1 Reis 2

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ọ gbabeẹpho teke Dévidi abya anwụhu; o keru ekpe nụ nwa iya, bụ Sólomọnu sụ:
1 Quando se aproximava o dia de sua morte, Davi deu instruções ao seu filho Salomão:
2 “Ọ gbabewaru mu l'alala, bụ iphe, dụru ndiphe l'ophu. Shihukwa ike; goshije l'ị bụ nwoke.
2 "Estou para seguir o caminho de toda a terra. Por isso, seja forte e seja homem.
3 Mejekwa iphe, Chipfu, bụ Chileke ngu ele ẹnya iya; mbụ g'i tsoru ụzo iya; l'iimeje iphe, ọ tọru ọkpa iya; mẹ ekemu iya; mẹ omelalị iya; mẹ iphe, o pfuru; ẹgube ono, e deru iya l'ẹkwo ekemu Mósisu; k'ọphu bụ l'ẹkameka; mẹ iphemiphe, iime a-bụjeeru ngu phọ ụpete;
3 Obedeça ao que o Senhor, o seu Deus, exige: Ande nos seus caminhos e obedeça aos seus decretos, aos seus mandamentos, às suas ordenanças e aos seus testemunhos, conforme se acham escritos na Lei de Moisés; assim você prosperará em tudo o que fizer e por onde quer que for,
4 wafụa k'ọphu Chipfu e-meẹbe iphe ono, o kweru mu ukwe iya sụ: ‘Ọ -bụru l'ụnwu ngu kwabẹru onwophẹ ẹnya; gude obu phẹ g'ọ ha; mẹ ndzụ phẹ g'ọ ha pfụshia ike l'etsotso, ẹphe etso mu; bẹ nwa ngu nwoke ta abyadụ a-nọdu-buhuje l'aba-eze ndu Ízurẹlu anọ-dubuhu.’
4 e o Senhor manterá a promessa que me fez: ‘Se os seus descendentes cuidarem de sua conduta, e se me seguirem fielmente de todo o coração e de toda a alma, você jamais ficará sem descendente no trono de Israel’.
5 “Ọzo bụ; l'ị manụru-a iphe, Jiowabu nwa Zeruya meru mu. Mbụ iphe ono, o meru ụmadzu labọ, bụ ndu-ishi ndu ojọgu Ízurẹlu ono, bụ Ábụna nwa Nẹru; yẹe Amasa nwa Jieta. O gbushiru phẹ lẹ teke nchị dụ doo; woru phẹ gbushia g'ọ bụ l'ọo teke aalwụ ọgu. Ọ gbẹ bụru mbẹdua bẹ byaru evuru ishi ọchi phẹ; ana mburọnu iya.
5 "Você sabe muito bem o que Joabe, filho de Zeruia, me fez; o que fez com os dois comandantes dos exércitos de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Ele os matou, derramando sangue em tempos de paz; agiu como se estivesse em guerra, e com aquele sangue manchou o seu cinto e as suas sandálias.
6 Gude mmamiphe ngu maru iphe, ii-me iya; ọle ọo g'i ti kwekwa g'ọ kaa nka nwụhu anwụhu mgboshi.
6 Proceda com a sabedoria que você tem, e não o deixe envelhecer e descer em paz à sepultura.
7 “A -bya l'ụnwu Bazịlayi kẹ mkpụkpu Giladu; mejeru phẹ ree. G'ẹphe yịkwaru lẹ ndu a-nọduje eri nri lẹ teburu ngu; noo kẹle ọo g'ẹphebedua mekwarụ mu phọ ree bụ ono lẹ teke ono, mu shi agbalarụ nwanna ngu, bụ Abụsalomu.
7 "Mas seja bondoso com os filhos de Barzilai, de Gileade, admita-os entre os que comem à mesa com você, pois eles me apoiaram quando fugi do seu irmão Absalão.
8 “Onye ọzo bụ Shimeyi nwa Gera; onye mkpụkpu Bahurimu, dụ l'alị Benjiaminu. Ọo yẹbedua phuru mu ẹjo iphu mbọku ono, mu jeru Mahanayimu. Ọle teke ọ byapfutaru mu lẹ Jiọ́danu bẹ mu gude ẹpha Chipfu ribuaru iya angụ lẹ mu ta abyadụ egude ogu-echi gbugbua ya.
8 "Saiba que também está com você Simei, filho de Gera, o benjamita de Baurim. Ele lançou terríveis maldições contra mim no dia em que fui a Maanaim. Mas depois desceu ao meu encontro no Jordão e lhe prometi jurando pelo Senhor que não o mataria à espada.
9 Ọle ọ bụ; nta-a ba ahakwa iya kẹ mmanụ. Ị bụ onye maru iphe. Ii-maru-a iphe, ii-me iya. Mee ya g'o gude ishi-ẹwó iya ono lọkaru mee kpuba l'ilu.”
9 Mas, agora, não o considere inocente. Você é um homem sábio e saberá o que fazer com ele; apesar de ele já ser idoso, faça-o descer ensangüentado à sepultura".
10 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya anwụhu lapfushia nna iya phẹ; e lia ya lẹ mkpụkpu Dévidi.
10 Então Davi descansou com os seus antepassados e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Iphe, ọ nọru l'aba-eze ndu Ízurẹlu bụ ụkporo apha labọ. Ọ bụru eze apha ẹsaa lẹ Hẹburonu; bya anọo l'aba-eze lẹ Jierúsalẹmu ụkporo apha l'apha iri l'ẹto.
11 Ele reinou quarenta anos em Israel: sete anos em Hebrom e trinta e três em Jerusalém.
12 Ọo ya bụ; Sólomọnu bya anọdu l'aba-eze nna iya, bụ Dévidi. Alị-eze iya bya angụru angụru k'ọphu parụ ẹka apaa.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reinado foi firmemente estabelecido.
13 Noo ya; Adonijia, bụ nwa Hagitu bya ejepfu Batusheba, bụ ne Sólomọnu. Batusheba jịa ya sụ: “?Bụ-a k'ọma bẹ ị byaru?”
13 Adonias, o filho de Hagite, foi até Bate-Seba, mãe de Salomão. E esta lhe perguntou: "Você vem em paz? " Ele respondeu: "Sim".
14 bya asụ: “O nweru iphe, mu byaru ngu epfuru.”
14 E acrescentou: "Tenho algo para lhe dizer". Ela disse: Fale!
15 Adonijia bya awata epfupfu sụ: “Ị maru l'ọo mbẹdua bẹ ọ gbaru gẹ mu bụru eze. Tẹme ndu Ízurẹlu l'ophu bụru mu bẹ ẹphe shi ele ẹnya l'ọo mbẹdua a-bụru eze. Ọle e mecharu ọ nwụa ịnwu-phu; ọ bụru nwanna mu bẹ ọ larụ l'ẹka; noo kẹle ọo Chipfu bẹ meru g'ọ bụru nkiya.
15 "Você sabe", disse ele, "que o reino era meu. Todo o Israel me via como o seu rei. Mas as circunstâncias mudaram, e o reino foi para o meu irmão; pois o Senhor o concedeu a ele.
16 Ọle nta-a bẹ o nweru iphe lanụ, mu eme gẹ mu rwọta ngu. Ta ajịkakwa.”
16 Agora, quero fazer-lhe um pedido e espero que não me seja negado. " Ela disse: "Fale! "
17 Ọo ya bụ; Adonijia sụ iya: “Jiko pfunaaru eze, bụ Sólomọnu g'o dee mu Abishagu, bụ nwamgbọko ono, shi Shunemu g'ọ bụru nyee mu. Ọ tọo jịkadu m'i pfuaru iya ya.”
17 Então ele prosseguiu: "Peça, por favor, ao rei Salomão que me dê a sunamita Abisague por mulher, pois ele não deixará de atender você".
18 Batusheba sụ: “Ọ dụ ree.” “Mu e-pfuru-a yeru eze l'iswi ẹhu ngu.”
18 "Está bem", respondeu Bate-Seba, "falarei com o rei em seu favor. "
19 Ọo ya bụ; Batusheba tụgbua jepfu Sólomọnu g'o pfuaru iya opfu ẹhu Adonijia. Eze gbalihu gba iya ndzuta; bya ephozeta l'iphu iya; bya anọ-zeta anọo l'aba-eze iya; bya eye; e je apata aba-eze doberu ne iya ono; ọ nọdu anọo l'ụzo ẹkutara iya.
19 Quando Bate-Seba foi falar ao rei em favor de Adonias, Salomão levantou-se para recebê-la e inclinou-se diante dela. Depois assentou-se no seu trono, mandou que trouxessem um trono para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 Batusheba bya asụ: “O nweru iphe, ha nwanshịi, mu eme gẹ mu rwọo ngu.” “Jiko ba ajịkakwa.”
20 "Tenho um pequeno pedido para lhe fazer", disse ela. "Não deixe de me atender. " O rei respondeu: "Faça o pedido, minha mãe; não deixarei de atendê-lo".
21 Batusheba sụ iya: “G'e dunuru Abishagu, onye Shunemu kee nwanna ngu, bụ Adonijia g'ọ bụru nyee ya.”
21 Então ela disse: "Dê a sunamita Abisague por mulher a seu irmão Adonias".
22 Eze, bụ Sólomọnu yeeru ne iya ọnu sụ: “?Bụ k'ishi gụnu bẹ i gude sụ g'e duru Abishagu, onye Shunemu kee Adonijia? I gege asụfuna g'a haarụ iya alị-eze-a; eshi ọphu ọ bụ nwanna mu k'ọgerenya; mbụ g'a haarụ iya yẹe Abyiyata, bụ onye uke Chileke waa Jiowabu nwa Zeruya!”
22 O rei Salomão perguntou à sua mãe: "Por que você pede somente a sunamita Abisague para Adonias? Peça logo o reino para ele, para o sacerdote Abiatar e para Joabe, filho de Zeruia; afinal ele é o meu irmão mais velho! "
23 Noo ya; eze, bụ Sólomọnu gude ẹpha Chipfu ribua angụ sụ: “Gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ mee mu ọphu ka njọ m'ọ -bụru l'ishi Adonijia ta aladuru l'iphe ono, o pfuru ono!”
23 Então o rei Salomão jurou pelo Senhor: "Que Deus me castigue com todo o rigor, se isso que Adonias falou não lhe custar a sua própria vida!
24 Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; mbụ onye ono, meru mu kpọo abara l'aba-eze nna mu, bụ Dévidi ono; bya emewaa gẹ mu nweru ọnu-ụlo, ndu eze e-shije fụta bya abụru eze; ẹgube ono, o kweru mu ukwe iya; bẹ ee-gbukwa Adonijia ntanụ-a.
24 E agora eu juro pelo nome do Senhor, que me estabeleceu no trono de meu pai Davi, e, conforme prometeu, fundou uma dinastia para mim, que hoje mesmo Adonias será morto! "
25 Ọo ya bụ; eze, bụ Sólomọnu zia Benaya; nwa Jiehoyada; o je egbugbua Adonijia.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este feriu e matou Adonias.
26 A bya lẹ kẹ Abyiyata, bụ onye uke Chileke; eze sụ iya: “Tụgbua lashịa ẹka i shi; lẹ mkpụkpu Anatọtu. Ị gbaru k'anwụhu; ọle mu tee gbudu ngu nta; noo kẹle ọo ngu shi apajẹru okpoko Nnajịuphu, bụ Chileke lẹ teke nna mu, bụ Dévidi bụ eze; tẹme i tsoru nna mu jekọta iphe-ẹhuka, byapfutakọtaru iya nụ.”
26 Ao sacerdote Abiatar o rei ordenou: "Vá para Anatote, para as suas terras! Você merece morrer, mas hoje eu não o matarei, pois você carregou a arca do Soberano Senhor diante de Davi, meu pai, e partilhou de todas as aflições dele".
27 No iya; Sólomọnu wofu Abyiyata g'ọ tọ bụhe onye-uke kẹ Chipfu. Eshi nno; opfu, Chipfu pfujeru lẹ mkpụkpu Shilo l'opfu ẹhu ọnu-ụlo Elayi vụa.
27 Então Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do Senhor, cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito em Siló a respeito da família de Eli.
28 Jiowabu bya anụmaepho iphe, nwụru nụ; ọ gbaba l'ụlo-ẹkwa Chipfu je akwẹe ẹka lẹ mpu, e mobegbaaru l'ọru-ngwẹja Chipfu; kẹle Jiowabu bẹ shi etso Adonijia; ọle o to tsojeduru Abụsalomu.
28 Quando a notícia chegou a Joabe, que havia conspirado com Adonias, ainda que não com Absalão, ele fugiu para a Tenda do Senhor e agarrou-se às pontas do altar.
29 A bya epfuaru eze, bụ Sólomọnu lẹ Jiowabu bẹ gbakwarụ laa l'ụlo-ẹkwa Chipfu; mbụ l'ọ pfukubekwa ọru-ngwẹja. Ọo ya bụ; Sólomọnu zia Benaya; nwa Jiehoyada sụ: “Je egbua ya.”
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia se refugiado na Tenda do Senhor e estava ao lado do altar. Então Salomão ordenou a Benaia, filho de Joiada: "Vá matá-lo! "
30 Ọo ya bụ; Benaya jeshia l'ụlo-ẹkwa Chipfu ono je asụ Jiowabu: “Eze sụkwaru g'ị lụfuta l'ẹka ono!”
30 Então Benaia entrou na Tenda do Senhor e disse a Joabe: "O rei lhe ordena que saia". "Não", respondeu ele, "Vou morrer aqui". Benaia relatou ao rei a resposta de Joabe.
31 Eze sụ iya: “Mee ya g'o pfuru. Gbugbua ya; woru lia; k'ọphu bụ lẹ mbẹdua waa ọnu-ụlo nna mu te evuẹduru ọchi ndu ono, o gbushiru l'ẹbe adụ iphe, ẹphe meru ono.
31 Então o rei ordenou a Benaia: "Faça o que ele diz. Mate-o e sepulte-o, e assim você retirará de mim e da minha família a culpa do sangue inocente que Joabe derramou.
32 Chipfu e-me g'ụgwo ọchi, o gburu tukoru iya l'ishi. Mbụ ọchi ụmadzu labọ ono, o tsoru ọgu gbugbushia ọphu nna mu, bụ Dévidi amadụ ono; mbụ egbugbu ono, o gburu Ábụna nwa Nẹru, bụ onye-ishi ndu ojọgu Ízurẹlu; waa Amasa nwa Jieta, bụ onye-ishi ndu ojọgu Jiuda. Ndu ono bẹ kakọta iya apfụbekoto; bya aka iya ree.
32 O Senhor fará recair sobre a cabeça dele o sangue que derramou: ele atacou dois homens mais justos e melhores do que ele, sem o conhecimento de meu pai Davi, e os matou à espada. Os dois homens eram Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 G'ọchi phẹ tukokwaru Jiowabu waa oshilọkpa iya l'ishi jeye lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii. Obenu lẹ Dévidi; mẹ oshilọkpa iya; mẹ ọnu-ụlo iya; mẹ aba-eze iya bẹ Chipfu a-nụ ẹhu-guu jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii.”
33 Que o sangue deles recaia sobre a cabeça de Joabe e sobre a dos seus descendentes para sempre. Mas que a paz do Senhor esteja para sempre sobre Davi, sobre os seus descendentes, sobre a sua dinastia e sobre o seu trono".
34 Tọbudu iya bụ; Benaya nwa Jiehoyada tụgbua je egbua Jiowabu. E je elia ya l'ibe iya l'echiẹgu.
34 Então Benaia, filho de Joiada, foi e atacou Joabe e o matou, e ele foi sepultado em sua casa no campo.
35 Eze bya ewota Benaya nwa Jiehoyada dochia ẹnya Jiowabu g'ọ bụru onye-ishi ndu ojọgu; bya eworu Zadọku, bụ onye uke Chileke dochia ẹnya Abyiyata.
35 No lugar dele o rei nomeou Benaia, filho de Joiada, no comando do exército, e o sacerdote Zadoque no lugar de Abiatar.
36 Tọbudu iya bụ; eze bya ezia ozi; e je ekua Shimeyi. Ọ sụ iya: “Kpụa ụlo lẹ Jierúsalẹmu buru. Ba adụkwa teke ịi-lụfu alụfu l'ẹka ono jee ẹka ọzo.
36 Depois o rei mandou chamar Simei e lhe ordenou: "Construa para você uma casa em Jerusalém. Você morará nela e não poderá ir para nenhum outro lugar.
37 Mbọku, ị lụfuru daa nggele Kidirọnu bẹ bụkwa g'o doo ngu ẹnya l'ịi-nwụhu; ọchi ngu a-tukoru ngu l'ishi.”
37 Esteja certo de que no dia em que sair e atravessar o vale de Cedrom, você será morto; e você será responsável por sua própria morte".
38 Shimeyi sụ eze: “Iphe, i pfuru dụ ree. Ọo gẹ gụbe nnajịuphu mu, bụ eze pfuru bụ gẹ mụbe onye-ozi ngu e-me.” Ọo ya bụ; Shimeyi buru lẹ Jierúsalẹmu; bukpọo ya nọo ọdu.
38 Simei respondeu ao rei: "A ordem do rei é boa! O teu servo lhe obedecerá". E Simei permaneceu em Jerusalém por muito tempo.
39 A bya anọo apha ẹto; ohu Shimeyi dụ ụmadzu labọ gbafụ gbapfushia Akishi nwa Maka, bụ eze ndu Gatu. A bya epfuaru iya Shimeyi sụ iya: “Ohu ngu phẹ nọkwa lẹ Gatu.”
39 Mas três anos depois, dois escravos de Simei fugiram para a casa de Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. Alguém contou a Simei: "Seus escravos estão em Gate".
40 Shimeyi gbalihu bya edozia nkapfụ-ịgara iya gbagbụa; ọ bụru iya eje Gatu l'ibe Akishi je ele ẹnya ohu iya phẹ ono. O je eduta ohu iya phẹ ono lẹ Gatu.
40 Então Simei selou um jumento e foi até Aquis, em Gate, procurar os seus escravos. E de lá Simei trouxe os escravos de volta.
41 E je edooru Sólomọnu lẹ Shimeyi shi lụfu lẹ Jierúsalẹmu jee Gatu; bya alwaphutawa azụ.
41 Quando Salomão soube que Simei tinha ido a Gate e voltado a Jerusalém,
42 Eze bya ezia nzi; e je ekua Shimeyi. Ọ sụ iya: “?Mu te emenuru ngu-a g'i gude ẹpha Chipfu ria nte; tẹme mu bya anmashịaru ngu ọkwa iya ike sụ ngu; g'o dokwaa ngu ẹnya lẹ mbọku, ị lụfuru alụfu jee ẹka ọzo bẹ ịi-nwụhu? ?Tị sụduru l'ọ dụkwa ngu-a ree; mbụ l'ii-mekwaa nno?
42 mandou chamá-lo e lhe perguntou: "Eu não fiz você jurar pelo Senhor e não o adverti: No dia em que você for para qualquer outro lugar, esteja certo que você morrerá? E você me respondeu: ‘Esta ordem é boa! Obedecerei’.
43 ?Bụhunu gụnu meru g'o gude ọphu i ti meẹduru iphe, i riburu Chipfu angụ l'ii-meru iya ono; waa ekemu ono, mu tụru nụ ngu ono?”
43 Por que não manteve o juramento ao Senhor e não obedeceu à ordem que lhe dei? "
44 Eze bya asụkwapho Shimeyi: “L'ime obu ngu bẹ ị makọtaru ẹjo-iphe, i meru nna mu, bụ Dévidi. Nta-a bẹ Chipfu a-tukobe ngu ẹjo-iphe ono, i meru l'ishi.
44 E acrescentou: "No seu coração você sabe como você prejudicou o meu pai Davi. Agora o Senhor faz recair sua maldade sobre a sua cabeça.
45 Ọle eze, bụ Sólomọnu bẹ aa-gọru ọnu ọma nụ; tẹme aba-eze Dévidi bẹ a-ngụru angụru l'iphu Chipfu jasụ lẹ tuutuutuu-mịimiimii.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será estabelecido perante o Senhor para sempre".
46 Ọo ya bụ; eze bya akaru Benaya nwa Jiehoyada; o je egbugbua Shimeyi.
46 Então o rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este atacou Simei e o matou. Assim o reino ficou bem estabelecido nas mãos de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.