Lucas 7
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARA
1 Jisɨs siya ha boɨn dɨgiyɨn iikamɨm sɨmiirɨn mɨ siya sɨmiir haiburgigɨn mɨ om Kapaneam hɨriir yɨmbiyam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Mɨ nu Rom hɨran sauan isidɨn sɨmiir bɨiyan inkamɨn siya, siir mɨiyan inkamɨn siirɨma naɨngwonanaeikɨn mɨ siya niiya ma komiika, siya nao kingiina nwokɨn.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Tɨ sɨmiir bɨiyan inkamɨn siya Jisɨs siir yai bɨdi ikɨ wakaeyɨn mɨ siya ɨkɨ Juda sɨmiir bɨiyan inkamɨm sɨmiir yɨkropki sɨma Jisɨs siir nɨkɨunakiyɨm. Mɨ siir mɨiyan inkamɨn siir haiswonɨski haigɨnɨuwɨm.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Mɨ sɨma Jisɨs siir hɨriir nɨmbiyamɨn mɨ kɨmɨdiniya sɨma yɨkɨuwɨrwɨrna siirɨn. Tɨkɨ inkamɨn siir bɨiyan inkamɨn siya inkam biyɨekɨ mɨ ɨuwi. Nɨɨngaka. Inkam wadɨe ɨeyargɨn mɨ kɨra siirɨn sɨbgu tɨrhaigɨnɨu.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Siya Juda krɨmiir iikamɨm sɨmiiramar naɨngwokwonanaeikɨn mɨ krɨmiir omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya saiirɨn siyar mɨriiga.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Mɨ sɨma ta yaiya ha boɨndɨgiyɨm mɨ Jisɨs siya ɨni sɨmakar yɨnkɨn amɨn. Mɨ ɨiya sɨma tɨ inkam makakɨn siir omaka kingiin namwowɨuɨm mɨ bɨiyan inkamɨn siya siir nomiiyau nhɨrɨm sɨmiir yɨkropki Jisɨs siiram siyɨu hɨr napiyɨskai boɨnwɨnam. Mɨ sɨma hɨnɨɨna yaboɨni, Inkam Komii! Kɨra yakɨ prɨi ɨt, an kara inkam mɨiyɨk rani mɨ kɨra kariir omaka aiirɨn pa nɨt rani. Nɨɨngaka.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Mɨ an kara ɨriipa hɨriinan kɨriiram panɨɨnsi mɨ ɨtsi. Kara ha naɨngwowi, kɨra yaiarar boɨnki mɨ kariir mɨiyan inkamɨn pɨ wadɨe nwokɨ okiyɨm.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Dimusi rani, an kara ɨni inkamɨn inɨg komiigakɨn mɨi kariir hauuwiyɨn, ɨni siir aowa ywowɨn. Mɨ an kararɨn ɨni sauan isidɨn kara kɨgrɨraowiyɨn ɨni sɨmiir kou ywowɨn. Mɨ kara ɨkɨ nwɨrni boɨnkiyɨm mɨ siya pa mɨ ami mɨ kara nwɨrniyɨn ɨkɨ hɨnɨɨna boɨnkiyɨm, kɨra wɨt mɨ siya pa mɨ ɨti mɨ kara kariir mɨiyan inkamɨn siirɨn ha boɨniyɨm, kɨra ta mɨi hɨnɨɨna saiir mɨrii mɨ siya pa mɨ mɨrii.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Mɨ ɨi Jisɨs siya ta yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨni hindara yanaakiyɨn. Mɨ siya tɨ iikam isid komiiyɨn siir mhoɨiya nwokiyɨm sɨmiir haiyɨugkaokiyɨn mɨ hɨnɨɨna boɨnki mɨ Isrel hɨran iikamɨm kara ta hɨriinan naɨngwo tɨbmii saiir bɨri kɨgɨn. Nɨɨngaka.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Mɨ tɨ bɨiyan inkamɨn siya nɨkropkiyɨm kamɨm sɨma ɨna swokɨ amɨm sɨmiir omaka hɨriir mɨ sɨma kɨgni tɨ siir mɨiyan inkamɨn wadɨekɨ wadɨe bɨdi swokɨ okiyɨn. Ɨriig.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya om komii whɨrɨn siir yam, siir inɨgɨn Nen. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm mɨ iikam isid komiiyɨn saɨka nɨnkɨn amkɨn.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Mɨ ɨi siya om komii siir omwoɨs kingiin nwowamɨn mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma tɨ isidɨn inkam wɨɨrɨn siir nɨo haigɨnamɨm sɨma om komii siir omwoɨs hɨrankɨ napnɨmbinani. Ta igabaeya saiir yɨnisɨm nwɨrkɨnwɨruwan sisiyaɨrgɨn. Mɨ om komii hɨran iikam whɨekakɨm saɨka nɨnkɨn ɨtkɨm.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Mɨ ta ɨiya Bɨiyan Inkam Komii siya saiir kɨgiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn saiirsiyɨn naɨngwoyɨmiyok pranae bɨri swokɨ kɨnkɨn. Mɨ siya saiir boɨnki, kɨra kɨpi nou.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Mɨ siya kingiin ha namɨn mɨ ta hɨiya inkam wɨɨrɨn siya whɨna saiir yonkwoki. Mɨ ta hɨi aiir hainamɨm kamɨm sɨma ɨni hindara yamɨkwoɨuɨm. Mɨ siya siir boɨnki, whranisɨm, kara kɨriir boɨnki, kɨra dɨnsiin okwoki.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Mɨ whranisɨmɨn nikɨ aonamɨn siya ɨna yɨnsiin ɨdwokiyɨn mɨ siya ɨna boɨnaikiyɨn. Mɨ Jisɨs siya siirɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn siir apu aiiram.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Mɨ iikamɨm sɨma asi nɨdidgɨm. Mɨ sɨma ɨna yomboɨn ɨdidnamɨm, amburii, tɨkɨ profet inkamkɨn. Mɨ sɨma ɨni Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir inɨg ɨiirar hainanɨm mɨ sɨma boɨn, profet inkam komii nwɨrɨn krɨmiir bopwoniya tɨr bɨdi yɨmbiniyɨn, Adi Komiiyɨn bɨdi yɨmbiniyɨn siir iikamɨm sɨmiir nanmaiwarkainam.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Mɨ tɨ dimɨnɨn Jisɨs siya tɨrkiyɨn siya ɨni nu Judia siirar haigirɨrɨr boɨnamɨm mɨ nu maeyau nu Judia siir kingiin hɨr nwowɨm sɨmiir warar. Ɨriig.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Mɨ Jon siir kɨgna mɨrii kamɨm sɨma dimɨn whɨekakɨm Jisɨs siya tɨrɨm, Jon siir boɨnmauu mɨ siya inkam nwɨso sowiirɨm boɨnki, sowa siirɨm nɨtɨm.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Mɨ Bɨiyan Inkam Komii siirɨm yɨkropki mɨ siirɨn hɨnɨɨna tinɨ srɨiyɨu mɨ kɨra tɨ profet inkamɨn nɨtɨm boɨnɨn siya mɨ krɨma kɨriirɨm dwokwokɨn, iyɨe? Siya rani, nwɨrkɨn?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Mɨ ɨiya sowa Jisɨs siir hɨriir nɨmbiyamo. Mɨ sowa hɨnɨɨna boɨn, Jonɨn op baptais haigɨnɨuwiyɨn krɨriirɨn siya nɨkropkikɨn kɨriirɨm nɨtɨm mɨ siya boɨn mɨ kɨra tɨ inkamɨn profet inkamɨn sɨma boɨnɨn nɨtam siya. Iyɨe? Krɨma wɨ yaeya inkam nwɨrɨm dwokwokɨn?
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Mɨ takɨ ɨiya Jisɨs siya iikamɨm mapai mapaikakɨm kasaka bɨri haiswonɨskikɨn. Mɨ iikamɨm uridyɨu biyɨekakɨm ha haiswonɨmnɨskɨigi mɨ iikam nhwokwɨsae kasaka bɨri dirɨraerarkikɨn mɨ sɨma ɨna swokɨ kɨgomokiyɨm.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Mɨ Jisɨs siya Jon siir kɨgna mɨrii inkam nwɨso sowiirɨn hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kowa ha dam, Jon siir tinɨ boɨnmɨmauuɨu tɨ dimɨnɨm kowa kɨg namɨm mɨ kowa wakaeyɨm sɨmiir mɨ nhwo kwɨsaeyɨm ha swokɨ kaokiyɨm mɨ iikamɨm ɨga bibiyɨe nwowɨm ɨna swokɨ sɨbgu aprɨrɨramɨm. Mɨ iikamɨm paowaigɨ pɨskomkopouwɨm sɨma ɨni wadɨeyar swokɨ okiyɨm. Mɨ inkam wɨɨrɨm ɨna swokɨ ɨnsiin ɨdwowɨm mɨ inkam paeprikabɨm sɨma ɨni Adi Komii siir yokwo yaiwɨn mɨiyɨka saiirar wakaeyɨm.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Yɨpɨkɨ inkamkɨn siya ɨo kariir nwo karamae nwowiyɨn siya ha maɨrgɨmaɨrga. Mɨ siir naɨngwo tɨbmii kɨɨna mɨ siya hɨriiyar maɨrgɨmaɨrga yokiyokɨi.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Mɨ inkam nwɨso Jon siya nɨkropkiyo mɨ sowa ɨna swokɨ amo mɨ Jisɨs siya Jon siirɨn iikamɨm sɨmiir boɨnmauu. Mɨ siya ɨna boɨnɨn, kɨma maeyau nu siin apa saiirɨn dimu dimɨn kɨgam namkɨm? Mɨ kɨma tari au whɨrɨn opudgɨ hugswoswowɨn siir kɨgam namkɨm. Aniya? Nɨɨngaka.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Kɨma dimu dimɨn komii kɨgam namkɨm? Mɨ kɨma tari inkam nwɨrɨn yɨuɨs mɨiyɨk mɨiyɨk niiyɨn siir kɨgam namkɨm, aniya? Mɨ inkamɨm yɨuɨs mɨiyɨk niiyɨm mɨ dimɨn taemɨn mɨiyɨk mɨiyɨkakɨm sɨma tɨ hɨriinan inkamɨm yɨm ɨni inkam komiiyɨm nu kɨgrɨraowiyɨm sɨmiir omaka hɨrar nwowɨm. Jon siya tɨ hɨriinan inkamɨn siya rani.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Kariir boɨnmauu, kɨma dimu dimɨn kɨgam naɨngwowi profet inkam? Ɨhɨ kara kɨmiir boɨnmauuwi, siya profet inkamaɨrgɨn mɨ siya ɨni profet nhɨrɨm sɨmiir haiburɨn.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Tɨ inkamɨn Jon, Yokwo Komii saeya hɨnɨɨna boɨnkɨn siirɨn, wakae, kara inkamɨn kariir yaiya saiir boɨnmɨmauuwanɨn wɨ siir nɨkropki mɨ siya wɨ kariir bɨiyar namkwokɨni. Mɨ kariir siyɨuɨn wɨ siyar kisɨsop haigikwokɨni.
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Kara kɨmiir boɨnmauuwi Jon siya inkam komiikɨn mɨ siya ɨni inkam komiiyɨm yopiigɨm naokainam ɨni sɨmiir haiburɨm mɨ tɨkɨ isidɨn ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir sɨma inɨg komiigag wao rani. Nɨɨngaka. Siya ɨni sɨmiir aowa ywowɨn.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Mɨ iikam whɨekakɨm mɨ kamɨm omom omomi umɨr haiiyɨm sɨma ta Jisɨs siir yai aiir bɨdi wakaeyɨm mɨ sɨma Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainanprapraskiyɨm mɨ sɨma ɨni siir yai aiirar wakaeyoknam mɨ sɨma op Jon siir hɨrankɨ baptais.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Mɨ Farisi kamɨm mɨ kamɨm siyɨu komii komiiyɨm sɨmiir nɨnoknɨnkɨniyɨm mɨ siyɨu mɨiyɨkɨn Adi Komii siya hauuwɨn, digɨumii siir haimriyɨugig. Mɨ Jon siya sɨmiirɨn op panɨɨnsi baptais haigɨnɨusi.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, tɨ iikamɨm nuanɨm tapa digɨumii Adi Komii siir haimriyɨugigɨm, kara sɨmiirɨn panɨɨn panɨɨn iikam nɨmbin haigɨnɨuwi, sɨma panɨɨn panɨɨn iikamkɨm? Mɨ kara pɨ kɨmiir boɨnmauugi.
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Sɨma ɨni yɨnisɨmnan ywowɨm maeyaua nae haigɨniya sɨmiir yopii ad aka namiyɨm saiir hɨriinan. Mɨ ɨiya sɨma maeyaua nae haigɨniya saiir nwowɨm mɨ sɨma yɨnisɨm nhɨrɨm sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki. Mɨ krɨma kɨd ɨna masɨm kɨmiiramɨn mɨ kɨma mwai wao rani. Mɨ krɨma tɨsa nouuboponɨm mɨ kɨma krɨma nouuɨm pɨ boriisopi.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Jonɨn op baptais haigɨnɨuwiyɨn ha nɨtɨn mɨ nae op wain mɨnɨm ɨna haiyakiyɨm. Mɨ kɨma hɨnɨɨna boɨnkɨm, uridyɨu biyɨeyɨn ɨni siir pɨu hɨr nwowɨn.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Kara Yaowae Adɨn nɨnomor kou hɨranɨn bɨdi yɨtɨn. Mɨ kara nae op wain mɨna mɨ kwiyae aeikɨn. Mɨ kɨma boɨn, kɨgi! Tɨkɨ inkamɨn siya hunan naeikɨn. Mɨ siya waina mɨ kwiyaeikɨn. Tɨkɨ inkamɨn kamɨm omom omomi umɨr haiyɨm mɨ kamɨm dimɨn biyɨekakɨm sɨmiir nomiiyaugɨn kɨma hɨnɨɨna boɨnkɨm.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Iikamɨm Adi Komii siir siyɨu ɨmiir napɨm mɨ iikam nhɨrɨm sɨma hɨriinan kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨna yaɨngwokiyɨm Adi Komii siir siyɨuɨn mɨ siir yaiyɨm sɨma wadɨekɨ wadɨe kɨɨngɨm. Jisɨs siir yaiya hɨriinanka ɨni dɨg ywokiya. Ɨriig.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Mɨ Farisi inkam nwɨrɨn Jisɨs siirɨm yɨkɨugi nae siir omaka hɨr nɨdwokai aeyɨm mɨ siya ɨna iiyamɨn mɨ nae ɨni saɨka inɨ ɨdwokai aeyɨuɨn.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Mɨ wig ɨra dimɨn biyɨekaka tɨ om ɨiir nwoka. Saeya wakaewɨn Jisɨs siya Farisi inkam nwɨrɨn siir omaka hɨr naei. Mɨ ta wiga saeya wa mobɨn pɨuii mɨiyɨkakɨn ɨra hai mɨ saeya ɨna yɨta.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Mɨ wa mobɨn ha hainaniyɨn mɨ saeya Jisɨs siir ɨgmii kingiin ha ninɨ ɨdwowɨua mɨ saeya ɨna youa. Mɨ saiir ouwobɨm ɨni siir ɨga aiirar yaunɨ hougɨn ɨuɨm. Mɨ ɨni saiir mwowan kana saiirar yɨinak whwosɨnkiya. Mɨ ha nɨinak dɨgiya ɨni siir ɨgrɨb ɨiirar yankabmamaɨra. Mɨ saeya hɨriinan tɨr dɨgiya mɨ wa ɨni siir ɨga aiirar iyopa.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Mɨ tɨ Farisi inkamɨn Jisɨs siir nɨkɨuna aeyɨn nae, siya tɨ dimɨnɨn siir kɨgiyɨn mɨ siya hɨnɨɨna yaɨngwo mɨ tɨ inkamɨn siya profet inkam kɨɨngɨnɨuwi mɨ siya pa nɨnoknɨnkɨni ta wiga ɨɨn siir nokwowa saiirɨn mɨ saiir siyɨu ɨiir warar. Ta wiga saeya dimɨn biyɨe tɨran wiga.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna boɨn, saimon, kara yai nhɨrɨm kɨriir boɨnmauuwam mɨni. Mɨ Saimon siya boɨn, inkamɨn iikam nowomwarkaiyɨuwiyɨn kɨra kɨriir yaiyɨm ha boɨnki.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Mɨ Jisɨs siya boɨn, inkamo nwɨsa nwowi sowa umɨrɨm hindara nikɨ prɨihainaniko inkam nwɨrɨn siir hɨrankɨn. Mɨ nwɨrɨn paeyarɨm ɨuur mɨ nwɨrɨn paeyarɨn hara mɨ hai.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Sowa tɨkɨ umɨr ɨiir swokɨ hauukɨiyɨu dɨg nwo rani. Mɨ tɨkɨ inkamɨn siya ɨna kisɨna boɨnɨn, kowa umɨr kariir kɨpi swokɨ hauukɨiyɨu, yɨo dimɨn komii rani. Yɨpɨkɨ sowiir nwɨrkɨ wɨ maɨrgɨmaɨrga komiigak nwowi tɨ inkamɨn siirɨm?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Mɨ Saimon siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kariir kwoɨnɨn hɨnɨɨna naɨngwowi tɨ inkamɨn umɨr komii haiyɨn wɨ siyar nwowi maɨrgɨmaɨrga komiigakɨn. Jisɨs siya boɨn, wa kɨriir yaiya kaimwoka.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Siya ha boɨn dɨgiyɨn, Jisɨs siya ta wig aiir kwakaowɨn mɨ siya Saimon siir boɨnki, kɨra ta wiga tɨr nwowa saiir kɨgi. Kara kɨriir omaka napnɨnopkainaniyɨn mɨ op kariir ɨga aiir hɨisokɨm bɨ swokɨ hauugɨn. Nɨɨngaka. Mɨ ta wiga saeya kariir ɨga saiir ouwob aiirar hɨisoka mɨ ɨni saiir kan aiirar yɨinak waisɨnkiya.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Mɨ ɨiya kara kɨriiram nɨtɨn, kɨra kariir bɨ nankabmamarwɨnkɨn. Nɨɨngaka. Karar napnɨnopkainaniyɨn mɨ saeya ɨni kariir ɨgrɨb ɨiir yankabmamarnanaeya.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Mɨ kɨra wa pɨuii mɨiyɨkakɨm kariir mwo bɨri swokɨ aokɨn haigɨnɨugɨn. Nɨɨngaka, ta wiga saeya wa mɨiyɨkni saeyar hɨisok haigɨnɨugɨn kariir ɨga.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Kara kɨriir boɨnki, saeya kariirɨmar naɨngwo kɨɨni. Ta wiga saeya aknaɨnan nɨisiimauuga iikam whɨekakɨm sɨmiir. Dimusi rani, saiir kwoɨn komiiyɨn kariiramar naɨngwo kɨɨnga mɨ kara saiir dimɨn biyɨe biyɨe whɨekakɨm sɨmiir asi haiyoprimdiyɨumiigi swokikɨm. Mɨ kara inkamɨn dimɨn biyɨe sɨm tɨrɨn siir haiyoprimdiyɨmiigi, tɨ inkam hɨriinanɨn siya kariiramɨn haɨmiisɨma naɨngwowi. Mɨ siya ta yai aiir ha boɨn dɨgiyɨn.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Mɨ Jisɨs siya wig aiir boɨnki, kara kɨriir dimɨn biyɨe ɨmiir bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Mɨ iikam nhɨrɨm ta hɨiya siya nɨdwokaiya saiir nwowɨm sɨma sɨma yomboɨn amboɨnɨm Yɨpɨkɨ siya pɨ krɨmiir dimɨn biyɨe biyɨeyɨm pɨ sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigii?
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Mɨ Jisɨs siya ta wig aiir boɨnki, kɨriir naɨngwo tɨbmiiya kɨriir dimɨn biyɨe biyɨeyɨm saeyar haiyoprimdiyɨumiigi, kɨra ha dam mɨ kɨriir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma dwonam. Ɨriig.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.