1 Samuel 30

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ọ bya ebe gẹ Dévidi yẹe unwoke iya rwuẹrupho mkpụkpu Zikulagu lẹ mbọku ọphu kwe iya ẹto, ẹphe gbẹshiru; ẹphe hụma lẹ ndu Amalẹku byawaru alwụa ndu bu l'echiẹgu ndọhali waa ndu mkpụkpu Zikulagu alwụlwu. Ẹphe lwụru Zikulagu woru ọku tụfu iya.
1 Quando Davi e seus soldados chegaram a Ziclague, no terceiro dia, os amalequitas tinham atacado o Neguebe e Ziclague, e haviam incendiado a cidade.
2 Ndu Amalẹku ono kpụkotachaa ụnwanyi, nọ iya nụ lẹ ndzụ; kpụtachaa ẹgirima mẹ ọgerenya. Ọphu ọ tọ dụdu mẹ onye lanụ ẹphe gburu egbugbu; gbahaẹpho akpụko bẹ ẹphe kpụkoru phẹ lashịa.
2 Levaram como prisioneiros todos os que lá estavam: as mulheres, os jovens e os idosos. A ninguém mataram, mas os levaram consigo, quando prosseguiram seu caminho.
3 Noo ya; Dévidi yẹe unwoke iya ono bya abyarwuta Zikulagu; bya ahụma g'ọku mebyishiru iya; tẹme a kpụkoo unyomu phẹ; mẹ ụnwegirima phẹ lẹ ndzụ.
3 Ao chegarem a Ziclague, Davi e seus soldados encontraram a cidade destruída pelo fogo e viram que suas mulheres, filhos e filhas haviam sido levados como prisioneiros.
4 Tọbudu iya bụ; Dévidi yẹe ndu ono, yẹe ya tụkoru swịru ono chishia mkpu ẹkwa; raẹ ya phọ jasụ ike ẹkwa bvụshikota phẹ.
4 Então Davi e seus soldados choraram em alta voz até não terem mais forças.
5 Unyomu Dévidi ẹphe n'ẹbo, bụ iya bụ Ahinowamu, onye Jiezerẹlu; mẹ Abigelu, ọphu ji iya, bụ Nebalụ nwụhuwaru; mbụ onye Kamẹlu bẹ a kpụtachaaru.
5 As duas mulheres de Davi também tinham sido levadas: Ainoã de Jezreel, e Abigail de Carmelo, a que fora mulher de Nabal.
6 Iphe ono tsụshia Dévidi l'ẹhu ike; kẹle ndu ono bẹ epfu g'ẹphe tugbua ya lẹ mkpuma. Onyenọnu l'ime phẹ bẹ ẹhu gbangahụchaaru lẹ k'ụnwu phẹ unwoke mẹ ụnwada phẹ, a kpụtaru. Ọle Dévidi bẹ gbatarụ onwiya ike l'ime Chipfu, bụ Chileke iya.
6 Davi ficou profundamente angustiado, pois os homens falavam em apedrejá-lo; todos estavam amargurados por causa de seus filhos e suas filhas. Davi, porém, fortaleceu-se no Senhor seu Deus.
7 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya epfuaru Abyiyata, onye uke Chileke; mbụ nwa Ahimẹleku sụ iya: “Wotaru mu nụ uwe-ukuvu ono!” Abyiyata chịta iya chịjeru iya.
7 Então Davi disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: "Traga-me o colete sacerdotal". Abiatar o trouxe a Davi,
8 Dévidi bya ajịa Chipfu sụ: “?Bụ gẹ mu chịpfuru ikpoto ndu ọ-lwụa-ọla-a? ?Mu a-gbapfu phẹ-a tọo?”
8 e ele perguntou ao Senhor: "Devo perseguir este bando de invasores? Irei alcançá-los? " E o Senhor respondeu: "Persiga-os; é certo que você os alcançará e conseguirá libertar os prisioneiros".
9 Dévidi yẹe unwoke, yẹe ya swị, dụ ụnu l'ụkporo iri bya agbarwua nggele Besọ. O rwua l'ẹka ono o nweru ndu ọphu harụ nọshia;
9 Davi e os seiscentos homens que estavam com ele foram ao ribeiro de Besor, onde ficaram alguns,
10 kẹle ụmadzu ụkporo iri l'ime phẹ bẹ ike bvụeberu k'ọphu ẹphe ta adụdu ike daa nggele ono. Ọ bụru Dévidi waa ụnu nemadzụ k'ọphuu bẹ chịkwaseru ndu ono.
10 pois duzentos deles estavam exaustos demais para atravessar o ribeiro. Todavia, Davi e quatrocentos homens continuaram a perseguição.
11 Ẹphe gbata je ahụma onye Ijiputu lẹ mgbẹgu. Ẹphe duta iya dupfu Dévidi. Ẹphe bya eworu nri nụ iya o ria; bya echebe iya mini ọ ngụa.
11 Encontraram um egípcio no campo e o trouxeram a Davi. Deram-lhe água e comida:
12 Ẹphe woru ibiribe ẹcha-mbekee, e gude akpụru oshi figu mee nụ iya; wafụa ọphu e gude akpụru vayịnu ghee. Ọ bya eria ya rọkota ike; kẹle o to riduru nri; ọphu ọ tọ ngụduru mini e -shi k'abalị ẹto; eswe l'ẹnyashi.
12 um pedaço de bolo de figos prensados e dois bolos de uvas passas. Ele comeu e recobrou as forças, pois tinha ficado três dias e três noites sem comer e sem beber.
13 Dévidi jịa ya sụ: “?Bụ onye kẹ ndu ole bẹ ị bụ? Tẹme ?bụ awe bẹ i shi bya?”
13 Davi lhe perguntou: "A quem você pertence e de onde vem? " Ele respondeu: "Sou um jovem egípcio, servo de um amalequita. Meu senhor me abandonou quando fiquei doente há três dias.
14 Anyi jeru alwụa ndu Kereti, bu l'ụzo ndọhali; mẹ ndu bu l'ẹka iya kẹ ndu Jiuda; mẹ ndu Kalẹbu, bu l'echiẹgu ndọhali. Anyi tụa ọku lẹ mkpụkpu Zikulagu.”
14 Nós atacamos o Neguebe dos queretitas, o território que pertence a Judá e o Neguebe de Calebe. E incendiamos a cidade de Ziclague".
15 Dévidi jịa ya sụ: “?Ịi-dụ ike duru mu je egoshi mu ikpoto ndu ọ-lwụa-ọlaa ono?”
15 Davi lhe perguntou: "Você pode levar-me até esse bando de invasores? " Ele respondeu: "Jura, diante de Deus, que não me matarás nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e te levarei até eles".
16 O duru Dévidi phẹ rwua. Ndu Amalẹku ono dọru l'alị ono; eri angụ; bya eme ẹmereme k'ikpoto iphe ono, ẹphe gwekọru l'alị ndu Filisitayinu; mẹ kẹ ndu Jiuda ono.
16 Quando ele levou Davi até lá, eles estavam espalhados pela região, comendo, bebendo e festejando os muitos bens que haviam tomado da terra dos filisteus e de Judá.
17 Dévidi phẹ datso phẹ ọgu; shi l'ụzenyashi mbọku ono lwụa phẹ jasụ l'ụzenyashi echele iya. Ọphu ọ tọ dụdu m'ọ onye lanụ, gbalarụ nụ; a -gụfuepho ụnu ụnwokorobya, nyihuru eli ịnya-kamẹlu gbala.
17 Davi os atacou no dia seguinte, desde o amanhecer até à tarde, e nenhum deles escapou, com a exceção de quatrocentos jovens que montaram em camelos e fugiram.
18 Dévidi phẹ tụkokpoo iphemiphe ono, ndu Amalẹku gwekọru phọ nafụtachaa; lụfuchaa l'unyomu iya phọ ẹphe n'ẹbo.
18 Davi recuperou tudo o que os amalequitas tinham levado, incluindo suas duas mulheres.
19 Ọphu ọ dụdu iphe phẹ ọphu tuphahụru etuphahụ; onye upfu mẹ onye nta; unwokoro mẹ ụnwumgboko; iphe, a kwatarụ l'ọkwata; mẹkpoo iphe mmanụ ọzo, ẹphe gwekọru egwekọ. Dévidi phẹ tụko iya naphutachaa azụ.
19 Nada faltou; nem jovens, nem velhos, nem filhos, nem filhas, nem bens nem qualquer outra coisa que fora levada. Davi recuperou tudo.
20 Dévidi phẹ bya akpụkochaa atụru ndu Amalẹku; mẹ eghu phẹ; mẹ eswi phẹ. Ndu ojọgu Dévidi kparụ ẹku ono vuru ụzo asụje: “Ọwa-a bụ iphe, Dévidi kwatarụ l'ọkwata.”
20 E tomou também todos os rebanhos dos amalequitas, e seus soldados os conduziram à frente dos outros animais, dizendo: "Estes são os despojos de Davi".
21 Ọo ya bụ; Dévidi bya abyapfuta ụmadzu ụkporo iri phọ bụ ndu ono, ike bvụshiru k'ọphu ẹphe ta adụedu ike tsoru iya phọ; mbụ ndu ono, a harụ l'azụ nggele Besọ azụ iya ọphu-a. Ẹphe wụfuta g'ẹphe gba Dévidi yẹe ndu ọphu yẹe ya swị ndzuta. Dévidi jerwua bya ekele phẹ ekele.
21 Então Davi foi até os duzentos homens que estavam exaustos demais para segui-lo e tinham ficado no ribeiro de Besor. Eles saíram para encontrar Davi e os que estavam com ele. Ao se aproximar com seus soldados, Davi os saudou.
22 Ndu ẹjo nemadzụ mẹ ndu mkpaka l'ime ndu ono, tso Dévidi ono bya asụ: “Eshi ọphu anyi l'ẹphe ta aswịdu jee ọgu bẹ anyi tee kekwa iphe ono, anyi kwatarụ l'ọkwata ono agba phẹ. Iphe, e-mechia nụ bụ l'onyenọnu l'e-duta nyee ya waa ụnwu iya lashịa.”
22 Mas todos os maus e vadios que tinham ido com Davi disseram: "Uma vez que não saíram conosco, não repartiremos com eles os bens que recuperamos. No entanto, cada um poderá pegar sua mulher e seus filhos e partir".
23 Dévidi sụ phẹ: “Waawakwa; ụnwunna mu; unu be jekwa egude iphe, Chipfu nụru anyi mee nno. Ọo Chipfu bụ onye gbobutaru anyi; bya eworu ndu byaru anyi etso ọgu ye anyi l'ẹka.
23 Davi respondeu: "Não, meus irmãos! Não façam isso com o que o Senhor nos deu. Ele nos protegeu e entregou em nossas mãos as forças que vieram contra nós.
24 ?Ọ dụ unu g'onye angaru unu nchị l'iphe ono, unu epfu ono? Iphe, onye nọ swiru ivu ketarụ bẹ bụ iphe, onye tso je ọgu e-keta. Ẹphe e-ketagbaa iphe lanụ.”
24 Quem concordará com o que vocês estão dizendo? A parte de quem ficou com a bagagem será a mesma de quem foi à batalha. Todos receberão partes iguais".
25 Dévidi tụa ya; ọ bụru ekemu bya abụru omelalị ndu Ízurẹlu e -shi mbọku ono byasụru ntanụ-a.
25 Davi fez disso um decreto e uma ordenança para Israel, desde aquele dia até hoje.
26 Dévidi bya alarwuẹpho mkpụkpu Zikulagu; ọ harụ iphe ono, ẹphe kwatarụ l'ọkwata ono nụ g'e je anụ ndu ẹphe l'iya eshi ọ̀nyà, bụ ndu bụ ọgerenya ndu Jiuda. Ọ sụ g'a sụ phẹ: “Ọwaa bụ iphe, mu anụ unu l'iphe, anyi natarụ ndu ọhogu Chipfu l'ọgu.”
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte dos bens às autoridades de Judá, que eram seus amigos, dizendo: "Eis um presente para vocês, tirado dos bens dos inimigos do Senhor".
27 Ọ nụru iphe ono g'a nụ ndu ọphu bu lẹ mkpụkpu Bẹtelu; mẹ ndu ọphu bu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'echiẹgu ndọhali; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Jiatiru;
27 Ele enviou esse presente às autoridades de Betel, de Ramote do Neguebe, de Jatir,
28 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Arowa; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Sifumotu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Eshutemowa;
28 de Aroer, de Sifmote, de Estemoa,
29 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Rakalu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu ndu Jierahụmelu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu ndu Kénu;
29 de Racal, das cidades dos jerameelitas e dos queneus,
30 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Họma; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Borashanu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Ataku;
30 e de Hormá, de Corasã, de Atace,
31 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Hẹburonu; mẹwaro ndu ẹka Dévidi mẹ ndu nkiya shi anọduje aghaphegbaa.
31 de Hebrom e de todos os lugares onde Davi e seus soldados tinham passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.