Marcos 9
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kara kɨmiirɨn yaimwowa boɨnkii, tɨ kam nhɨrɨm krɨmaka nokwoɨm, sɨma wɨ nikɨ ao rani. Nɨɨngaka. Wa nikɨ owi. Mhoɨiya wa kɨgwɨni Adi Komii siya wɨ iikam hoɨmgakɨm sɨmiir Bɨiyan Inkam Komii nwowi sɨmiir kɨgrɨraowam. Mɨ siir kɨrɨeya wɨ warar nɨnkɨn ɨti. Ɨriig.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Mhoɨiya ɨiyɨm ɨriiyar kwɨra yamki mɨ Jisɨs siya ɨna yɨkɨunamɨn Pita Jems mɨ Jon sɨmiirɨn. Mɨ sɨma mhɨu whɨrɨn siir iinainam. Tɨ mhɨuɨn haruwa rani, ɨni kougɨ kou hɨrar nwowɨn. Mɨ sɨmasɨmar inɨ owɨu tɨ mhɨu ɨiirɨn. Mɨ Jisɨs siir pɨua ɨna kisɨnakiya sɨmiir whwonkam ɨdar. Mɨ siya ɨni yaeya pɨu ywokiyɨn.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Mɨ siir yɨuɨs mɨnɨm ɨni whɨsinan ywowɨm mɨ sɨma ɨni namnamiinan ywowɨm. Inkamkɨn hɨisokiyɨm yɨuɨsɨm hɨriinan whɨsinan bɨri swokɨ ɨmbiyamikɨm. Nɨɨngakɨ, nɨɨngakɨɨnga.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Mɨ Ilaija Moses sowa bɨdi bɨdinan inkamko mɨ sowa warar yɨmbiyam. Mɨ sowar inɨ kɨgɨu sowa Jisɨs saɨka boɨnai.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Pita siya tɨ hɨriinan dimɨnɨn siir kɨgɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn Jisɨs siir, dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuan inkam! Wadɨeka, krɨma tɨrɨrar nwowɨm mɨ krɨma amɨrɨm kwoɨma mɨrii ɨra Mosesnika mɨ ɨra Ilaijanika mɨ ɨra kɨriirga.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Sɨma tɨkɨ kam nwoɨmɨm ɨni nɨdidkakar ywokiyɨm. Mɨ Pita siya taka yaiya nhɨɨn nhɨɨn asi boɨnkikɨn.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Mɨ wau kwɨra ha nɨta sɨmiir yaunɨ kiikiirɨnuni. Mɨ yai kwɨra waunau hɨrar yɨmbiyamki ɨna boɨnkiya, tɨkɨnɨn kariir yɨnisɨmkɨn kariir kwoɨnɨn ɨni siiramar naɨngwokwonanaeyɨn, kɨma siir yaiya saiir wakae.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨna dikaoraekaokiyɨm mɨ sɨma inkam nwɨr bɨri nɨnkɨn kɨgɨm. Nɨɨngaka. Sɨma Jisɨs siirar kɨg, sɨmaka saɨsar nwowi.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Mɨ mhɨukɨu hɨr haiburgigɨm mɨ ha nɨuunaiiniyɨm mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ kauwok boɨn taraokiyɨn. Tɨ dimɨnɨn kɨma kɨgnamɨn wɨ inkam nwɨrni kɨpi swokɨ boɨnmauumɨmɨn. Nɨɨngaka. Kɨma kariirama tikɨ o. Inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn kariiram. Ɨiya siya naonami mɨ siya swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankɨn mɨ wɨ hanɨɨngɨ boɨnɨnkɨi tɨ dimɨnɨn kɨma kɨgɨn.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Mɨ sɨma ɨni ta yaiya saiirar yaɨngwokwokaiyɨm. Mɨ sɨmasɨmar boɨn, saeya ta yaiya ɨe hɨrankɨ nɨnsiin ɨdwonaniya saeya dimu yaiga, ha?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Mɨ sɨma Jisɨs siir srɨi, sɨma tɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨnɨniyɨm sɨma hɨnɨɨn dimusi boɨnkɨm, bɨiyɨn wɨ Ilaija siya nɨti, ha? Mɨ inkamɨn krɨmiir whɨnkɨnsiisiyɨn Mesaia yɨo wɨ mhoɨiya nɨti, ha?
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, hɨiipa! Kaimwoaɨrga. Mɨ bɨi wɨ Ilaija siya nɨti digworaekwo hoɨmgakɨm sɨmiir dirɨraerarkwokɨnam. Yokwo Komiiya ya hɨnɨɨna boɨnka, tɨ inkamɨn nɨnomor kou hɨrankɨ nɨtɨn siya ɨriipɨ hɨriinan yaigakɨn. Ta Yokwo Komiiya saeya hɨnɨɨna boɨnkika, tɨ inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn, wɨ hɨkpai hɨkpai kasa hai rani. Mɨ sɨma siirɨn wɨ yai mɨiyɨk swokɨ boɨn tani, aniya?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Kara kɨmiirɨn tɨsa boɨnkiyɨn, Ilaija siya bɨdi yɨtɨn. Mɨ kamɨm sɨmiir kwoɨn ɨmiirarar napɨm mɨ sɨma siirɨn siyɨupai siyɨupai hanɨɨngɨ tɨrbumbunɨnkɨn haigɨnɨu. Mɨ Yokwo Komii saeya hɨnɨɨna boɨnka Ilaija siirɨn. Ɨriig.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Mɨ tɨ kam nwoɨmɨm ɨna swokɨ ɨtɨm, tɨ kam nhɨrɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiiram. Mɨ sɨma ɨni sɨmaka swokɨnɨ owɨuwɨm. Mɨ sɨma kɨg, iikam isid komiiyɨn sɨmakar nwowi. Mɨ kam nhɨrɨm Adi Komii siir yai nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm, sɨmakar nɨnkɨnwamwarkɨi boɨni.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Mɨ tɨ iikam hoɨmgakɨm sɨma Jisɨs siir kɨgwɨnɨm mɨ sɨma ɨna yanaawɨnɨm. Mɨ sɨma siirɨm iwɨtnam. Mɨ sɨma siir inɨ boɨnɨu, hɨe! Akamwai!
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir srɨigi, kɨma tɨ kamɨm Adi Komii siir yai nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨmaka dimu yai boɨnaikɨm, ha?
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Mɨ inkam nwɨrɨn tɨ iikam isid komiiyɨn sɨmakar nwowɨn mɨ siya Jisɨs siir yai aiir wakae boɨnki, hae, dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuan inkam! Yɨnisɨmɨn yɨu biyɨe waeyai mɨkrɨmɨn ɨni siir nwowɨn. Mɨ kara siirɨn kɨriirɨm asi nɨkɨunanikɨn.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Ɨinokɨinokɨn tɨ yɨu biyɨeyɨn pɨ siir pɨu iiyam mɨ siirɨn pɨ siya nɨtɨrɨmtɨowi. Mɨ siir yaiya yaeyopa hapi whopiigɨ nakii ɨbɨrgɨni. Mɨ siya siir big ɨmiirar swokɨ aegiyɨmgiyɨki. Mɨ siir pɨua ɨkɨ kɨrɨe namwoɨuwiyɨm, swokɨ onkwo sɨpkaiyɨm. Nɨɨngaka. Mɨ kara kɨriir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨmiirɨm boɨnkɨn, tɨ yɨu biyɨe ɨiirɨn sɨma mɨ haiswonɨskiigiyɨm. Mɨ sɨma dɨg bɨri nwokɨm. Nɨɨngaka.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Jisɨs siya ta yai aiir wakaeyɨn mɨ siya iikamɨm sɨmiir yaiyaka yowarkɨi boɨnki, kɨma tɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmii karamaekɨm! Nɨɨngaka. Wɨm kɨma tɨ hɨnɨɨn hɨkɨm kariir hauuwi. Kara ɨiyɨm kɨmaka wɨ pariiga nwowi tɨ hɨk ɨmiir haiyɨm, ha? Kɨma yɨnisɨmɨn kariirɨm wɨkɨu nanani.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Mɨ sɨma tɨ yɨnisɨmɨn Jisɨs siirɨm yɨkɨunani. Mɨ yɨu biyɨeyɨn Jisɨs siir kɨgɨn mɨ tɨ yɨnisɨm ɨiirɨn hanɨɨngɨ haigiɨtɨrɨmtɨo. Mɨ yɨnisɨmɨn nu ɨiirar yɨkiiwariyɨmiyokɨn mɨ ɨna diwartaewarnamɨn. Mɨ yaeyop biyɨeya hapi whopiigɨ nakii ɨbɨrgɨnkɨn siir yaiya.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Mɨ Jisɨs siya siir ad ɨiir srɨigi, ɨiyɨm pariigɨm siya hɨriinan nwokaiyɨm, ha? Mɨ siir adɨn ɨna boɨnkiyɨn, ɨiya siya yɨnisɨm sapɨsapar nwowɨn saiirar nwobwakainakɨn.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Ɨinokɨinokɨn tɨ yɨu biyɨeyɨn siya haigiɨtɨrɨmtɨo nanaei siirɨn mɨ pɨ paeya mɨ ɨtkaigi mɨ pɨ opa mɨ ɨtmaigi siya siir tɨo aokiyamar tɨrkɨn. Mɨ kɨra dɨg nwowi mɨ kɨra krɨmiirsi daɨngwoyɨmiyok mɨ krɨmiir whɨndirɨraerar haigɨnɨu!
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jisɨs siya boɨnki siirɨn, hɨipa! Kaimwoka! Mɨ kɨra ɨna naɨngwo tɨbmiiyɨn siiramɨn, aniya?
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Mɨ tɨ yɨnisɨmɨn siir adɨn bɨri kɨmɨmɨnkikɨn ɨna kauwokiyɨn kara bɨdi yaɨngwo tɨbmiiyɨn mɨ kariir naɨngwo tɨbmiiya komii rani! Kɨra kariir naɨngwo tɨbmiiya saiir kɨnsiis haigɨnɨugi kɨrɨe nwokiyam!
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Mɨ Jisɨs siya kɨg iikam isid komiiyɨn namwoniyɨn. Mɨ siya tɨ yɨu biyɨeyɨn siir asi nɨkwao boɨnkikɨn, kɨra tɨ yɨu biyɨe waeyai wɨɨngɨrwɨi tɨrbumbu haigɨnɨuwiyɨn kara kɨriir boɨnki, kɨra tɨ yɨnisɨmɨn siir dɨuguski. Yɨo hɨnɨɨn kɨpi tɨrbumbu haigɨnɨu. Mɨ kɨra siir pɨu kɨpi swokɨ omɨmɨn.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Mɨ yɨu biyɨeyɨn ɨna dikauraekaukiyɨn. Mɨ siya tɨ yɨnisɨm ɨiir haigiɨtɨrɨmtɨogig. Mɨ siir pɨua ɨna yɨnkinɨmnɨsnakiya mɨ siya ɨna yamɨn. Mɨ tɨ yɨnisɨmɨn siir pɨua ɨni naoni pɨunan ywokiyɨn. Mɨ iikam nhɨrɨm sɨma boɨn, siya bɨdi yaonamɨn.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Mɨ Jisɨs siya siir ɨɨna aiir nonkwo kinɨnsiin okwokiyɨn mɨ siya ɨna yɨnsiin okwokiyɨn.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Mhoɨiya Jisɨs siya omaka namɨn mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨna srɨiyɨm siirɨn, krɨma dɨg nwo karamae dimusi nwowi? Yɨu biyɨe sɨmiir nɨnɨmnɨskɨiyɨm, ha?
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, Adi Komii siirɨm srɨi boɨna sasaɨrga tɨ yɨu biyɨe siir nɨnɨskɨigiyɨn, dimɨn whɨrɨn dɨg nwo rani. Ɨriig.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Mɨ sɨma tɨ om ɨiir haiburgigɨm mɨ nu Galili hɨriir yaprɨokɨinam. Mɨ Jisɨs siya pɨ boriisopi inkam nwɨrkɨn siir nɨnoknɨnkɨnɨm, maeyauwa siya nwowa.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Mɨ siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiirɨn hanɨɨngɨ sɨbgu siboboɨnɨu haigɨnɨu, inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn siirɨn wɨ siya nɨkropki sɨmiiram, sɨma nɨsom aokiyam. Mɨ siya ɨiyɨm wɨ kwoɨma nwokwowaki ɨenau hɨrɨn. Mɨ siya wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Mɨ sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm ta yaiya siya boɨna. Mɨ sɨma siir srɨiyam tɨrkɨm mɨ sɨma ɨni siirsi swokɨ ɨdidɨm. Ɨriig.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Mɨ sɨma om Kapeneam hɨriir yɨmbiyam. Mɨ sɨma omaka bɨdi yapnɨnopkainamɨm mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir inɨ srɨiyɨu, kɨma siyɨu hɨrɨn dimu yai napboɨnainikɨm, ha?
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Mɨ sɨma ɨni yai mɨkrɨmar yokwonaɨnmɨmɨkɨm. Yɨm sɨma siyɨu hɨrɨn mɨn napboɨnainikɨm, yɨpɨkɨn krɨmiir kou nwowɨn, ha?
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Mɨ Jisɨs siya ha nɨdwowɨn mɨ siya kam ɨuurnwɨso siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiirɨm yɨkɨuna, sɨma nɨtɨm siirɨm. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, inkamɨn kɨmiir kou nwowam naɨngwowi mɨ siya wɨ siyamar kɨpi naɨngwona. Siya hɨnɨɨna daɨngwo, an kara iikamɨm sɨmiir aowa dwo.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Mɨ siya yɨnisɨm sapɨsapɨn nwɨra yɨnkikwona apnani mɨ sɨmiir bopwoniya hɨrar inɨ okmwɨn okwoni. Mɨ Jisɨs siya yɨnisɨmɨn siir ɨɨna aiir yonkwo mɨ siya sɨmiir boɨnki,
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 Inkamɨn kariirɨm naɨngwowi mɨ siya yɨnisɨm nwɨr kɨgrɨraowi mɨ siya kariirarar kɨgrɨrao haigɨnɨu rani. Nɨɨngaka. Siya Adi Komii siirɨn wara mɨ kɨgrɨraowi, siya nɨkropkikɨn kariirɨn mɨ kara ha nɨtkɨn. Ɨriig.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Jon siya Jisɨs siir boɨnki, dimɨn taemɨn nowamwarkaiyɨuan inkam! Krɨma inkamɨn nwɨra kɨgi, yɨu biyɨeyɨm sɨmiir nɨnɨmnɨskɨiyɨn kɨriir inɨgɨn siir kɨrɨe aiir. Mɨ siya krɨmaka bɨri namasugɨn mɨ krɨma siirɨn asi boɨnɨkɨdugɨn siya wɨ yɨu biyɨe pɨ nɨnɨmnɨskɨiisi.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Jisɨs siya Jon siir boɨnki, krɨma siir kɨpi nɨkɨdu! Inkam nwɨrɨn kariir inɨg ɨiir tɨri dimɨn komii whɨr mɨ siya kariirɨn wɨ yai biyɨe wara nɨnkɨn boɨn tani.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Inkamɨn ɨo krɨmiir nwo karamae nwowiyɨn yɨo siya krɨmiir nomiiyaugɨn.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnki, wɨm kɨma Kraisni isidgɨm mɨ inkam nwɨrkɨn kɨmiir hauu kwiyaei op mɨ tɨ inkamɨn digworaekwo wɨ ta mɨi aiirsi haii. Mɨ ta yaiya, ya yaimwoka. Ɨriig.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Mɨ inkamɨn tɨ yɨnisɨmɨn siir whɨnkiyopsɨbgi haigɨnɨuwi, ta naɨngwo tɨbmiiya Adi Komii siiram saiirɨn mɨ bɨi siya mɨ aonami yai karamaeka. Mɨ tɨ hɨriinan inkamɨn siiramɨn siiya komii nhɨra hai siir nɨi ɨiir nomborugiyam. Mɨ siirɨn wɨ whɨi komii solwara hɨr tani omboru kimai whɨridgi.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Mɨ kɨra ha naɨngwowi ɨɨn kɨriira saiirɨn siyɨu biyɨe tɨ tɨrhaigɨnɨu mɨ kɨra saiirɨn kaigrɨp ɨtkiigi. Mɨ kɨra ɨɨna kwɨruwa sasa mɨ onami tɨ omɨn Adi Komii siya kɨgrɨraowiyɨn siir iikam whɨekak ɨmiir siirɨn wɨ wadɨeyar mɨ owi. Mɨ kɨriir ɨɨna kwɨso hɨriiyar nwokrɨpkaii mɨ wɨ siyɨu biyɨe sowa tɨri. Yɨo tɨ hɨriinan siyɨuɨn, siyɨu mɨiyɨk rani. Mɨ kɨriirɨn wɨ sowa nɨpiyaokɨinami maeyauwa paeya nɨutɨngi karamae nwowiya saiir hɨriirɨn. Mɨ tariigɨna ya mɨiyɨk rani.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Mɨ ta maeyauwa saiir hɨran ɨiyɨm bɨri swokɨ aokaowikɨm. Nɨɨngaka. Mɨ wɨ inkami kɨp sɨma naei. Mɨ paeya hɨr mɨ ɨuiya, bɨri swokɨ ɨutɨngimɨmɨnika. Nɨɨngaka.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Mɨ kɨra ha naɨngwowi ɨga kɨriira saiirɨn siyɨu biyɨe tɨ tɨr haigɨnɨu mɨ kɨra saiirɨn kaigrɨp ɨtkaigi. Mɨ kɨra ɨga kwɨruwa sasa mɨ onami tɨ omɨn Adi Komii siya kɨgrɨraowiyɨn siir iikam whɨekakɨm sɨmiir mɨ siirɨn wɨ wadɨeyar mɨ owi. Mɨ kɨriir ɨga kwɨso hɨriiyar nwokrɨpkaii mɨ wɨ siyɨu biyɨe sowa tɨri. Yɨo tɨ hɨriinan siyɨuɨn, siyɨu mɨiyɨk rani. Mɨ kɨriirɨn wɨ sowa nɨpiyaokɨinami, maeyauwa paeya nɨutɨngi karamae nwowiya saiir hɨriirɨn. Mɨ tariigɨna ya mɨiyɨk rani.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Mɨ ta maeyauwa saiir hɨran ɨiyɨm bɨri swokɨ aokaowikɨm. Nɨɨngaka. Mɨ wɨ inkam kɨp sɨma naei. Mɨ paeya hɨr mɨ ɨuiya, bɨri swokɨ ɨutɨngimɨmɨnika. Nɨɨngaka.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Mɨ kɨra ha naɨngwowi nhwona kɨriirɨn siirɨn siyɨu biyɨe tɨ tɨr haigɨnɨu mɨ kɨra siirɨn habɨtkɨigi. Mɨ kɨra nhwona nhɨruwa sasar mɨ o nami, omɨn Adi Komii siya kɨgrɨraowiyɨn digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir, wɨ wadɨeyar mɨ owi. Mɨ kɨriir nhwona nhɨswo hɨriiyar nwokrɨpkaii mɨ wɨ siyɨu biyɨe sowa tɨri. Yɨo tɨ hɨriinan siyɨuɨn mɨiyɨk rani. Kɨriirɨn wɨ sowa nɨpiyaokɨinami maeyauwa paeya nɨutɨngi karamae nwowiya saiir hɨriirɨn. Mɨ tariigɨna ya mɨiyɨk rani.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Mɨ ta maeyauwa saiir hɨran ɨiyɨm bɨri swokɨ aokaowikɨm. Nɨɨngaka. Mɨ wɨ inkam kɨp sɨma naei. Paeya hɨr mɨ ɨuiya, ɨriipɨ hɨriinan bɨ swokɨ ɨutɨngimɨmɨnika. Nɨɨngaka.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Paeya wɨ iikamɨm sɨmiir ɨdwowar nɨkrɨmkrɨnkɨnami wa krɨma nɨkrɨmkrɨnkɨniyɨn siir hɨriinan.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Wa siya dimɨn wadɨekɨn. Mɨ wa siir hiiya dɨg nwokiiyɨm mɨ kɨma wɨ panɨɨna swokɨ tɨri tɨ waɨn siya hiigak swokɨ okiyɨm? Kɨmiir kwoɨnɨn hii karamae nwowiyɨn waɨn siir hɨriinan kɨpi nwo. Nɨɨngaka. Kɨma tɨ wa kɨbiyɨn hiigak nwowiyɨn naemɨn sɨbgu prɨdaeiyɨn mɨ krɨmiir kwoɨnɨm hɨriinan dwo. Mɨ kɨma, kɨmiir nomiiyauɨm sɨmaka kwoɨn hiinsɨma nwokɨ owi. Ɨriig.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.