Lucas 17
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARC
1 Aiyo, aiyo mɨ Jisɨs siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki, dimɨnpai dimɨnpaiyɨm wa nɨmbiyami iikam whɨekakɨm sɨmiir kwoɨn ɨmiir nɨpiyaokɨiyam mɨ sɨma dimɨn biyɨe tɨram. Mɨ sɨmiir naɨngwo tɨbmiiya wa whaowae ɨuguskii. Aiyo, aiyo mɨ inkamɨn, inkam nwɨrni naɨngwo tɨbmiiya saiir tɨrbuwiyɨn kɨra mɨntarao mhoɨiya kɨra wɨ hɨk komiigɨ komii haii.
1 E disse aos discípulos: É impossível que não venham escândalos, mas ai
2 Mɨ siya tɨ yɨnisɨm sapɨsapɨm sɨmiir nwɨr ɨiir tɨrkii, siyɨu biyɨe tɨram mɨ hɨriinankɨnɨuwi, ɨni mɨ owɨn kam nhɨrɨm sɨma siir nɨiyɨn siiya komiiya saɨka dɨnkɨn kog. Mɨ siirɨn whɨi komii solwara saiir dɨtmai whɨridgi, yɨpi nwokɨ aeyɨkrɨkɨu whɨridamɨm.
2 Melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequenos.
3 Kɨmakɨmasiyar mɨntaraona! Mɨ kɨmiir nomiiyauɨn, siya siyɨu biyɨe tɨri, kɨma ɨo saiir dwo mɨ siya siir kwoɨnɨn kisɨna haigii mɨ kɨra siir dankabmamaɨr boɨn.
3 Olhai por vós mesmos. E, se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; e, se ele se arrepender, perdoa-lhe;
4 Mɨ siya dimɨn biyɨe kɨriirɨn ɨi kwɨruwa saiirararɨn ɨdɨp ɨdɨpɨn ɨriiyar kwɨsa tɨri mɨ siya kɨriiramɨn ɨdɨp ɨdɨpɨn ɨriiyar kwɨsa nɨti mɨ ha ninɨ boɨni, kara pɨ naɨngwoyɨmyoki kɨra kariir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigiyɨm. Ɨriig.
4 e, se pecar contra ti sete vezes no dia e sete vezes no dia vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me, perdoa-lhe.
5 Aposel kamɨm sɨma Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir boɨnki, kɨra krɨmiir naɨngwo tɨbmiiya saiirɨn komii swokɨ ɨnkɨn hauugi.
5 Disseram, então, os apóstolos ao Senhor: Acrescenta-nos a fé.
6 Mɨ Bɨiyan Inkam Komii siya sɨmiir boɨn mɨ kɨriir naɨngwo tɨbmiiya saeya mastɨd nidni hanɨɨn sapɨsapkɨ nɨuwi mɨ Adi Komii siya kɨriirɨn wɨ dimɨn komii ɨiirar tɨrhaigɨnɨuwi. Mɨ kɨra paeyɨn siirɨn ha boɨnkii, kɨra, wara kɨriir mɨiyɨm tɨ ophainam whɨi komii solwara hɨriir! Mɨ siya wɨ kɨriir yai aiirar mɨ wakaeyoknaei. Ɨriig.
6 E disse o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te daqui e planta-te no mar, e ela vos obedeceria.
7 Mɨ kɨmiir inkam nwɨrkɨ siya mɨiyan inkamkakɨ nɨuwi, siir numɨr aiir haɨnopam mɨ siir sibsib ɨmiir kɨgrɨraowam mɨ mhoɨiya siya ha swokɨ ɨti mɨ siir bɨiyan inkamɨn siirɨn wɨ hɨnɨɨna boɨni, kɨra ha wɨtsɨsau, nae kanaka winɨ ɨdwokai aeni. Mɨ kɨra wɨ hɨnɨɨna boɨni, aniya?
7 E qual de vós terá um servo a lavrar ou a apascentar gado, a quem, voltando ele do campo, diga: Chega-te e assenta-te
8 Nɨɨngakɨ, nɨɨngakɨɨnga. Mɨ kɨra wɨ siir boɨnmauuwi, kɨra kariir nae ɨmiir dirɨraerar mɨ kɨra yaeya pɨuwopa ha kikognani mɨ naeyɨm ha dirɨraerar hainani. Bɨi op nae mɨnɨm pɨ kara nikɨ ae kwiyae mɨ mhoɨiya kɨra op nae mɨnɨm pa timɨ ae kwiyae.
8 E não lhe diga antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que tenha comido e bebido, e depois comerás e beberás tu?
9 Mɨ siya tɨ siir mɨiyan inkamɨn siirɨn pa boɨn wadɨe ta siya siir yai aiir wakaeyokna dirɨraerara saiirsiyɨn, aniya? Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka. Ya siirar mɨiga.
9 Porventura, dá graças ao tal servo, porque fez o que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Mɨ kɨma ɨriipɨ hɨriinan digworaekwo whɨekakɨm Adi Komii siya boɨnɨm, kɨma sɨmiir dirɨraerari mɨ kɨma wɨ hɨnɨɨna boɨn, krɨma mɨiyan iikam mɨiyɨk rani. Dimɨnɨm krɨma dirɨraerariyɨm krɨma Adi Komii siir kwoɨn ɨiirar dirɨraerari. Ɨriig.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos
11 Jisɨs siya siyɨuɨn om komii Jerusalem hɨriir namiyɨn siir namkɨn mɨ siya nu Sameria nu Galili sowiir bopwowar napnamkɨn.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galileia;
12 Mɨ siya om whɨrɨn siir nɨmbiyamɨn mɨ kam ɨuurɨm paowaigɨ pɨskɨmkopouwɨm siirɨn siyɨu hɨr yapyɨskaiwɨn. Mɨ sɨma aru hɨrar nikɨ okwowɨm
12 e, entrando numa certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais pararam de longe.
13 mɨ sɨma ɨna kauwok boɨnɨnaekiyɨm, Bɨiyan Inkam Komii, Jisɨs kɨra krɨmiirsi daɨngwoyɨmiyok.
13 E levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!
14 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir kɨgɨn mɨ siya ɨna kauwok boɨnkiyɨn sɨmiirɨn, kɨma ha dam, wara kɨmiir pɨuɨm prismi tinɨ ɨisiimauuɨu. Mɨ sɨma ha napnamɨm mɨ sɨmiir pɨuɨm ɨni mɨiyɨkar ywokiyɨm.
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, indo eles, ficaram limpos.
15 Mɨ sɨmasɨmar yɨnkɨg ankɨgna sɨmiir pɨuɨm wadɨe nwokiyɨm. Mɨ sɨmiir nwɨrɨn sasa swokɨ iwɨtamɨn. Mɨ siya ɨna kauwok boɨn hainan praprasamɨn Adi Komii siir inɨg ɨiir.
15 E um deles, vendo que estava são, voltou glorificando a Deus em alta voz.
16 Mɨ siya Jisɨs siir ɨgmiiga whwonkam ɨda inɨ hɨuɨu. Mɨ siya ɨna boɨn wadɨekiyɨn siirɨn. Tɨ inkamɨn siya nu Samerian inkamkɨn.
16 E caiu aos seus pés, com o rosto em terra, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Mɨ Jisɨs siya hɨriinan kɨgiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, tɨ kam ɨuurɨm paowaigɨ pɨskɨmkopouwɨm, sɨmiirɨn kara haiswonɨskiigiyɨm mɨ ɨriiyar nwiiyɨm ɨni papi nwowɨm?
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os limpos? E onde
18 Mɨ tɨ ɨriiyar nwiiyɨm Adi Komii siir inɨg ɨiir hainanam bɨ nɨtkɨm, aniya? Mɨ tɨ inkam nwɨruan om whɨranɨn sasar yɨt Adi Komii siir inɨg ɨiir hainanamɨn. Mɨ tɨ kam ɨriiyar nwiiyɨm Isrelmiyɨm, yɨm ɨni panɨɨna tɨrɨm, ha?
18 Não houve quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya boɨnki, kɨra dɨnsiingi mɨ ha dɨnsiin apnam, kɨra naɨngwo tɨbmiiya kariiram, kɨriirɨn wadɨe saeyar nwowaigɨnɨugɨn. Ɨriig.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Mɨ Farisi kamɨm sɨma Jisɨs siir srɨigi, ɨiya Adi Komii siya siir iikam whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana wɨ paka hɨnɨɨn ɨiya sae nɨmbini? Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, ɨiya Adi Komii siya siir iikam whɨekakɨm, sɨmiir kɨgɨrkakana saeya nɨmbiyami, iikamɨm sɨmiir nhwowɨm wɨ dimɨn kɨrɨe kɨrɨe komii komii kɨg rani.
20 E, interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o Reino de Deus, respondeu-lhes e disse: O Reino de Deus não vem com aparência exterior.
21 Mɨ sɨma wɨ hɨnɨɨna boɨn tani, kɨgi, siya tɨsi tapi nwowɨn. Nɨɨngaka. Wakae, ɨiya Adi Komii siya siir iikam whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saeya ɨni kɨmiir mhɨi kwoɨnau waraurar nwowa kɨma wɨ saiir kɨg rani. Nɨɨngaka.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Porque eis que o Reino de Deus está entre vós.
22 Mɨ siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨmiir boɨnki, mhoɨiya ɨiya wa nɨmbiyami mɨ kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn kara nɨtana ɨiya, saiir kɨgamar naɨngwowi mɨ kɨma wɨ siir kɨg rani.
22 E disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não
23 Mɨ mhoɨiya kam nhɨrɨm wɨ sɨma boɨni kɨmiirɨn, kɨgi, siya ɨsi hɨnda nwowɨn, kɨgi siya tɨsi tɨnda nwowɨn. Mɨ wɨm kɨma wɨ hɨriinan inkamɨm sɨmiir yai kɨpi wakaeyokna yɨm sɨma kɨmiir nɨksɨsaei.
23 E dir-vos-ão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Não vades, nem
24 Kɨma ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm ɨiya nɨnomora yakii mɨ ta nɨnomor kwɨrkaka wa yaarkakii. Mɨ Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn siya nɨmbini, wɨ hɨriinanar tɨri. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma siirɨn wa kɨgɨrkakwɨni.
24 porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até à outra extremidade, assim será também o Filho do Homem no seu dia.
25 Mɨ bɨi kara wɨ hɨk kɨmpɨpɨsuwar nikɨ haii mɨ iikamɨm ta ɨi aiirar nikɨ owɨm, sɨma digɨumii wɨ kariir haimriyɨuwi.
25 Mas primeiro convém que ele padeça muito e seja reprovado por esta geração.
26 Siyɨuɨn bɨiya Noakɨ nwowa ɨiya saiir tɨrɨn. Mɨ Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn siir ɨiya siya nɨtana yɨo wɨ ɨriipɨ hɨriinanar mɨ tɨri.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do Homem.
27 Mɨ sɨma nae hɨrar nikɨ aeyɨm mɨ op mɨnɨm hɨrar nikɨ kwiyaeyɨm mɨ wigkamɨm ha nonkwonam ɨiya Noa siya siyaiiya hɨriir napnɨnopkainamɨn mɨ op komiiyɨn ha nɨtɨn, sɨmiirɨn ɨni siya yakiirɨmdɨpugiyɨm.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e consumiu a todos.
28 Mɨ Lot siir ɨiya, ya ɨriipɨ hɨriinanar mɨ tɨr. Mɨ sɨma naemɨn hɨrar nikɨ aeyɨm mɨ opmɨn hɨrar nikɨ kwiyaeyɨm mɨ digworaekwo mɨnɨm hɨrar nikɨ saɨnɨm mɨ digworaekwo nhɨrɨm, inkam nhɨrmi hauuwɨm sɨma saɨnɨm mɨ numɨr sasae ha nɨnkɨkɨnɨm mɨ omaka mɨnɨm ha mɨ mɨrii.
28 Como também da mesma maneira aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam
29 Mɨ Lot siya om komii Sodom siir haiburgigɨn mɨ ha namɨn mɨ ta ɨi aiirɨn Adi Komii siya pae aiir yɨkropki. Mɨ siiya komii komiiyɨm paekak paekakɨm, ɨna kɨnanaiiniyɨm nɨnomor kouankɨn iikamɨm sɨmiir tɨoɨdwomaiyam.
29 Mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre, consumindo a todos.
30 Mɨ ɨriipɨ hɨriinan ɨiya Yaowae Adɨn nɨnomor kouanɨn siya swokɨ ɨti, wɨ idowɨiyar nɨmbini, iikamɨm sɨmiir whwonkam ɨdar. Mɨ sɨma wɨ digworaekwo kasa tɨr tani.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se há de manifestar.
31 Mɨ ta hɨriinan ɨiya inkam nwɨrɨn siya omakanau hɨr nwowi mɨ siir digworaekwowɨm, nu hɨr nwowi mɨ siya wɨ siir digworaekwo ɨmiiram nɨuunaiinam tani, sɨmiir hainakiyam. Mɨ siya wɨ hindara nɨdam ɨuguski. Mɨ ɨriipɨ hɨriinan inkam nwɨrɨn siya numɨr hɨr nwowi mɨ siya wɨ omaka tɨriir swokɨ ɨt rani, yɨuɨsmɨn ɨmiir hainankiyam. Nɨɨngaka. Siya wɨ hindara nɨdam ɨuguski.
31 Naquele dia, quem
32 Mɨ kɨma Lot siir wig aiir dɨnoknɨnkɨnki, saeya om komii Sodom siir swokɨ haiyɨug kaokiya mɨ saiirɨn Adi Komii siya dirɨraerarki mɨ saeya sol ha nwokiya mɨ yɨnpae yamwoɨua. Mɨ ɨriipɨ hɨriinan, kɨma kɨpi swokɨ haiyɨug kao hindara dɨdam ɨugusam.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Mɨ inkamɨn siyamar naɨngwonaeiyɨn, Adi Komii siiram naɨngwo karamae nwowiyɨn, yɨo wɨ hindara kɨgugu ɨuguskii. Mɨ inkamɨn siyamar naɨngwo karam nwowiyɨn mɨ Adi Komii siir yai aiir wakaeyoknaeiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn wɨ hɨriiyar nwoyokiyokɨikaeyami, Adi Komii saɨkar.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida perdê-la-á, e qualquer que a perder salvá-la-á.
34 Kara kɨmiir boɨnkii, ta nɨi aiirarɨn, inkam nwɨso hɨi kwɨruwa saiirarar whwonkai mɨ Adi Komii siya sowiir nwɨrɨn siir hainami mɨ siir nwɨrɨn, yɨo wɨ hɨrar nwokii.
34 Digo-vos que, naquela noite, estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 Mɨ wig ɨso sowa mɨi ɨrɨpa mɨriiguwaki mɨ Adi Komii siya sowiir ɨr aiir nɨkɨunami mɨ ɨra, ya wɨ hɨrar nwokii.
35 Duas estarão juntas, moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 Mɨ inkam nwɨso sowa numɨr hɨr nwowi mɨ Adi Komii siya wɨ nwɨr ɨiirara nɨkɨunami mɨ nwɨrɨn yɨo wɨ hɨrar haiburgigi.
36 Dois estarão no campo; um será tomado, e outro será deixado.
37 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma ta yai aiir wakaeyɨm mɨ sɨma ɨna srɨiyɨm, Bɨiyan Inkam Komii tɨ dimɨnɨn wɨ papi nɨmbiyami? Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn boɨniyɨo yai boɨnkɨn, maeyauwa inkam whɨigɨ nwowa, wakikiyao wabɨm saiir nwowikɨm mɨ inkam whɨiyɨm pɨ sɨmar mɨ aei. Ɨriig.
37 E, respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.