1 Samuel 30

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ọ bya ebe gẹ Dévidi yẹe unwoke iya rwuẹrupho mkpụkpu Zikulagu lẹ mbọku ọphu kwe iya ẹto, ẹphe gbẹshiru; ẹphe hụma lẹ ndu Amalẹku byawaru alwụa ndu bu l'echiẹgu ndọhali waa ndu mkpụkpu Zikulagu alwụlwu. Ẹphe lwụru Zikulagu woru ọku tụfu iya.
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens, ao terceiro dia, a Ziclague, já os amalequitas tinham dado com ímpeto contra o Sul e Ziclague e a esta, ferido e queimado;
2 Ndu Amalẹku ono kpụkotachaa ụnwanyi, nọ iya nụ lẹ ndzụ; kpụtachaa ẹgirima mẹ ọgerenya. Ọphu ọ tọ dụdu mẹ onye lanụ ẹphe gburu egbugbu; gbahaẹpho akpụko bẹ ẹphe kpụkoru phẹ lashịa.
2 tinham levado cativas as mulheres que lá se achavam, porém a ninguém mataram, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram seu caminho.
3 Noo ya; Dévidi yẹe unwoke iya ono bya abyarwuta Zikulagu; bya ahụma g'ọku mebyishiru iya; tẹme a kpụkoo unyomu phẹ; mẹ ụnwegirima phẹ lẹ ndzụ.
3 Davi e os seus homens vieram à cidade, e ei-la queimada, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas eram levados cativos.
4 Tọbudu iya bụ; Dévidi yẹe ndu ono, yẹe ya tụkoru swịru ono chishia mkpu ẹkwa; raẹ ya phọ jasụ ike ẹkwa bvụshikota phẹ.
4 Então, Davi e o povo que se achava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Unyomu Dévidi ẹphe n'ẹbo, bụ iya bụ Ahinowamu, onye Jiezerẹlu; mẹ Abigelu, ọphu ji iya, bụ Nebalụ nwụhuwaru; mbụ onye Kamẹlu bẹ a kpụtachaaru.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 Iphe ono tsụshia Dévidi l'ẹhu ike; kẹle ndu ono bẹ epfu g'ẹphe tugbua ya lẹ mkpuma. Onyenọnu l'ime phẹ bẹ ẹhu gbangahụchaaru lẹ k'ụnwu phẹ unwoke mẹ ụnwada phẹ, a kpụtaru. Ọle Dévidi bẹ gbatarụ onwiya ike l'ime Chipfu, bụ Chileke iya.
6 Davi muito se angustiou, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam em amargura, cada um por causa de seus filhos e de suas filhas; porém Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya epfuaru Abyiyata, onye uke Chileke; mbụ nwa Ahimẹleku sụ iya: “Wotaru mu nụ uwe-ukuvu ono!” Abyiyata chịta iya chịjeru iya.
7 Disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 Dévidi bya ajịa Chipfu sụ: “?Bụ gẹ mu chịpfuru ikpoto ndu ọ-lwụa-ọla-a? ?Mu a-gbapfu phẹ-a tọo?”
8 Então, consultou Davi ao Senhor , dizendo: Perseguirei eu o bando? Alcançá-lo-ei? Respondeu-lhe o Senhor : Persegue-o, porque, de fato, o alcançarás e tudo libertarás.
9 Dévidi yẹe unwoke, yẹe ya swị, dụ ụnu l'ụkporo iri bya agbarwua nggele Besọ. O rwua l'ẹka ono o nweru ndu ọphu harụ nọshia;
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 kẹle ụmadzu ụkporo iri l'ime phẹ bẹ ike bvụeberu k'ọphu ẹphe ta adụdu ike daa nggele ono. Ọ bụru Dévidi waa ụnu nemadzụ k'ọphuu bẹ chịkwaseru ndu ono.
10 Davi, porém, e quatrocentos homens continuaram a perseguição, pois que duzentos ficaram atrás, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Ẹphe gbata je ahụma onye Ijiputu lẹ mgbẹgu. Ẹphe duta iya dupfu Dévidi. Ẹphe bya eworu nri nụ iya o ria; bya echebe iya mini ọ ngụa.
11 Acharam no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 Ẹphe woru ibiribe ẹcha-mbekee, e gude akpụru oshi figu mee nụ iya; wafụa ọphu e gude akpụru vayịnu ghee. Ọ bya eria ya rọkota ike; kẹle o to riduru nri; ọphu ọ tọ ngụduru mini e -shi k'abalị ẹto; eswe l'ẹnyashi.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e comeu; recobrou, então, o alento, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 Dévidi jịa ya sụ: “?Bụ onye kẹ ndu ole bẹ ị bụ? Tẹme ?bụ awe bẹ i shi bya?”
13 Então, lhe perguntou Davi: De quem és tu e de onde vens? Respondeu o moço egípcio: Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 Anyi jeru alwụa ndu Kereti, bu l'ụzo ndọhali; mẹ ndu bu l'ẹka iya kẹ ndu Jiuda; mẹ ndu Kalẹbu, bu l'echiẹgu ndọhali. Anyi tụa ọku lẹ mkpụkpu Zikulagu.”
14 Nós demos com ímpeto contra o lado sul dos queretitas, contra o território de Judá e contra o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 Dévidi jịa ya sụ: “?Ịi-dụ ike duru mu je egoshi mu ikpoto ndu ọ-lwụa-ọlaa ono?”
15 Disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a esse bando? Respondeu-lhe: Jura-me, por Deus, que me não matarás, nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e descerei e te guiarei a esse bando.
16 O duru Dévidi phẹ rwua. Ndu Amalẹku ono dọru l'alị ono; eri angụ; bya eme ẹmereme k'ikpoto iphe ono, ẹphe gwekọru l'alị ndu Filisitayinu; mẹ kẹ ndu Jiuda ono.
16 E, descendo, o guiou. Eis que estavam espalhados sobre toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Dévidi phẹ datso phẹ ọgu; shi l'ụzenyashi mbọku ono lwụa phẹ jasụ l'ụzenyashi echele iya. Ọphu ọ tọ dụdu m'ọ onye lanụ, gbalarụ nụ; a -gụfuepho ụnu ụnwokorobya, nyihuru eli ịnya-kamẹlu gbala.
17 Feriu-os Davi, desde o crepúsculo vespertino até à tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados em camelos, fugiram.
18 Dévidi phẹ tụkokpoo iphemiphe ono, ndu Amalẹku gwekọru phọ nafụtachaa; lụfuchaa l'unyomu iya phọ ẹphe n'ẹbo.
18 Assim, Davi salvou tudo quanto haviam tomado os amalequitas; também salvou as suas duas mulheres.
19 Ọphu ọ dụdu iphe phẹ ọphu tuphahụru etuphahụ; onye upfu mẹ onye nta; unwokoro mẹ ụnwumgboko; iphe, a kwatarụ l'ọkwata; mẹkpoo iphe mmanụ ọzo, ẹphe gwekọru egwekọ. Dévidi phẹ tụko iya naphutachaa azụ.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: tudo Davi tornou a trazer.
20 Dévidi phẹ bya akpụkochaa atụru ndu Amalẹku; mẹ eghu phẹ; mẹ eswi phẹ. Ndu ojọgu Dévidi kparụ ẹku ono vuru ụzo asụje: “Ọwa-a bụ iphe, Dévidi kwatarụ l'ọkwata.”
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e o gado, e o levaram diante de Davi e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Ọo ya bụ; Dévidi bya abyapfuta ụmadzu ụkporo iri phọ bụ ndu ono, ike bvụshiru k'ọphu ẹphe ta adụedu ike tsoru iya phọ; mbụ ndu ono, a harụ l'azụ nggele Besọ azụ iya ọphu-a. Ẹphe wụfuta g'ẹphe gba Dévidi yẹe ndu ọphu yẹe ya swị ndzuta. Dévidi jerwua bya ekele phẹ ekele.
21 Chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; Davi, aproximando-se destes, os saudou cordialmente.
22 Ndu ẹjo nemadzụ mẹ ndu mkpaka l'ime ndu ono, tso Dévidi ono bya asụ: “Eshi ọphu anyi l'ẹphe ta aswịdu jee ọgu bẹ anyi tee kekwa iphe ono, anyi kwatarụ l'ọkwata ono agba phẹ. Iphe, e-mechia nụ bụ l'onyenọnu l'e-duta nyee ya waa ụnwu iya lashịa.”
22 Então, todos os maus e filhos de Belial, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que salvamos; cada um, porém, leve sua mulher e seus filhos e se vá embora.
23 Dévidi sụ phẹ: “Waawakwa; ụnwunna mu; unu be jekwa egude iphe, Chipfu nụru anyi mee nno. Ọo Chipfu bụ onye gbobutaru anyi; bya eworu ndu byaru anyi etso ọgu ye anyi l'ẹka.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor , que nos guardou e entregou às nossas mãos o bando que contra nós vinha.
24 ?Ọ dụ unu g'onye angaru unu nchị l'iphe ono, unu epfu ono? Iphe, onye nọ swiru ivu ketarụ bẹ bụ iphe, onye tso je ọgu e-keta. Ẹphe e-ketagbaa iphe lanụ.”
24 Quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal será a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Dévidi tụa ya; ọ bụru ekemu bya abụru omelalị ndu Ízurẹlu e -shi mbọku ono byasụru ntanụ-a.
25 E assim, desde aquele dia em diante, foi isso estabelecido por estatuto e direito em Israel, até ao dia de hoje.
26 Dévidi bya alarwuẹpho mkpụkpu Zikulagu; ọ harụ iphe ono, ẹphe kwatarụ l'ọkwata ono nụ g'e je anụ ndu ẹphe l'iya eshi ọ̀nyà, bụ ndu bụ ọgerenya ndu Jiuda. Ọ sụ g'a sụ phẹ: “Ọwaa bụ iphe, mu anụ unu l'iphe, anyi natarụ ndu ọhogu Chipfu l'ọgu.”
26 Chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis para vós outros um presente do despojo dos inimigos do Senhor :
27 Ọ nụru iphe ono g'a nụ ndu ọphu bu lẹ mkpụkpu Bẹtelu; mẹ ndu ọphu bu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'echiẹgu ndọhali; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Jiatiru;
27 aos de Betel, aos de Ramote do Neguebe, aos de Jatir,
28 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Arowa; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Sifumotu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Eshutemowa;
28 aos de Aroer, aos de Sifmote, aos de Estemoa,
29 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Rakalu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu ndu Jierahụmelu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu ndu Kénu;
29 aos de Racal, aos que estavam nas cidades dos jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Họma; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Borashanu; mẹ ndu kẹ mkpụkpu Ataku;
30 aos de Horma, aos de Borasã, aos de Atace,
31 mẹ ndu kẹ mkpụkpu Hẹburonu; mẹwaro ndu ẹka Dévidi mẹ ndu nkiya shi anọduje aghaphegbaa.
31 aos de Hebrom e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.