Lucas 18
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs BKJ
1 Jisɨs siya boɨniyɨo yai kwɨra sɨmiir boɨn sɨmiir nɨisiisiimauugɨn sɨma ɨinokɨinokɨn nhwo Adi Komii siirɨm kwɨsboɨnɨm mɨ sɨma kɨpi nhakɨu.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Siya hɨnɨɨna boɨn mɨ om komii whɨrɨn yai hɨdi inkam nwɨrɨn hɨr nwokɨn. Tɨ yai hɨdi inkamɨn siya Adi Komii siirsi bɨ swokɨ ɨdidikɨn. Mɨ ɨriipɨ hɨriinan inkam ɨmiirsi bɨ mɨ aɨngwoyɨmiyokikɨn.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Mɨ wig igabae ɨra tɨ om ɨiir nwoka. Ɨinokɨinokɨn saeya tɨ inkamɨn yai hɨdiyɨn siirɨn hɨnɨɨna ninɨ boɨnɨuwika, kariir ɨoan inkamɨn siya kariir nonkwobumbuwam tɨri mɨ kɨra siir boɨn hɨuriiyɨunatkaigi.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Bɨiya tɨ inkamɨn yai hɨdiyɨn saiir whɨndirɨraeraram bɨ naɨngwokɨn. Mɨ mhoɨiya siya siir mhɨi kwoɨnauɨn hɨnɨɨna yaɨngwo, kara Adi Komii siirsi nɨdid rani mɨ kara iikam ɨmiirsi bɨ mɨ aɨngwo ɨdidkɨn.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Mɨ taka wig igabaeya kariirɨn kɨigi saeya nɨnkinanaei. Kiya saiirɨn yai pɨ kara whɨnboɨni mɨ ɨinokɨinokɨn saeya wɨ kariiram nɨtnanaeisi mɨ kariir pɨua mhoɨiya wa nhakɨu ɨuguski.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Mɨ Bɨiyan Inkam Komii siya ɨna boɨnɨn, kɨma tɨ yai hɨdan inkam biyɨeyɨn siir yai ɨmiir wakaeki mɨ tɨ yai hɨdan inkam biyɨeyɨn, siya ta wiga saiir yai bɨdi whɨndirɨraerarɨn.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Mɨ wɨ panɨɨna tɨri? Mɨ iikamɨm Adi Komii siya nɨmbinɨm siirɨm mɨ nɨi nabɨe siirɨm nouɨm mɨ tari Adi Komii siya yai wɨ sɨmiir whɨnboɨn tani, aniya? Mɨ siya kaoguguwi mɨ tari wɨ sɨmiir whɨndirɨraerar tani, aniya? Nɨɨngaka. Adi Komii siya yai hɨdan inkam mɨiyɨkɨɨngɨn.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Kara kɨmiir boɨnki mɨ siya sɨmiirɨn siyɨu wa whɨndirɨraerar sasaugi. Mɨ mhoɨiya Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn siir ɨiya, siya wɨ saiir kɨgi iikamɨm sɨmiirɨn sɨma bɨdi yamsi aɨngwo tɨbmiiyɨm, iyɨe? Nɨɨngaka? Ɨriig.
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Kam sɨma hɨnɨɨna naɨngwowi, sɨma inkam mɨiyɨkɨm mɨ sɨma hɨnɨɨna naɨngwowi inkam nhɨrɨm sɨma inkam mɨiyɨk rani. Tɨ hɨriinan inkamɨm Jisɨs siya boɨniyɨo yaiya sɨmiir boɨnkɨn,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 inkam nwɨso nhwo kwɨsboɨnɨm namko omaka Adi Komii siira saiir hɨriir. Mɨ nwɨrɨn inkamɨn omom omomi umɨr haii ɨkɨn mɨ nwɨrɨn Farisi inkamkɨn.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Mɨ tɨ Farisi inkamɨn sasa ha nokwokiyɨn mɨ siir mhɨi kwoɨnau hɨrɨn hɨnɨɨna kwɨsboɨnki, Adi Komii kara tɨ inkam nhɨrɨm sɨmiir hɨriinan tani, kara tɨ kɨriirɨm srɨiyɨn. Mɨ sɨma hɨiya tauaeikɨm mɨ siyɨu biyɨeyar mɨ tɨrikɨm mɨ wiga mɨ sopikɨm. An kara, nɨɨngaka. Kara tɨ inkamɨn omom omomi umɨr haiiyɨn siir hɨriinan tani.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Mɨ wik whɨekakɨm sɨmiirɨn kara ɨi kwokwɨsa haiyaeikɨn nae karamae. Mɨ digworaekwo whɨekakɨm kara haiiyɨm, kara ɨuura sɨoɨtkɨnikɨn mɨ haɨmii pɨ kɨriir mɨ hauuwi.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Mɨ inkamɨn omom omomi umɨr haiiyɨn siya arurɨg ha nokwokiyɨn mɨ siya nɨnomor koua hɨriir kaowɨm pɨ boriisopi. Nɨɨngaka. Mɨ siir nɨiyɨn ɨna kaiyɨrounaiinamɨn mɨ siya ɨna boɨnɨn, Adi Komii kara dimɨn biyɨeyan inkamkɨn. Kɨra kariirsi daɨngwobumbu!
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Kara kɨmiir boɨnki, tɨ inkamɨn omom omomi umɨr haiiyɨn, Adi Komii siya siirɨn inkam mɨiyɨk yɨkɨuwɨn. Mɨ siya siir omaka hɨriirar swokɨ amɨn. Mɨ tɨ inkam nwɨrɨn yɨo. Nɨɨngaka. Mɨ inkam saama naɨngwonaeiyɨn, yɨo wɨ Adi Komii siya nikwowaisii. Mɨ inkamɨn saam naɨngwo karamae nwowiyɨn mɨ Adi Komii siya siir inɨgɨn wɨ kougɨkou haigɨnki. Ɨriig.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Mɨ sɨma yɨnisɨm sapɨsapɨm Jisɨs siirɨm nɨkɨunanikɨm. Sɨma mɨnam naɨngwokɨm, Jisɨs siya ɨɨn sɨmiir nonkwowɨm. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma tɨ hɨriinan kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨo sɨmiir ywoki.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Mɨ Jisɨs siya yɨnisɨm sapɨsapɨm sɨmiirɨn ɨna yɨkɨunan siir kingiin hɨriir mɨ siya ɨna boɨnɨn kɨma yɨnisɨmɨm kariirɨm kɨgnɨnkɨnki, kɨma sɨmiir kɨpi nɨkɨdu. Dimusi rani, Adi Komii siya siir iikam whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana tɨ hɨriinan iikamɨm sɨmiirgɨm.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨni, inkamɨn ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir nɨtam naɨngwowi mɨ siya tɨ yɨnisɨm sapɨsapɨm sɨmiir hɨriinan dwo mɨ hɨriinan karamkɨ nɨuwi mɨ siya wɨ saiir napnɨnopkainam tani. Nɨɨngakɨ, nɨɨngakɨɨnga. Ɨriig.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Mɨ Judami bɨiyan inkam nwɨrɨn siya Jisɨs siirɨn hɨnɨɨna srɨi nowomwarkaiyɨuwan inkam mɨiyɨk mɨ kara wɨ panɨɨna tɨri. Kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiyɨn ɨinokɨinok siir haiyamɨn, ha?
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra kariirɨn inkam mɨiyɨk dimusi dapkɨn, ha? Adi Komii sasaɨrgɨn inkam mɨiyɨkɨn.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Kɨra siyɨu komii ɨiir bɨdiyar yɨnoknɨnkɨnɨn. Kɨra wig kɨpi haɨnɨkɨi nonkwona. Mɨ inkam kɨpi mɨ ɨsom ao. Mɨ hɨi kɨpi mɨ tauae mɨ kɨra inkam nwɨrni kɨpi mɨ ɨksɨsae boɨnhɨuriyɨu, kɨra kɨriir yopii ado sowiirwai yai ɨmiirar wakaeyokna.
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Mɨ bɨiyan inkamɨn ɨna boɨnɨn, ɨiya kara yɨnisɨma nwonaniyɨn mɨ ɨni tariinanar yamwoniyɨn kara tɨ siyɨu ɨiirar wakaeyoknakɨn.
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Jisɨs siya ta yai aiir wakaekiyɨn mɨ siya siir boɨnki, dimɨnɨn whɨra nikɨ whaowaei. Kɨra kɨriir digworaekwo whɨekakɨm inkam nhɨrɨm sɨmiir hauu sɨma saɨnɨm mɨ kɨra tɨ umɨrɨm inkam paeprikabɨm sɨmiir hauu. Mɨ kɨra hɨriinan tɨri mɨ nɨnomor kou hɨrɨn kɨra wɨ digworaekwo whɨekakakar nwowi. Mɨ kɨra kariir mhoɨiyar wɨt.
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Mɨ tɨ bɨiyan inkamɨn ta yai aiir wakaekiyɨn mɨ siya ɨni hɨkakar ywokiyɨn. Dimusi rani, siya umɨr digworaekwo whɨekakak inkam kɨɨngɨn.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Jisɨs siya tɨ inkamɨn siir mhɨi kwoɨnɨm hɨkak nwokiyɨm sɨmiir kɨgiyɨn mɨ ɨna boɨnɨn, inkamɨn digworaekwo hoɨmgakakɨn, siya Adi Komii siir omɨn siya kɨgrɨraowiyɨn dimɨn taemɨn ɨmiir siir namɨmɨn wɨ mɨinan mɨrii.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mɨ haba tɨ tɨdiyɨnɨn yɨuɨs paniyɨn siir no ɨiir nɨnopkainamɨmɨn wɨ mɨinan mɨrii. Mɨ inkamɨn umɨr digworaekwo whɨekakɨn siya wɨ ta haba mɨinan saeya mɨriiya saiir hɨriinan mɨi mɨrii rani. Nɨɨngaka. Yɨo wɨ mɨi komiigɨ komii mɨrii nami Adi Komii siir omɨn digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn siir namɨmɨn.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Mɨ kamɨm sɨma hɨriinan wakaekiyɨm mɨ sɨma ɨna boɨnɨm mɨ hɨriinankɨ nɨuwi mɨ kwoɨnbudɨn ɨinokɨinokɨn omwai waiyayokiyokɨiyɨn wɨ nhɨnga haii?
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnɨn, dimɨnɨn inkamkɨ tɨr karamae nwowiyɨn yɨm wɨ Adi Komii krɨmiir Wanɨn siyar dirɨraerari.
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Mɨ Pita siya ɨna boɨnɨn, wakae, krɨma krɨmiir omɨn mɨ krɨmiir digworaekwowɨm sɨmiir bɨdi haiburgigɨm mɨ krɨma tɨsi kɨriir mhoɨiya nɨtɨm.
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, ɨhɨ, kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨni mɨ yɨpɨkɨ inkamkɨn Adi Komii siya siir iikam whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakɨna saiirɨm sɨbgu naɨngwowɨn mɨ siya omaka mɨ wig mɨ nomiiyau mɨ yopii ad yɨnisɨsɨm, sɨmiir haiburgik
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 mɨ tɨ ɨiyɨm Adi Komii siya wɨ hɨriinan ɨi ɨmiirar swokɨ ɨnkɨn hauukɨiyɨuwi. Mhoɨiya ɨiya saeya nɨmbiyami mɨ sɨma kwoɨnbudɨn ɨinokɨinok omwai waiyayokiyokɨiyɨn wɨ siir haii. Ɨriig.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Mɨ Jisɨs siya kam ɨuur nwɨso siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir yɨkɨuna mɨ sɨmiir boɨnmauu, wakae, panao krɨma om komii Jerusalem hɨriir nami. Mɨ yai whɨekakɨm profet kamɨm sɨma wɨn boɨnɨm, Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn kariiram, sɨma wa nɨmbiyamkɨɨni.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Mɨ sɨma kariirɨn wɨ kam nhɨrɨm isid whɨranɨm Juda inkam tani sɨmiir hauugi. Mɨ sɨma wɨ kariir nɨgbumbu tɨrbumbu haigɨnɨuwi mɨ wɨ yaeyop kariir mɨ yaswaiyɨuwi
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 mɨ sɨma kariirɨn wɨ ɨdgɨu mɨni nɨpɨmpari mɨ wɨ kariir nɨsomaoki mɨ sɨma kariirɨn hɨriinan tɨri mɨ ɨi kwoɨmaka kara wa swokɨ ɨnsiin ɨdwowi ɨe hɨrankɨ.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ta yai aiir bɨ nɨnoknɨnkɨnkɨm. Ta yaiya saiir yaimwokɨyaimwowa saeya sɨmiirsi nɨmprɨoka mɨ sɨma ta yaiya siya boɨna saiir bɨ sɨbgu naɨngwokɨm. Ɨriig.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Mɨ Jisɨs siya om komii Jeriko kingiin ha nɨmbiyamɨn mɨ inkam nhwokwɨsae nwɨrɨn siya siyɨu mɨg hɨrar nɨdwowikɨn. Mɨ siya inkamɨm sɨmiiramar mɨ prɨikau prɨikauwikɨn umɨr digworaekwoɨm.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Mɨ siyar wakaewɨn iikam isid komiiyɨn napnaniyɨm mɨ siya kam nhɨrɨm sɨmiir srɨiwɨn, sɨma dimu mɨni?
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Mɨ sɨma siir boɨnki, Jisɨsɨn omisɨm Nasaretanɨn ɨsi napnaniyɨn.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Mɨ siya ɨna kauwok boɨnɨnaekiyɨn, Jisɨs kɨra Devidni isidɨn siir yɨnisɨmkɨn, kɨra kariirsi daɨngwobumbu!
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Mɨ kamɨm bɨi napnamɨm sɨma ɨo siir ywoki, kɨra yai tanki. Mɨ siya ɨna swokɨ kauwok boɨnanaekiyɨn, kɨra Devidni isidɨn siir yɨnisɨmkɨn kɨra kariirsi daɨngwobumbu!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Mɨ Jisɨs siya ha namɨkwoniyɨn mɨ sɨmiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, siirɨn kariiram wɨkɨunani. Mɨ siya kingiin ha nɨtɨn mɨ Jisɨs siya siir srɨigi.
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 Kɨra panɨɨna naɨngwowi, kara kɨriirɨn pɨ dimu tɨri, ha? Mɨ siya boɨn, Bɨiyan Inkam Komii kariir nhwoɨn wadɨe swokɨ okiyɨm tɨri.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨriir nhwoɨn ha kaoki, kɨriir naɨngwo tɨbmiiya, kɨriir nhwoɨn mɨiyɨk saeya nwowaigɨnɨugikɨn.
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Mɨ bɨ kɨmɨmɨnkikɨn siir nhwoɨn ɨna swokɨ kaokiyɨn. Mɨ siya ɨni Jisɨs siir mhoɨiyar yamɨn mɨ ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar boɨn wadɨekiyɨn. Mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma hɨriinan kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainankiyɨm. Ɨriig.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.