Lucas 22

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɨ ɨiya wou nikwo aeiya dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamae nwowiya bretɨn yis karamaeyɨn siira, sɨma saiirɨn Pasova dapikɨm saeya wɨ sapi nɨmbiyami.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Mɨ prismi yaowae adɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm, sɨma Jisɨs siir nɨsomaoni siyɨuam hansɨrkɨm. Mɨ sɨma ɨni iikam ɨmiirsi yɨdidɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, krɨma Jisɨs siirɨn wɨ panɨɨna nɨsomaowi?
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Mɨ Setan siya Judas Iskariot, sɨma dapiyɨn, siir kwoɨn ɨiir hɨurworwokaigɨn. Mɨ siya tɨ kam ɨuur nwɨso Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nwɨrkɨn.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Mɨ Judas siya prismi yaowae adɨm mɨ kamɨm Adi Komii siir omakaɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨm, sɨmaka inɨ boɨnɨu. Siya hɨriinan mɨnam tɨrkɨn, Jisɨs siir nɨsomaoni siyɨuɨn siirɨm hansɨrkɨn sɨmiir ɨɨn hauuɨm.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Mɨ sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga ywokiyɨm. Mɨ sɨma ɨna kitɨbmii boɨnɨm umɨr siir hauuwɨm.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Mɨ Judas siya sɨmiir yai aiirɨn ɨni wadɨeya ywokiyɨn. Mɨ siya ɨna hansɨrɨn Jisɨs siirɨn sɨmiir kɨnmauu ɨtɨm. Mɨ siya mɨnam naɨngwokɨn iikamɨm sɨma tɨ dimɨnɨn siir kɨpi nɨnoknɨnkɨn. Jisɨs siir kɨnmauu ɨti. Ɨriig.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Ɨiya wou nikwoaeiya, dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamae nwowiya, bretɨn yis karamaeyɨn ɨna yɨmbiyama. Mɨ ta ɨiya sɨma sibsib yɨnisɨm ɨiirɨn wɨ saiir nɨsomaowi, ta Pasova nae komiiya saiir naeyam.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Mɨ Jisɨs siya Pita, Jon, sowiir yɨkropki mɨ siya sowiirɨn, ɨna boɨnmɨmauugiyɨn, kowa dam, krɨmiir naeyɨm wou nikwo aeiyɨm, pasova, pɨ kowa tinɨ dirɨraerarkwokɨn, krɨma naeyam.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Mɨ siirɨn ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn, kɨra panɨɨna naɨngwowi, krɨra pɨ papi dirɨraerar haigɨn kwokɨni?
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Mɨ siya sowiirɨn ɨna boɨnmauugiyɨn, wakae! Kowa pɨ om komiiya hɨriir napnɨnopkainami mɨ inkam nwɨrɨn op twokak haiyapni, siya kowiirɨn pɨ siyɨu hɨr napyɨskaiwɨni mɨ kowa pɨ siir mhoɨiyar dam. Mɨ omaka siya mɨ apnɨnopkainami, wo kowa pɨ saiir warar timɨ apnɨnopkainam.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Mɨ kowa pɨ ta omaka saiir adɨn siir tinɨ boɨnɨu, inkamɨn dimɨn taemɨn nowomwarkaiyɨuwiyɨn, siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn, siir maeyaua hɨuyokiyokaiya, nae dirɨraerarana ɨni papi nwowa? Kara mɨ kariir mɨi kɨgna mɨriiyɨm kamɨm, krɨma nɨdwokai aeyam, ta Pasova aiir.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Kowiirɨn wɨ siya nɨisiimauuwi, maeyau komiiya hɨuyokiyokaiya koua nwowa pɨ saiir nɨisiimauuwi. Ta maeyaua hɨi mɨ ipii digworaekwo whɨekakɨm nae mɨn kowa dirɨraeraranɨm ɨni hɨrar nwokwokɨnɨm.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Mɨ sowa ha namo mɨ sowar kɨg, digworaekwo whɨekakɨm, Jisɨs siyar boɨnkiyɨm hɨrar nwowi. Mɨ sowa yaewouni naeyɨm Pasova ɨna inɨ dirɨraerarɨuwo. Ɨriig.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Mɨ ɨiya ha nɨmbiyama Jisɨs siya, siir aposel kamɨm sɨmaka yɨdwokai hɨiya saiir.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna boɨnɨn, kara kɨmaka ta yaewou komiiya Pasova, saiirara gwomamaɨr aenami. Kara wɨ kapi naowi.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii, kara ta yaewou komiiya Pasova kara wɨ yaeya yaewou swokɨ ikwonikrɨpna rani. Wɨ ɨiya Adi Komii siya, siir iikam whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, wɨ saiir nadɨgɨuwi.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Mɨ Jisɨs siya mobisɨmɨn op wainkakɨn ɨra hai mɨ siya nhwo Adi Komii krɨmiir Wanɨn siiram ha kwɨsboɨnkiyɨn mɨ siya ɨna boɨn wadɨekiyɨn, Adi Komii siirɨn mɨ mhoɨiya siya ɨna boɨnɨn, ha, tɨ hai, kɨma kɨmar tɨ onkwokwo kwiyaeyam.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii, kara pɨ ta wain opa tariinanana pɨ saiir kwiyae rani. Nɨɨngaka. Wɨ ɨiya Adi Komii siya siir iikam whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana wɨ saiirar nadɨgɨuwi.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Mɨ Jisɨs siya bretɨn ɨna mɨ haiyɨn mɨ siya ɨna mɨ kwɨsboɨnkiyɨn, Adi Komii siiram mɨ siirɨn ɨna boɨn wadɨekiyɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn ha nɨnoop hauuwɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn, tariigɨna ya kariir kɨp aeya, kara kɨmiirɨn mɨnam hauugɨn, kɨmiir kɨrɨe haigɨnɨuwam. Mɨ kɨma hɨriinan tɨri mɨ wɨ kariiram nwokɨ aɨngwokiyɨm.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Mɨ sɨma ha nae dɨgiyɨm mɨ siya op mobɨn ɨriipɨ hɨriinana swokɨ tɨr. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, tɨkɨ mobɨn op wainkakɨn, ya kariir nhɨe aeya, ya nɨmbin wɨn aeya. Kara kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam naɨngwokɨn.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Kɨma kaoki! Inkamɨn wɨr kariir napwouwanɨn, ɨni kanaka warar nɨnkɨn ɨdwokaiyɨn ta hɨi aiirɨn.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn wɨ sɨpi naowi, Adi Komii siya nɨmbina wɨ saiir hɨriinanar tɨri. Mɨ kara mɨnsi naɨngwoyɨmiyoki, tɨ inkamɨn wɨr kariir napwouwɨn, siirɨn wɨ hindara nonkwobumbunɨnkɨn ɨuguskii.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Mɨ siya hɨriinan boɨnkiyɨn mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma ɨni sɨma, sɨmar yɨnsrɨi ansrɨiyɨm, tɨ hɨriinan siyɨuɨn siirɨn wɨ nhɨnga dirɨraerari? Ɨriig.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma yai kwɨra saiir nɨnkɨnwaomwarkɨi boɨnkɨm. Sɨma boɨn, krɨmiir bɨi nwowan inkamɨn yɨpɨkɨn, ha?
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨn, nu kɨgrɨraowiyɨm inkamɨm yɨm inɨg komiigak bɨdi yowɨm, iikamɨm sɨmiir kɨgrɨraowamɨn. Mɨ sɨma ha naɨngwowi iikamɨm sɨmiirɨn nomiiyau dapɨm.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Kɨma, kɨma kɨma hɨriinan kɨpi tɨr. Nɨɨngaka. Inkamɨn kɨmiir bɨi nwowam tɨri, siya inkamɨn i idao nwowiyɨn siir hɨriinan dwo. Mɨ kɨmiir bɨiyan inkamɨn siya mɨiyan inkamnan dwo.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Yɨpɨkɨn bɨiyanɨn, ha? Mɨ tari tɨ inkamɨn hindara prɨiyɨdwo aeiyɨn siya, iyɨe? Si rani mɨ tari inkamɨn nae dirɨraerariyɨn mɨ tari siya, aniya? Kɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwowi siyaɨrgɨ nɨuwi, aniya? Nɨɨngaka. Yɨo inkamɨn nae naeiyɨn, siya. Mɨ an kara tɨ kɨmakar mɨ ɨdwokai aeyɨn, ɨni ɨriipɨ mɨiyan inkamar mɨ owɨn, kɨmiir kɨnsiis haigɨnɨuwam.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 Ɨiya dimɨn taemɨnɨm, kariir kɨnanankɨuɨm, wɨm kɨma kanakar nwokɨm. Kɨma kariir bɨ haiburgɨm, kɨma ɨni kanakar yɨtɨnakɨukrɨpkaiyɨm.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Mɨ ɨiya Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm, sɨmiir kɨgɨrkakana ya kariir bɨdi hauugiya. Mɨ ɨriipɨ hɨriinan kara kɨmiir bɨdi mɨ hauugiyɨn.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Mɨ kariir ɨiya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana kɨma wɨ kanakar nɨdwo ae kwiyaei, kariir hɨi aiirarar. Mɨ kɨma wɨ ipiiya, inkam komiiyɨm nu kɨgrɨraowiyɨm sɨmiira wɨ saiir nɨdwokaii. Mɨ kɨma wɨ Isrel sɨmiir isid ɨuur whɨso wɨ sɨmiir yai hɨdan inkam nwowi. Ɨriig.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Mɨ Jisɨs siya Saimon Pita siir boɨnki, saimon, saimon! Wakae! Adi Komii siya wadɨe bɨdi yokiyɨn Setan siirɨn, kɨmiir kɨnankɨuwam. Mɨ siya kɨmiirɨn wɨ widɨm sɨm nɨinɨbrombropiyɨm, wɨ hɨriinan nɨinɨbrombropi, witnidɨm yɨm sɨma mɨ kasɨm yɨm sɨma.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Mɨ kara nhwo Adi Komii siiram bɨdi kwɨsboɨnɨn kɨriiramɨn. Mɨ kɨriir naɨngwo tɨbmiiya wɨ dɨgi rani. Mɨ mhoɨiya kɨriir kwoɨnɨn kisɨna haigii mɨ wɨ kariirɨm nwokɨ ɨtɨm. Mɨ kɨra wɨ kɨriir nomiiyauɨm. Sɨmiir nwokɨ whɨndirɨraerɨm.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Mɨ Pita siya siir boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, kara maeyaua hɨuyokiyokaiya kɨnaka nɨkɨn hɨugrɨpkɨikikaiyɨm nɨdid rani mɨ kara wɨ kɨnakar mɨ aowi.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnkiyɨn, Pita, kara kɨriirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii, panao nɨiyaka ɨuumɨn pɨ nɨk karama nikɨ owi mɨ kɨra kariir inɨg ɨiirɨn, ɨdɨp ɨdɨpɨn wɨ kwoɨma mɨisɨsaei, hɨnɨɨn, kara Jisɨs siir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨn. Ɨriig.
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir srɨi, bɨiya kara nɨkropkiya kɨmiir mɨ kɨma umɨr mɨiya mɨ nɨb mɨn, kamkɨu mɨn bɨdi hainamɨm, aniya? Mɨ yɨm sɨma ɨna boɨnɨm. Nɨɨngaka, nɨɨngakɨɨnga.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki mɨ tariinanɨn inkamɨn umɨr mɨiya mɨ nɨb mɨnkakɨ nɨuwi, yɨm sɨmiir warar timɨ ɨnkɨn hainam. Mɨ inkamɨn kamkɨu karamkɨ nɨuwi, yɨo wɨ siir yɨuɨs aiirar timɨ hainam, inkam nhɨrkɨm sɨm saɨnɨm mɨ yɨo siya, wɨ siir kamkɨu ɨiir nwokɨ saɨnɨm.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Dimusi rani, Yokwo Komii saeya hɨnɨɨna boɨnkika, sɨma siirɨn wɨ ɨkɨ inkam biyɨeyɨm wɨ sɨmiir ɨɨn hauugii. Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨni, tɨkɨ dimɨnɨn kariirɨn wa nɨmbiyami. Kaimwoka, tɨkɨ yaiyɨm Yokwo Komii saeya boɨnkiyɨm, tariinanɨn tɨsi bɨdi yɨmbiniyɨm.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma boɨn, inkamɨn nowomwarkaiyɨuwiyɨn, kɨra kɨgii! Krɨma kamkɨuwo whɨsa nwowi, tɨrɨn. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, hindara daɨngwo owougi, kɨma kariir yai aiir nɨnoknɨnkɨn tani. Ɨriig.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Mɨ Jisɨs siya ha namɨn mɨ siya mhɨu Oliv hɨriir yam, nugak siya nikɨ tɨryakwokɨn saiir hɨriinan. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma siir mhoɨiyar yam.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Mɨ siya ha nɨmbiyamɨn ta maeyau aiir mɨ siya sɨmiir boɨn, wɨm kɨma nhwo tɨr kwɨsboɨn, Adi Komii siiramɨn. Mɨ tɨ dimɨnɨn wɨ kɨmiiram pɨ kɨnankɨuwisi.
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Mɨ siya sɨmiirɨn ha haiburgigɨn mɨ yɨo siya arurɨg sa inɨ owɨu. Siiya Inkamkɨ kabɨtkiya mɨ arurɨg ha namɨkaiyɨuwiya saiir hɨriinan. Mɨ siya Adi Komii siiramɨn ogmwo hɨr inɨ hɨuɨu, nhwo siiram kwɨsboɨnɨm.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, Adi Komii, dimɨnɨn kɨra tɨrɨmar naɨngwowi, tɨ dimɨn biyɨeyɨm, tɨ kariir nɨpiyaokɨiyɨm, sɨmiir swokɨ haiyam tɨri, yɨo kɨriirar kwoɨnkɨn. Kɨra kariir kwoɨn ɨiir kɨpi nwo. Nɨɨngakɨ, nɨɨngakɨɨnga. Kɨra kɨriir kwoɨn ɨiirar dwo.
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Mɨ Adi Komii siir paekwosɨmɨn ha nɨtɨn siiram, siya yaunɨ kɨnsiis haigɨnɨuni.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Jisɨs siya hɨk prasae bɨ haigɨn mɨ siya nhwo ɨna kwɨsboɨnɨn. Mɨ siir pɨua bidɨu ɨni wara yanka nɨnɨtkiya. Mɨ ta bidɨuwa ɨni nhɨenan nua hɨriir yaokiinaiinama.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Mɨ siya nhwo ha kwɨsboɨn dɨgiyɨn mɨ siya ɨna swokɨ ɨnsiin apnamɨn kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiiram. Mɨ siyar kɨgam sɨma nhwo hɨrar whɨni. Ta hɨka ɨni komii yowa mɨ sɨma nhwo asi whɨnamkɨm.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Mɨ siya sɨmiir boɨn, kɨma nhwo dimuam grɨnkɨn whɨni, ha? Kɨma dɨnsiin ɨdwoki mɨ nhwo kwɨsboɨn yɨ mɨiyɨk rani, Setan siya kɨmiiram kɨnankɨuɨm. Ɨriig.
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Mɨ Jisɨs siya ha nikɨ boɨnaiyɨn mɨ iikam isid komiiyɨn ɨna yɨtɨn siirɨm. Mɨ inkamɨn sɨma dapiyɨn Judas, tɨ kam ɨuur nwɨso Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nwɨrkɨn. Sɨmiir bɨiyɨn siya nwonanikɨn. Siya siir kingiin mɨnam namkɨn siir nankabmamaɨr boɨnɨm. Yɨo sɨmiir ad wanmi siyɨugɨn.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, Judas, kɨra Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn siir dimusi napirɨmdɨni mɨ tɨ hɨriinan siyɨu kɨra siirɨn wɨ sau omomɨn siir ɨɨn asi hauugii, aniya?
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Mɨ kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma tɨ dimɨnɨn nɨmbiyamɨn siir kɨgɨm mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra hɨnɨɨna naɨngwowi, krɨma siirɨn kamkɨuni tɨ hampɨmpɨt, aniya?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Mɨ sɨmiir nwɨrɨn, prismi bɨiyan inkamɨn siir mɨi mɨriiyɨn inkamɨn, siir ɨnigan wɨɨna siya haɨngrɨp ɨtkiigi.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Mɨ Jisɨs siya hɨriinan kɨgiyɨn mɨ siya boɨn, tɨ hɨriinan siyɨuɨn kɨra tɨ ɨtkiigi. Mɨ Jisɨs siir ɨɨna siir wɨɨn aiir ha nonkwokiyɨn mɨ ɨni wadɨeyar swokɨ okiya.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya prismi yaowae adɨn mɨ kamɨm omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir bɨi nwowiyɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨni ɨkɨm, kɨma siir nonkworɨnuwam nɨtkɨm, kɨma wara kamkɨu dan mɨnɨm hainaniyɨm, pɨ hɨiyan inkamɨn saɨka nɨntɨowi, aniya?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Ɨinokɨinokɨn, kara kɨmakar nwokɨn Adi Komii siir inɨg hainaniya omaka saiir mɨ kɨma kariirɨn, hɨr bɨ nonkwokɨm. Mɨ ta kɨmiir ɨi aeya Setan siya kariir nikwowaisiiyana. Ɨriig.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Mɨ siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ sɨma siirɨn ɨna yonkworɨmdɨnu ɨnkikwona apnamɨn. Mɨ sɨma siirɨn prismi yaowae adɨn siir omaka hɨriir hainam. Mɨ Pita siya sɨmiir mhoɨiyar yaprɨraowam.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Mɨ sɨma paeya hira omaka aiir hɨuyokiyokaiya saiir yainau hɨr yamgɨn oni. Mɨ Pita siya ɨni sɨmaka warar minɨ oniyɨuwɨn.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Mɨ mɨiyan wig ɨra saeya Pita siir kɨga, siya pae hɨr nwoniyɨn mɨ saeya boɨn, tɨ inkamɨn Jisɨs saɨkar nwokɨn.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Mɨ Pita siya ɨna boɨnɨn. Nɨɨngaka. Wig! Kara Jisɨs siir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨn.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Mɨ mhoɨiya inkam nwɨrɨn ɨna swokɨ boɨniyɨn, ni kɨra tɨ isidɨn siir inkam nwɨrkɨn. Mɨ Pita siya ɨna boɨnkiyɨn, nhɨnga boɨnkɨn! Ankara wara rani.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Mɨ mhoɨiya bɨ kwamhiimhiigɨn, inkam nwɨrɨn, ha swokɨ kwɨtɨn, ɨgao yai siya inɨ boɨni, kaimwokɨɨnga, tɨ inkamɨn siir inkam nwɨr ɨeyaɨrgɨn. Mɨ siya nu Galili hɨran inkamkɨn.
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Mɨ Pita siya ɨna boɨnkiyɨn, nhɨnga boɨnkɨn! Nɨɨngaka. Kara wara dimɨnɨn kɨra boɨnɨn siir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨn. Mɨ siya hɨriinanar nikɨ boɨnɨn mɨ ɨuumɨn ɨna yɨkiyɨn.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Mɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn ɨni Pita siirar haiyɨug okwo kaokiyɨn. Mɨ Pita siya, ta yaiya bɨiya Jisɨs siya nikɨ boɨna siir, saiir swokɨ aɨngwokiyɨn, tapa nɨiyaka, ɨuumɨn pɨ nikɨ ɨk karam nwowi mɨ kɨra kariir inɨg ɨiirɨn ɨdɨp ɨdɨpɨn wɨ kwoɨma mɨisasaei, kara Jisɨs siir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨn.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Mɨ Pita siya idowɨiya ha napniyamɨn mɨ siir noua hɨr yani iyop bwaemaiyɨu. Ɨriig.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Mɨ inkamɨn Jisɨs siir kɨgrɨraowɨn siya siir yɨgbumbu mɨ siirɨn ɨna mɨ ɨpɨmparɨn.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Mɨ sɨma siir whwonkamɨn, yɨuɨsni kikogropɨkou. Mɨ siirɨn ɨna srɨiyɨn, kɨra profet inkamnankɨ nɨuwi mɨ kɨra krɨmiir boɨnki, kɨriirɨn nhɨnga tɨowi, ha?
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Mɨ sɨma siirɨn yai bibiyɨe nhɨrɨm sɨmiir warar yɨnkɨn ɨgbumbu. Ɨriig.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Mɨ mhoɨiya bɨeyɨn ha nɨmbi idniyakwokɨn mɨ Isrelmi bɨiyan inkam komii komiiyɨm mɨ prismi yaowae ad ɨkɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm, sɨma ɨrɨpar yamwoni kaunsel sɨmiir omaka aiirarar. Mɨ sɨma Jisɨs siirɨn sɨmiiram yɨkɨunam.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Mɨ sɨma boɨn, kɨra krɨmiir boɨnki, kɨra Kraiskɨn, iyɨe? Kɨra Krais rani, aniya? Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii, pɨ kara kɨmiir mɨ boɨni mɨ wɨm kɨma pɨ kariir yai aiir mɨ aɨngwo tɨbmii rani. Nɨɨngaka.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Mɨ kara, kɨmiiramɨn pɨ dimɨnam srɨi mɨ wɨm kɨma pɨ kariir wakae boɨn tani.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Mɨ tariinanɨn mɨ mhoɨiya ɨriipɨ hɨriinan, kara Yaowae Adɨn, nɨnomor kouanɨn, wɨ Adi Komiiyɨn, kɨrɨe komiikakɨn, siir iikam whɨekakɨm, sɨmiir kɨgɨrkakana wɨ siir ɨɨna ɨɨniga saiir ɨɨnigmɨiya nɨdwowi.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Mɨ sɨma boɨn, ana, kɨra Adi Komii siir yɨnisɨmkɨn? Ɨhɨ. Yɨo ɨna yowarkɨi boɨnɨn, wasi kɨmar bɨdi boɨnki ɨskiyɨn. Karargɨn.
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, krɨma yaeya yai kwɨram dimusi swokɨ hansrani? Krɨma whɨekakarɨn, yaiyɨm siya boɨnkiyɨm bɨdi wakaekiyɨm. Ɨriig.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.