1 Crônicas 19

Bayịburu Izii (IZZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A nọnyaa; Nahashi, bụ eze ndu Amọnu bya anwụhu. Nwa iya nwoke bya abụru eze nọchia ẹnya iya.
1 Aconteceu, depois disto, que Naás, rei dos amonitas, morreu; e seu filho reinou em seu lugar.
2 Dévidi bya epfua sụ: “Mu e-meru Hanunu nwa Nahashi ree; ẹgube nna iya meru mbẹdua.” Ọo ya bụ; Dévidi zia ndu-ozi g'ẹphe je akpọru Hanunu iphu nna iya ono.
2 Então disse Davi: usarei de benevolência para com Hanum, filho de Naás, porque seu pai usou de benevolência para comigo. Pelo que Davi enviou mensageiros para o consolarem acerca de seu pai. Mas quando os servos de Davi chegaram à terra dos amonitas, a Hanum, para o consolarem,
3 ndu-ishi ndu Amọnu sụ Hanunu: “?Ịiri l'ọo úbvú bẹ Dévidi akwabẹ nna ngu ẹgube ono meru g'o gude o zia g'a bya akpọru ngu iphu nna ngu? ?Tọbudu iphe, ndu-ozi iya ono byaru bụ g'ẹphe nwụa alị-a ngge; genwushia ya ẹhu; woru iya lwụa?”
3 disseram os príncipes dos amonitas a Hanum: Pensas que Davi quer honrar a teu pai, porque te mandou consoladores? Não vieram ter contigo os seus servos a esquadrinhar, a transtornar e a espiar a terra?
4 Ọo ya bụ; Hanunu gudeshia ndu ono, Dévidi ziru ozi ono; kpụshia phẹ ẹ́jí-agba; bya e -shi lẹ nhamụnha ike bukashịa uwe-mgbalanụ phẹ; nwufu phẹ ẹphe lashịa.
4 Pelo que Hanum tomou os servos de Davi, raspou-lhes a barba, e lhes cortou as vestes pelo meio até o alto das coxas, e os despediu.
5 Tọbudu iya bụ; o nweru ndu tụgburu je epfuaru Dévidi g'e meru ndu ono; o zia g'a gba phẹ ndzuta; kẹle e meru phẹ iphe-iphere shii. Eze zia sụ phẹ: “Unu nọdu lẹ Jieriko jeye teke ẹ́jí-agba unu erwudzu; tẹme unu alwatashịwaro.”
5 Então foram alguns e avisaram a Davi acerca desses homens; pelo que ele mandou mensageiros ao seu encontro, pois estavam sobremaneira envergonhados. Disse o rei: Ficai em Jericó até que vos torne a crescer a barba, e então voltai.
6 Ndu Amọnu bya amaẹrupho l'ẹphe eshiwaa tụkurubaa l'imi Dévidi; Hanunu mẹ ndu Amọnu wota mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ ụnu talẹntu labọ l'ụkporo talẹntu iri gude je ebuta ụgbo-ịnya; mẹ ndu agbajẹ ịnya l'alị Mesopotémiya; mẹ l'alị ndu Arámu-Maka; mẹ l'alị ndu Arámu-Zoba.
6 Vendo os amonitas que se tinham feito odiosos para com Davi, Hanum e os amonitas enviaram mil talentos de prata, para alugarem para si carros e cavaleiros de Mesopotâmia, de Arã-Maacá e de Zobá.
7 Ẹphe je ebuta ụgbo-ịnya, dụ ụkporo ụnu ugbo ẹno; butafua eze ndu Maka yẹle ndu ojọgu iya. Ẹphe bya adọru l'atatiphu mkpụkpu Medeba. Ndu kẹ Amọnu shigbaa lẹ mkpụkpu phẹ gbakodzua fụta k'ọgu ono.
7 E alugaram para si trinta e dois mil carros e o rei de Maacá com a sua gente, os quais vieram e se acamparam diante de Medeba; também os amonitas se ajuntaram das suas cidades e vieram para a guerra.
8 Anụma, Dévidi anụma iya; o zia Jiowabu yẹle ndu ojọgu iya g'ẹphe ha; ẹphe jepfushia phẹ.
8 Davi, quando soube disto, enviou Joabe e todo o exército de homens valentes.
9 Ndu Amọnu wụfuta bya akpọo giriri k'ọgu l'iphu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu ono. Ndu eze phọ, byaru nụ phọ nọdu l'ọma ẹgu.
9 Os amonitas saíram e ordenaram a batalha à porta da cidade; porém os reis que tinham vindo se puseram à parte no campo.
10 Jiowabu hụmaepho l'e gburu iya giriri iphu l'azụ k'ọgu ono; ọ họkoo ndu Ízurẹlu ndu ọphu kachaa amaru k'ọgu chịru phẹ ye g'ẹphe kwabẹru ndu kẹ Arámu.
10 Ora, quando Joabe viu que a batalha estava ordenada contra ele pela frente e pela retaguarda, escolheu os melhores dentre os homens de Israel, e os pôs em ordem contra os sírios;
11 Ọ chịru ndu ọphuu dobe g'ẹphe nọdu nwune iya, bụ Abishayi l'ẹka kwabẹru ndu kẹ Amọnu.
11 e o resto do povo entregou na mão de Abisai, seu irmão; e eles se puseram em ordem de batalha contra os amonitas.
12 Jiowabu sụ: “Ọ -bụru lẹ ndu Arámu-a bẹ kariaharu mu ẹka; unu abya eyetaru mu ẹka; teke ọ bụkwanu l'ọo ndu kẹ Amọnu bẹ kariaharu unu ẹka; anyi abya eyetaru unu ẹka.
12 E disse Joabe: Se os sírios forem mais fortes do que eu, tu virás socorrer-me; e, se os amonitas forem mais fortes do que tu, então eu te socorrerei a ti.
13 G'obu shihu unu ike; g'anyi lwụa ọgu ẹhu ndibe anyi gẹ ndu bụ mkparawa; mbụ g'anyi lwụa ọgu l'iswi ẹhu mkpụkpu kẹ Chileke. Chipfu e-me-a iphe, dụ iya ree l'ẹnya nkiya.”
13 Esforça-te, e pelejemos varonilmente pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus; e faça o Senhor o que bem lhe parecer.
14 Ọo ya bụ; Jiowabu yẹle ndu nkiya tụko wụ-pfuahaa ndu Arámu k'ọgu ono; ẹphe ye ọkpa l'ọso gbalaaharu iya agbala.
14 Então se chegou Joabe, e o povo que estava com ele, diante dos sírios, para a batalha; e estes fugiram de diante dele.
15 Ndu kẹ Amọnu hụmaepho lẹ ndu Arámu gbalarụ; ẹphebedua yefụa ọkpa l'ọso nkephẹ gbalaaharu Abishayi, bụ nwune Jiowabu; gbaru gbaba l'ime mkpụkpu phẹ. Ọo ya bụ; Jiowabu laphushia azụ lẹ Jierúsalẹmu.
15 Vendo, pois, os amonitas que os sírios tinham fugido, fugiram eles também de diante de Abisai, irmão de Joabe, e entraram na cidade. Então Joabe voltou para Jerusalém.
16 Ndu Arámu hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe zia; e je achịtakota ndu Arámu ndu ọphu nọ l'azụ ẹnyimu Yufurétisu. Ọ bụru Shofaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu Hadadeza bẹ edu phẹ nụ.
16 Ora, vendo-se os sírios derrotados diante de Israel, enviaram mensageiros, e fizeram sair os sírios que habitavam além do rio; e tinham por comandante Sofaque, chefe do exército de Hadadézer.
17 E pfuẹru iya phọ Dévidi; ọ kpakọo ndu Ízurẹlu l'ophu; ẹphe daa azụ ẹnyimu Jiọ́danu jepfushia phẹ; je akpọo giriri g'ẹphe tsoo phẹ ọgu. Dévidi bya akpọchaa ndu ojọgu iya ono giriri ono; ẹphe lẹ ndu Arámu ono wata ọgu.
17 Avisado disto, Davi ajuntou todo o Israel, passou o Jordão e, indo ao encontro deles, ordenou contra eles a batalha. Tendo Davi ordenado a batalha contra os sírios, pelejaram estes contra ele.
18 Ndu Arámu ono gbaaru ndu Ízurẹlu ọso. Dévidi gbua ndu Arámu ono ụnu unwoke iri l'ẹsaa l'ụmadzu ụkporo iri, bụ ndu egudeje ụgbo ịnya alwụ ọgu; waa ndu ojọgu o-je-l'ọkpa, dụ ụkporo ụnu ise; gbukwaphọ Shofaku, bụ onye-ishi ndu ojọgu phẹ.
18 Mas os sírios fugiram de diante de Israel; e Davi matou deles os homens de sete mil carros, e quarenta mil homens da infantaria; matou também Sofaque, chefe do exército.
19 Ọo ya bụ; ndu eze ono, ẹphe lẹ Hadadeza shi tụko nmagba bụru nanụ ono hụmaepho lẹ ndu Ízurẹlu lwụ-kpewaru phẹ; ẹphe wupfu Dévidi; ẹphe l'iya doshia; ẹphe nọdu iya l'ẹka. Ọphu ndu Arámu ejejebaẹduru eyeru ndu Amọnu ẹka ọzo.
19 Vendo, pois, os servos de Hadadézer que tinham sido derrotados diante de Israel, fizeram paz cem Davi, e serviram; e os sírios nunca mais quiseram socorrer os amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Crônicas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.