Lucas 15

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɨ ɨigwɨra kamɨm omom omomi umɨr haiiyɨm mɨ kam nhɨrɨm dimɨn biyɨe tɨriyɨm mɨ kam nhɨr ɨkɨm, sɨma Jisɨs siir kingiina yɨt siir yai ɨmiir wakaeyam.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Mɨ Farisi kamɨm mɨ kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma ɨo nwokɨm Jisɨs siirɨn mɨ sɨma hɨnɨɨna boɨn, tɨ inkamɨn kamɨm dimɨn biyɨe tɨriyɨm nae sɨmaka nɨdwokai aekɨn.
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Mɨ Jisɨs siya ta boɨniyɨo yaiya sɨmiir asi boɨnkɨn
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 mɨ kɨmiir inkam nwɨrkɨ siir sibsibɨm kamaɨrɨm ɨriiyarkɨ nɨuwi, (100) mɨ siir sibsib ɨrɨn whaowaei mɨ siir adɨn wɨ panɨɨna tɨri? Mɨ siya tɨ sibsib kamnwii ɨuur ɨriiyar ɨdiyɨm (99) wɨ hɨrar haiburgigi mɨ yɨm wɨ hɨrar nokwo aekii. Mɨ siya wɨ tɨ sibsib ɨrɨn siirɨm ninɨ hansɨr ɨuwi.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Mɨ siya siir hansɨr haii mɨ siya siirɨn wɨ siir waeyao niwouu apnami. Mɨ siya pɨ maɨrgɨmaɨrga nwonami.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Mɨ ɨiya siya siir omaka hɨriir swokɨ ɨmbiyami mɨ siya wa kauwok boɨnami siir nomiiyauɨm mɨ siir inkamnanɨm, sɨmiiramɨn, ɨrɨpa saɨka haɨngiriyɨu owɨm. Mɨ siya wɨ sɨmiir boɨnki, kɨma kanaka timɨ maɨrgɨmaɨrga! Dimusi rani, kariir sibsib ɨrɨn nikɨ whaowaekiyɨn kara siir bɨdi hansɨryɨskai haiyɨn.
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Kara kɨmiir boɨnkii mɨ nɨnomor kou hɨran iikamɨm yɨm ɨni, ɨriipɨ hɨriinanar mɨ owɨm. Mɨ iikam kamnwii ɨuur ɨriiyar nwiiyɨm, (99) sɨma ha naɨngwowi, sɨma dimɨn biyɨe bɨ tɨrkɨm mɨ sɨma tɨ hɨriinan iikam ɨmiirɨn maɨrgɨmaɨrga wao kɨntani. Mɨ dimɨn biyɨe inkam nwɨruwakar tɨri mɨ siir kwoɨnɨn ha kisɨna haigii mɨ nɨnomor kou hɨrɨn wɨ maɨrgɨmaɨrga komiiya nwowi siiramɨn. Ɨriig.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Mɨ wiga umɨr ɨuurgakɨ nɨuwi mɨ mhoɨiya kwɨra ɨna swokɨ whaowaekiya mɨ saeya wɨ panɨɨna tɨri, ha? Saeya wɨ ɨriiyasmɨr pae bignaei. Mɨpa bigna nhɨskɨg kaeyami, saiir bɨdi mɨ kɨga.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Mɨ saeya hansɨr haii mɨpa kauwok boɨnki saiir nomiiyauɨm mɨ saiir inkam inkamnanɨm, sɨma ɨrɨpɨ nwowɨm. Mɨ saeya ɨna boɨnkiya, kɨma maɨrgɨmaɨrga kanaka dwo! Kariir umɨr kwɨra nikɨ whaowaekiya bɨdi swokɨ hansɨryɨskaiya!
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Kara kɨmiir boɨnkii mɨ ɨriipɨ hɨriinan Adi Komii siir paekwosɨmɨn siya inkamɨn dimɨn biyɨekakɨn naɨngwo tɨbmiiyɨn siirɨmar maɨrgɨmaɨrgaeikɨn. Ɨriig.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Jisɨs siya boɨn, inkam nwɨrɨn siir yɨnisɨm yɨnkamiyɨno nwɨsko.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Mɨ nomousɨmɨn ad ɨiir boɨn, adi, kara mɨnam naɨngwowi, kɨra digworaekwo whɨekakɨm krɨriir yao whɨd hauu kariirɨn panaowar whauu. Mɨ adɨn ɨna hɨdgiyɨn siir digworaekwo whɨekakɨm siir yɨnisɨm nwɨs owiiram.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Mɨ bɨ kɨmɨmɨnkɨn, tɨ nomousɨmɨn siir umɨr digworaekwo whɨekakɨm ɨna hauugiyɨm, inkam nhɨrkɨm saɨnɨm. Mɨ siya om whɨrɨn kingiin tani, siir inɨ owou. Mɨ siya tɨ om ɨiir nwowɨn mɨ siir umɨr digworaekwo whɨekakɨm ɨni siyɨu biyɨeyɨm siya tɨrɨm sɨmiir yɨuguguskiyɨm.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Mɨ siya siir digworaekwo whɨekakɨm hɨriinan nɨuguguskiyɨm mɨ mhoɨiya tɨ omɨn siirɨn mhɨi komiiya ɨna yamaoɨua. Mɨ siya ɨni dimɨn whɨrmɨn whɨrmɨn karamaeyar yamwo ɨuwɨn.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Mɨ siya tɨ om whɨrɨn siir hɨran inkamɨn siir mɨi asi ninɨ mɨriiyɨugɨn. Mɨ tɨ inkamɨn siya yɨkropki siirɨn, maeyaua hu nɨmiiyaeiya saiirɨm, siya kɨgrɨraowɨm sɨmiirɨn.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Siya mɨnam naɨngwowi siir mhɨiya tɨ binɨm sɨmiir ɨsɨm hugɨ sɨm naemɨmɨn ɨtkɨkɨnɨm sɨmiir naeyɨm. Mɨ siirɨn nae mɨnɨm, inkam nwɨrkɨ bɨ swokɨ hauugɨn.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Mɨ mhɨinae karamae siya nwowa mɨ siya ha naɨngwoyɨmyokɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kariir adɨn siir mɨiyan kamɨm yɨm sɨma naeyɨm wara whaowae rani. Mɨ kara tɨr namwoniyɨn mhɨi ɨna yamaoniyɨn. Mɨ kara hɨriirnanar nwowi, an wɨ kapi naowi.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Mɨ hanɨɨngɨ nɨuwi, an tɨ swokɨ am kariir adɨn siirɨm. Mɨ kara siirɨn wɨ hɨnɨɨna boɨni, adi kara siyɨu biyɨe Adi Komii mɨ kɨra kowiir whwonkam ɨda bɨdi tɨrɨn.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Kara inkam mɨiyɨk rani mɨ kɨra kariirɨn kɨriir yɨnisɨm kɨpi nɨkɨu. Mɨ kɨra kariirɨn, kɨriir mɨiyan inkamnan boɨn.
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Mɨ siya hɨriinan boɨnkiyɨn mɨ siya ɨna swokɨ amɨn siir ad ɨiiramar. Mɨ siya aru tɨrar nwowamɨn, siir adɨn saiirar kɨgwɨnɨn. Mɨ siir adɨn siirsiyɨn naɨngwoyɨmyok prasae bɨ kɨnkɨn. Mɨ siya niwɨtnamɨn mɨ ɨni yɨnisɨm ɨiir yaka iwɨt ankabmamaɨrɨuwɨn.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Mɨ yɨnisɨmɨn ɨna boɨnkiyɨn Adi, kara dimɨn biyɨe Adi Komii mɨ kɨra, kowiir whwonkam ɨda tɨrkɨn. Mɨ kara inkam mɨiyɨk rani, kɨra kariirɨn, kɨriir yɨnisɨm kɨpi nɨkɨu.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Mɨ adɨn siir mɨiyan kam ɨmiir boɨnki, kɨma bɨiyan yɨuɨs prɨeiya saiir whainanisasau mɨpi siir winɨ kaiyaigɨnɨuni. Mɨ siirɨn ɨɨndɨhop ha timɨ iyopkɨkɨu haigɨnɨu. Mɨ siirɨn su ha timɨ ii haigɨnɨu. Mɨ siya siiramɨn pranaepranae bɨ maɨrgɨmaɨrgakɨm.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Bulmakau ɨrpakiyɨnɨn ɨra tinɨ hainaki mɨpa dɨsomao. Mɨpi krɨmar nongwomamaɨr aei.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Dimusi rani, tɨ kariir yɨnisɨmɨn siya naonamnan bɨdi yowɨn. Mɨ tariinanɨn siya ɨni omwaiya swokɨ waiyaɨn siya bɨdiyar ikɨ whaowaekiyɨn. Mɨ kara siir bɨdi swokɨ kɨgɨn mɨ sɨma nae komii asi naekɨm.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 Mɨ yaowaeyɨn numɨr nwokɨn mɨ mhoɨiya siya ha nɨtɨn omaka kingiin hɨriir mɨ siyar wakaeni, ɨi kɨdɨm, pɨ nɨnkɨnɨuwi. Yɨm sɨma mwai waowi.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Mɨ siya siir mɨiyan inkam nwɨr ɨiir yɨkɨuna mɨ ɨna srɨiyɨn, sɨma dimu dimɨn tɨri?
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Mɨ siir mɨiyan inkamɨn siirɨn ɨna boɨnɨn, kɨriir nomousɨmɨn bɨdi swokɨ ɨtɨn. Mɨ kɨriir adɨn siya kao ɨrpakiyɨnɨn ɨra yɨsomao siirɨm. Dimusi rani, siya siir yɨnisɨm ɨiir bɨdi swokɨ kɨgɨn. Mɨ siir dimɨn whɨrkɨ bɨ kɨmbugɨn.
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Mɨ yaowae siir kwoɨnɨn ɨni haugɨhauga whiyɨekiyɨn. Mɨ siya omaka hɨriir panɨɨnsi yapnɨnopkainamsi. Mɨ siir adɨn ha napnaniniyɨn mɨ siirɨn yai mɨiyɨk ɨmiirar yani boɨni siya napnɨnopkainamɨm.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Mɨ siya adɨn siir yaiyaka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, bɨewii kasaka rani, kara kɨriir mɨiyan inkamnan nwowɨn mɨ kara kɨriir yaiyaka ɨigwɨr bɨ nantamyɨriyɨrkɨn. Mɨ kɨra meme ɨi kariir bɨ swokɨ hauugɨn. Kara kariir nomiiyauɨm maɨrgɨmaɨrga sɨmaka mɨ owɨm. Nɨɨngakɨ, nɨɨngakɨɨnga.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Mɨ tɨ kɨriir yɨnisɨmɨn siya kɨriir digworaekwo whɨekakɨm ɨni ɨkɨ wigɨm hɨi nanaeiyɨm, sɨmiir yɨugugusgikɨn mɨ siya ha swokɨ ɨtɨn mɨ kɨra ɨni siirsi yaɨngwoyɨmyokɨn. Mɨ kɨra bulmakau yɨnisɨm ɨrpakiyɨnanɨn ɨna mɨ ɨsomɨn siirɨm.
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Mɨ adɨn siir boɨnki, yɨnisɨm, ɨinokɨinokɨn kɨra kanaka nwokɨn mɨ kariir digworaekwo whɨekakɨm, yɨm kɨriirgɨm.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Mɨ tariinanɨn krɨma ha maɨrgɨmaɨrga mɨ krɨmiir mhɨi kwoɨnɨm, wadɨeyar dwo. Tɨ kɨriir nomousɨmɨn siya naonamnan bɨdiyar ikɨ owɨn. Mɨ tariinanɨn siya ɨni omwaiyar swokɨ waiyaɨn. Siya bɨdiyar ikɨ whaowaekiyɨn mɨ tariinanɨn krɨma siir bɨdi swokɨ hansɨryɨskaiyɨn. Ɨriig.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.