Mateus 21
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Mɨ sɨma om komii Jerusalem kingiin nwowamɨn mɨ sɨma omisɨm Betfasi hɨriir yɨmbiyam mhɨu whɨrɨn Oliv siir kingiin. Mɨ Jisɨs siya inkam nwɨswo siir mɨi kɨgna mɨriiyo sowiir yɨkropki bɨi sowar namkwokɨnɨm.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Mɨ siya sowiir boɨnki, kowa ɨkɨ omɨn krɨma kɨgiyɨn siir dam mɨ kowa kingiin tɨrar kwakɨg. Mɨ kowa wɨ kɨmɨmɨnki rani, donki ɨrɨn uridni sɨma nɨmburuwɨn paeyaka pɨ siir kɨgi mɨ saiir yɨnisɨm ɨi ɨiirɨn wara mɨ kowa pɨ sowiir whro hainani mɨ kariirɨm kiyainani.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Mɨ inkam nwɨrɨn siya yai kwɨr kowiir boɨnki mɨ kowa siirɨn hɨnɨɨna boɨnki, krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya sowiirɨn mɨigakɨn mɨ mhoɨiya siir mɨiya dɨg nwoki mɨ siya wɨ kɨriirar swokɨ hauugi mɨ siya wa nami.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Tɨ dimɨn hɨriinanɨm nɨmbɨibɨiyamɨm mɨ yaiyɨm bɨiya profet sɨma boɨnɨm ɨni sɨmiirar boɨnourwokaiyɨm mɨ sɨma hɨnɨɨna boɨnkɨm,
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 kɨma iikamɨm om Saion hɨranɨm sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨn, kɨgi! Kɨmiir Inkam Komiiyɨn nu kɨgrɨraowiyɨn ɨsirɨn kɨmiiram nɨti. Siya inkam mɨuungɨn mɨ siya donki haomɨm siir nɨdwo namkɨn mɨ donki ɨiyɨn yopii aeya naokainan siir! Mɨ ɨiya Jisɨs siya om Jerusalem hɨriir nɨmbiyamɨn, tɨ dimɨnɨm sɨma ɨna yɨmbiyamɨm.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Mɨ inkam nwɨswo Jisɨs siir kɨgna mɨriiywo mɨ yaiyɨm siya boɨnkiyɨm sɨmiir hɨriinana inɨ tɨrɨu.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Mɨ sowa donki iwɨnbugao sowiir hakainamwo mɨ sowiir yɨuɨsɨm siir ɨdwo yɨtɨmwanɨu mɨ Jisɨs siya yɨuɨs ɨdwowa yɨdwonam donki yɨnɨn siir.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨmiir yɨuɨsɨm ɨni siyɨu ɨiirar haknamɨn siir bɨiyar mɨ nhɨrɨm paekwowɨm sikwonanɨm sɨmiirar krɨphaknam siyɨu ɨiirar.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Mɨ iikam nhɨrɨm bɨiya napnam ɨkɨm mɨ nhɨrɨm mhoɨiya saɨka nɨnkɨn apnam ɨkɨm sɨma ɨna kauwok boɨnamɨm, Devid siir isidan yɨnisɨmɨn Adi Komii siya nɨkropkiyɨn siya wadɨekɨ wadɨekɨn, siir inɨg ɨiir dokboɨnmamaɨrgi! Adi Komii siya tɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn nɨtɨn siir whɨnkɨnsiis haigɨnɨugɨn, siya inkam mɨiyɨkɨn krɨma Adi Komii siir inɨg ɨiir hainan prapraskikɨn.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Jisɨs siya om komii Jerusalem hɨriir napnɨnopkainamɨn mɨ iikam whɨekakɨm om komii hɨr nwowɨnɨm sɨma hɨriinan dimɨn ɨiir kɨgwɨnɨm ɨni hindara yanaawɨnɨm mɨ ɨna boɨnɨm, tɨ inkamɨn siya yɨpɨkɨn?
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Tɨ iikamɨm napnaniyɨm sɨma boɨn, Jisɨs siyaɨrgɨn profet inkamɨn om Nasaret nu Galili hɨranɨn. Ɨriig.
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 Jisɨs siya Adi Komii siir omaka komiiya hɨuyokiyokaiya siir inɨg nɨdwokai hainaniya saiir hɨriir napnɨnopkainamɨn mɨ kam nhɨrɨm umɨr hɨr nɨnwowana haiyɨm mɨ nhɨrɨm pɨ saɨngɨm, siya sɨmiir nhɨnɨtnowidnɨnkiigi. Mɨ siya umɨr hɨiyɨm sɨmiir inankrɨmkrɨnkɨigi mhoɨiya sɨma Adi Komii siir nɨnkɨnɨmiyaei. Mɨ ipii mɨnɨm kamɨm umɨr mɨi mɨriiyɨm sɨma nɨdwokaiyɨm sɨmiir warar.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir yaiya Yokwo Komii saeya hɨnɨɨna boɨnka, kariir omaka iikamɨm hɨnda tɨnda nwowɨm sɨma saiirɨn hɨnɨɨna dapi, nhwo kwɨs boɨni omakaka! Mɨ kara kɨmiir boɨnki, kɨma kariir omaka ɨni hɨi tauae inkamɨn siir hɨriinan omaka biyɨenan ywonama.
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Mɨ Jisɨs siya Adi Komii siir omaka saiir hɨrar nikɨ owɨn mɨ kam nhɨrɨm nhwo kwɨsaeyɨm mɨ ɨga biyɨe ɨkɨm sɨma ɨna yɨmbiniyɨm siirɨm mɨ siya ɨni sɨmiirar haiswonɨmnɨskɨiyɨn.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Prismi bɨiyan kamɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨni ɨkɨm sɨma Jisɨs siya haiswonɨmnɨskɨiya saiir kɨgɨm mɨ sɨma wakae yɨnisɨmɨm hɨnɨɨna nɨnɨkɨu anɨkɨuwi krɨma Devid siir isidɨn siir yɨnisɨmɨn siir inɨg ɨiir hainan prapraski. Mɨ sɨma ɨo hɨriinansi nwokɨm.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Mɨ sɨma ɨo ha nwowɨm mɨ sɨma mɨnam naɨngwokɨm tɨ yɨnisɨsɨmɨm sɨma kauwoknanaeyɨm pɨ tankiyɨm mɨ sɨma hɨnɨɨna boɨn, kɨra ta yaiya yɨnisɨsɨmɨm sɨma boɨna ɨna wakaeyɨm, ha? Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, ɨhɨ, kara tɨsa wakaeyɨn. Kɨma Yokwo Komiiya saiir yai ɨmiir bɨ mwaɨngɨm. Saeya hɨnɨɨna boɨnka, Adi Komiiyɨn yɨnisɨm budɨrɨg ɨkɨm mɨ yɨnpraigak ɨkɨm sɨmiir bɨdi yɨisiisimauuɨn mɨ sɨma Adi Komii siir inɨg ɨiirɨn hɨriinan asi sɨbgu hainan prapraskɨm, aniya?
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Mɨ siya sɨmiirɨn ha boɨn dɨgiyɨn mɨ siya sɨmiir haiburgik mɨ om Betani hɨriir yam mɨ hɨrar whwonkaowi. Ɨriig.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Mɨ nugak ɨmumarɨn Jisɨs siya ɨna swokɨ haiyɨug apam yakwokɨn om Komii Jerusalema hɨriir mɨ siya mhɨiya ɨna yapaowamɨn.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Mɨ siya pae fig whɨrɨn siyɨu mɨg hɨr nokwoɨn siir kɨgam mɨ siya siirɨm ha namɨn mɨ siya hɨnɨɨna bɨ kɨgamkɨn nae bɨdi budɨn. Nɨɨngaka. Paekwo nɨɨnga nwowi mɨ siya tɨ pae figɨn siirɨn hɨnɨɨna boɨn, kɨra wɨ nae swokɨ budmɨmɨn tani, nɨɨngakɨɨnga. Mɨ tɨ pae figɨn bɨ kɨmɨmɨnkikɨn ɨna wainamɨn.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm tɨ hɨriinan dimɨn ɨiir kɨgɨm mɨ ɨna yanaakiyɨm. Sɨma boɨn, tɨ pae figɨn siya dimusi wai sasaunamkɨn, ha?
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kara kɨmiirɨn yaimwo aiirar boɨni, kɨma naɨngwo tɨbmii kɨɨni mɨ kɨma wɨ dɨga nwowi tɨ pae figɨn kara mɨnkiyɨn siir hɨriinan. Mɨ dimɨn whɨrɨn kɨra wɨ dɨga mɨ owi. Mɨ kɨra tɨ mhɨu ɨiir boɨnki, kɨra whɨi solwara hɨriir diswɨtnatmainam mɨ siya wɨ hɨriinana mɨ tɨri.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Mɨ kɨma Adi Komii siirɨm naɨngwo tɨbmii mɨ ha srɨii digworaekwo whɨekakɨm kɨma haiyam srɨi boɨni, siya kɨmiirɨn wa hauuwi. Ɨriig.
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Jisɨs siya Adi Komii siir omaka saiir swokɨ haiyɨug apnɨnopkainam mɨ iikamɨm sɨmiir yowomwarkaiyɨu siir yai ɨmiir. Mɨ siya ha nikɨ boɨnɨn, prismi bɨiyan kamɨm sɨma mɨ Isrel sɨmiir bɨiyan inkam komii komiiyɨm sɨma siir hɨriir yɨmbiyam mɨ sɨma siirɨm srɨigi mɨ yɨpɨkɨn inɨg komiigak kɨriir nwowaigɨnɨuɨn mɨ kɨriir nɨmbinɨn yɨpɨkɨn tɨ digworaekwo sɨmiirɨn kɨra pɨkɨ hɨnɨɨn inɨgɨn siir dirɨraerari, ha?
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aiirɨn ɨna yowarkɨi boɨnɨn, kara ɨriipa hɨriinan kɨmiirɨn pɨ dimɨn whɨrɨn siir srɨiyɨm mɨ tɨri. Mɨ kɨma saiir sɨbgu owarkɨi boɨni mɨ kara ɨriipa hɨriinan wɨ kɨmiirar boɨnmauuwi inkamɨn inɨg komiigak kariir nwowaigɨnɨuɨn ta mɨiya saiir mɨriiyam.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Yɨpɨkɨn Jon siir nwowaigɨnɨuɨn inɨg komiigak iikamɨm op sɨmiir baptais haigɨnɨuwam Adi Komii siya, iyae inkamkɨn, aniya? Mɨ sɨma, sɨmasɨma hɨnɨɨna yɨmboɨn amboɨna krɨma siirɨn pɨ panɨɨn yaiya saiir boɨni, ha? Mɨ krɨma siirɨn hɨnɨɨna boɨni, Adi Komii siya hauugɨn mɨ siya krɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨni, kɨma Jon siir yai wakaeyokna dirɨraerar karamae dimusi nwokɨm.
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Mɨ krɨma ha boɨni tɨ dimɨnɨn inkamkɨ hauugɨn mɨ krɨma hɨriinan yai boɨni mɨ wɨ iikamɨm sɨmiirsi nɨdidi. Mɨ sɨma wɨ krɨmiir tɨowi. Dimusi rani, sɨma hɨnɨɨna naɨngwo tɨbmii Jon siya profet inkam komiigɨn.
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Mɨ sɨma Jisɨs siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, krɨma nɨnoknɨnkɨn tani yɨpɨkɨn inɨg komii Jon siir hauuwɨn tɨ dimɨnɨm sɨmiir tɨram. Jisɨs siya sɨmiir boɨnki. Dimusi rani, kɨma kariirɨn bɨ sɨbgu boɨnkikɨm Jon siirɨn. Mɨ kara ɨriipa hɨriinan wɨ kɨmiir mɨ boɨnmauu rani, yɨpɨkɨn inɨg komii kariir hauuwɨn tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiir tɨram. Ɨriig.
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Kɨma panɨɨna naɨngwowi, ha? Bɨiya inkam nwɨrɨn siir yɨnisɨmo nwɨsko mɨ mhoɨiya ɨiya sowa inɨkamae nwokiyo mɨ adɨn siya siir yɨnisɨm yaowaeyɨn siirɨm yam mɨ siir inɨ boɨnɨu, yɨnisɨm, panaoɨn kɨra kariir numɨr waina saiir kɨgrɨraowam dam.
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Mɨ yɨnisɨmɨn adɨn siir yai aka yowarkɨi boɨn. Nɨɨngaka. Kara pɨ boriisopi. Mhoɨiya siir kwoɨnɨn ɨna swokɨ kisɨna haigiyɨn mɨ ɨni adɨn siir wain numɨra saiir swokɨnɨ mɨriiyɨuɨn.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Mɨ adɨn ɨna swokɨ apnamɨn siir yɨnisɨm nwɨrɨn siirɨm mɨ siya ta hɨriinan yai aiirar swokɨ boɨnɨu siirɨn mɨ kɨra kariir wain numɨra saiir tɨram dam. Mɨ yɨnisɨmɨn hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, kara pɨ kapi nami mɨ siya numɨra hɨriir bɨ swokɨ amɨmɨnkɨn.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Mɨ siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna srɨigi, tɨkɨ yɨnisɨm nwɨso yɨpɨkɨn adɨn siir kwoɨn ɨiir napɨn, ha? Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm Bɨiyan ɨiya mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kara kɨmiirɨn yaimwo aiirar boɨnki mɨ iikam biyɨeyɨm omom omomi umɨr takis haiyanɨm mɨ wigɨm hɨi nanaei ɨkɨm sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm bɨdi kisɨna haigiyɨm mɨ sɨma Adi Komii siir yai aiiram bɨdi yaɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ kɨmiir bɨiyɨn wɨ sɨmar nami iikamɨm Adi Komii siya kɨgrɨraowiyɨm kɨmiiramɨn. Nɨɨngaka.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Dimusi rani, Jon siya kɨmiir waraur nɨmbinikɨn siyɨu mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨmiir nɨisiisimauugɨm kɨmiirɨn mɨ kɨma siir yai aiir bɨ naɨngwo tɨbmiigɨm. Mɨ kamɨm omom omomi umɨr haii ɨkɨm mɨ wigɨm hɨi nanaei ɨkɨm sɨma siir yai ɨmiir bɨdi yaɨngwo tɨbmiiyɨm. Mɨ kɨma tɨ hɨriinan dimɨnɨm sɨmiir bɨdi kɨgɨm mɨ kɨmiir kwoɨnɨm bɨri kisɨna haiigikɨm mɨ siir siyɨu ɨiir napam bɨ naɨngwo tɨbmiigɨm. Nɨɨngaka. Ɨriig.
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Jisɨs siya sɨmiirar nikɨ boɨnɨn, kɨma wakae, boɨniyɨo yai kwɨra hɨnɨɨnga. Inkam komii nwɨrɨn siya nu komiigakɨn mɨ wain numɨr yɨnkɨn mɨ ɨna hɨuyokiyokaiyɨn mɨ numɨr hɨrɨn ɨe whɨra yop mɨ nantwo komiiya ɨenau hɨr haigi mɨ sɨma wain nidɨm ɨna whɨnɨtkaigaiyɨm mɨ sɨmiirɨn ɨna yokwobrombropɨm sɨmiir hii ɨmiirɨm mɨ saiir mhoɨiya numɨran adɨn siya omaka pada ɨra mɨrii ta wain numɨra saiir kɨgrɨraowam. Mɨ siya ta numɨra inkam nhɨrɨmi hauugi sɨma kɨgrɨraowam mɨ umɨr mɨi saiir warar mɨ mɨriiyɨm. Mɨ numɨran adɨn ɨna yamɨn aru maeyau kwɨra.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Mhoɨiya ɨiya wain nidɨm sɨmiir haiyana ɨni kingiin nwowa mɨ numɨran adɨn siya whɨsarii mɨi prɨi mɨriiyan kam nhɨrɨm sɨmiir yɨkrop amki wain nidɨm sɨmiir nɨnguguhainakiyam.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Mɨ kamɨm ta numɨr aiir kɨgrɨraowiyɨm mɨ sɨma siir mɨiyan kam ɨmiirɨn siyɨu mɨiyɨk bɨ tɨrkɨm. Mɨ sɨma nwɨrɨn hindara tɨoki mɨ nwɨrɨn hindara yɨsomaoki mɨ nwɨrɨn hindara kaigromkrorki siiyani.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Mɨ numɨran adɨn kam nhɨrɨm mɨiyanɨm sɨmiir yɨkropki, siya hoɨmgakrɨga yɨkroki, bɨiyana saiir hɨriinan tani. Mɨ kamɨm numɨr aiir kɨgrɨraowiyɨm hɨriinan siyɨu ɨiirar swokɨ tɨrwɨn sɨmiirɨn.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Mɨ mhoɨigɨ mhoɨiyan siya siir yɨnisɨmkɨ yɨnisɨm yɨnkamiyɨnɨn siirgɨsiirar yɨkropki sɨmiiramɨn. Adɨn siya hɨnɨɨna yaɨngwo, sɨma wɨ kariir yɨnisɨmɨn wɨ siir yaiyar wakae yoknaei.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Mɨ kamɨm ta numɨr aiir kɨgrɨraowiyɨm sɨma tɨ yɨnisɨm ɨiir kɨgwɨnɨm mɨ sɨma sɨma hɨnɨɨna boɨnaiwɨn, tɨkɨ yɨnisɨm hɨnɨɨnɨn siya wɨ siir adni digwraekwowɨm wɨ siya haii. Humbae! Nɨm siir dɨsom aoki mɨ ta siir adni numɨra wɨ krɨma haii.
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Mɨ sɨma siirɨn ha kiyainaniyamɨm numɨr yaba hɨriir mɨ sɨma siirɨn ɨna yɨsomaowɨn.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma panɨɨna mɨ aɨngwokiyɨm? Mhoɨiya ɨiya numɨr wainaɨn adɨn siya nɨti wɨ panɨɨn siyɨuɨn siir natɨrni ta numɨr aiir kɨgrɨraowan kamɨm sɨmiirɨn?
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Mɨ sɨma siir boɨnki mɨ siya tɨ inkam biyɨeyɨm siir numɨr aiir kɨgrɨraowɨm wɨ sɨmiir nɨsomsom aokii. Mɨ siya numɨr waina wɨ iikam isid mɨiyɨk nhɨrmi hauugi sɨma kɨgrɨraowɨm mɨ nae haiyan ɨiya mɨ sɨma nae haɨmii, siirɨn wa hauu aei.
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, tari kɨma yai haɨmii kwɨra profet kamɨm bɨiya sɨma wɨna Yokwo Komii saiir nwowɨm sɨmiir bɨri sɨbgu mwaɨnɨnoknɨnkɨnkɨm, aniya? Saeya hɨnɨɨna boɨnka,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Mɨ kara kɨmiirɨn pɨ hɨriinan asi boɨnki, tɨ dimɨn mɨiyɨk mɨiyɨkɨm Adi Komii siya kɨgrɨraowan iikamɨm sɨmaka nwowɨm wɨ kara swokɨ haii, Juda iikamɨm kɨmiir waraurankar. Mɨ kara wɨ ɨkɨ iikam nhɨrɨm om whɨranɨm siir mɨi sɨbgu mɨriiyɨm wɨ sɨmiir hauugi.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 Yɨpɨkɨn inkamkɨn kariiram naɨngwo tɨbmii karamae nwowɨn mɨ siya wɨ hindara nonkwobumbunɨnkɨn ɨuguski, hauwa nɨkɨi ɨswomswokiya mɨmɨrmɨmɨr yɨnɨn siir ɨdwo saiir hɨriinan. Mɨ inkamkɨn digɨumii kariir haimriyɨuwi mɨ siya wɨ hindara nɨkrɨmkrɨp ɨuguski yɨn siir hɨriinan nɨsɨɨmtl sɨɨni.
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Mɨ ɨiya prismi bɨiyan inkam komii ɨma mɨ Farisi sɨma ta hɨriinan boɨniyɨo yai aiir wakaekiyɨm Jisɨs siya boɨnɨm mɨ sɨma ɨna yɨnoknɨnkɨnkiyɨm ta yaiya sɨmiirar nɨkrɨiga.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Mɨ sɨma siir nonkworɨnuwama naɨngwokɨm omaka hɨuyokiyokaiya saiir hɨriir hainamɨm. Mɨ sɨma iikamɨm sɨmiirsi nɨdidgɨm Jisɨs siir yai wakaeyɨm. Dimusi rani, sɨma ha naɨngwo tɨbmiikɨm Jisɨs siya profet inkam komiigɨn. Ɨriig.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.