Lucas 13

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɨ ta ɨi aiirɨn iikam nhɨrɨm hɨrar nwokɨm mɨ sɨma Jisɨs siirɨn kam nhɨrɨm Galiliyanɨm sɨmiir boɨnmauu. Mɨ kamɨm wraisu Adi komii siir nɨnkɨn ɨmiiyaeyɨm, Adi Komii siir omaka aiir sɨma ha namɨm mɨ Pailat siir isidɨn warar yɨnkɨn apnɨnopkainam. Mɨ sɨmiirɨn ɨni sɨmar yɨsomaowɨm mɨ sɨmiir nhɨeyɨm ɨni wraisu nhɨeyɨm sɨmaka yɨnkɨn okiyɨm.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwowi, tɨ Galiliyan inkam nhɨrɨm hɨnɨɨna naowɨm, sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm ɨni iikam nhɨrɨm Galiliyanɨm sɨmiir dimɨn biyɨe ɨmiir haiburɨm, aniya? Nɨɨngaka, nɨɨngakɨɨnga.
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨni. Nɨɨngaka, nɨɨngakɨɨnga! Mɨ kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm kisɨna haigi karamae nwowi mɨ kɨma wɨ hindara kɨgugu ɨuguski sɨmiir hɨriinan.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Mɨ bɨiya tɨ iikam ɨuur ɨriiyar nwoɨmɨm om Siloam siir hɨran omaka bripriya saeya nɨrɨmdɨnu aokaowɨm, kɨma panɨɨna naɨngwowi tɨ iikamɨm sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm ɨni iikam nhɨrɨm om komii Jerusalem hɨranɨm sɨmiir dimɨn biyɨe ɨmiir haiburɨm, aniya? Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨni. Nɨɨngaka, nɨɨngakɨɨnga! Kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm kisɨna haigi karamae nwowi mɨ kɨma wɨ hindara kɨgugu ɨuguski. Ɨriig.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Mɨ Jisɨs siya boɨniyɨo yai kwɨra ɨna swokɨ boɨnɨn, inkam nwɨrɨn siya swapwo wɨra yɨnkɨn siir wain numɨra saiirɨn mɨ mhoɨiya siir paenid ɨiirɨm yɨt. Mɨ ɨni nɨɨnga ywowɨn.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Mɨ siya numɨran mɨiyan inkamɨn siir asi boɨnkikɨn, kɨgi. Mɨ bɨiya bɨewii whoɨmɨm kara tɨ swapwoɨn siirɨn hɨnɨɨna bɨ kɨgɨn. Siya naekak bɨdi ywowɨn. Nɨɨngaka. Siya ɨni hɨriinana swokɨ okrɨpkaiyɨn. Mɨ kɨra siirɨn dɨigi. Mɨ siya nu siir hiiya whɨsariiyar nɨugugusi.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Mɨ numɨr hɨran mɨiyan inkamɨn siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn siir yai anakan, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra siirɨn tɨ bɨewii ɨiirara tikɨ kɨgnɨnkɨn osasae. Kara siir mɨiyɨn wa hambɨmbɨri mɨ whrɨnɨm wa krɨnkɨnki.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Mɨ nae wɨ ɨkɨ bɨewii whɨrɨn siir budi. Mɨ nɨɨngakɨnɨuwi mɨ kɨra wa dɨigi. Ɨriig.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Mɨ Juda sɨmiir ɨi komiiya pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya Jisɨs siya iikamɨm sɨmiirɨn maeyauwa Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir yai nɨdwokai wakaeiya saiir hɨr nowamwarkaiyɨugɨn.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Mɨ wig ɨra hɨr nwoka mɨ uridyɨu biyɨe whɨrɨn saiir nwokɨn mɨ tɨ uridyɨu biyɨeyɨn siya ma saiir hauuwɨn bɨewiyɨm ɨuur ɨriiyar whoɨmgɨm. Mɨ ta wiga saiir digɨukɨuɨn asi nɨnsɨmsɨrɨugɨn mɨ saeya panɨɨnsi sɨbgu okwosi.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Mɨ Jisɨs siya saiir kɨgɨn mɨ saiirɨn ɨna yɨkɨunan mɨ siya saiir boɨnki, ta wiga kɨriir dimɨn biyɨeyɨm kara bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm. Mɨ kɨra ɨni wadɨeyar sɨbgu okiya.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Mɨ siir ɨɨna ta wiga saiir yonkwoki mɨ bɨ kɨmɨmɨnkika saeya ɨna sɨbgu okwo tɨdwokiya. Mɨ saeya ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainankiya.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Mɨ prismi bɨiyan inkam komiiyɨn maeyauwa Adi Komii siir yai nɨdwokai wakaeiya saiir bɨi nwowiyɨn, siir mhɨi kwoɨnɨm ɨni haugɨhauga whiyɨekiyɨn Jisɨs siya ta wiga Judami ɨi komiiya Sabat pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya ɨni saiir haiswonɨskiyɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki. Mɨi mɨrii ɨiyɨm ɨriiyar kwɨrkɨm. Mɨ kɨma mɨnam naɨngwowi inkamkɨ kɨmiir ma ɨmiir haiswonɨskiyɨm. Mɨ kɨma mɨini ɨi ɨmiirar wɨt. Kɨma tɨ dimɨn hɨnɨɨnɨn Judami ɨi komiiya pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya saiir kɨpi nɨt.
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Mɨ Jisɨs siya siir yaiyaka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kɨma yai aɨrga nhɨnkɨnɨn inkamkɨm! Judami ɨi komiiya pɨu siisiya dimɨn taemɨn tɨr karamae nwowiya Sabat saiirɨn, kɨma whɨekakɨm pa nami omaka bulmakaumiya saiir mɨ sɨmiirɨn pa mɨ ɨkɨunami sɨma op ninɨ kwiyaeyɨuwɨm.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Mɨ taka wiga saeya, Ebraham siir isidɨn sɨmiir yɨnisɨmka. Bɨewiyɨm Setan siya nonkwowɨm saiir ɨuur ɨriiyar whoɨmgɨm. Mɨ ɨni wadɨeyar mɨ owa, ta wiga saeya ɨni tɨ bulmakauwɨm sɨmiir haiburɨm mɨ kara ta wiga Judami ɨi komiiya Sabat saiir asi haiswonɨskigɨn.
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Mɨ Jisɨs siya hɨriinan boɨnɨn mɨ kamɨm ɨo siir nwowɨm sɨma nɨdid prasae bɨ kɨnkɨm mɨ sɨma ɨni yai mɨkrɨma ywokiyɨm. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga ywokiyɨm tɨ dimɨn komii komiiyɨm siya tɨrkiyɨm sɨmiiramɨn. Ɨriig.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ owarkɨi boɨnɨn, Adi Komii siya siir iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, saeya ɨni dimu dimɨnan ywowa? Kara saiirɨn pɨ dimu nɨkrii, ha?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Adi Komii siir isidɨn sɨma ɨni tɨ paenid whɨrɨn siir hɨriinan ywowɨn, krɨma dapiyɨn mastet. Mɨ mhoɨiya siya wɨ pae komiinan namwoɨuwɨn mɨ siya ɨni pae nhɨrɨm sɨmiir haiburɨn. Mɨ ɨpiyɨn whɨeyɨm ɨni siir kwiya ɨmiir haigiiyɨm.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Mɨ siya ɨna swokɨ boɨnɨn, kara Adi Komii siya siir iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakana wɨ dimu dimɨn nɨkrii, ha?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Tɨ iikamɨm sɨma yisnankɨm. Mɨ wig ɨra yisɨn plaua two komii saɨka prɨdgika. Mɨ mhoɨiya tɨ plauan ɨna iyopingiyɨn mɨ ɨni saa yɨmbiiyamɨn. Mɨ Adi Komii siir iikamɨm wɨ hɨriinan nɨmbiyami. Ɨriig.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Mɨ ɨiya Jisɨs siya om komii Jerusalem hɨriir namɨn mɨ om komii komii mɨ omisɨsɨmɨm sɨmiir hɨran iikamɨm sɨmiir warar yowɨmwarkaiyɨuam Adi Komii siir yai aiir.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Mɨ inkam nwɨrɨn siir srɨigi, Bɨiyan Inkam Komii, Adi Komii siya krɨmiirɨn wɨ nhɨrmiyarar nanmaiwarkainaei saɨka ninɨ owouwam iyɨe? Nɨɨngaka, aniya? Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 kɨma kɨmasiyar mɨntaraona. Mɨ kɨma mɨinan mɨrii tɨ nɨnomor kouan anosɨmɨn siir napnɨnopkainamamɨn. Anoɨn karargɨn, iikam whɨekakɨm sɨma hɨriir namamar naɨngwowi mɨ sɨma wɨ dɨg nwo rani.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Mɨ omakan Adɨn saiir anoɨn wɨ siyar nɨnsiin haigɨnɨkouwi. Mɨ kɨma wɨ yaba hɨrar ninɨ okwo kaigakan boɨni, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra anoɨn krɨmiiram haiwaoki! Mɨ kɨmiirɨn wɨ hɨnɨɨna nowarkɨi boɨni, kara kɨmiir nɨnoknɨnkɨn tani, kɨma papiyan omankɨ nɨtkɨm?
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Mɨ krɨma siir yai aiirɨn wɨ hɨnɨɨna nowarkɨi boɨni, bɨiya krɨma nae op mɨnɨm kɨnakar nae kwiyaekɨn. Mɨ kɨra krɨmiir oman siyɨu ɨiir nokwoɨn mɨ krɨmiirɨn ɨni kɨrar yowomwarkaiyɨuɨn dimɨn taemɨn ɨmiirɨn.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Mɨ siya wɨ kɨmiir swokɨ boɨnki, kara nɨnoknɨnkɨn tani kɨma papiyankɨm, kɨma siyɨu biyɨe tɨran iikamkɨm, kɨma dimɨn biyɨekak kamkɨm kariir haiburgik mɨ ha dam!
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Mɨ kɨma wɨ Ebraham, Aisak, Jekop mɨ profet inkam whɨekakɨm Adi Komii siya siir iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir nwowɨm mɨ wɨm kɨma damki yab hɨrar dwoki! Mɨ kɨma wa kauwaeyɨmiyok ouwi mɨ kɨmiir bigmɨuɨm wɨ kɨkiyɨkɨkiyɨka kɨni ɨo nwowɨmɨn.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Mɨ iikam bɨekɨ nɨmbiniyɨn mɨ bɨekɨ nɨkiiyamiyɨn mɨ maeyau kwɨran ɨkɨm, sɨma wɨ ɨiya Adi Komii siya siir dimɨn taemɨnɨm mɨ siir iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakana wɨ saiirar nɨnkɨn ɨdwokai aei.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Ɨhɨ, iikamɨm tariinan inɨg komii karamae nwowɨm mɨ mhoɨiya inɨg komiigak wɨ sɨma nwowi. Mɨ iikamɨm tariinan inɨg komiigak nwowɨm mhoɨiya sɨma wɨ inɨg komiigak nwo rani. Ɨriig.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Mɨ bɨ kɨmɨmɨnkikɨn ta ɨi aiirarɨn Farisi kam nhɨrɨm sɨma ɨna yɨtɨm mɨ siir boɨnmauu, kɨra tɨ omɨn siir haiburgik mɨ maeyau kwɨra dam. Herotɨn kɨriir nɨsomaowam tɨri.
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma wra biyɨeyɨn siirɨn hɨnɨɨna tinɨ boɨnɨu. Wakae, panao waka kara pɨ uridyɨu biyɨeyɨm mɨ kamɨm makakɨm pɨ sɨmiir nikɨ haiswonɨmnɨskɨi. Mɨ mhoɨiya kariir mɨiyɨm dɨgi mɨ kara pɨu wa siisi. Herot siya wɨ kariir nɨsomao rani mɨ wɨ kariir mɨi aeyar nadɨgɨuwi.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Mɨ panao waka uga kara wa napnami. Dimusi rani, sɨma profet inkamɨn kariirɨn om whɨr kɨpi nɨsomao. Nɨɨngaka. Sɨma kariirɨn Jerusalem hɨrar dɨsomao ɨski.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Jerusalem, Jerusalem, profet inkamɨm kɨrar nɨsomsom aokaowikɨn mɨ kamɨm Adi Komii siya kɨmiiram nɨkropkiyɨm, kɨma siiyani sɨmiirar mɨ kaiyɨmɨkikɨm. Mɨ ɨi kasa rani, kara kɨriir yɨnisɨsɨmɨm sɨmiirɨn ɨrɨpa haɨngiriyɨu kɨgrɨraowama tɨri, kakaruk yopiiya saiir hɨriinan ywowɨn saeya saiir yɨnɨm saiir pɨdga aowa hopkrɨmkrɨkɨuwiyɨm. Mɨ kɨma pɨ boriisopi.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Wakae! Tariinanɨn Adi Komii siya digɨumii kɨmiir om ɨiir bɨdi haimriiyɨugiyɨn kɨmiir omɨn kɨmar kɨgrɨrao, kara kɨmiir boɨnki. Mɨ kɨma wɨ kariir kɨg rani mɨ tɨ ɨi aeya nadɨgɨuwi ɨiya kɨma hɨnɨɨna boɨni, Adi Komii kɨra tɨ inkamɨn kɨriir inɨgɨ nɨtɨn siir whɨnkɨnsiis mɨ wadɨe siir dwowaigɨnɨu! Ɨriig.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.