-nụma olu anyi dzọo anyi; kẹle i bu ebubu l'ụlo-a.
9 “Se alguma desgraça cair sobre nós como castigo, seja guerra, ou doenças, ou falta de alimentos, então nos ajuntaremos em frente deste Templo, onde tu moras, e no nosso sofrimento clamaremos a ti pedindo socorro, e tu atenderás o nosso pedido.”
10 “Sụ-a; lewarọ unwoke ndu Amọnu; mẹ ndu Mówabu; mẹ ndu k'úbvú úbvú alị Siye; mbụ ndu ono, i ti kwedu gẹ ndu Ízurẹlu zeba l'alị phẹ lẹ teke ono, ẹphe shi l'alị Ijiputu fụta ono. Ẹphe kwe gbangoo phẹ; haa phẹ emebyishi ono.
10 — Agora os amonitas e os moabitas, junto com os edomitas, invadiram o nosso país. Quando os nossos antepassados estavam vindo do Egito, tu não os deixaste invadir as terras daqueles povos. Por isso, os nossos antepassados se desviaram delas e não destruíram aqueles povos.
11 Lewarọ l'ọo iphe, ẹphe gude apfụ anyi ụgwo iya bụ l'ẹphe abya anyi achịfu l'iphe, anyi nwe enwenwe; mbụ l'alị-a, ị nụru anyi g'ọ bụru okiphe anyi-a.
11 Mas agora eles nos pagam assim: estão nos atacando para nos expulsar da terra que nos deste para sempre.
12 Oowaa Chileke anyi; ?tịi gwadụ phẹ ọchi? Noo kẹle anyi te nwedu ike, anyi gude ejepfu ikpoto ndu-a, eze gidigidi abyapfuta anyi-a ọgu. Anyi ta amakwa iphe, anyi e-me; ọle ọo ngu bẹ anyi chịru ẹnya dzee.”
12 Ó nosso Deus, castiga essa gente, pois não somos bastante fortes para resistir a esse enorme exército que está avançando contra nós. Não sabemos o que fazer e olhamos para ti, pedindo socorro!
13 Ndu Jiuda l'ophu tụko pfụru l'atatiphu Chipfu; yẹle ndu ọphu hagbaa nwanshịi; mẹ unyomu phẹ; mẹ ụnwegirima phẹ.
13 Todos os homens de Judá estavam ali de pé em frente do Templo, junto com as suas mulheres e os seus filhos e até as crianças de colo.
14 No iya; Unme Chipfu bya Jiahaziyẹlu l'ẹhu l'echilabọ edzudzu-ọha ono. Jiahaziyẹlu bẹ bụ nwa Zekaraya; Zekaraya bụru nwa Benaya; Benaya bụru nwa Jieyẹlu; Jieyẹlu bụru nwa Matanaya. Jiahaziyẹlu ono bẹ bụ onye Lívayi; bụru oshilọkpa Asafu.
14 De repente, o Espírito de Deus desceu sobre um levita que estava ali no meio do povo. Chamava-se Jaaziel e era descendente de Asafe. Jaaziel era filho de Zacarias, neto de Benaías, bisneto de Jeiel e trineto de Matanias.
15 Ọ sụ: “Unu ngabẹ nchị; unubẹ ndu Jiuda g'unu ha; mẹ ndu bu lẹ Jierúsalẹmu; mẹ eze, bụ Jiehoshafatu. Wakwa iphe, Chipfu epfu baa: ‘Unu ta atsụkwa ebvu; ọphu ike abvụkwa unu opfu l'unu hụmaru ikpoto ndu-a; kẹle ọgu ono ta abụdu unu a-lwụ iya; ọo Chileke bẹ a-lwụ iya nụ.
15 Jaaziel disse: — Povo de Judá, moradores de Jerusalém e rei Josafá, prestem atenção! Escutem isto que o
16 Unu gbalihu echele jepfu phẹ ọgu. Ẹphe e-shi ụzo, nọ l'ibiya k'úbvú Zizu abya; ẹka unu a-hụma phẹ bụ l'ishishi nsụda, nọ l'atatiphu echiẹgu Jieruwẹlu.
16 Amanhã vocês os atacarão quando eles vierem pela subida de Zis. Vocês se encontrarão com eles no fim do vale que dá para o deserto de Jeruel.
17 Mkpa g'unu lwụa ọgu alwụlwu ta adụdu. Unu dozichaa onwunu; pfụru nwadoo; hụma adzọta, Chipfu a-dzọta unubẹ ndu Jiuda; mẹ ndu Jierúsalẹmu.’ Unu ta atsụshi ebvu; ọphu ẹhu arwụshihukwa unu. O -be echele; unu jepfu phẹ; Chipfu e-swiru unu eswiru.”
17 Quando os encontrarem, vocês não precisarão lutar. Fiquem parados ali e verão como o Senhor Deus salvará vocês. Povo de Judá e moradores de Jerusalém, não se assustem, nem fiquem com medo; marchem contra os inimigos amanhã, pois eu, o Senhor , estarei com vocês.”
18 Tọbudu iya bụ; Jiehoshafatu phozeta iphu l'alị. Ndu Jiuda l'ophu; mẹ ndu bu lẹ Jierúsalẹmu tụko g'ẹphe ha dakọta kpurumu l'atatiphu Chipfu; baahaarụ iya ẹja.
18 Então o rei Josafá se ajoelhou e encostou o rosto no chão; e todo o povo de Judá e os moradores de Jerusalém também se ajoelharam na presença de Deus, o Senhor , e o adoraram.
19 Ndu Lívayi, bụ ndu ọphu shi l'eri Kohatu; mẹ ndu ọphu shi l'eri Kora wulihu wata arashị ọ́rà ike gude aja Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu ajaja.
19 Aí os levitas que eram descendentes de Coate e de Corá começaram a louvar o Senhor , o Deus de Israel, em voz bem alta.
20 O be l'ọnmewa ụtsu; ẹphe gbalihu jeshia l'echiẹgu mkpụkpu Tekowa. Ẹphe jenyaa Jiehoshafatu pfụru apfụru sụ: “Unu nụma iphe, mu epfu; unubẹ ndu Jiuda; mẹ ndu bu lẹ Jierúsalẹmu! Unu kweta kẹ Chipfu, bụ Chileke unu; k'ọphu unu a-ngụru angụru. Unu ekweta iphe, ndu mpfuchiru iya epfu; k'ọphu iphe a-nọdu ejehuru unu.”
20 Na manhã seguinte, todos se levantaram cedo e foram para o deserto de Tecoa. Ao saírem, Josafá ficou de pé e disse: — Povo de Judá e moradores de Jerusalém, escutem! Confiem no
21 Jiehoshafatu jechaa l'ìdzù; bya atụa ẹka lẹ ndu a-gụru Chipfu ebvu; mbụ ndu a-nọdu aja iya ajaja; yee uwe, dụ nsọ vutaru ndu ojọgu ono ụzo; asụje:
21 Depois de consultar o povo, Josafá ordenou que alguns cantores vestissem roupas sagradas e marchassem à frente do exército, louvando a Deus e cantando assim: “Louvem a Deus, o porque o seu amor dura para sempre.”
22 Ẹphe wataẹpho agụ ebvu gude aja Chipfu ajaja; Chipfu woru ndu ojọgu dobe g'ẹphe kpuru ekpuru wata etso ndu Amọnu ono ọgu; mẹ ndu Mówabu; mẹ ndu úbvú úbvú alị Siye, bụ iya bụ ndu ono, byapfutaru ndu Jiuda ọgu ono. Ndu Jiuda lwụ-kpee phẹ l'ọgu ono.
22 Logo que começaram a cantar, o Senhor Deus causou confusão entre os moabitas, os amonitas e os edomitas, e eles foram derrotados.
23 Ndu Amọnu; mẹ ndu Mówabu zelihu wụpyabe ndu k'úbvú úbvú alị Siye; mebyishikọta phẹ; ẹphe bụru mkpurupyata. Ẹphe gbushigheẹpho ndu k'úbvú úbvú alị Siye ono; ẹphe gbushiaha onwophẹ.
23 Os amonitas e os moabitas atacaram os edomitas e os destruíram completamente; depois os amonitas lutaram contra os moabitas, e os dois lados também acabaram se destruindo.
24 Ndu Jiuda bya erwua l'ẹka aagbẹje lee ẹnya l'echiẹgu; ẹphe bya ele ẹnya l'ụzo ẹka ikpoto ndu ono kụru. Iphe, ẹphe hụmaru bụru odzu, dabyigbaaru l'alị; mbụ ọphu ọ tọ dụdu onye ọphu nahụru nụ.
24 Quando o exército de Judá chegou a um lugar alto no deserto, eles viram o chão coberto de mortos; ninguém tinha escapado com vida.
25 Ọo ya bụ; Jiehoshafatu yẹle ndu nkiya wụru jeshia egwe ivu ndu ono; je asụ-vu ikpoto iphe-edobe; mẹ ivu, bụ agụta agụta; mẹ ẹkwa; mẹ iphe, vugbaa oke aswa; mbụ iphe, habe shii k'ọphu ẹphe ata dụdu ike egwetagbudu iya. Iphe ọkwata ono bẹ ha shii; k'ọphu ẹphe gwerụ iya ujiku ẹto.
25 Aí Josafá e os seus soldados avançaram e começaram a pegar tudo o que havia no acampamento inimigo. Encontraram muitos animais de carga, armas, roupas e objetos de valor. Levaram três dias pegando as coisas, mas havia tanto, que não puderam levar tudo.
26 O be lẹ mbọku ọphu kwe iya ẹno; ẹphe dzukọta lẹ nsụda Beraka; nọdu l'ẹka ono jaa Chipfu ajaja. Ọo ya meru g'o gude ẹphe kuahaa ẹka ono nsụda Beraka byasụ ntanụ.
26 No quarto dia, todos se reuniram no vale de Beraca e louvaram o Senhor . É por isso que aquele lugar se chama vale de Beraca até hoje .
27 Tọbudu iya bụ; ndu Jiuda l'ophu; mẹ ndu Jierúsalẹmu tụko lwatashịa Jierúsalẹmu. Ọ bụru Jiehoshafatu bụ onye-ishi phẹ. Ẹphe gude ẹhu-ụtso awụ alwa; kẹle Chipfu bẹ mewaru g'ẹphe tụru okoo kpua ndu ọhogu phẹ.
27 Depois os soldados de Judá e de Jerusalém, com Josafá à frente, voltaram alegres para Jerusalém. Estavam contentes porque o Senhor Deus lhes tinha dado a vitória na luta contra os seus inimigos.
28 Ẹphe wụbata lẹ Jierúsalẹmu; akpọ une; mẹ ogumogu; bya egbu opu gude abahụ l'ụlo Chipfu.
28 Quando chegaram a Jerusalém, foram até o Templo, ao som de música de harpas , liras e trombetas.
29 No iya; iphe, bụ ndu eze ndu alị ọzo l'ophu nụmaepho lẹ Chipfu tsoru ndu ọhogu ndu Ízurẹlu ọgu; ẹphe tsụahaa ya ebvu.
29 Quando os outros povos souberam que o Senhor havia derrotado os inimigos de Israel, ficaram todos com medo.
30 Ọo ya bụ; alị-eze Jiehoshafatu dakọta jii; kẹle Chileke iya bẹ meru g'ọ tụta unme ibekẹboebo.
30 Assim o reinado de Josafá continuou tranquilo, pois Deus lhe deu paz com todas as nações vizinhas.
31 Ọ bụru iya bụ lẹ Jiehoshafatu abụru eze ndu Jiuda. Iphe, ọ nọru bụ ụkporo apha l'apha iri l'ise teke ọ watarụ abụru eze. Ọ nọo l'aba-eze ono ụkporo apha l'apha ise lẹ Jierúsalẹmu. Ẹpha ne iya bụ Azụba nwada Shilihi.
31 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém vinte e cinco anos. A sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Jiehoshafatu tsoru ụzo, nna iya, bụ Asa tsoru. Ọ tọ dụdu ọphu ọ harụ mẹ nanụ. O meru iphe, pfụru ọto l'ẹnya Chipfu.
32 Como Asa, o seu pai, havia feito antes dele, Josafá fez o que o Senhor Deus considera certo.
33 Ọle ọ tọ lwụduru ẹka aagwajẹ iphe; tẹme ọphu ndu Jiuda te edobeduru obu phẹ l'ẹka Chileke kẹ nna phẹ nọ.
33 Mas os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, pois o povo ainda não tinha resolvido adorar somente o Deus dos seus antepassados.
34 Iphe ọzo, Jiehoshafatu megbabẹru; e -shi l'ishi jeye l'ẹka ọ bvụru bẹ e dekọtaru l'ẹkwo, e deru iphe, meru nụ teke Jiehu nwa Hanani nọ ndzụ; mbụ ọphu e deru l'ẹkwo ndu eze ndu Ízurẹlu.
34 Todas as outras coisas que Josafá fez, desde o começo até o fim do seu reinado, estão escritas na História de Jeú, filho de Hanani , que faz parte da História dos Reis de Israel .
35 E mechaa; Jiehoshafatu, bụ eze ndu Jiuda; yẹle Éhazaya, bụ eze ndu Ízurẹlu je atụgba bụru nanụ; mbụ onye ono, meru ẹjo-iphe ono.
35 Mais tarde, o rei Josafá se tornou aliado de Acazias, rei de Israel, que vivia uma vida cheia de maldade.
36 Yẹle iya bẹ tụgbaru pyịshia ụgbo-mini, ee-gude agbaru iya nghọ. Ọ bụru lẹ mkpụkpu Eziyọnu-Geba bẹ ẹphe nọ pyịshia ụgbo-mini ono.
36 Eles fizeram um acordo para construírem navios que fossem até a Espanha; os navios foram construídos em Eziom-Geber.
37 Tọbudu iya bụ; Eliyéza, bụ nwa Dodavahu kẹ mkpụkpu Maresha bya epfuru mabẹru Jiehoshafatu sụ: “Eshi ọphu gụ lẹ Éhazaya tụgbaberu bẹ Chipfu a-tụko iphe, i mekọtaru mebyishikọta.” Ụgbo ono kpukọta; ọphu ẹphe egudeẹdu iya agba nghọ.
37 Mas Eliézer, filho de Dodavá, profetizou contra Josafá o seguinte: — O Os navios se quebraram e não puderam ir até a Espanha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.