Marcos 10
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NAA
1 Jisɨs siya ta maeyau aiir haiburgigɨn mɨ siya ɨna yamɨn Judia sɨmiir nu komii ɨiir. Mɨ siya Jodan ɨe mɨrmii hɨran om ɨmiir yam hɨr nwo ɨmiir. Mɨ iikam hoɨmgakɨm ɨna swokɨ ɨtɨm ɨni saɨkar swokɨ amwoniyɨm. Mɨ siya ɨinokɨinokɨn sɨmiirɨn Adi Komii siir yaiyɨm bɨiya siya nikɨ owomwarkaiyɨuɨm mɨ ɨni sɨmiirar swokɨ owomwarkaiyɨuɨn. Siir siyɨuɨn hɨriiyar tɨrikɨn.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Farisi sɨma ha nɨtɨm mɨ sɨma Jisɨs siiram inɨ ɨkɨunani. Mɨ sɨma siir srɨi, krɨmiir siyɨuɨn wadɨekɨ pɨ yamisi owɨn siir wig aiir sopkiiyɨm, aniya? Mɨ sɨma Jisɨs siiram kɨnankɨuwam tɨrkɨm.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Mɨ Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn sɨmiir yai aiirɨn, siyɨu komiiyɨn bɨiya krɨmiir brougaeyɨn Moses siya hauugiyɨn krɨmiir mɨ siya panɨɨna boɨnkikɨn, ha?
3 Jesus respondeu:
4 Mɨ sɨma boɨn, Moses siya wadɨe bɨdi ywokiyɨn. Inkamɨn yokwo wɨn hauugi siir wiga saiir sopkiyam mɨ saeya wa swokɨ ami saiir pomou adɨm.
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma pɨ nantamyɨriyɨrkɨm kɨmiir siyɨu ɨnakar. Mɨ Moses siya tɨ siyɨu komiiyɨn kɨmiirɨn yokwo hɨriinansi wɨn hauugikɨn. Siya Adi Komii siir siyɨukɨɨn tani. Nɨɨngaka.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Bɨdi bɨdiniyarɨn Adi Komii siya nonkwokwokiyɨm digworaekwo hoɨmgakɨm mɨ siya ɨna yɨnkɨn onkwokwokiyɨm wigkam sowiirwai warar.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Mɨ kamɨn siir yopii ad owiir asi haiburgigi mɨ siya siir wigaka asi namasu krɨpkaii.
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Mɨ sowa wɨ pɨu kwɨruwar nwowi. Mɨ sowa wɨ yapa yapa nwo rani. Nɨɨngaka. Siya mɨ saeya sowa wɨ hɨnɨɨna nwo rani, yapa yapa. Nɨɨngaka. Sowa wɨ pɨu kwɨruwar nwoɨski.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Dimɨnɨn Adi Komii siya nokiyopmasugiyɨn inkamkɨ siir nɨkrɨpɨm wɨ dɨg nwo rani.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Mɨ mhoɨiya sɨma omaka hɨriir swokɨ amɨm mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma srɨi siirɨn ta yai aiiramɨn.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Mɨ siya sɨmiir boɨnki mɨ tɨ inkamɨn siir wig aiir sopkii mɨ siya yaeya wig nonkwonaei, yɨo tɨ kamɨn siir wig aiir sopgigɨn. Mɨ siya siir bɨiyan wig aiirɨn siyɨu mɨiyɨk bɨri tɨrkikɨn.
11 E Jesus lhes disse:
12 Mɨ wig ɨra saeya saiir kam ɨiir sopgigi mɨ yaeya kam ninɨ owɨuwi mɨ ta wiga saeya pɨ sopgika saiir kam ɨiirɨn. Mɨ ta wiga saeya saiir bɨiyan kam ɨiirɨn siyɨu mɨiyɨk bɨri tɨrgika.
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Mɨ sɨma yɨnisɨm sapɨsap nhɨrɨm Jisɨs siirɨm yɨnkikwona apnani. Sɨma mɨnam naɨngwokɨm, siir ɨɨna sɨmiir nonkwokiyɨm. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨo sɨmiir ywoki.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Jisɨs siya hɨriinan kɨgiyɨn siir kwoɨnɨn mɨiyɨk bɨri naɨngwokikɨn. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨma tɨ yɨnisɨsɨmɨm sɨmiirɨn kariirɨm kɨgnɨnkɨnki yɨmbi nɨti kariiram. Kɨma sɨmiir kɨpi nɨkɨdu naowid. Adi Komii siir omɨn digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn tɨ hɨriinan yɨnisɨsɨmɨm sɨmiirgɨn.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Kara kɨmiirɨn yaimwowa boɨni, inkamɨn Adi Komii siir omɨn digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siir namɨm naɨngwowi mɨ siir naɨngwo tɨbmiiya yɨnisɨm praigakni kwoɨnan dwo. Mɨ Adi Komii siya wɨ siirar sɨbgu kɨgrɨraowi. Mɨ siir kwoɨnɨn hɨriinan nwo karamae nwowi mɨ siya wɨ tɨ omɨn siir napnɨnopkainam tani. Nɨɨngakɨ. Nɨɨngaka.
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Mɨ Jisɨs siir ɨɨna sɨmiir yonkwo. Mɨ siir ɨɨna ha nonkwowa mɨ siya sɨmiirɨn ɨna whɨnkɨnsiis haigɨnɨuɨn. Ɨriig.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Jisɨs siya ha napnamɨn mɨ inkam nwɨrɨn siirɨm iwɨt nani. Mɨ siya ogmwo siir ɨgmiiga kingiina inɨ akai hɨuni. Mɨ siya siir srɨigi, dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuwan inkam kɨbi! Kara wɨ panɨɨna tɨri kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiiyɨn ɨinokɨinok siir haiyamɨn, ha?
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra kariirɨn inkam wadɨe dimusi nɨkɨugɨn, kɨriir kwoɨnɨn ha naɨngwokɨn kanakanaɨrgɨ nɨuwi inkam wadɨeyɨn, aniya? Adi Komii sasaɨrgɨn inkam wadɨeyɨn.
18 Jesus respondeu:
19 Kɨra tɨ siyɨu komiiyɨn siir bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn: Kɨra inkam kɨpi nɨt mɨ wig kɨpi sop mɨ kɨra hɨi kɨpi tauae mɨ kɨra inkam nwɨrni kɨpi nɨksɨsae boɨn hɨuriyɨu. Mɨ kɨra kɨriir yopii adwo sowiirwai aowa dwo.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Mɨ tɨ inkamɨn siya Jisɨs siir boɨnki, dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuwan inkam! Kara yɨnisɨm sapɨsapar nwonaniyɨn mɨ tɨsa nadɨgniyɨn. Kara tɨ siyɨu komiiyɨn siirar napikɨn.
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Jisɨs siya siir kɨgɨn mɨ siir kwoɨnɨn ɨna yaɨngwo bunan siirsi. Mɨ siya siir boɨnki, dimɨnɨn whɨr tɨr karam kɨra nwowɨn. Kɨra kɨriir digworaekwo hoɨmgakɨm tinɨ hainaki inkam nhɨrɨm sɨma saɨnɨm. Mɨ kɨra umɨr sɨmiir haii mɨ wɨ inkam paeprikabɨm sɨmiir hauu. Mɨ mhoɨiya kɨra Adi Komii siir omɨn siya kɨgrɨraowiyɨn digworaekwo hoɨmgakɨm sɨmiir, siir hɨrɨn wɨ dimɨn mɨiyɨkakar mɨ owi. Mɨ kɨra kariir mhoɨiya wɨt.
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Tɨ inkamɨn ta yai aiir wakaeyɨn mɨ siir whwonkamɨn mɨiyɨk bɨri swokɨ onamkɨn. Mɨ siir kwoɨnɨn ɨni hɨkakar ywokiyɨn. Mɨ siya hɨkak dimusi bɨri nwokɨn siir digworaekwowɨm kasakɨ waeyao.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Mɨ Jisɨs siya ɨna kaoyokiyokɨigiyɨn. Mɨ siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki, inkamɨn digworaekwo hoɨmgakakɨn siya wɨ mɨinan mɨriinami Adi Komii siir omɨn siya kɨgrɨraowiyɨn digworaekwo hoɨmgakakɨm siir napnɨnopkainamɨm. Whɨsarii rani, sɨmiir kwoɨnɨm ɨni sɨmiir digworaekwo ɨmar nwowɨm. Sɨma pɨ boriisopi inkam nwɨr hauuwɨm.
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ta yai aiir wakaeyɨm, sɨma ɨni hinda yanaakiyɨm. Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ owarkɨi boɨnkiyɨn sɨmiir yai aiirɨn, tɨ yɨnisɨsɨmɨm inkamɨn Adi Komii siir omɨn siya kɨgrɨraowiyɨn digworaekwo hoɨmgakakɨn sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siir hɨriir nami, siya wɨ mɨinan mɨrii nami.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Mɨ hab saeya tɨdiyɨnɨn yɨuɨs paniyɨn siir no ɨiir nɨnopkainamɨm wɨ dɨg nwo rani mɨ inkamɨn umɨr digworaekwo whɨekakakɨn siya wɨ ta haba mɨinan saeya mɨriiya saiir hɨriinan mɨi mɨrii rani. Nɨɨngaka. Siya wɨ mɨi komiigɨ komii mɨrii nami Adi Komii siir omɨn digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siir hɨriir namamɨn.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨni hindara yanaakiyɨm. Mɨ sɨma, sɨma sɨma yomboɨn amboɨnam mɨ hɨriinankɨ nɨuwi mɨ wɨ nhɨnga haii kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiiyɨn ɨinokɨinok, ha?
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir kaokiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn, inkam wɨ dɨg nwo rani. Adi Komii krɨmiir Wanɨn siya wɨ dɨgar nwowi. Adi Komii sasar whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi siirɨn, tɨ dimɨn taemɨnɨm.
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Mɨ Pita siya Jisɨs siir boɨnki, wakae! Krɨma digworaekwo hoɨmgakɨm bɨdi haiburgigɨm mɨ krɨma tɨsi kɨriir mhoɨiya nɨtɨm.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Mɨ Jisɨs siya boɨn, kara kɨmiirɨn yaimwowa boɨni iikam whɨekakɨm kariirɨm naɨngwo tɨbmii mɨ ha haiburgigi tɨ digworaekwo hɨriinanɨm, omaka, nomiiyau yokman, apu, adi, yɨnisɨm mɨ numɨr
29 Jesus respondeu:
30 mɨ Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨriinan, digworaekwo homgak ɨmiirar swokɨ hauu kɨiyɨuwi, kamɨm kariir kɨgna mɨriiyɨm kɨmiirɨn. Mɨ kɨma wɨ dimɨn kasa hai rani. Wɨ tɨ hɨnɨɨn digworaekwowɨm sɨmiir hai. Omaka nomiiyau, yopii, yokman, yɨnisɨm mɨ numɨr, taka ɨiya kam nhɨrɨm siyɨu biyɨe wɨ kɨmiirar mɨ tɨrbumbugi. Mhoɨiya kɨma wɨ kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiiyɨn wɨ siir haii.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Mɨ tariinanɨn kam nhɨrɨm inɨgak nwowɨm mɨ sɨma mhoɨiya sɨmiirɨn wɨ aowa nikworɨnugigi. Mɨ tɨ kamɨm aowa nwowɨm, mhoɨiya wɨ inɨgak sɨma nwowi. Ɨriig.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Sɨma om komii Jerusalem hɨriiram yapnam mɨ Jisɨs siya sɨmiir bɨiya yamkwokɨn. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨna yanaakiyɨm. Mɨ ɨni sɨma sɨmar yomboɨn ɨdidnamɨm. Mɨ iikamɨm sɨmiir mhoɨiya napkiyɨm sɨma ɨni nɨdidkakar mɨ owɨm. Mɨ Jisɨs siya kam ɨuur nwɨswo siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir yɨkɨuna. Mɨ siya sɨmiirɨn hanɨɨngɨ boɨnmɨmauu dimɨnɨn mhoɨiya siir tɨranɨn.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Mɨ siya boɨn, wakae! Tariinanɨn krɨma om komii Jerusalem siir niiyami. Mɨ prismi yaowae adɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨni ɨkɨm mɨ sɨma inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn saɨkan wɨ yaigaka mɨ owi. Mɨ sɨma wɨ siir nɨsomaowama boɨnaii. Mɨ sɨma wɨ Juda iikam tani wɨ sɨmiiram nɨkropki sɨma nɨsomaowam siirɨn.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Mɨ sɨma siirɨn yai bibiyɨe wɨ hanɨɨngɨ mɨ boɨnaigɨnɨuwi. Mɨ yaeyop wɨ siir mɨ yasi mɨ siirɨn wa mɨ tɨowi mɨ siirɨn wa mɨ ɨtaoki. Mɨ siya ɨiyo wɨ kwɨsa nwokwowaki ɨenau hɨrɨn. Mɨ ɨi kwoɨmaka siya wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi. Ɨriig.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Mɨ Sebedi siir yɨnisɨm nwɨswo Jems Jon sowa Jisɨs siirɨm yɨt mɨ siir inɨ boɨni, dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuwan inkam! Mɨ krɨra dimɨn whɨrɨn kɨriir srɨiyam mɨni. Mɨ nɨkrɨra mɨnam naɨngwowi tɨ dimɨnɨn kɨra krɨriir tɨrkiyɨm.
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Mɨ siya sowiir boɨnki, kowa dimuam naɨngwowi, kara kowiirɨn dimu mɨnkiyɨm?
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Mɨ sowa siir boɨnki, ɨiya kɨra Adi Komii siir om hɨran digworaekwo hoɨmgakɨm sɨmiir kɨgrɨraowi mɨ kɨra krɨriirɨn wɨ hanɨɨngɨn dɨmbingi, nwɨrɨn wɨ ɨɨniga dɨkmwon ɨdwo mɨ nwɨrɨn wɨ yaɨoyaeya timɨ okmwɨn ɨdwo.
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Mɨ Jisɨs siya sowiir boɨnki, kowa tari bɨri sɨbgu nɨnoknɨnkɨnko tɨ dimɨnɨn kowa srɨiyɨn kariir? Mɨ kowa ta hɨka kara haiya saiir hɨriinan hɨka wa haii? Mɨ kowa wɨ dɨgar nwowi tɨ mob opkakɨn kara kwiyaeyɨn siir kwiyaeyɨm? Mɨ kowa wɨ dɨgar nwowi kariir hɨriinan op baptaisɨm, aniya?
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Mɨ sowa siir boɨnki, nɨkrɨra wɨ dɨgar nwowi. Mɨ Jisɨs siya sowiir boɨnki, kaimwoka tɨ op mobɨn kara kwiyaeyɨn mɨ wo kowa wa timɨ kwiyae. Mɨ ta opa kara baptaisa, wo kowa hɨriinan wa timɨ baptais.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Wɨ nhɨnga namisi ɨdwowi kariir ɨɨniga mɨ kariir yaɨoyae aka. Tɨ dimɨnɨn yɨo kariir dimɨn tani. Nɨɨngaka. Wɨ Adi Komii krɨmiir Wanɨn siyar hɨdi sɨmiirɨn. Mɨ wɨ nhɨnga namisi ɨdwowi ɨɨniga yaɨoyaeya.
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Mɨ kam ɨuurɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ta yai aiir wakaeyɨm mɨ sɨma ɨo prasae bɨ swokɨ okɨm Jems, Jon sowakan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Jisɨs siya sɨmiirɨm yɨkɨuna, sɨma siirɨm nɨtɨm. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm inkam komiiyɨn omom omom kɨgrɨraowiyɨn sɨma nikworɨnuwi wɨ dɨgar nwowi. Mɨ sɨma ɨinokɨinokɨn mɨi wa hauunanaei.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Mɨ tɨ siyɨu hɨnɨɨnɨn yɨo kɨmiir tɨr kɨpi nwo. Nɨɨngaka. Mɨ inkam nwɨrɨn kɨmiir yaowae nwowɨm naɨngwowi mɨ siya whɨsarii mɨi prɨi mɨriiyan inkam dwo. Kɨmiir mɨi ɨmiir whɨnmɨriiyam.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Mɨ inkam nwɨrɨn kɨmiir bɨiyan inkam nwowam naɨngwowi mɨ siya inkam nɨnganan dwo wigkam whɨekakɨm sɨmiir mɨi ɨmiir whɨnmɨriiyam.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Mɨ tɨ hɨriinan inkamɨn nɨnomor kou hɨrankɨ nɨtɨn siya mɨnam bɨri nɨtkɨn kam nhɨrɨm siir mɨi ɨmiir mɨriiyɨm. Nɨɨngaka. Siya hɨnɨɨnam bɨri nɨtkɨn. Siya mɨnam nɨtkɨn sɨmiir mɨiyan inkam nwowam. Mɨ siya bɨri naɨngwoyɨmyokɨn naosiyɨn. Nɨɨngaka. Siya naowamar nɨtkɨn iikam whɨekakɨm sɨmiir nanmaiwarkananaowidam. Mɨ sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm siya bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm mɨ sɨma ɨni rɨrmiiyar ywokiyɨm. Ɨriig.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Mɨ sɨma om komii Jeriko hɨriir yɨmbiyam. Mɨ ɨiya sɨma om komii Jeriko hɨr haiburgigɨm mɨ ɨna yamɨm. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma mɨ iikam isid komii ɨkɨn, sɨma ɨni saɨka yɨnkɨn amɨm. Mɨ sɨma kɨg Batimiasɨn Timiasni yɨnisɨmɨn siya siyɨugbid hɨrar nɨdwowɨni mɨ siya nhwokwɨsaekɨn. Mɨ siya ɨkɨ iikamɨm sɨmiiramar prɨikau prɨikauwikɨn umɨr mɨnamɨn.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Mɨ siya wakae Jisɨsɨn om Nasaretanɨn ɨni tɨr nwowɨn. Mɨ siya ɨna kauwok boɨnkiyɨn, Jisɨs Inkam Komii! Devidni isidɨn siirɨn kɨra kariirsi timɨ aɨngwobuna!
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Iikam hoɨmgakɨm sɨma siir yɨk, kɨra yai tanki. Mɨ siya yai ɨni komiiyar swokɨ kauwok boɨnkiyɨn, kɨra tɨ Devidni yɨnɨeyɨm sɨmiir yɨnisɨmɨn, kɨra kariirsi timɨ aɨngwobumbu.
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Mɨ Jisɨs siya ɨna yamokwo naɨngwoyokiyokɨiyɨuɨn. Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, siirɨn wɨkɨu nani. Mɨ sɨma tɨ nhwokwɨsae inkamɨn siirɨm yɨkɨunam mɨ sɨma siirɨn ɨna boɨnmauu wakaekiyɨm kɨriir kwoɨnɨn kɨrɨeya dwonam mɨ kɨra dɨnsiin siya kɨriiram nɨkɨunaei.
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Mɨ siir yɨuɨsa ɨna kiwhro ɨtkɨngiga. Mɨ siya bɨri kɨmɨmɨnkɨn, ɨna yɨnsiin iwɨtnamɨn Jisɨs siirɨm.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra dimuɨm naɨngwowi, kara kɨriirɨn pɨ dimu mɨnki? Mɨ tɨ nhwokwɨsae inkamɨn siya Jisɨs siir boɨnki, dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuwan inkam, kara mɨnam naɨngwowi, kariir nhwonan pɨ nanaokɨgɨmokiyɨm.
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra ha dam! Kɨriir naɨngwo tɨbmiiya saeya nwowaigɨnɨugikɨn, wadɨe kɨriirɨn. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkɨn siir nhwonan ɨni wadɨeyar ywokiyɨn mɨ ɨna kɨgɨmokiyɨn. Mɨ siyɨu hɨrɨn siya ɨni siir mhoɨiya yapnamɨn. Ɨriig.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.