Marcos 2
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Ɨi nhɨrɨm bɨdi yamkiyɨm mɨ Jisɨs siya ɨni om Kapaneam hɨriiyar swokɨ amɨn. Mɨ iikamɨm sɨma hɨnɨɨna wakaewɨn, siya ɨni omaka hɨr nwowɨn.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Mɨ iikam hoɨmgakɨm hanɨɨngɨ yanɨnkɨnɨuɨu mɨ omaka ɨni dɨgar ywokiya. Mɨ anoka kingiinɨn, maeyau kwɨrkɨ nɨɨnga bɨ swokɨ oka. Nɨɨngaka. Mɨ Adi Komii siir yaiya Jisɨs siya sɨmiirɨn saiir boɨnmɨmauugɨn.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Ɨiya Jisɨs siya yaiyar nikɨ okwo boɨnɨn mɨ sɨma ɨna hainaniyɨm tɨ inkamɨn ɨga ɨɨn nɨnsɨmsɨruɨn Jisɨs siirɨm. Mɨ kam nwiiyɨm sɨma hainani tɨ inkam ɨiirɨn.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Mɨ omaka yainaua ɨni iikamɨm sɨma yɨdwokaisɨsɨrkiya mɨ sɨma Jisɨs siir kingiin paninsi haigɨnsi tɨ inkamɨn ɨga ɨɨn nɨnsɨmsɨrɨuɨn. Mɨ sɨma akouwa hɨrii iiyam mɨ akou haɨmii ɨiir inɨ pɨrakɨu maeyaua siyar nokwo hɨrɨrɨuwa saiirar. Mɨ sɨma akou haɨmiiyɨn ha pɨrak grirgigiyɨn mɨ ta hɨiya tɨ inkamɨn siya whɨna mɨ sɨma ɨdmɨrɨm kwiiya borɨtkɨkɨn mɨ ɨna yonkwokiikiiraraokiya. Mɨ ɨni Jisɨs siir ɨgmiiga yaunɨ kikɨnɨuwa.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir naɨngwo tɨbmiiya saiir kɨgiyɨn mɨ siya tɨ inkamɨn siir boɨnki, yɨnisɨm! Kara kɨriir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm.
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm yɨm sɨma hɨr warar nɨnkɨn ɨdwokaigɨm mɨ sɨmiir kwoɨnɨm aowa aowa ɨni ta yaiya Jisɨs siya boɨna saiir saiira yaɨngwokwonanaeyɨm.
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 Siya tɨ hɨnɨɨn yai boɨnɨn mɨ siya tari Adi Komii siir nɨgbumbui. Inkam nwɨrkɨn bɨri swokɨ haiyoprimdiyɨumii srankɨn dimɨn biyɨeyɨm. Nɨɨngaka. Adi Komii siirar mɨiga.
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm Jisɨs siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨm mɨ siya sɨmiir asi boɨnkɨn, kɨma wara hɨnɨɨn kwoɨnɨn kɨmiir waraur dimusi nwowi?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Pɨkɨ hɨnɨɨn dimɨn ɨkɨn hinsɨma nwowiyɨn? Mɨ kara ha boɨni kɨriir dimɨn biyɨeyɨm kara bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm mɨ tɨkɨ hɨnɨɨn dimɨnɨn kara wɨ dɨga nwowi? Mɨ tari wɨ dɨg nwo rani? Mɨ kara ha boɨni, kɨra kɨriir hɨi aiir hainam mɨ hɨnɨɨnɨn kara wɨ dɨgar nwowi, iyɨe? Wɨ dɨg nwo rani, aniya?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Kɨma dɨnoknɨnkɨn, Adi Komii siir yɨnisɨmɨn nɨnomor kou hɨrankɨn nɨtɨn karaɨrgɨn. Kariir kɨrɨeya wɨ dɨgar nwowi kɨmiir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigiyɨm. Mɨ Jisɨs siya tɨ inkamɨn ɨga ɨɨn nɨnsɨmsɨrɨuɨn siir asi boɨnkikɨn.
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 Kara kɨriir boɨnkii, kɨra dɨngsingi! Mɨ kɨriir hɨi aiir hainam mɨ kɨra pɨ kɨriir omaka damɨgusam.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Mɨ siya ɨni iikamɨm sɨmiir whwonkam ɨdar yɨnsiingiyɨn. Mɨ siya ɨni siir hɨi aiirar hainamɨn. Mɨ siya bɨri kɨmɨmɨnkɨn, ɨna yɨnsiin apnamɨn. Mɨ sɨma hɨriinan kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni hindara yanaakiyɨm mɨ sɨma ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainankiyɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨm, bɨiya nɨm krɨma tɨ hɨnɨɨn dimɨnɨn siir bɨri kɨgɨm. Ɨriig.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Mɨ Jisɨs siya whɨigbid hɨriiyar swokɨ apnamɨn mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma ɨni siir mhoɨiyar yamɨm. Mɨ siya Adi Komii siir yaiya ɨni sɨmiir yowɨmwarkai haigɨnɨuwɨm.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Mɨ siya ha napnamɨn Livai siir kɨg, Alfias siir yɨnisɨmɨn. Mɨ siya omaka omom omoman umɨr nɨdwokai haiiya, yɨo saiir nɨdwokaii. Mɨ Jisɨs siya yɨkɨugi, kɨra kariir mhoɨiya wɨt! Livai siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ ɨni siir mhoɨiyar yamɨn.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Ɨiya Jisɨs siya Livai siir omaka hɨr nikɨ ɨdwokai aeyɨn mɨ kam hoɨmgakɨm umɨr haiiyɨm, nhɨrɨm siyɨu biyɨe tɨri kam ɨma mɨ kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma sɨmar yɨdwokai aemɨmɨr Jisɨs saɨkan. Tɨ hɨriinan kamɨm kasaka rani, Jisɨs saɨka nap mɨriiyɨm.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Mɨ Farisi kam nhɨrɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma kɨg Jisɨs siya kamɨm siyɨu biyɨe tɨriyɨm mɨ kamɨm umɨr mɨn haiiyɨm sɨmaka nɨdwokai aei. Mɨ Farisi kamɨm sɨma srɨigi kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir, Jisɨs siya kamɨm siyɨu biyɨe tɨriyɨm mɨ kamɨm umɨr mɨn haiiyɨm sɨmaka dimusi nɨdwokai aei?
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Mɨ Jisɨs siya ta yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, inkamɨn ma karamaeyɨn yɨo siya paowai widi inkamɨn siiram bɨri swokɨ amikɨn. Nɨɨngaka. Mɨ ɨkɨ makak iikamɨm pɨ sɨma sɨmar nami kamɨm paowai widiyɨm sɨmiiramɨn. Kara iikam mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨmiir nɨkɨunam ara bɨri nɨtɨn. Nɨɨngaka. Kara iikam biyɨeyɨm sɨmiir nɨkɨunam nɨtkɨn. Ɨriig.
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Mɨ ɨigwɨra Jon siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm mɨ Farisi sɨma, sɨma nae haiyakɨm. Mɨ kam nhɨrɨm sɨma ɨna yɨtɨm, Jisɨs siir inɨ srɨini mɨ Jon siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm mɨ Farisimi mɨi kɨgna mɨrii ɨkɨm, sɨma nae dimusi haiyaei? Mɨ kamɨm kɨriir kɨgna mɨriiyɨm yɨm nae haiya karamae dimusi nwowi?
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yaiya kwɨra boɨnki, ɨiya inkam nwɨrɨn siir wig aiir saɨnam tɨri mɨ siir nomiiyauɨm mɨ iikam nhɨrɨm sɨma wa nɨti ta nae aiirɨmɨn. Mɨ sɨma ta ɨiya wigwas naeya saiir naei mɨ sɨma wa haiyaei? Nɨɨngaka. Sɨma wa naei. Mɨ siir nomiiyauɨm mɨ iikam yaisi yaisiyɨm sɨma wɨ maɨrgɨmaɨrgar nwonami siir whɨnsaɨn haigɨnɨuwamɨn. Mɨ taka ɨiya sɨma wɨ nae mɨnar haiyaei. Nɨɨngaka.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Ɨiya tɨkɨ inkamɨn wig nonkwonaɨn siya om whɨra nami mɨ krɨma hɨkak saiir dwoki mɨ nae mɨnɨm saiir haiyaki. Mɨ ɨiya kara kɨmiir haiburgigana mɨ kɨma wɨ hɨriinanar timɨ tɨrki.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Jisɨs siya boɨniyɨo yai kwɨra ɨna swokɨ boɨnɨn, dimɨn wɨnɨn dimɨn biyɨe aka kɨpi nɨtapiyok. Inkamɨn yɨuɨs wɨn haɨmii bɨri kɨntɨo haigɨn yɨuɨs kwɨra saiir noɨn siir nɨtkɨn panam mɨ siya hɨriinan tɨri, siya saiir nɨtkɨn pani mɨ saeya wa swokɨ ɨmbɨryami. Mɨ wɨna wɨ kaba saiir mɨmbɨrgi mɨ noɨn wɨ komiiyar swokɨ okii.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Inkam nwɨrkɨn wain wɨni opa wraisu ɨs kaba op two biyɨenana saiir bɨri swokɨ aokaiiga. Nɨɨngaka. Mɨ siya hɨriinan tɨrkɨswo mɨ tɨ wain wɨnɨn siir opa saeya niyopiingi mɨ ta wraisu ɨs kaba saeya wa nɨmbɨryamkii mɨ wain wɨni opa wa naokiyamki. Mɨ wraisu ɨsa wa mɨ ɨmbɨryamki. Mɨ inkamɨn wain wɨni opa saiir naokaii siya wɨ hɨnɨɨna tɨr, wɨ wraisu ɨs wɨna wɨ saiir daokai. Ɨriig
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Mɨ Adi Komii siir ɨi komii kwɨra Sabat Jisɨs siya numɨra wid nɨnkɨna saiir napnamkɨn mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma saɨka warar yɨnkɨn apnam. Ɨiya sɨma napama, sɨma witnidɨm ha kiwromwrɨs haiyamɨm mɨ ɨna yɨinɨbrombrop apaeyamɨm.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Mɨ Farisi kam nhɨrɨm sɨma Jisɨs siir boɨnki, wakae! Kɨma ta Juda sɨmiir ɨi komiiya pɨu siiskuwakiya mɨi mɨn saiir dimusi mɨriigɨm mɨ nae mɨnɨm saiir dimusi mɨ haigɨm. Mɨ kɨma tɨ siyɨu ɨiir bɨ sɨbgu apkɨm.
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn sɨmiir yai aiir mɨ kɨma tari dimɨn whɨrɨn bɨiya kɨmiir brougaeyɨn Devid siya tɨrɨn siir bɨri mwaɨngɨm? Mɨ taka ɨiya Devid siya mɨ siir isid ɨeya sɨma nae karamaekɨm mɨ sɨmiir mhɨiyɨm ɨna yaowɨm.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Ɨiya tɨkɨ dimɨn ɨeya nɨmbiyamɨn Abaiata siya nwokɨn pris inkamɨn nae Adi Komii siir nɨnkɨn ɨmiiyaeiyɨn. Mɨ Devid siya mɨ siir isid ɨeya sɨmar yapnɨnopkainam Adi Komii siir omaka aiir. Mɨ Devid siya paimɨr ɨiir naeyɨn mɨ siya paimɨr haɨmiiyɨm siir isid ɨiir yae hauu. Tɨkɨ naeyɨm inkam nɨɨngakɨ bɨ naeikɨn. Nɨɨngaka. Pris sɨmiiraraɨrgɨn. Mɨ sɨma yai bɨri swokɨ boɨnkikɨm tɨ dimɨnɨn Devid siya tɨrɨn. Mɨ kɨma yai krɨmaka dimusi boɨni.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Jisɨs siya boɨnki, ta ɨi komiiya Juda sɨmiira pɨu siiskuwakiya Sabat, saeya iikamɨm hɨk sɨmiir hauuwɨm bɨri nwoka. Nɨɨngaka. Ta ɨi komiiya mɨnam nwoka iikam hoɨmgakɨm sɨmiir whɨndirɨraerar haigɨnɨuwam.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Yaowae Adɨn nɨnomor kou hɨrankɨ nɨtɨn ta ɨi komiiya Juda sɨmiira pɨu siiskuwakiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya Sabat saiir Bɨiyan Inkam Komii siya asi nwowi. Ɨriig.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.