Mateus 27
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARA
1 Ɨiya pɨrkɨnyakwoka mɨ prismi bɨiyan inkam whɨekak ɨkɨm. Mɨ Isrel sɨmiir isidɨm sɨmiir hɨran inkam komii komii ɨkɨm sɨma yaiyɨm ɨna yɨdwo kitɨbmii boɨnɨm, Jisɨs siir nɨsomaowam.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Mɨ sɨma siirɨn wɨeyɨnsopni yomboru mɨ sɨma siirɨn ɨna kiwowɨtnamɨm mɨ sɨmiir bɨiyan inkam komiiyɨn nu Romanɨn Pailat, inkam komiiyɨn nu Judia hɨran omɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siir inɨ hauugik. Ɨriig.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Mɨ tariinanɨn Judas siya inkamɨn Jisɨs siir kɨnmauu ɨtɨn, sauan kamɨm sɨmiir, siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn, inkam komiiyɨm sɨma Jisɨs siir hainamɨm inkam komii Pailat siirɨm siya nɨsomaowɨm mɨ siya naɨngwoyɨmyok ɨdid prasae bɨ kɨnkɨn, tɨ dimɨnɨn siya tɨrɨn siirsiyɨn. Mɨ siya tɨ umɨr silva paeyar haoumɨm ɨna swokɨ hainamɨn, prismi bɨiyan inkamɨm sɨmiiram.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Mɨ siya umɨr ha swokɨ hauuwɨn. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kara dimɨn biyɨe bɨdi tɨrɨn. Kara inkamɨn dimɨn biyɨe tɨr karamae nwowiyɨn siirɨn, sau omomɨn siir kɨnmauugɨn mɨ siya wa naonami. Mɨ sɨma siir boɨnki, siya krɨmiir dimɨn tani. Yɨo siya kɨriirar dimɨnkɨn.
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Mɨ Judas siya umɨr silvaɨm Adi Komii siir omaka komiiya yai nɨdwokai wakaeiya saiir hɨr inankrɨmkrɨn ɨtkɨngikɨn mɨ siya ha haiburgikɨn mɨ ha namɨn mɨ yɨo ɨna sasar diyankrɨkɨu aonamɨn.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Prismi bɨiyan inkamɨm sɨma tɨ umɨr ɨmiir haiyɨm mɨ sɨma boɨn, tɨ umɨrɨn mɨnam saɨngɨn inkam nwɨr nɨsomaowankɨn. Krɨmiir siyɨuɨn hɨnɨɨna boɨnkɨn Krɨma Adi Komii siir omaka saiir umɨrɨn sɨmaka kɨpi nɨnkɨn haigi. Nɨɨngaka.
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Mɨ sɨma yai kwɨra yɨmboɨn tɨbmiikimai mɨ tɨ umɨrɨn ɨni nu haɨmiiyɨn Jerusalem hɨr nwowɨn hau nonkwokwowiyɨn inkamɨn ɨni siir saɨnɨn. Sɨma ha naɨngwowi ta nu maeyaua iikamɨm om aruwanɨm sɨmiir haɨngikaiyan maeyau nwowɨm
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 mɨ tɨ nuɨn tɨ umɨr ɨiir saɨnɨn mɨ sɨma ta nu maeyaua saiir inɨgɨn hɨriinansi dapkɨn, nuɨn nhɨekakɨn. Mɨ tɨ inɨgɨn ɨna nwokrɨpkaiyɨn.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ya ta saeya, yai kwɨra bɨiya Adi Komii siya boɨnkiya mɨ profet Jeremaia siya wɨnkiya yokwoni, saeya ɨna yɨmbiyam kɨɨna. Saeya boɨn, sɨma tɨ umɨr silva kam nwɨr ɨuur ɨmiir hai. Isrel sɨmiir iikamɨm sɨma bɨdi yɨmbinɨm tɨ umɨr hɨriinanɨm tɨ inkam ɨiir saɨnam.
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Tɨ umɨrɨn sɨma ɨni nuɨn inkam ɨeya nonkwokwowiyɨn hau, ɨni siir saɨnɨn, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya boɨnkiyɨn kariir saiir hɨriinan mɨ kara hɨriinan asi tɨrkɨn. Ɨriig.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Sɨma Jisɨs siirɨn inkamɨn nu Judian omom omomɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siir whwonkam ɨda yokmwɨn okwo haigɨnɨu. Mɨ inkam komiiyɨn omom omom kɨgrɨraowiyɨn siya siir srɨigi, kɨra iikamɨm nu Judia hɨranɨm sɨmiir kɨgrɨraowan inkam komiigɨn, aniya? Mɨ Jisɨs siya boɨn, ɨhɨ, wasi kɨra boɨnki ɨskiyɨn.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Mɨ prismi bɨiyan inkamɨm mɨ Isrelmi inkam komii komii ɨkɨm, sɨma Jisɨs siir boɨn hɨuriyɨu boɨnkɨm, siya dimɨn biyɨe kasaka bɨ tɨrkɨn. Mɨ siya dimɨn biyɨe bɨ tɨrkɨn mɨ siya yai kwɨrmɨn kwɨrmɨn bɨ swokɨ owarkɨi boɨnkɨn, tɨ yai ɨmiirɨn.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Mɨ Pailat siya siirɨn hɨnɨɨna boɨnki, kɨra tɨ yai whɨekakɨm sɨma kɨriir boɨn hɨuriyɨu boɨnɨm sɨmiir wakae rani, aniya?
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Mɨ Jisɨs siya yai kwɨr bɨ swokɨ owarkɨi boɨnkɨn Pailat siirɨn. Mɨ inkam komiiyɨn omomom kɨgrɨraowiyɨn siya asi nanaakikɨn. Ɨriig.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Bɨewi whɨekakɨm ta ɨiya komiiya wou nikwo aeiya pasova mɨ bɨiyan inkam komiiyɨn omom omomɨm sɨm kɨgrɨraowiyɨn siya inkamɨn omaka hɨuyokiyokaiya mɨi biyɨe mɨriiya saiir hɨr nwowiyɨm, sɨmiirɨn pɨ nwɨra ninɨ ɨkɨunaki. Iikamɨm sɨma kauwokiyɨm inkam nwɨramɨn mɨ inkam komiiyɨn siya tɨ inkamɨn pɨ siirar nɨkropki.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Mɨ ta ɨi aiirɨn sɨma inkam biyɨe nwɨrɨn omaka hɨuyokiyokaiya mɨi biyɨe mɨriiya saiir hɨr nwokɨn, siir inɨgɨn Barabaskɨn, sɨma ombudɨm siir bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Mɨ ɨiya iikamɨm sɨma maeyau kwɨruwa hangiriyɨu omɨmɨrɨm mɨ Pailat siya sɨmiir srɨigi, kɨma panɨɨna naɨngwowi, kara kɨmiirɨmɨn pɨkɨ hɨnɨɨn inkamɨn siir haiwao hauugi, ha? Kara Barabas siir pɨ ɨkropki, aniya? Iyɨe, kara Jisɨs siir nɨkropki sɨma dapiyɨn Krais inkamɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn, aniya?
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Pailat siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn, prismi bɨiyan kamɨm mɨ Isrelmi inkam komii komiiyɨm sɨma ɨo Jisɨs siir nwowi. Dimusi rani, iikamɨm sɨma ɨni Jisɨs siiraramar yamɨm. Mɨ sɨma siirɨn Pailat siiram asi nɨkɨunamkɨm siya siirɨn kam nhɨrɨm sɨmiir nwokɨ ɨkmwɨn ɨsom aowɨm. Mɨ siya ta srɨiya sɨmiir asi srɨigɨn.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Pailat siya inkamɨn yai hɨdiyɨn siir ipii aiirar nikɨ nɨdwokaiyɨn mɨ siir wiga saeya yaiyɨm hɨnɨɨna boɨnmɨmauugi yokwoni. Kɨra dimɨn whɨr kɨpi swokɨ tɨrmɨntɨrmɨn, tɨ inkam ɨiirɨn, siya dimɨn biyɨe bɨ tɨrkɨn. Mɨ ta nɨiyaka kara nhwoɨn whɨra whɨnkɨgmɨmɨkwɨi mɨ kara hɨk prasae bɨ haiga.
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Prismi bɨiyan inkamɨm mɨ Isrelmi inkam komii komii ɨkɨm sɨma iikamɨm sɨmiir kwoɨn ɨmiir boɨnswoswo. Mɨ sɨma Pailat siirɨm kauwok boɨnki. Siya Barabas siir dɨuguski mɨ Jisɨs siir dɨsomao.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Mɨ inkam komiiyɨn omom omomɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siya sɨmiir srɨigi. Kɨma panɨɨna naɨngwowi kara tɨ inkam nwɨswo sowiirɨn pɨ nhɨni nɨuguski, ha? Sɨma ɨna yowarkɨi boɨnɨm Barabas.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Mɨ Pailat siya sɨmiir boɨnki, kara wɨ panɨɨna tɨri Jisɨs siirɨn, sɨma dapiyɨn Krais Adi Komii siya nɨkropkiyɨn kara siirɨn wɨ panɨɨna tɨri, ha? Mɨ sɨma kauwok boɨnki, paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn saɨka dɨrɨnugi!
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Mɨ Pailat siya ɨna srɨigiyɨn. Dimusika siya dimu dimɨn tɨrbugɨn, ha? Mɨ sɨma ɨna kauwoknanaeyɨm, paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn saɨka dɨrɨnugi!
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Pailat siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn, sɨma yaiyɨm kara boɨniyɨm sɨmiir wakaeyokna dɨg nwo rani mɨ ɨna nhɨnkii boɨnaigiyɨm yaii nɨniiyam. Mɨ siya opa ɨna haiyɨn mɨ siir ɨɨna aiir hɨisoki. Mɨ iikamɨm sɨmiir nhwowɨm ɨni siirar kaokiyɨm sɨmiir nɨisiimauugɨn, siya Jisɨs siir nɨsomaowam pɨ boriisopi. Mɨ siya hɨriinana nikɨ tɨrɨn mɨ siya sɨmiir boɨnki, kara siirɨn dimɨn whɨr bɨ kɨgɨn mɨ kara siirɨn wa nɨsomaoki rani. Kɨmiirar dimɨnkɨn.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn mɨ siir naowa saiir mwokankwowa ɨni mɨ owa wɨ krɨmiiramar swokɨ ɨti mɨ krɨmiir yɨnisɨsɨm ɨmiiram warar. Kɨra siir nɨsomaoki Adi Komii siya wɨ ɨo kɨriir nwo rani.
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Mɨ Pailat siya Barabas siirɨn hɨriinansi nɨuguskikɨn sɨmiiramɨn. Mɨ siya Jisɨs siirɨn kam nhɨrɨm sɨmiir yokmwɨn tɨo mɨ ɨdni ha kogrɨmdɨnugiyɨn mɨ siya siirɨn ɨna yɨkropkiyɨn Rom hɨran sauan kamɨm sɨmiiram. Paeya hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn saɨka nɨnkɨn ɨrɨnugiyam. Ɨriig.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Mɨ sauan kamɨm Bɨiyan Inkam Komii siirɨm, sɨma Jisɨs siirɨn sɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir omaka hɨriir yɨkɨuna apnɨnopkainam mɨ sɨma whɨekakɨm saɨkar yangiriyɨuni.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Mɨ sɨma siir yɨuɨsa saiir nɨsaiyɨm mɨ sɨma siirɨn yaeya yɨuɨs pariidnan kwɨra saiir ii haigɨnɨu. Ta yɨuɨs hɨriinana inkam komii inɨgakɨn siira saiir nɨkrika.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Mɨ sɨma urid amrɨdnanɨn siir hɨurokikɨn mɨ sɨma siir mwo ɨiir yakɨ kaigrɨsɨugi. Mɨ sɨma paekopɨn whɨra yonkwo haigɨnɨu siir ɨɨna ɨnig aiir inkam komii nu kɨgrɨraowiyɨn siir hɨriinan. Mɨ sɨma ogmwo siirɨm hɨu mɨ sɨma siir yɨgbumbu boɨn, kɨra inkam mɨiyɨkɨn, Juda iikamɨm sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkam komiikɨn.
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Mɨ sɨma siir yaswaiyɨugi mɨ sɨma tɨ paekop ɨiir hai mɨ siir mwo ɨiir tɨonanae.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Sɨma siir yɨgbumbu boɨn mɨ ta siir yɨuɨs pariidnan aiir yɨsaigi mɨ sɨma siir yɨuɨskɨ yɨuɨs aiirar ii haigɨnɨu. Mɨ sɨma siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨniyɨn siirɨm whɨnapnam saɨka nɨnkɨn ɨrɨnuɨm. Ɨriig.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Sɨma ha napnamɨm mɨ sɨma om Sairini hɨran inkam nwɨrɨn siir kɨg, siir inɨgɨn Saimonkɨn, sɨma siir nɨkwao boɨnkɨm siya Jisɨs siir paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn siir hainamam.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Sɨma maeyau kwɨra saiir yɨmbiyam, saiir inɨgɨn Golgotaka saiir inɨg mwokɨmwoɨn hɨnɨɨngɨn mwokɨuni mwokɨn.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Sɨma Jisɨs siirɨn op wain biyɨeya kausrɨriya dimɨn biyɨe whɨr aka prɨdgiya saiir hauu, siya kwiyaeyam siya hinda kɨnankɨugiyɨn mɨ siya bɨ kwiyaekɨn.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Sɨma siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn saɨka nɨrɨnu dɨgiyɨn mɨ sɨma gwo kwɨra satu dapiya saiir gwo siir yɨuɨs digworaekwo ɨmiir haiyam.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Mɨ sɨma ta maeyaua saiira yɨdwo mɨ sɨma saiir hɨrar waikao.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Mɨ yaiya sɨma wɨna paemɨra Jisɨs siir mwo koua nɨnkɨn ɨrɨnuwa saeya hɨnɨɨna boɨnka. Tɨriigɨnɨn Jisɨskɨn, Juda iikam sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkamkɨn.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Jisɨs siir kingiinɨn sɨma inkamwo hɨitauaeiyo nwɨsa yɨnkɨn ɨrɨnu inankɨi mɨ nwɨrɨn ɨniga mɨ nwɨrɨn yaɨoyaeya.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Mɨ iikamɨm sɨma ha nɨtɨm mɨ sɨma siir yɨgbumbu boɨn mɨ sɨma mwo ara kɨntɨɨr ɨski mɨ sɨma yaebu ɨna buwɨm siirɨn.
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 Mɨ sɨma boɨn, kɨra tɨ inkamɨn Adi Komiini omaka saiir nɨinhɨnkɨigi mɨ ɨi kwoɨmaka wɨ saiir swokɨ mɨrii nɨnokougi mɨ kɨnakɨna dirɨraerarna. Mɨ kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨnɨuwi, kɨra paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn siir haiburgig mɨ ha wɨuwini!
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Mɨ ɨriipa hɨriinan prismi bɨiyan inkamɨm mɨ kamɨm siyɨu nɨnoknɨnkɨni ɨkɨm mɨ Isrelmi inkam komii komiiyɨm sɨma siir mɨ ɨnkɨn ɨgbumbu boɨnkɨm.
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Mɨ sɨma hɨnɨɨna boɨn, siya iikam nhɨrɨm sɨmiirara whɨndirɨraeri mɨ siya siya whɨndirɨraerarnam dɨg nwo rani. Mɨ siya hɨriinan boɨni siya Isrel iikamɨm sɨmiir nu kɨgrɨraowan inkamkɨnɨuwi mɨ siya paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn siir haiburgig mɨ ha wɨuuni mɨ krɨma wɨ siirɨma naɨngwo tɨbmiiyɨm.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Siya Adi Komii siirɨma naɨngwo tɨbmii mɨ ha boɨni, kara Adi Komii siir yɨnisɨmkɨ yɨnisɨmkɨn. Mɨ Adi Komii siya siirɨm naɨngwowi mɨ siya wɨ siirar swokɨ anmaiwarkainaei.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Inkam nwɨswo hɨitauaeywo Jisɨs saɨka kingiina nɨnkɨn ɨrɨnuwo mɨ sowa ɨriipa hɨriinan ta hɨriinan nɨgbumbu yaiya saiirara mɨ boɨn siirɨn. Ɨriig.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Mɨ ɨiya hɨriir tɨriir nabɨe bopwo nwowa mɨ hɨnda tɨnda ɨiya ɨna kakauu ɨuguskiya mɨ hɨriinana nwokiya mɨ bɨeyɨn nad nworɨbɨn saiirar yadɨg ɨuwɨn.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Mɨ ta ɨi aiirarɨn bɨeyɨn nad nworɨbɨn Jisɨs siya ɨna kauwoknamnankiyɨn, Eli, Eli, lema sabaktani? Ta yaiya saiir yaimwokɨyaimwowa hɨnɨɨnga. Kariir Adi Komii krɨmiir Wanɨn kɨra kariir dimusi nɨuguskikɨn?
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Kam nhɨrɨm kingiin hɨrar nokwoɨm sɨma ta yai aiir wakaeyɨm mɨ sɨma boɨnki, tɨ inkamɨn siya Ilaija siirɨm kauwok boɨnki.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Mɨ sɨmiir inkam nwɨrɨn ɨna iwɨtnamɨn mɨ hamganɨn siir yani hainaki mɨ siirɨn op waina kausrɨriya saiir hougɨnki paekop whɨrɨn saɨka yɨnkɨn widgi mɨ Jisɨs siir yakɨ hauugi siya kwiyaeyam.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Mɨ iikam nhɨrɨm sɨma boɨn, ha tikɨ o krɨma tikɨ kɨgrɨrao. Mɨ siirɨn wɨ Ilaija siya namisi whɨndirɨraerarki, iyɨe?
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ kauwok nanaekiyɨn mɨ siir naeyɨuɨn siir haiburgigɨn mɨ siya ɨna yaonamɨn.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Mɨ ɨiya siya naonamɨn mɨ ta yɨuɨs komiiya Adi Komii siir omaka saiir yainau hɨr kiburɨkouwa bopwoniya yɨnwɨtamki, kou hɨrarkar nɨuguskiya ɨni nu hɨrar yadɨgɨuwa mɨ mɨrkwɨsa yɨmbiyam. Saeya mɨnam nɨisiimauuga, iikamɨm sɨma Adi Komii siiram nwokɨ kwɨsboɨnɨm, Jisɨs siya siyɨu wɨn bɨdi tɨrkiyɨn inkamɨm sɨma Jisɨs siirɨm nwokɨ kwɨsboɨnɨm, nɨɨnɨn ɨna yɨtkiyɨn mɨ siiya komii komiiyɨm ɨna pampamkɨigiyɨm.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Mɨ maeyaua inkam haɨngikaiiya ɨna pɨigikiya mɨ Adi Komii siir iikam whɨekakɨm bɨiya naonamɨm mɨ sɨma ɨna swokɨ ɨnsiingiyɨm.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Sɨma maeyaua inkam haɨngikaiiya saiir bɨdi haiburgigɨm mɨ Jisɨs siya mhoɨiya yɨnsiinɨdwonam mɨ sɨma om mɨiyɨkɨn Jerusalem siir yam. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨmiirar kaowɨnɨm.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Mɨ kamɨm sau nɨnɨtiyɨm sɨmiir bɨi nwowiyɨn mɨ sauan kam ɨma sɨma Jisɨs saɨka nɨnkɨn okɨm mɨ sɨma Jisɨs siiram waigaokɨm mɨ sɨma kɨgi nuɨn, nɨɨnɨn nɨtkiyɨn mɨ digworaekwowɨm ɨna yɨmbiyamɨm mɨ sɨma nɨdid prasae bɨ kɨnkɨm. Sɨma boɨn, kaimwokɨ kaimwokɨɨnga, tɨ inkamɨn siya Adi Komii siirar yɨnisɨmkɨn.
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Wig whɨekakɨm sɨma hɨrar nwokɨm sɨma Jisɨs siir mhoɨiya nɨtkɨm mɨ nu Galili siir haiburgigɨm mɨ siir ninɨ whɨndirɨraerarniyam nɨtkɨm naemɨn. Sɨma tɨ wigɨm arurɨg hɨrar nokwo kaokɨm.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Wig ɨra sɨmaka hɨrar nɨnkɨn owa saeya Mariaka, om Makdala hɨranka. Mɨ ɨra Maria saeyaɨrga Jems Josep sowiir apua. Mɨ ɨra Sebedi siir yɨnisɨm nwɨso Jems Jon sowiir apua saeyaɨrga. Ɨriig.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Mɨ bɨeyɨn nadnworɨbɨn inkam nwɨrɨn umɨr digworaekwokakɨn om Arimatiankɨn siir inɨgɨn Josepkɨn siya ɨna yɨtɨn. Mɨ siya ɨriipɨ hɨriinan Jisɨs siir kɨgna mɨriiyan inkamkɨn, siya maeyaua Jisɨs siya naowa saiirɨm nɨtkɨn.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Mɨ siya Pailat siir hɨriir yɨmbiyam mɨ siir inɨ srɨiyɨu Jisɨs siir pɨuɨs biyɨe nɨɨnga saiiram mɨ siya saiir inɨ hɨunɨs haiyɨu. Mɨ Pailat siya siir sauan kamɨm sɨmiir boɨnki, sɨma Jisɨs siir pɨuɨs biyɨeya Josep siir hɨunɨs hauugiyɨm.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Mɨ Josep siya siir pɨuɨs biyɨeya saiir hɨunɨs haiyɨn mɨ yɨuɨs whɨsinana saiir whrɨnhainam.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Mɨ yɨuɨs aiirɨn ha whrɨn dɨgiyɨn siya siir pɨuɨs biyɨeya ɨni siir siyano wɨnɨn siirar kikaigikɨn bɨiya inkam nwɨr bɨ haɨngikai mɨmɨnkɨn mɨ siya siir kamɨm sɨmiir boɨnki, sɨma siiya komii kwɨra saiir warkɨkɨugiyɨm. Mɨ sɨma hɨriinan tɨrgigɨm mɨ sɨma ɨna yamɨm.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mɨ sɨma hɨriinan tɨrɨm mɨ Maria om Makdalan aka mɨ Maria ɨraka sowa hɨrar nwoko. Sowa ɨeyɨn siir haɨngikaiyɨn siir kingiin hɨrar nɨdwo kaoko, Ɨriig.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Mɨ ɨigwɨra Judami ɨi komiiya pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya mɨ prismi bɨiyan inkam ɨkɨm mɨ Farisimi kam ɨkɨm sɨma Pailat siir kɨgam namkɨm mɨ sɨma saɨka yahangiriyɨu omɨmɨrɨu.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 Sɨma siir boɨnki. Inkam komii krɨma yai kwɨra tɨ nɨksɨsae inkamɨn siya boɨna krɨma saiirar naɨngwokwowi. Siya ha boɨnkɨn mɨ mhoɨiya ɨi kwoɨmaka kara wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi. Mɨ wɨ omwaiya swokɨ waiyaei.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Mɨ kɨra kɨriir sauan kamɨm sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨn mɨ sɨma siiyan tɨ ɨeyɨn siir no ɨiir warkɨkɨukikɨnɨn siir waikao. Mɨ wɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma ninɨ tauae hainakisi mɨ iikamɨm wɨ sɨma nɨksɨsae boɨni, siya ɨe hɨrankɨn bɨdi yɨnsiin ɨdwonamɨn. Mɨ sɨma hɨriinan tɨri, ta nɨksɨsaeya siya ɨe hɨrankɨ nɨnsiin ɨdwowa saeya wɨ ta nɨksɨsaeya bɨiya sɨma tɨ inkamɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn siya boɨna wɨ saiir haiburi.
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Pailat siya sɨmiir boɨnki, kɨma sauan kam nhɨrɨm sɨmiir dɨkɨunam sɨma tɨ inkam ɨe ɨiir waikaowɨm.
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Mɨ sɨma ɨe ɨiirɨn diyɨoɨn ɨna inɨ haigɨngikɨn. Mɨ kam nhɨrɨm sau nɨnɨtiyɨm ɨni nɨi nabɨe hɨrar waigaowɨm. Ɨriig.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.