1 Reis 2
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB
1 Ọ gbabeẹpho teke Dévidi abya anwụhu; o keru ekpe nụ nwa iya, bụ Sólomọnu sụ:
1 Ora, aproximando-se o dia da morte de Davi, deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Ọ gbabewaru mu l'alala, bụ iphe, dụru ndiphe l'ophu. Shihukwa ike; goshije l'ị bụ nwoke.
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; sê forte, pois, e porta-te como homem.
3 Mejekwa iphe, Chipfu, bụ Chileke ngu ele ẹnya iya; mbụ g'i tsoru ụzo iya; l'iimeje iphe, ọ tọru ọkpa iya; mẹ ekemu iya; mẹ omelalị iya; mẹ iphe, o pfuru; ẹgube ono, e deru iya l'ẹkwo ekemu Mósisu; k'ọphu bụ l'ẹkameka; mẹ iphemiphe, iime a-bụjeeru ngu phọ ụpete;
3 Guarda as ordenanças do Senhor teu Deus, andando nos seus caminhos, e observando os seus estatutos, os seus mandamentos, os seus preceitos e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores,
4 wafụa k'ọphu Chipfu e-meẹbe iphe ono, o kweru mu ukwe iya sụ: ‘Ọ -bụru l'ụnwu ngu kwabẹru onwophẹ ẹnya; gude obu phẹ g'ọ ha; mẹ ndzụ phẹ g'ọ ha pfụshia ike l'etsotso, ẹphe etso mu; bẹ nwa ngu nwoke ta abyadụ a-nọdu-buhuje l'aba-eze ndu Ízurẹlu anọ-dubuhu.’
4 e para que o Senhor confirme a palavra que falou acerca de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem os seus caminhos, andando perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 “Ọzo bụ; l'ị manụru-a iphe, Jiowabu nwa Zeruya meru mu. Mbụ iphe ono, o meru ụmadzu labọ, bụ ndu-ishi ndu ojọgu Ízurẹlu ono, bụ Ábụna nwa Nẹru; yẹe Amasa nwa Jieta. O gbushiru phẹ lẹ teke nchị dụ doo; woru phẹ gbushia g'ọ bụ l'ọo teke aalwụ ọgu. Ọ gbẹ bụru mbẹdua bẹ byaru evuru ishi ọchi phẹ; ana mburọnu iya.
5 Tu sabes também o que me fez Joabe, filho de Zeruia, a saber, o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais ele matou, e em tempo de paz derramou o sangue de guerra, manchando com ele o cinto que tinha nos lombos, e os sapatos que trazia nos pés.
6 Gude mmamiphe ngu maru iphe, ii-me iya; ọle ọo g'i ti kwekwa g'ọ kaa nka nwụhu anwụhu mgboshi.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 “A -bya l'ụnwu Bazịlayi kẹ mkpụkpu Giladu; mejeru phẹ ree. G'ẹphe yịkwaru lẹ ndu a-nọduje eri nri lẹ teburu ngu; noo kẹle ọo g'ẹphebedua mekwarụ mu phọ ree bụ ono lẹ teke ono, mu shi agbalarụ nwanna ngu, bụ Abụsalomu.
7 Mas para com os filhos de Barzilai, o gileadita, usa de benevolência, e estejam eles entre os que comem à tua mesa; porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 “Onye ọzo bụ Shimeyi nwa Gera; onye mkpụkpu Bahurimu, dụ l'alị Benjiaminu. Ọo yẹbedua phuru mu ẹjo iphu mbọku ono, mu jeru Mahanayimu. Ọle teke ọ byapfutaru mu lẹ Jiọ́danu bẹ mu gude ẹpha Chipfu ribuaru iya angụ lẹ mu ta abyadụ egude ogu-echi gbugbua ya.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gêra, benjamita, de Baurim, que me lançou atroz maldição, no dia em que eu ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu lhe jurei pelo Senhor, dizendo: Não te matarei à espada.
9 Ọle ọ bụ; nta-a ba ahakwa iya kẹ mmanụ. Ị bụ onye maru iphe. Ii-maru-a iphe, ii-me iya. Mee ya g'o gude ishi-ẹwó iya ono lọkaru mee kpuba l'ilu.”
9 Agora, porém, não o tenhas por inocente; pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer; farás com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Tọbudu iya bụ; Dévidi bya anwụhu lapfushia nna iya phẹ; e lia ya lẹ mkpụkpu Dévidi.
10 Depois Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 Iphe, ọ nọru l'aba-eze ndu Ízurẹlu bụ ụkporo apha labọ. Ọ bụru eze apha ẹsaa lẹ Hẹburonu; bya anọo l'aba-eze lẹ Jierúsalẹmu ụkporo apha l'apha iri l'ẹto.
11 E foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Ọo ya bụ; Sólomọnu bya anọdu l'aba-eze nna iya, bụ Dévidi. Alị-eze iya bya angụru angụru k'ọphu parụ ẹka apaa.
12 Salomão, pois, assentou-se no trono de Davi, seu pai; e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Noo ya; Adonijia, bụ nwa Hagitu bya ejepfu Batusheba, bụ ne Sólomọnu. Batusheba jịa ya sụ: “?Bụ-a k'ọma bẹ ị byaru?”
13 Então Adonias, filho de Hagite, veio a Bate-Seba, mãe de Salomão; e perguntou ela: De paz é a tua vinda? Respondeu ele: É de paz.
14 bya asụ: “O nweru iphe, mu byaru ngu epfuru.”
14 E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Respondeu ela: Fala.
15 Adonijia bya awata epfupfu sụ: “Ị maru l'ọo mbẹdua bẹ ọ gbaru gẹ mu bụru eze. Tẹme ndu Ízurẹlu l'ophu bụru mu bẹ ẹphe shi ele ẹnya l'ọo mbẹdua a-bụru eze. Ọle e mecharu ọ nwụa ịnwu-phu; ọ bụru nwanna mu bẹ ọ larụ l'ẹka; noo kẹle ọo Chipfu bẹ meru g'ọ bụru nkiya.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e que todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar; contudo o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 Ọle nta-a bẹ o nweru iphe lanụ, mu eme gẹ mu rwọta ngu. Ta ajịkakwa.”
16 Agora uma só coisa te peço; não ma recuses. Ela lhe disse: Fala.
17 Ọo ya bụ; Adonijia sụ iya: “Jiko pfunaaru eze, bụ Sólomọnu g'o dee mu Abishagu, bụ nwamgbọko ono, shi Shunemu g'ọ bụru nyee mu. Ọ tọo jịkadu m'i pfuaru iya ya.”
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão {porque ele não to recusará} , que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Batusheba sụ: “Ọ dụ ree.” “Mu e-pfuru-a yeru eze l'iswi ẹhu ngu.”
18 Respondeu Bate-Seba: Pois bem; eu falarei por ti ao rei.
19 Ọo ya bụ; Batusheba tụgbua jepfu Sólomọnu g'o pfuaru iya opfu ẹhu Adonijia. Eze gbalihu gba iya ndzuta; bya ephozeta l'iphu iya; bya anọ-zeta anọo l'aba-eze iya; bya eye; e je apata aba-eze doberu ne iya ono; ọ nọdu anọo l'ụzo ẹkutara iya.
19 Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. E o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então, assentando-se no seu trono, mandou que pusessem um trono para a rainha-mãe; e ela se assentou à sua direita.
20 Batusheba bya asụ: “O nweru iphe, ha nwanshịi, mu eme gẹ mu rwọo ngu.” “Jiko ba ajịkakwa.”
20 Então disse ela: Só uma pequena coisa te peço; não ma recuses. Respondeu-lhe o rei: Pede, minha mãe, porque não te recusarei.
21 Batusheba sụ iya: “G'e dunuru Abishagu, onye Shunemu kee nwanna ngu, bụ Adonijia g'ọ bụru nyee ya.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, por mulher a teu irmão Adonias.
22 Eze, bụ Sólomọnu yeeru ne iya ọnu sụ: “?Bụ k'ishi gụnu bẹ i gude sụ g'e duru Abishagu, onye Shunemu kee Adonijia? I gege asụfuna g'a haarụ iya alị-eze-a; eshi ọphu ọ bụ nwanna mu k'ọgerenya; mbụ g'a haarụ iya yẹe Abyiyata, bụ onye uke Chileke waa Jiowabu nwa Zeruya!”
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino {porque é meu irmão mais velho}; sim, para ele, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Noo ya; eze, bụ Sólomọnu gude ẹpha Chipfu ribua angụ sụ: “Gẹ Chileke gwakwa mu ọchi; mbụ mee mu ọphu ka njọ m'ọ -bụru l'ishi Adonijia ta aladuru l'iphe ono, o pfuru ono!”
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; mbụ onye ono, meru mu kpọo abara l'aba-eze nna mu, bụ Dévidi ono; bya emewaa gẹ mu nweru ọnu-ụlo, ndu eze e-shije fụta bya abụru eze; ẹgube ono, o kweru mu ukwe iya; bẹ ee-gbukwa Adonijia ntanụ-a.
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me estabeleceu casa, como tinha dito, que hoje será morto Adonias.
25 Ọo ya bụ; eze, bụ Sólomọnu zia Benaya; nwa Jiehoyada; o je egbugbua Adonijia.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual feriu a Adonias, de modo que morreu.
26 A bya lẹ kẹ Abyiyata, bụ onye uke Chileke; eze sụ iya: “Tụgbua lashịa ẹka i shi; lẹ mkpụkpu Anatọtu. Ị gbaru k'anwụhu; ọle mu tee gbudu ngu nta; noo kẹle ọo ngu shi apajẹru okpoko Nnajịuphu, bụ Chileke lẹ teke nna mu, bụ Dévidi bụ eze; tẹme i tsoru nna mu jekọta iphe-ẹhuka, byapfutakọtaru iya nụ.”
26 Também a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porquanto participaste de todas as aflições de meu pai.
27 No iya; Sólomọnu wofu Abyiyata g'ọ tọ bụhe onye-uke kẹ Chipfu. Eshi nno; opfu, Chipfu pfujeru lẹ mkpụkpu Shilo l'opfu ẹhu ọnu-ụlo Elayi vụa.
27 Salomão, pois, expulsou Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, assim cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito acerca da casa de Eli em Siló.
28 Jiowabu bya anụmaepho iphe, nwụru nụ; ọ gbaba l'ụlo-ẹkwa Chipfu je akwẹe ẹka lẹ mpu, e mobegbaaru l'ọru-ngwẹja Chipfu; kẹle Jiowabu bẹ shi etso Adonijia; ọle o to tsojeduru Abụsalomu.
28 Ora, veio esta notícia a Joabe {pois Joabe se desviara após Adonias, ainda que não se tinha desviado após Absalão} ; pelo que Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se as pontas do altar.
29 A bya epfuaru eze, bụ Sólomọnu lẹ Jiowabu bẹ gbakwarụ laa l'ụlo-ẹkwa Chipfu; mbụ l'ọ pfukubekwa ọru-ngwẹja. Ọo ya bụ; Sólomọnu zia Benaya; nwa Jiehoyada sụ: “Je egbua ya.”
29 E disseram ao rei Salomão: Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar. Então Salomão enviou Benaías, filho de Jeoiada, dizendo: Vai, mata-o.
30 Ọo ya bụ; Benaya jeshia l'ụlo-ẹkwa Chipfu ono je asụ Jiowabu: “Eze sụkwaru g'ị lụfuta l'ẹka ono!”
30 Foi, pois, Benaías ao tabernáculo do Senhor, e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Respondeu Joabe: Não! porém aqui morrerei. E Benaías tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 Eze sụ iya: “Mee ya g'o pfuru. Gbugbua ya; woru lia; k'ọphu bụ lẹ mbẹdua waa ọnu-ụlo nna mu te evuẹduru ọchi ndu ono, o gbushiru l'ẹbe adụ iphe, ẹphe meru ono.
31 Ao que lhe disse o rei: Faze como ele disse; mata-o, e sepulta-o, para que tires de sobre mim e de sobre a casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 Chipfu e-me g'ụgwo ọchi, o gburu tukoru iya l'ishi. Mbụ ọchi ụmadzu labọ ono, o tsoru ọgu gbugbushia ọphu nna mu, bụ Dévidi amadụ ono; mbụ egbugbu ono, o gburu Ábụna nwa Nẹru, bụ onye-ishi ndu ojọgu Ízurẹlu; waa Amasa nwa Jieta, bụ onye-ishi ndu ojọgu Jiuda. Ndu ono bẹ kakọta iya apfụbekoto; bya aka iya ree.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, chefe do exército de Judá.
33 G'ọchi phẹ tukokwaru Jiowabu waa oshilọkpa iya l'ishi jeye lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii. Obenu lẹ Dévidi; mẹ oshilọkpa iya; mẹ ọnu-ụlo iya; mẹ aba-eze iya bẹ Chipfu a-nụ ẹhu-guu jasụ lẹ tuutuutuu lẹ mịimiimii.”
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, o Senhor dará paz para sempre.
34 Tọbudu iya bụ; Benaya nwa Jiehoyada tụgbua je egbua Jiowabu. E je elia ya l'ibe iya l'echiẹgu.
34 Então Benaías, filho de Jeoiada, subiu e, arremetendo contra Joabe, o matou. E foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Eze bya ewota Benaya nwa Jiehoyada dochia ẹnya Jiowabu g'ọ bụru onye-ishi ndu ojọgu; bya eworu Zadọku, bụ onye uke Chileke dochia ẹnya Abyiyata.
35 Em lugar dele o rei pôs a Benaías, filho de Jeoiada, sobre o exército; e a Zadoque, o sacerdote, pôs em lugar de Abiatar.
36 Tọbudu iya bụ; eze bya ezia ozi; e je ekua Shimeyi. Ọ sụ iya: “Kpụa ụlo lẹ Jierúsalẹmu buru. Ba adụkwa teke ịi-lụfu alụfu l'ẹka ono jee ẹka ọzo.
36 Depois o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Edifica para ti uma casa em Jerusalém, habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Mbọku, ị lụfuru daa nggele Kidirọnu bẹ bụkwa g'o doo ngu ẹnya l'ịi-nwụhu; ọchi ngu a-tukoru ngu l'ishi.”
37 E fica sabendo que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo hás de morrer. O teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Shimeyi sụ eze: “Iphe, i pfuru dụ ree. Ọo gẹ gụbe nnajịuphu mu, bụ eze pfuru bụ gẹ mụbe onye-ozi ngu e-me.” Ọo ya bụ; Shimeyi buru lẹ Jierúsalẹmu; bukpọo ya nọo ọdu.
38 Respondeu Simei ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 A bya anọo apha ẹto; ohu Shimeyi dụ ụmadzu labọ gbafụ gbapfushia Akishi nwa Maka, bụ eze ndu Gatu. A bya epfuaru iya Shimeyi sụ iya: “Ohu ngu phẹ nọkwa lẹ Gatu.”
39 Sucedeu porém que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maacá, rei de Gate. E deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 Shimeyi gbalihu bya edozia nkapfụ-ịgara iya gbagbụa; ọ bụru iya eje Gatu l'ibe Akishi je ele ẹnya ohu iya phẹ ono. O je eduta ohu iya phẹ ono lẹ Gatu.
40 Então Simei se levantou, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis, em busca dos seus servos; assim foi Simei, e os trouxe de Gate.
41 E je edooru Sólomọnu lẹ Shimeyi shi lụfu lẹ Jierúsalẹmu jee Gatu; bya alwaphutawa azụ.
41 Disseram a Salomão que Simei fora de Jerusalém a Gate, e já havia voltado.
42 Eze bya ezia nzi; e je ekua Shimeyi. Ọ sụ iya: “?Mu te emenuru ngu-a g'i gude ẹpha Chipfu ria nte; tẹme mu bya anmashịaru ngu ọkwa iya ike sụ ngu; g'o dokwaa ngu ẹnya lẹ mbọku, ị lụfuru alụfu jee ẹka ọzo bẹ ịi-nwụhu? ?Tị sụduru l'ọ dụkwa ngu-a ree; mbụ l'ii-mekwaa nno?
42 Então o rei mandou chamar a Simei e lhe disse: Não te conjurei pelo Senhor e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para qualquer parte, sabe de certo que hás de morrer? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 ?Bụhunu gụnu meru g'o gude ọphu i ti meẹduru iphe, i riburu Chipfu angụ l'ii-meru iya ono; waa ekemu ono, mu tụru nụ ngu ono?”
43 Por que, então, não guardaste o juramento do Senhor, e a ordem que te dei?
44 Eze bya asụkwapho Shimeyi: “L'ime obu ngu bẹ ị makọtaru ẹjo-iphe, i meru nna mu, bụ Dévidi. Nta-a bẹ Chipfu a-tukobe ngu ẹjo-iphe ono, i meru l'ishi.
44 Disse-lhe mais: Bem sabes tu, e o teu coração reconhece toda a maldade que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fará recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Ọle eze, bụ Sólomọnu bẹ aa-gọru ọnu ọma nụ; tẹme aba-eze Dévidi bẹ a-ngụru angụru l'iphu Chipfu jasụ lẹ tuutuutuu-mịimiimii.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre:
46 Ọo ya bụ; eze bya akaru Benaya nwa Jiehoyada; o je egbugbua Shimeyi.
46 E o rei deu ordem a Benaías, filho de Jeoiada, o qual saiu, e feriu a Simei, de modo que morreu. Assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.