1 Reis 17

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Noo ya; Elayịjia, bụ onye mkpụkpu Tishibe, dụ l'alị Giladu bya asụ Éhabu: “Eshinu Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; mbụ onye ono, mu ejeru ozi; bẹ iji ta abyadụ l'a-da; ọphu mini ta abyadụ e-dze l'ime apha olemole; gbahaẹpho lẹ mu sụru g'o dzee.”
1 Então Elias, o tisbita, que habitava em Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor, Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não haverá orvalho nem chuva, senão segundo a minha palavra.
2 Chipfu bya epfuaru Elayịjia sụ:
2 Depois veio a Elias a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Tụgbua lụfu l'ẹka-a; swịa ụzo ẹnyanwu-awawa je edomia onwongu lẹ mgboru nggele Keritu, dụ l'ụzo ẹnyanwu-awawa Jiọ́danu.
3 Retira-te daqui, vai para a banda de oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
4 Ọo lẹ nggele ono bẹ ịi-ngụje mini; tẹme mu pfuwaru okpoko-ọ́hà g'ọ patajẹru ngu nri l'ẹka ono.”
4 Beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Ọo ya bụ; Elayịjia tụgbua je emee gẹ Chipfu sụru iya g'o mee. Ọ tụgbua je anọdu lẹ mgboru nggele Keritu ono, dụ l'ụzo ẹnyanwu-awawa Jiọ́danu.
5 Partiu, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; foi habitar junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
6 Okpoko-ọ́hà nọdu apatajẹru iya nri waa anụ l'ụtsu; pataru iya nri waa anụ l'ụzenyashi. Ọ bụru lẹ nggele ono bẹ ọonguje mini.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à tarde; e ele bebia do ribeiro.
7 A nọnyaa; nggele ono tahụ; kẹle igwe te edzeduru mini l'alị ono.
7 Mas, decorridos alguns dias, o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Tọbudu iya bụ; Chipfu bya epfuaru Elayịjia sụ:
8 Veio-lhe então a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Gbalihuẹkwapho jeshia mkpụkpu Zarefatu ono, dụ lẹ Sayịdonu je anọdu l'ẹka ono. O nweru nwanyị, ji iya anọedu bu l'ẹka ono, mu pfuwaru g'ọ nụje ngu nri.”
9 Levanta-te, vai para Sarepta, que pertence a Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei a uma mulher viúva ali que te sustente.
10 Ọo ya bụ; Elayịjia tụgbua; ọ bụru iya eje mkpụkpu Zarefatu. O -rwuẹpho ọnu-abata mkpụkpu ono; o nweru nwanyị, ji iya anọedu, nọ l'ẹka ono akpata nkụ. Elayịjia kua ya sụ: “Jiko kutaẹshikwa nwamini ye l'iphe wotaru mu gẹ mu ngụa”
10 Levantou-se, pois, e foi para Sarepta. Chegando ele à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco d'água, para eu beber.
11 Nwanyị ono tụgbua gẹ ya je ekutaru iya mini ọbu; Elayịjia kua ya sụ: “Jiko wotafụkwaaru mu rọ nwibiribe buredi.”
11 Quando ela ia buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão contigo.
12 Nwanyị ono sụ: “Ọo gẹ Chipfu, bụ Chileke ngu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a; bụ g'ọ bụ ire-lanụ lẹ mu te enwedụ buredi. Iphe, mu nweru kpoloko bụkwa nwamkpoji-ẹka nwa ukpokutu-nri, dụ l'ite; waa nwa manụ, dụ l'ite-mkpa. Ọo ya bẹ mu akpata nkụ-a gẹ mu ala je emee ya gẹ mu lẹ nwa mu ria. Anyi -richaa ya; anyi anọduwaro ẹgu jasụ anyi anwụhu.”
12 Ela, porém, respondeu: Vive o Senhor teu Deus, que não tenho nem um bolo, senão somente um punhado de farinha na vasilha, e um pouco de azeite na botija; e eis que estou apanhando uns dois gravetos, para ir prepará-lo para mim e para meu filho, a fim de que o comamos, e morramos.
13 Elayịjia sụ iya: “Ta atsụshi ebvu. Laa je emee ya ẹgube ono, i pfuru ono. Ọle ọo g'i vuadaru ụzo gude nwukpokutu iphe ono gheta akara, ha nwanshịi wotaru mu. E -mechaa; l'i ghetawarọ kẹ gụ lẹ nwa ngu.
13 Ao que lhe disse Elias: Não temas; vai, faze como disseste; porém, faze disso primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois o farás para ti e para teu filho.
14 Noo kẹle Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu sụru-a: ‘Nwa ukpokutu-nri ono taa byadu a-bvụ abvụbvu l'ite ono; ọphu ite-mkpa manụ ono ta abyadụ a-dụ iphoro gbiriri jasụ mbọku, Chipfu e-me g'igwe dzee mini lẹ mgboko.’ ”
14 Pois assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da vasilha não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até o dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Ọ tụgbuekwapho je emee gẹ Elayịjia pfuru iya. Noo ya; nwanyị ono waa ndibe iya; mẹ Elayịjia bya enweru nri ẹphe erije mbọkumboku.
15 Ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeram, ele, e ela e a sua casa, durante muitos dias.
16 Ọphu nwa ukpokutu-nri ono abvụjeduru abvụbvu l'ite ono; tẹme ọphu ite-mkpa ono ta adụjeduru iphoro; ẹgube ono, Chipfu shi l'ọnu Elayịjia pfua ya ono.
16 Da vasilha a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor, que ele falara por intermédio de Elias.
17 A nọnyaa iphe-ememe gude nwa nwanyị ono, bụ iya nwe ụlo ono. Iphe-ememe ọbu nọdu aka iya njọ eje; jasụ o woru iya gbua.
17 Depois destas coisas aconteceu adoecer o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou tanto, que nele não ficou mais fôlego.
18 Nwanyị ono sụ Elayịjia: “Gụbe onye kẹ Chileke; ?bụ gụnu bẹ ịi-sụ lẹ mu mekataru ngu? ?Ị byaru g'ị nyatarụ mu iphe-ẹji, mu meru; shi nno gbua nwa mu-a?”
18 Então disse ela a Elias: Que tenho eu contigo, ó homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares meu filho?
19 Elayịjia sụ iya: “Kee mu nwa ngu ọbu!” Elayịjia bya ekuta iya l'ụtapfu nwanyị ono; bya ekuba l'ụlo eli, l'ẹka ọonoduje; je enyebe iya l'oshi-azẹe ya.
19 Respondeu-lhe ele: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama.
20 Ọ bya araku Chipfu; sụ: “Gụbe Chipfu, bụ Chileke mu; ?i mefụaru g'ẹjo akpamara ọwa-a dapfuta nwanyị-a, ji iya anọedu-a, mu nọ l'ibe iya-a; mbụ kẹ g'i mee gẹ nwa iya nwụhu?”
20 E, clamando ao Senhor, disse: Ó Senhor meu Deus, até sobre esta viúva, que me hospeda, trouxeste o mal, matando-lhe o filho?
21 Tọbudu iya bụ; Elayịjia dakoru nwata ono l'eli ugbo ẹto machịa onwiya; bya araku Chipfu sụ: “Jiko Chipfu, bụ Chileke mu; menaa gẹ ndzụ nwata-a lwaphutaru iya azụ!”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, dizendo: Ó Senhor meu Deus, faze que a vida deste menino torne a entrar nele.
22 Chipfu nụma olu Elayịjia. Ndzụ nwata ono bya alwaphutaru iya azụ; ọ gbakerehu.
22 O Senhor ouviu a voz de Elias, e a vida do menino tornou a entrar nele, e ele reviveu.
23 Elayịjia kulita nwata ono shi l'ụlo-eli ono nyizeta lẹ k'alị. O kuru iya nụ ne iya sụ: “Wa nwa ngu baa; ọ nọwa ndzụ.”
23 E Elias tomou o menino, trouxe-o do quarto à casa, e o entregou a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive:
24 Nwanyị ono sụ Elayịjia: “Ọo nta-a bẹ mu maru l'ị bụ onye kẹ Chileke; tẹme l'opfu, Chipfu shi l'ọnu ngu pfua bẹ bụ ọkpobe-opfu.”
24 Então a mulher disse a Elias: Agora sei que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.