Hebreus 11
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA
1 Aatz nikꞌujeꞌ kukꞌuꞌl tiꞌ maꞌj kam, tiira nikunima sakukꞌuleꞌ. Kꞌuxh yeꞌsaj qiltaꞌ, niꞌxhkuchꞌia tuchꞌ txuqꞌtxunchil. Utz nojchit neꞌenku qe aas atil tek u kam kꞌuxh yeꞌsaj qilt iatz.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Ech bꞌaꞌn bꞌenku qꞌu kukꞌuy kumam vatz u Tioxh tan, nichikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Utz tiꞌ koꞌn vikꞌujeꞌ kukꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh, nikunima aas tu viyol u Tioxh veet u vatz amlika txꞌavaꞌ. Utz aatz qꞌu kam qꞌuꞌl niqil cheel tziꞌ, aꞌ veetik tu u kam vaꞌl yeꞌich naꞌl.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Utz tiꞌ koꞌn ikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl u Abeel tiꞌ u Tioxh kꞌuxh tiira bꞌaꞌn u txꞌoloꞌm toksa vatz u Tioxh. Bꞌaꞌn vatz u txꞌoloꞌm taqꞌ u Caiin. Echtzixeꞌt aqꞌax bꞌens jikom u Abeel tu u Tioxh. Utz kꞌulax vitxꞌoloꞌm. Ech ikaa viyolil aas jikom u Abeel vatz Tioxh, ayaꞌl kala ankoꞌxh niyolon cheel kꞌuxh aal kamnaj tekuꞌen.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ech pajeꞌ u Enooc. Tu koꞌn paj vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl kꞌuxh iqꞌol bꞌen tu u Tioxh; yeꞌt til kamchil. Utz yeꞌt chabꞌal veꞌteꞌ. Tan Tioxh iqꞌon bꞌen. Utz nikaa viyolil aas bꞌaꞌn bꞌenku u Enooc tu u Tioxh.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Pek bꞌaꞌn koj seꞌenku tu u Tioxh oj yitꞌ kꞌujlel koj kukꞌuꞌl tiꞌ. Tan aꞌ ibꞌoꞌqꞌol aas abꞌil u aanima nitok kꞌatza, nojchit sinima aas atil u Tioxh. Utz sinima majte aas nojchit nitaqꞌ ichoobꞌal qꞌu chokol tetz.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Ech paj u Noee. Tu koꞌn paj ikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh kꞌuxh inima aas nojchit suꞌuch maꞌl u kam vaꞌl nikoꞌxh unpajoj uchnaj. Inima u Tioxh. Ech iꞌan u arca. Utz iloch tibꞌ tuchꞌ ikꞌaol imeꞌal tiꞌ ikoltu tibꞌ vatz u mam jabꞌal. Pek sotz qꞌu aa paav tu u aꞌ. Ech jikom bꞌenku u Noee vatz u Tioxh tu vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ iꞌana tziꞌ.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Utz tu paj vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl u Abrahaam kꞌuxh nimani aas sikꞌlel tu u Tioxh. Utz tal te aas seꞌen tu u txꞌavaꞌ vaꞌl sataqꞌ te. Ech saetzan kꞌatz u Tioxh. Utz kꞌasuꞌl u Abrahaam tziꞌ, kꞌuxh yeꞌich tootzaj til maꞌtka.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Tiꞌ koꞌn vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ viyol u Tioxh, ex atinoj tu u txꞌavaꞌ vaꞌl maꞌtich taltu u Tioxh te kꞌuxh aal ech kuꞌen aꞌ tatin puera aanima tuul iꞌana. Tan taꞌn motx atinku tu qꞌu tzꞌuꞌm paꞌtebꞌal. Kꞌuxh maꞌtich talax te aas saꞌaqꞌax itxꞌavaꞌ. Echat chit iꞌan vikꞌaol, ayaꞌ u Isaac tuchꞌ u tiimam ayaꞌ u Jacoob.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Loqꞌ yeꞌxh koꞌxh kantuꞌ vatz u Abrahaam kꞌuxh ech paalka tziꞌ. Tan aꞌ nichichꞌia u bꞌaꞌnla tenam vaꞌl techal vijeꞌabꞌal. Tan ibꞌanoꞌm u Tioxh utz, taqꞌonibꞌal.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Utz ech paj u Sara. Tiꞌ koꞌn vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl chee maꞌl titzꞌin kꞌuxh yeꞌ nichiveet talaneꞌ. Inima aas sitzojpi viyol u Tioxh tiꞌ aas sachee maꞌl tal titzꞌin, kꞌuxh tiira qꞌesich tekuꞌen.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ech kꞌuxh tiira qꞌestich tek u Abrahaam tziꞌ, aal chee sibꞌal tiimam; yeꞌ achebꞌe ixaaneꞌ. Ech tatine qꞌu txꞌumiꞌl tu amlika utz, echaꞌ qꞌu sanaabꞌ tziꞌ aꞌ.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Uncheeꞌ motx kam qꞌu aanima tziꞌ utz, yeꞌt ikꞌul kajay qꞌu kam qꞌuꞌl tal u Tioxh te. Motx koꞌn isaji bꞌen tzian. Axhibꞌi jolol kꞌujlich ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh. Utz tiira atil sikꞌuꞌl bꞌaꞌnil aas bꞌiil koꞌxh paal bꞌanloj tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Utz nimnaꞌl abꞌil qꞌuꞌl tootzajle aas maꞌl koꞌn paalchil paal bꞌanaxoj tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ. Tan aꞌ nichok vaꞌt u atibꞌal vaꞌl taꞌn saꞌatin tuul.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Tan taꞌn koj chit nichtitzꞌa vitenam qꞌu aanima tziꞌ vaꞌl kꞌaskuꞌl, yeꞌ koj saveeti saqꞌaavbꞌen tuul koj.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Pek aꞌ nichmotxtitzꞌa vaꞌt atibꞌal aas techal. Utz ayaꞌ u atibꞌal tu Amlika. Echtzixeꞌt aatz u Tioxh, iTioxh qꞌu aanima kꞌujlel ikꞌuꞌl tiꞌ utz, yeꞌxhkam nichꞌixvu u Tioxh tiꞌ. Tan nojchit nichꞌian maꞌl itenam taqꞌo.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Utz tu vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl u Abrahaam kꞌuxh inima u Tioxh tiꞌ vaꞌl tal te aas sikꞌachoꞌk vikꞌaol tu txꞌoloꞌm siatz. Ayaꞌ vikꞌaol vaꞌl taꞌxh maꞌl. Yeꞌt titzꞌa aas kan chaj sayaꞌk itzojpu qꞌu kam qꞌuꞌl maꞌtich talaꞌtziꞌit u Tioxh te tiꞌ u Isaac.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Ayaꞌ vaꞌl maꞌtich taltu te ech tzaꞌ: —Sibꞌal aviimam sachee tu u Isaac tziꞌ.— Texh te.
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Tan tekꞌ tootzajich u Abrahaam aas Mam Tioxh u Tioxh; saveeti silakpixsa kamnaj. Ech tokeꞌ aas yeꞌt sotz vikꞌaol u Abrahaam tziꞌ. Utz nojchit echaꞌ qꞌaavitzꞌpichil vaꞌl iꞌan u Isaac.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Utz ech paj u Isaac. Tu vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh, kꞌuxh tal bꞌaꞌnla yol tiꞌ u Jacoob, vikꞌaol, tuchꞌ u Esauu. Tan tootzajle aas satil iqꞌaqꞌal vaꞌl siꞌchiꞌan u Tioxh tiꞌ taabꞌabꞌen.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Echat paj u Jacoob, kꞌujlich ikꞌuꞌl tiꞌ vaꞌl siꞌchiꞌan u Tioxh. Ech tal bꞌaꞌnla yol tiꞌ qꞌul ikꞌaol u Xhep aas aalich texh ikameꞌ. Utz toksa iqꞌii u Tioxh kꞌuxh peena texh toꞌxhimich tu vibꞌaara.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Utz tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl u Xhep tiꞌ vaꞌl tal u Tioxh, kꞌuxh tala aas saꞌnalchitkꞌasuꞌl qꞌu Israeel tu Egipto. Utz tal majte kam sabꞌanax tu vibꞌajil vaꞌl mujax tu Egipto.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Utz tu paj vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl qꞌul itxutx ibꞌaal u Moisees tiꞌ u Tioxh, kꞌuxh itxꞌol imujax u tal titzꞌin oxvaꞌl ichꞌ. Yeꞌt ixoꞌva u mantaar vaꞌl maꞌtich taltu u ijlenal. Tan tila aas tiira txꞌanella tal nitxaꞌ.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Utz kꞌujlich ikꞌuꞌl u Moisees tiꞌ vaꞌl siꞌan u Tioxh kꞌatza. Echtzixeꞌt aatz bꞌens vinaj, yeꞌt isaꞌa veꞌteꞌ aas titzꞌin vimeꞌal u faraoon chaj teꞌleꞌ.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Aal bꞌaꞌn siatz kꞌuxh ela sael iqꞌii tuchꞌ vitenam u Tioxh. Utz yitꞌ saꞌkojichiꞌbꞌixsa tibꞌ tiꞌ ibꞌanax qꞌu kam qꞌuꞌl sakoꞌnpaali; ayaꞌ vibꞌanax qꞌu paav xoꞌl qꞌu aa Egipto.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Aꞌtzii. Kꞌuxh siꞌcheesal iqꞌii echaꞌ bꞌanax tu u Cristo xoꞌl vitenam. Tan techal vatz vaꞌl sakoꞌxhkaa tu qꞌu txꞌiibꞌal qꞌii tu Egipto. Tan aꞌ nichtitzꞌa u Moisees u choobꞌal vaꞌl sataqꞌ u Tioxh te.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Utz tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl u Moisees tiꞌ u Tioxh kꞌuxh kꞌasuꞌl tu u txꞌavaꞌ Egipto. Yeꞌt ixoꞌva vikꞌaꞌnal u ijlenal. Taꞌxh kꞌujlich ikꞌuꞌl tiꞌ vaꞌl yeꞌ saj tiltaꞌ.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Utz tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl u Moisees kꞌuxh ixeꞌtixsa ipaasal iqꞌii u Elchil Vatz Kamchil Tu Egipto. Utz tal itzꞌitul ok kaj tiꞌ qꞌu jubꞌal, ech yeꞌk sayatzꞌax u bꞌaxa ikꞌaol qꞌu Israeel. Vetkꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh aas simaj u yatzꞌol, ayaꞌ u yatzꞌolla aanxel, kꞌuxh maꞌt ikamsal qꞌu bꞌaxa ikꞌaol qꞌu aa Egipto.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Utz tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl qꞌu Israeel kꞌuxh iqꞌat tuul u Kaj Mar ayaꞌl kala viꞌ tzaji txꞌavaꞌ nichpaalka. Utz siꞌchiꞌan tetz qꞌu aa Egipto tala. Loqꞌ motx koꞌn jiqꞌmu tu aꞌ.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Utz tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl qꞌu Israeel tiꞌ u Tioxh kꞌuxh kuꞌ u mam tzꞌach vaꞌl atich ok tiꞌ u tenam Jericoo. Nilpu kuꞌ aꞌ chit maꞌtich isutiꞌl jujvaꞌl qꞌii qꞌu Israeel tiꞌ.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Echat paj u Rahaab, u aa paavla ixoj. Tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl kꞌuxh yitꞌ ela koj kam tuchꞌ tereꞌn qꞌu aa paav tu vitenam. Tan jik koꞌxh ikꞌul qꞌu Israeel qꞌuꞌl ex kꞌaabꞌan u tenam.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Uncheeꞌ kaana unsaꞌ savaleꞌ. Pek tiempo isaꞌ aas sayolonin tiꞌ vaꞌl iꞌan u Gedeoon, u Baraac, u Sansoon, u Jeftee, u Daviid, u Samueel utz, tuchꞌ qꞌu oꞌtla alol tetz u yolbꞌal Tioxh.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Tan tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh kꞌuxh isubꞌ mamaj tenam tu chꞌaꞌo kajay qꞌu niman tetz u Tioxh. Iꞌan qꞌu kam ijikomal. Motx ikꞌul qꞌu kam alich te tu u Tioxh. Utz atia imaj ichiꞌl tu qꞌu bꞌalam.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh kꞌuxh motx itzaasa mamaj xamal. Itxꞌol elchil vatz kamchil. Motx chee iyakꞌil, kꞌuxh yeꞌkich iyakꞌil. Techalich tek motx iꞌantu chꞌaꞌo. Utz oleꞌ tiꞌ tojchal bꞌen qꞌu sol koontrain tetz.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh kꞌuxh atich unjolol ixoj aas qꞌaavuꞌl qꞌu titzꞌin tatzik, kꞌuxh maꞌtich ikameꞌ.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Atia paal tu mamaj tzaꞌl, tu yoqꞌbꞌal, tu tzꞌuꞌm utz, ok tu tzeꞌ.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Paasal tu tzaꞌl. Atia paqꞌel sivan bꞌanaxi aas kami. Atia qolel tuul. Atia toqꞌel. Atia til chaj texh nichpaalka tan, nichtojchaleꞌ. Tiꞌ karneꞌl utz, tiꞌ tentzun texh toksaꞌm; meꞌbꞌiꞌl tetz, txumbꞌal iatz. Utz kam koꞌxh nichtulebꞌel, tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Yeꞌ nimotxikꞌuloꞌk tiꞌ aas nichtojchal tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ. Ech til chaj texh nichpaalku tu mujiꞌbꞌ tu tzꞌinlich tzaji txꞌavaꞌ. Viꞌaj texh peepu nichipaalka; tulaj jul utz, tulaj joymal sivan majte.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Uncheeꞌ tiꞌ vikꞌujeꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ u Tioxh, bꞌaꞌn motx bꞌenku siatz kꞌuxh yeꞌxhkam ikꞌul qꞌu kam talaꞌtziꞌi u Tioxh te.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Tan bꞌanich tiꞌ tu u Tioxh aas ela sataqꞌ qe. Ela sataqꞌ bꞌen tzꞌajeloꞌ siatz. Ela sakukꞌul vaꞌl nikuchꞌia tuchꞌ txuqꞌtxunchil.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.