1 Crônicas 19

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A nọnyaa; Nahashi, bụ eze ndu Amọnu bya anwụhu. Nwa iya nwoke bya abụru eze nọchia ẹnya iya.
1 Algum tempo depois, morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 Dévidi bya epfua sụ: “Mu e-meru Hanunu nwa Nahashi ree; ẹgube nna iya meru mbẹdua.” Ọo ya bụ; Dévidi zia ndu-ozi g'ẹphe je akpọru Hanunu iphu nna iya ono.
2 Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum, para mostrar a sua amizade. Quando os mensageiros chegaram lá e visitaram o rei Hanum,
3 ndu-ishi ndu Amọnu sụ Hanunu: “?Ịiri l'ọo úbvú bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu ẹgube ono meru g'o gude o zia g'a bya akpọru ngu iphu nna ngu? ?Tọbudu iphe, ndu-ozi iya ono byaru bụ g'ẹphe nwụa alị-a ngge; genwushia ya ẹhu; woru iya lwụa?”
3 os líderes amonitas disseram a ele: — O senhor pensa que é em honra do seu pai e para mostrar amizade ao senhor que Davi enviou estes homens? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de ficarem conhecendo a nossa terra, para poderem conquistá-la.
4 Ọo ya bụ; Hanunu gudeshia ndu ono, Dévidi ziru ozi ono; kpụshia phẹ ẹ́jí-agba; bya e -shi lẹ nhamụnha ike bukashịa uwe-mgbalanụ phẹ; nwufu phẹ ẹphe lashịa.
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou a barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 Tọbudu iya bụ; o nweru ndu tụgburu je epfuaru Dévidi g'e meru ndu ono; o zia g'a gba phẹ ndzuta; kẹle e meru phẹ iphe-iphere shii. Eze zia sụ phẹ: “Unu nọdu lẹ Jieriko jeye teke ẹ́jí-agba unu erwudzu; tẹme unu alwatashịwaro.”
5 Eles ficaram tão envergonhados, que não tinham coragem de voltar para casa. Quando Davi soube disso, mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Ndu Amọnu bya amaẹrupho l'ẹphe eshiwaa tụkurubaa l'imi Dévidi; Hanunu mẹ ndu Amọnu wota mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ ụnu talẹntu labọ l'ụkporo talẹntu iri gude je ebuta ụgbo-ịnya; mẹ ndu agbajẹ ịnya l'alị Mesopotémiya; mẹ l'alị ndu Arámu-Maka; mẹ l'alị ndu Arámu-Zoba.
6 O rei Hanum e os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo. Por isso, contrataram na Mesopotâmia e em Maacá e Zoba, na Síria, carros de guerra e soldados de cavalaria. Pagaram para isso mais de trinta e quatro mil quilos de prata.
7 Ẹphe je ebuta ụgbo-ịnya, dụ ụkporo ụnu ugbo ẹno; butafua eze ndu Maka yẹle ndu ojọgu iya. Ẹphe bya adọru l'atatiphu mkpụkpu Medeba. Ndu kẹ Amọnu shigbaa lẹ mkpụkpu phẹ gbakodzua fụta k'ọgu ono.
7 Os trinta e dois mil carros de guerra que eles haviam contratado e o exército do rei de Maacá foram e acamparam perto da cidade de Medeba. Os amonitas também saíram de todas as suas cidades e se aprontaram para a guerra.
8 Anụma, Dévidi anụma iya; o zia Jiowabu yẹle ndu ojọgu iya g'ẹphe ha; ẹphe jepfushia phẹ.
8 Quando Davi soube disso, enviou contra eles Joabe e todo o exército israelita.
9 Ndu Amọnu wụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'iphu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Ndu eze phọ, byaru nụ phọ nọdu l'ọma ẹgu.
9 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada de Rabá, a sua capital; e os reis que haviam ido ajudá-los tomaram posição em campo aberto.
10 Jiowabu hụmaepho l'e gburu iya giriri iphu l'azụ k'ọgu ono; ọ họkoo ndu Ízurẹlu ndu ọphu kachaa amaru k'ọgu chịru phẹ ye g'ẹphe kwabẹru ndu kẹ Arámu.
10 Joabe viu que as tropas inimigas atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
11 Ọ chịru ndu ọphuu dobe g'ẹphe nọdu nwune iya, bụ Abishayi l'ẹka kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
11 Deixou o resto das suas tropas debaixo do comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
12 Jiowabu sụ: “Ọ -bụru lẹ ndu Arámu-a bẹ kariaharu mu ẹka; unu abya eyetaru mu ẹka; teke ọ bụkwanu l'ọo ndu kẹ Amọnu bẹ kariaharu unu ẹka; anyi abya eyetaru unu ẹka.
12 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
13 G'obu shihu unu ike; g'anyi lwụa ọgu ẹhu ndibe anyi gẹ ndu bụ mkparawa; mbụ g'anyi lwụa ọgu l'iswi ẹhu mkpụkpu kẹ Chileke. Chipfu e-me-a iphe, dụ iya ree l'ẹnya nkiya.”
13 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
14 Ọo ya bụ; Jiowabu yẹle ndu nkiya tụko wụ-pfuahaa ndu Arámu k'ọgu ono; ẹphe ye ọkpa l'ọso gbalaaharu iya agbala.
14 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
15 Ndu kẹ Amọnu hụmaepho lẹ ndu Arámu gbalarụ; ẹphebedua yefụa ọkpa l'ọso nkephẹ gbalaaharu Abishayi, bụ nwune Jiowabu; gbaru gbaba l'ime mkpụkpu phẹ. Ọo ya bụ; Jiowabu laphushia azụ lẹ Jierúsalẹmu.
15 Os amonitas viram os sírios fugindo, e aí eles também fugiram de Abisai, e voltaram para dentro da cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Ndu Arámu hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe zia; e je achịtakota ndu Arámu ndu ọphu nọ l'azụ ẹnyimu Yufurétisu. Ọ bụru Shofaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu Hadadeza bẹ edu phẹ nụ.
16 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, mandaram buscar tropas que estavam no lado leste do rio Eufrates. Essas tropas eram dirigidas por Sobaque, o comandante do exército do rei Hadadezer, de Zoba.
17 E pfuẹru iya phọ Dévidi; ọ kpakọo ndu Ízurẹlu l'ophu; ẹphe daa azụ ẹnyimu Jiọ́danu jepfushia phẹ; je akpọo giriri g'ẹphe tsoo phẹ ọgu. Dévidi bya akpọchaa ndu ojọgu iya ono giriri ono; ẹphe lẹ ndu Arámu ono wata ọgu.
17 Quando Davi soube disso, reuniu o exército israelita, atravessou o rio Jordão e colocou as tropas de frente para os sírios. A luta começou,
18 Ndu Arámu ono gbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi gbua ndu Arámu ono ụnu unwoke iri l'ẹsaa l'ụmadzu ụkporo iri, bụ ndu egudeje ụgbo ịnya alwụ ọgu; waa ndu ojọgu o-je-l'ọkpa, dụ ụkporo ụnu ise; gbukwaphọ Shofaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu phẹ.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e o seu exército mataram sete mil soldados sírios que guiavam carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria. Também mataram Sobaque, o comandante sírio.
19 Ọo ya bụ; ndu eze ono, ẹphe lẹ Hadadeza shi tụko nmagba bụru nanụ ono hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe wupfu Dévidi; ẹphe l'iya doshia; ẹphe nọdu iya l'ẹka. Ọphu ndu Arámu ejejebaẹduru eyeru ndu Amọnu ẹka ọzo.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com Davi, ficando debaixo do seu poder. E os sírios nunca mais quiseram ajudar os amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.