Lucas 2

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɨ taka ɨiya Sisa Ogastasɨn nu komii Rom hɨran inkam komii nwokɨn. Mɨ siya siir bɨiyan inkam komii komiiyɨm sɨmiir boɨnki tɨ omisɨsɨmɨm siir hɨr nwowɨm siya kɨgrɨraowiyɨm sɨmiir hɨran iikamɨm sɨmiir inɨg ɨmiir ninɨ wɨnakiyam.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Mɨ siyɨuɨn inɨg haiyɨn iikamɨm omom omanɨm sɨmiir mɨ ta ɨi aiir haibwakainakɨm. Mɨ taka ɨiya Sairinias siya nu Siria hɨran omom sɨmiir bɨiyan inkam komii nwokɨn.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma ɨni sɨmiir yapayapa omamar swokɨ amɨm. Mɨ sɨmiir inɨgɨm sɨmiir om hɨrar inɨ wɨnaki yokwoni.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Mɨ Josep siya om Nasaretɨn, nu Galili hɨr nwowɨn siir haiburgigɨn mɨ siya ɨna yamɨn siir brougaeyɨn Devid siir om ɨiiram, Betlehem nu Judia hɨr nwowɨn siirɨm.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 Josep siya mɨ wiga siya borɨtmaiya Maria, sowar yam. Sowa mɨnam namkwo, inɨg ninɨ dapmauuwɨuwam. Mɨ taka ɨiya Maria saeya yɨnpɨugakar nwonamka.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Mɨ ɨiya sowa om Betlehem hɨrar nwowa mɨ yɨnisɨmɨn ɨna kaknanaokaiyɨn.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 Mɨ taka ɨiya sowiir yɨnisɨm yɨnaomiyɨnɨn ɨni saiirar yaokainan. Mɨ saeya yɨnisɨm ɨiirɨn yɨuɨs mɨrmiiya saiir higrɨnɨu. Mɨ siirɨn bulmakaumi twowa nae haigiya saiir kikaiyɨu whwonkai. Mɨ sɨmani bulmakauni omaka saiir whwonkaigɨm. Dimusi rani, omakam inkamkɨ whwonkaiiyɨm inkam kɨna bɨdi dɨgiyɨm. Ɨriig.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Mɨ kam nhɨrɨm sibsib kɨgrɨraowiyɨm, nɨiyaka sɨma omɨn siir kingiin hɨr waikaowɨigɨm, maeyauwa sibsib ɨma naeiya saiir.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Mɨ Bɨiyan Inkam Komii siir paekwosɨmɨm sɨmiir hɨriir yɨmbiyam. Mɨ Bɨiyan Inkam Komii siir paeya namnamiinan ha wokiinaiiniyɨn mɨ ɨni sɨmiirar yamɨtkɨnɨuwɨn. Mɨ sɨma nɨdid prasae bɨ kɨnwɨnkɨm.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Mɨ paekwosɨmɨn ɨna boɨnɨn sɨmiirɨn, wakae! Kɨma kɨpi nɨdid. Kara yaiwɨn kɨbiya kɨmiir nauunɨ boɨnmauugigam nɨtkɨn. Mɨ ta yaiya iikam whɨekakɨm sɨmiir kwoɨnɨm wɨ maɨrgɨmaɨrga komii saeya nwowaigɨnɨuwi.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Mɨ taka ɨiya brougae Devid siir om hɨrɨn wig ɨra yɨnisɨm yɨnkamiyɨnɨn nwɨra yaokaina. Mɨ tɨ inkamɨn kɨmiir nanmaiwarkainankɨn. Adi Komii siyar nɨmbinkikɨn siirɨn, Bɨiyan Inkam Komii Krais nwowam.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Mɨ kɨma siirɨn hɨnɨɨna ninɨ kɨgnɨnoknɨnkɨnɨuwi mɨ siyaɨrgɨn. Mɨ kɨma wɨ yɨnisɨm nwɨrɨn yɨuɨs mɨrmini saeya higrɨnɨuɨn wɨ siir ninɨ kɨgɨuwi. Mɨ siya ɨni bulmakaumi twowa nae haigiiya, ɨni saiir whwonkaiyɨn. Adi Komii siir paekwosɨmɨn siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Mɨ bɨ kɨmɨmɨnkikɨn nɨnomor kou hɨran paekwosɨm whɨekakɨm ɨna yɨuunaiiniyɨm mɨ sɨma ɨni tɨ paekwosɨmɨn saɨkar yaunɨ oniyɨm. Mɨ sɨma ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiir hainan prapraskiyɨm. Mɨ sɨma mhoɨiya hɨnɨɨna boɨnki,
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 Adi Komii krɨmiir Wanɨn nɨnomor kou hɨranɨn siir inɨg ɨiir hainanki. Dimusi rani, Adi Komii siya big nasmɨrwaiya bɨdi ywokiyɨn sɨmiirɨn mɨ iikam whɨekakɨm nuanɨm sɨma ɨrɨpa dɨngwomamaɨr aeikiyam.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Mɨ ɨiya Adi Komii siir paekwosɨmɨm mɨ sɨma swokɨ ama nɨnomor kou hɨriir, sɨmiir haiburgigɨm mɨ kamɨm sibsib kɨgrɨraowiyɨm sɨma sɨma yomboɨn amboɨnki, humbae! Krɨma om Betlehem hɨriir nami. Tɨ dimɨnɨn hɨr nɨmbiyamɨn siir ninɨ kɨgnaki. Bɨiyan Inkam Komii siya boɨnkiyɨn krɨmiir.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Mɨ sɨma bɨri kɨmɨmɨnkɨm ɨna yamsauwɨm mɨ sɨma Maria, Josep mɨ yɨnisɨmɨn twowa bulmakaumi nae haigiiya saiir kikaiyɨu whwonkaiyɨn, sɨmiirni inɨ kɨgɨu.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Mɨ ɨiya tɨ kamɨm sibsib kɨgrɨraowiyɨm sɨma siir ninɨ kɨgɨuwɨm mɨ sɨma tɨ yaiyɨm Adi Komii siir paekwosɨmɨm sɨma boɨnmɨmauugigɨm sɨmiir tɨ yɨnisɨmɨn siirɨm mɨ sɨma ɨni sowiirwai boɨnmɨmauuniyɨm.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Mɨ iikamɨm tɨ kamɨm sibsib kɨgrɨraowiyɨm sɨmiir yai aiir wakaeyɨm mɨ sɨma ɨni hinda yanaakiyɨm.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Maria saeya tɨ yaiyɨm saeya wakaeyɨm sɨmiir sɨmiira naɨngwokwokaigika. Mɨ saiir kwoɨnau hɨrar haigi okai, saeya bɨri naɨngwo owouga.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Mɨ kamɨm sibsib kɨgrɨraowiyɨm sɨma ha swokɨ apamɨm mɨ sɨma mwai ɨna yapwowaowamɨm Adi Komii siir inɨg ɨiir hainanam digworaekwowɨm sɨma wakaeyɨm mɨ sɨma kɨgɨm sɨmiir. Mɨ digworaekwo whɨekakɨm Adi Komii siir paekwosɨmɨm sɨma boɨnmamauugikɨm bɨdi yɨmbiyamkiyɨm. Ɨriig.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Mɨ mhoɨiya ɨi ɨriiyar kwoɨmɨm namkiyɨm mɨ siir mɨoɨsa ɨna kɨtiyopnɨr haiya. Mɨ sɨma siir inɨgɨn Jisɨs yokdap haigɨnɨu. Mɨ Adi Komii siir paekwosɨmɨm sɨma bɨiyar dapkikɨnkɨn, ɨiya siya siir yopiiya saiir mhɨinau hɨr nikɨ okai karamaeyar nikɨ owɨn saiirar. Ɨriig.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ta ɨiya sowa buga niyɨoprɨkmaiya sowa buga siyɨuɨn bɨiya Moses siya wɨnboɨnkiyɨn mɨ siir hɨriinanar mɨ tɨr. Mɨ siir ad yopiiyo ɨna hainamwo siirɨn om komii Jerusalem hɨriir, Bɨiyan Inkam Komii siir ɨɨn ninɨ onkwo hauugiyam.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Yai komii kwɨra Adi Komii siir Yokwo Komiiya saiir nwowa, saeya hɨnɨɨna wɨnboɨnkika, bɨikɨ bɨiyan yɨnisɨm yɨnhaomiyɨnɨn, yɨo mɨnɨm nɨmbingɨn, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir hauugiyam, siir yɨnisɨmar nwowɨm.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Yokwo Komii saiir yai kɨrɨe kwɨra saeya hɨnɨɨna boɨnkika, ɨiya wigkamwo sowa yɨnisɨm yɨnkamiyɨn yɨnhaomiyɨnɨn, Adi Komii siir omaka komiiya saiir hainam mɨ yo sowawaiyo ɨriipɨ hɨriinan ɨɨnmab haomwo ɨsa timɨ ɨsom hainam. Mɨ ɨɨnmab aiiram mɨ whaowaekɨn, mhautam haomwo ɨsa timɨ ɨsom hainam. Mɨ Josep, Maria sowawaiyɨn om komii Jerusalem hɨriir asi namkwo.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Mɨ inkam nwɨrɨn om komii Jerusalem hɨr nwokɨn, siir inɨgɨn Simion. Mɨ tɨ inkamɨn siya dimɨn whɨrkɨ bɨ kɨmbugɨn. Nɨɨngaka. Siya inkam wadɨekɨn. Siya Adi Komii siiramar mɨ kwɨsboɨnikɨn mɨ siya ɨi aiirɨmar nikɨ owi, ɨiya Adi Komii siya inkam nwɨrɨn siir nɨkropki, Isrel hɨran iikamɨm sɨmiir mhɨi kwoɨn ɨmiir kɨrɨe haigɨnɨuwam. Mɨ Adi Komii siir naeyɨuɨn ɨni saɨkar nwowɨn.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Adi Komii siir naeyɨuɨn siir bɨdi yɨisimauuɨn mɨ siya wɨ nikɨ aosau rani. Nɨɨngaka. Siya Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Krais ɨiya siya nɨtana saiiramar nikɨ owi.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Adi Komii siir naeyɨuɨn siyar hɨurworwokai ɨnsiingikɨn mɨ siya Adi Komii siir omaka saiir hɨriir yapnɨnopkainam mɨ yopii adwo yɨnisɨm Jisɨs siirɨn ɨna hainaniyɨn Adi Komii siir omaka saiirɨm, Adi Komii siir hauugiyɨm, sɨmiir siyɨu ɨeya boɨnɨn siir hɨriinan.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Mɨ Simion siir ɨɨna tɨ yɨnisɨm ɨiirar yɨnkwo mɨ siya Adi Komii siir inɨg ɨiirɨn hɨnɨɨna hainan prapras boɨnki,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Bɨiyan Inkam Komii dimɨnɨn bɨiya kɨra nɨmbinɨn, kara siir bɨdi kɨgɨn. Mɨ tariinanɨn kara naonami, kɨra kariirɨn ha kɨgnɨnkɨnki. Tariinanɨn kara kɨriir mɨiyan inkamɨn wɨ maɨrgɨmaɨrgar nwowi.
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 Inkamɨn krɨmiir nanmaiwarkainaɨnɨn kara siir bɨdi kɨgɨn.
30 Vi a tua salvação,
31 Kɨra tɨ dimɨn ɨiirɨn iikam whɨekakɨm hɨnda tɨndanɨm sɨmiir whwonkam ɨda dirɨraerarkɨn.
31 que preparaste para todos os povos.
32 Siya paenan mɨnam nɨuyakɨn iikam whɨekakɨm Juda iikam tani, sɨmiir kwoɨn ɨmiir nanaaknɨnki haigɨnɨuwam. Isrel kɨriir iikamɨm inɨg komii sɨmiir hauu haigɨnɨuwam.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Mɨ ɨiya siir yopii adwo sowawaiyɨn hɨriinan wakaeywo tɨ hɨriinan yaiyɨm Simion siya boɨnɨm sowiirwai yɨnisɨm ɨiir mɨ sowawaiyɨn naɨngwoyɨmyok pranae bɨ kɨnkwo.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Mɨ Simion siya sɨmiirniiyɨn hanɨɨngɨ yɨgboɨnmamaɨr haigɨnɨu. Mɨ siya Maria Jisɨs siir apua saiirɨn hɨnɨɨna boɨnki, wakae, tɨ kowiirwai yɨnisɨmɨn, Isrel sɨmiir iikamɨm wɨ higa siya nɨnɨuwi. Mɨ nhɨrɨm wɨ siya swokɨ anmaiwarkainaei. Tɨ inkamɨn siya, Adi Komii siya nɨmbinɨn. Mɨ siir siyɨu ɨiirɨn wɨ siya nɨisiimauuwi mɨ nhɨrɨm wɨ saɨkar nɨnkɨnwamwarkɨi boɨni. Mɨ nhɨrɨm wɨ yaewan siir kɨndiyɨuwangigi.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨmiir kwoɨn aowa aowanɨm wɨ idowɨiyar nwoki. Mɨ mhoɨiya sɨma siirɨn wɨ siyɨu mɨiyɨk mɨiyɨknan tɨr tani. Mɨ kɨra siirɨn hɨriinan kɨgi mɨ kɨriir kwoɨnɨn wɨ hindara hɨugɨmkɨkɨugi, siirsiyɨn. Mɨ ta hɨk hɨriinana wɨ sauɨn, inkam pɨu nɨtiyɨn mɨ ha kɨmpɨpɨsugiiyɨn, wɨ hɨriinan kɨmpɨpɨsugi. Simion siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Mɨ profet wig ɨra om komii Jerusalem hɨr nwoka, saiir inɨgɨn Anaka, saeya Fanyuel siir yɨnisɨmka. Asa siir isidɨn siir hɨranka, saeya waibiyɨe bɨdi yowa. Bɨiya saeya kam pɨua nikɨ owa, saeya bɨewiyɨm pariiga ywo, ɨriiyar whɨs (7).
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 Mɨ mhoɨiya saiir kamɨn ɨna yaonamɨn mɨ wig igabae nhɨɨnga saiir bɨewiyɨm pariig, kamnwii whii (84). Mɨ saeya ɨinokɨinokɨn Adi Komii siir inɨg hainanɨm bɨ siisika, saeya Adi Komii siir inɨg ɨiirɨn nɨi nabɨe nɨi nabɨe hainanika. Mɨ ɨi nhɨrɨm, saeya nae mɨnɨm pa mɨ haiyaei ɨiyɨm saeya nhwo Adi Komii siiram kwɨsboɨniyɨm Adi Komii siir omaka komiiya saiir.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Mɨ ɨiya Josep Maria sowawaiyɨn ta omaka Adi Komii siira saiir hɨrar nikɨ owo, Adi Komii siir nɨnkɨn ɨmiiyaeyɨm mɨ Ana saeya ha nɨmbiniya mɨ saeya ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiir inɨ ɨgboɨnmamaɨrniya. Mɨ saeya kɨmɨdiniya tɨ yɨnisɨmɨn siir yai ɨmiir boɨnmɨmauu, iikam whɨekakɨm om komii Jerusalem hɨranɨm, siirɨm nwokwokɨnɨm, Isrelan iikamɨm hɨr nwowɨm sɨmiir nanmaiwarkainam. Ɨriig.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Sɨma digworaekwo whɨekakɨm dirɨraerar dɨgiyɨm, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir siyɨu ɨeya boɨnɨn siir hɨriinan mɨ sɨma ɨna swokɨ amɨm nu Galili, sɨmiir oma Nasareta hɨriir.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Mɨ tɨ yɨnisɨmɨn ha mwrɨigiyɨn mɨ siirɨn ma mɨnkɨn bɨ nɨpiyaokɨimɨmɨnkɨn siya ɨni kɨrɨekakar ywokiyɨn mɨ siya ɨni nɨnoknɨnkɨn mɨiyɨk whɨekakar mɨ okiyɨn. Mɨ Adi Komii siir naɨngwoyɨmyoka ɨni saɨkar nwowa. Ɨriig.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Mɨ bɨewii bɨewiiyɨm ta ɨi komiiya wou nikwo aeiya Pasova Jisɨs siir yopii adwo, sowawaiyɨn om komii Jerusalem hɨriiyar namnanaeiko, sowawaiyɨn bɨ nwokaigiiko.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jisɨs siir bɨewiyɨm ɨuur whɨsa namwo ɨuwɨm mɨ siya wara yɨnkɨn am, siir yopii ad owakan, ta ɨi komiiya wou nikwo aeiya saiirɨm. Bɨewii bɨewiiyɨm bɨiya sowawai nikɨ tɨrkiyɨm sɨmiir hɨriinan.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Mɨ wou nikwo aeni ɨiya dɨg nwokiya mɨ sɨma ɨna swokɨ amɨm mɨ yɨnisɨm Jisɨs siya om komii Jerusalem hɨrar ywoki. Mɨ siir yopii adwo sowawaiyɨn ha bɨ naɨngwoko siya ɨni hɨrar ywokiyɨn. Nɨɨngaka.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Mɨ sowawaiyɨn ha naɨngwoko siya tɨ iikam whɨekakɨm sowaka waiyar napamɨm sɨmaka napami mɨ ta nabɨe kɨrɨeya sowa sowa asi napamko. Mɨ sowa sowiir nomiiyauɨm mɨ sowiir ad igrɨmɨm sɨmiirɨm hansɨram siya sɨmaka mɨ owi.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Mɨ sowawaiyɨn ha hansɨrnanaeyo siir bɨ swokɨ kɨgɨn. Nɨɨngaka. Mɨ sowawaiyɨn, om komii Jerusalema hɨriir asi swokɨ haiyɨug hansranamko siirɨmɨn.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ɨiyɨm sowawai siirɨm hansɨro, kwɨsa hansɨr mɨ kwoɨmaka saiir inɨ kɨgɨu, omaka Adi Komii siira saiir hɨr nwowi siya, Juda sɨmiir inkamɨm siyɨupai, siyɨupaiyɨm sɨm nowomwarkaiyɨuwiyɨm sɨmiir bopwoniya hɨr nɨdwokai wakaemɨmɨki, sɨmiir yai mɨn dimɨn ɨmiir mɨ siya sɨmiirɨn ɨna mɨ kɨnawaomwarkɨi srɨiyɨn.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Mɨ kamɨm siir yai ɨmiir wakaekiyɨm mɨ sɨma ɨni hindarar yanaakiyɨm tɨ yai whɨekakɨm siya nɨnomoknɨnkɨn boɨnkiyɨm sɨmiirɨn.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Mɨ sowawaiyɨn siir ninɨ kɨgɨuwɨn mɨ sowa ɨni hindara yanaakiyo. Mɨ siir yopiiya saeya siirɨn hɨnɨɨna inɨ boɨnɨu, yɨnisɨm! Kɨra krɨriirwaiyɨn hɨnɨɨn dimusi tɨrgikɨn, ha? Krɨrawaiyɨn kɨriirsiyɨn pranae pranae bɨ naɨngwoyɨmyok hansɨrko.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 Mɨ siya sowiirwai yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kowawaiyɨn kariirɨm dimusi hansɨrko? Mɨ kowa bɨ nɨnoknɨnkɨnko, kara pɨ kariir Adɨn siir omaka tɨrar nwowi, ha?
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Mɨ sowawaiyɨn bɨ nɨnoknɨnkɨnko ta yaiya siya boɨna saiir yaimwokɨyaimwo aiirɨn.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Mɨ siya ɨni sowakawai warar swokɨ ɨnkɨn amɨn om Nasareta hɨriirɨn. Mɨ siya ɨni yopii ado sowiirwai yaiyar mɨ wakaeyoknan. Mɨ tɨ yaimɨn dimɨnɨm siya boɨnɨm, ɨni yopiiya saiir kwoɨnau hɨrar haigi okaiyɨm.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Mɨ Jisɨs siya komii namwoɨuwɨn mɨ siir nɨnoknɨnkɨna ɨni warar mɨ ɨnkɨn opnɨrtaraokiya. Mɨ iikam ɨkɨm sɨma ɨni siiramar yaɨngwokɨɨnɨm. Ɨriig.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.