Lucas 10
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARA
1 Mɨ mhoɨiya Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya ɨna swokɨ ɨmbinɨn kamɨm kam nwoɨm ɨuur nwɨso. Mɨ siya sɨmiirɨn nwɨnnwɨsa yɨkropki mɨ sɨma siir bɨiyar yamkwokɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn om komii komiiyɨm mɨ omisɨsɨmɨm mhoɨiya siya namanɨm sɨmiirɨn sɨmiir hɨriir yɨkropki.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, iikam whɨekakɨm sɨmiir kwoɨnɨm wadɨe bɨdi ywowɨm sasaeyɨm wai nwowɨm sɨmiir hɨriinan. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma ta yai aiir wakaeyama tɨri. Mɨ iikam whɨekak rani, sɨmiirɨm namɨm mɨ sɨmiir nɨkɨunakiyɨm mɨ sɨma bɨdi grirgigiyɨm. Mɨ numɨran adɨn, Adi Komii siyaɨrgɨn, siirɨm srɨigi siya kam nhɨrɨm sɨmiir nɨkropkiyɨm mɨ sɨmiir kwoɨn ɨmiir hɨurworwokaiyɨm mɨ sɨma siir mhoɨiya nwokɨ amɨm. Tɨ hɨriinan inkamɨn siya numɨra sasaeyɨm wai nwowiyɨm sɨmiirɨm namiyɨn mɨ ha nɨngugu haiswonaniyɨm ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Kɨma dam! Kara kɨmiirɨn huyɨnsɨm prɨkɨprɨknan nɨkropkikɨn niimau mɨe komii komiiyɨm wra bibiyɨekɨ nwowɨm sɨmiir hɨriir. Mɨ kɨmiirɨn wɨ kɨgrɨraowan inkam kakar nwowi.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Mɨ kɨma umɨr hoknɨbɨm wara kɨpi hainam mɨ ɨga nii aka mɨ kɨma siyɨu bopwo hɨrɨn inkam napkɨgami mɨ sɨmiirɨn yai kɨpi kainanam. Hindarar daparkaknam, ɨi naeisi.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Mɨ kɨma omaka ɨr napnɨnopkainami mɨ bɨiyɨn kɨma wɨ hɨnɨɨna tinɨ boɨnɨu, kɨma ha maɨrgɨmaɨrga iikamɨm tɨ omaka aiir nwowɨm.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Mɨ inkam nwɨrɨn kwoɨn hinsɨma nwowiyɨn siya ta omaka aiir nwowi mɨ siya wɨ kɨmiir yaiyar wakaeyoknaei mɨ siir kwoɨnɨn wɨ hinsɨma nwowi. Mɨ hɨriinan inkam karamaekɨ nɨuwi mɨ kɨra hɨkak nwowi mɨ ta yaiya hɨriiyar swokɨ okainani.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Mɨ kɨma ta omaka ɨrua aiirar dwokrɨpkai. Mɨ kɨma nae op mɨnɨm sɨma hauuwi sɨmiir dae kwiyae. Mɨ kɨma tɨ nae ɨmiirsiyɨn umɨr kɨpi hauu sɨmiirɨn. Dimusi rani, kɨma dimɨn mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨmiir bɨdi hauuwɨm. Mɨ sɨma kɨmiirɨn hɨriinansi hauu aei. Kɨma omaka ɨrni ɨrni kɨpi whwonkaiyam.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Mɨ kɨma om komii whɨra napnɨnopkainami mɨ inkam nwɨrkɨn kɨmiirɨn wadɨe nwowɨni, siir omaka hɨriir namɨm mɨ nae mɨnɨm siya hauu wɨni mɨ kɨma wɨ kɨpi boriisop wa dae.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Mɨ kɨma tɨ om komii hɨran inkamɨm makakɨm sɨmiir warar timɨ haiswonɨmnɨskɨi haigɨnɨu mɨ kɨma sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki, ɨiya Adi Komii siya siir dimɨn taemɨnɨm mɨ siir iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, saeya kɨmiir kingiin bɨdi yamwoniya.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Mɨ kɨma om komii whɨrɨn siir napnɨnopkainami mɨ sɨma kɨmiir bɨ boɨn wadɨe wɨnkɨm sɨmiir omaka hɨriir namamɨn mɨ kɨma tɨ om komii siir siyɨuɨn siir yaba hɨr dɨkwowɨn kɨma hɨnɨɨna boɨn,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 tɨ kɨmiir om komiiyɨn siir nu sɨnɨm sɨma ɨni krɨmiir ɨga ɨmiir nwowɨm mɨ krɨma pɨ kɨmiirarar swokɨ hauugigi. Mɨ kɨma sɨbgu daɨngworɨnu. Dimusi rani, kɨma krɨmiir yai ɨmiir bɨ wakaeyoknakɨm, ɨiya Adi Komii siya siir digworaekwo whɨekakɨm, sɨmiir kɨgɨrkakana ɨni kingiin yamwoniya mɨ kɨma ta yaiya digɨumii saiir haimriiyɨugɨm.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnki, mhoɨiya ɨiya Adi Komii siya iikamɨm dimɨn biyɨekakɨm sɨmaka boɨnaini ɨiya saeya nɨmbiyami mɨ ta hɨka wɨ hɨka om komii biyɨekɨbiyɨeyɨn Sodom hɨran iikamɨm dimɨn biyɨe tɨrɨm wɨ sɨmiir haiburi. Tɨ omɨn Isrel siir omkɨn. Ɨriig.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Jisɨs siya ha nikɨ boɨnɨn mɨ siya boɨnki, kɨma Juda iikamɨm om Kolosiyanɨm Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨk prasae hauu rani mɨ om Betsaidan Juda iikamɨm kɨma ɨriipa hɨriinan, Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ hɨk prasae mɨ hauu rani. Dimusi rani, dimɨn mɨiyɨk mɨiyɨk whɨekakɨm Adi Komii siya kɨmiir tɨrɨm mɨ kɨma sɨmiir bɨri kɨgɨm mɨ kɨma sɨmiir bɨri wakaeyoknakɨm. Nɨɨngaka. Kɨma ɨni digɨumii sɨmiirar haimriyɨukrɨpkaiyɨm. Mɨ bɨiya Adi Komii siya dimɨn mɨiyɨk mɨiyɨkɨm iikamɨm Juda iikam tani om Taia om Saidon sowiir hɨranɨm sɨmiirɨn hɨriinan hauugɨso mɨ sɨma ha kɨgɨso mɨ sɨma sɨnɨn wa pɨ masɨn mɨ aknaɨnan bɨdi pɨ yɨisiimauuɨn Adi Komii siirɨn, dimɨn biyɨe biyɨeyɨm sɨma tɨrɨm sɨmiirsiyɨn mɨ sɨma ha pɨ yaɨngwo tɨbmiiyɨn Adi Komii siirɨmɨn.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Mɨ ta ɨiya Adi Komii siya iikamɨm sɨmiir hɨdi mɨ hɨka kɨmiir nɨmbiyami saeya wɨ komiigɨ komii nwowi. Wɨ hɨka om Taia mɨ om Saidon sowiir nɨmbiyama saiir haiburi.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Kɨma tɨ iikamɨm om Kapaneamanɨm, nu Isrel hɨranɨm kɨmiir kwoɨnɨn ha naɨngwowi, Adi Komii siya kɨmiirɨn ɨni kougɨkou haigɨnɨn, aniya? Nɨɨngaka. Adi Komii siya kɨmiirɨn iikam mɨiyɨkɨ mɨiyɨknan mɨ ɨkɨuwi. Mɨ kɨma wɨ inkam biyɨenan nwowi. Mɨ siya kɨmiirɨn wɨ maeyau biyɨeya paekaka wɨ saiir nɨtkaigi.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Mɨ siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki. Yɨpɨkɨ inkamkɨn kɨmiir yai aiir wakaeyoknaei. Mɨ yɨpɨkɨ inkamkɨn digɨumii kɨmiir haimriyɨuwi. Mɨ yɨpɨkɨ inkamkɨn digɨumii kariir haimriyɨuwi mɨ siya inkamɨn kariir nɨkropkiyɨn digɨumii siir warar mɨ ɨnkɨn haimriiyɨuwi, yɨo Adi Komii siyaɨrgɨn. Ɨriig.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Mɨ mhoɨiya tɨ kam, kam nwoɨm ɨuur nwɨso ha swokɨ ɨtɨm mɨ sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga komiigakar inɨ oniyɨm. Mɨ sɨma hɨnɨɨna boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, krɨma kɨriir inɨg ɨiirar boɨnkiyɨm mɨ uridyɨu biyɨeyɨm sɨma ɨni krɨmiir yai aiirar mɨ wakaeyoknam.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kara bɨdi kɨgiyɨn Setanɨn diyanan tɨonaiiniyɨn nɨnomor kou hɨrankɨn.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Wakaei! Kara kɨrɨe komiiya kɨmiir bɨdi hauugiya mɨ owɨniyai mɨpug mɨnɨm kɨma wɨ sɨmiirar nɨnkɨn okwo mɨrii nami mɨ sɨma wɨ kɨmiir pi rani. Mɨ Setan siir kɨrɨeya wɨ kɨmar nikwowaisii. Mɨ kɨmiirɨn wɨ dimɨn whɨrkɨ swokɨ tɨrbu rani. Nɨɨngaka.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Mɨ kɨma hɨnɨɨna kɨpi boɨn maɨrgɨmaɨrga. Uridyɨu bibiyɨeyɨm ɨni krɨmiir yai ɨmiirar wakaeyoknam. Nɨɨngaka. Kɨma Adi Komii siiramar maɨrgɨmaɨrga kɨmiir inɨgɨm siya bɨdi wɨn haigɨnɨm nɨnomor kou hɨr. Mɨ sɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨnɨm kɨma Adi Komii siir yɨnisɨmkɨm. Ɨriig.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Mɨ taka ɨiya Adi Komii siir naeyɨuɨn Jisɨs siir mhɨi kwoɨn ɨmiir hɨurworwokai mɨ siya ɨni maɨrgɨmaɨrga ywowɨn. Mɨ Jisɨs siya boɨn, Adi Komii, kɨra nu nɨnomor sowiir Bɨiyan Inkam Komiigɨn. Kara kɨriir boɨn wadɨeki, kɨra dimɨn nhɨrɨm kamɨm nɨnoknɨnkɨnkakɨm mɨ kwoɨn mɨiyɨk mɨiyɨkakɨm sɨmiirsi nɨmprɨokɨn nu tɨranɨm mɨ kɨra inkamɨm naɨngwo omok karamaeyɨm sɨmiir yɨisiimauu. Ɨhɨ, Adi Komii, kɨriir kwoɨnɨn siya hɨriiyar nwowikɨn.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Kariir Adi Komiiyɨn siya digworaekwo whɨekakɨm, kariir ɨɨna bɨdi hauu dɨgɨm. Inkam nwɨrkɨn kariir bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨn, Adi Komii sasar nɨnoknɨnkɨni kariirɨn. Mɨ inkam nwɨrkɨn Adi Komii siir nɨnoknɨnkɨn tani. Kara siir Yɨnisɨmɨn kanakanar nɨnoknɨnkɨni siirɨn. Mɨ iikamɨm kara boɨnmɨmauuɨm yɨm ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm Adi Komii siirɨn.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɨ kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmasɨmar nwokɨm mɨ siya ɨna haiyɨug boɨnkiyɨn. Iikam nhɨrɨm sɨma dimɨn kɨrɨe kɨrɨeyɨm warɨ bɨ kɨgɨm. Adi Komii siya kɨmiirɨm naɨngwokwonanaeikɨn mɨ siya dimɨn kɨrɨe kɨrɨeyɨm kɨmiir asi nɨisiimauugɨm. Mɨ kɨma nhɨrɨm sɨmiir kou asi nwowi.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Kara pɨ kɨmiir boɨnki. Bɨiya profet kamɨm mɨ inkam komiiyɨm nu kɨgrɨraowiyɨm, sɨma tɨ dimɨnɨm tariinan kɨgɨm, sɨmiir kɨgamar naɨngwokɨm mɨ sɨma bɨ kɨgɨm. Mɨ sɨma tɨ yaiyɨm tariinan kɨma wakaeyɨm, sɨmiir wakaeyamar naɨngwokɨm mɨ sɨma sɨmiir bɨ wakaekɨm. Nɨɨngaka. Ɨriig.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Mɨ inkam nwɨrɨn siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨn, siya Jisɨs siirɨm kɨnankɨugɨn. Mɨ siya boɨn, iikam nowomwarkaiyɨuwan inkam, kara wɨ panɨɨna tɨri kwoɨn budɨn ɨinokɨinok omwai waiya yokiyokɨiiyɨn siirɨn, ha?
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Mɨ Jisɨs siya siir yai aka ɨna yowarkɨi boɨnɨn, Yokwo Komii saeya panɨɨna boɨnka? Kɨra panɨɨna mwaɨngɨn saiir yaimwokɨyaimwowa, ha?
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Mɨ siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, Yokwo Komii saeya hɨnɨɨna boɨnka, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya kɨriir Adi Komiigɨn mɨ kɨriir mhɨi kwoɨnɨm siiramar daɨngwo ɨrkak mɨ kɨriir pɨugɨɨna mɨ kɨriir kɨrɨeya mɨ kɨriir kwoɨnbud ɨeya sɨmiirar hauu ɨrkak siirɨn. Kɨra kɨriir nomiiyau ɨiirɨmɨn hɨnɨɨna daɨngwo kɨra kɨramar naɨngwonaeiyɨn saiir hɨriinan.
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, ɨhɨ, kɨra ɨni wadɨeya yowarkɨi boɨnɨn. Mɨ kɨra hɨriinan tɨri mɨ kɨra wɨ omwaiya waiya yokiyokɨii.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Mɨ inkamɨn siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨn siya siir inɨg ɨiirar sɨbgu dirɨraeraramar naɨngwowi. Mɨ siya Jisɨs siirɨn hɨnɨɨna srɨii, Yokwo Komii saeya boɨna yaiya kɨra hɨnɨɨna boɨnkɨn kɨra nomiiyau nwɨrniyam naɨngwowiyɨm, kɨra kɨramar naɨngwonaeiya saiir hɨriinan daɨngwo. Mɨ tɨ nomiiyau nwɨrɨn kɨra boɨnɨn siya yɨpɨkɨn, ha?
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Mɨ Jisɨs siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, inkam nwɨrɨn om Jerusalem hɨr haiburgigɨn. Mɨ om Jeriko hɨriir yapnam. Mɨ siyɨu hɨrɨn siirɨn inkam biyɨe nhɨrɨm sɨma yapiyɨskaiwɨn mɨ sɨma siir digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir haii mɨ sɨma siirɨn ɨna yɨpamparɨn. Mɨ sɨma hɨriinan tɨrgikɨm mɨ ɨna yamɨm. Mɨ siya ɨni siyɨu hɨrar ywokiyɨn mɨ siya naowɨm pariiparii.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Mɨ taka ɨiya pris inkam nwɨrɨn krɨmiir kaoprigi okwowiyɨn tɨ siyɨu ɨiir napniyamkɨn. Mɨ siya tɨ inkam ɨiir kɨgɨn mɨ siya kɨmɨdiniya siirsi yapiyoknam mɨ siya siyɨu mɨga hɨriir yapnam.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Mɨ ɨriipɨ hɨriinan Livai inkam nwɨrɨn nu Judianɨn ta maeyau kaimwo aiir mɨ ɨmbiniyɨn mɨ siya tɨ inkam ɨiir kɨgɨn mɨ siya ɨna mɨ apiyoknamɨn siyɨu mɨga hɨriir.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Mɨ inkam nwɨrɨn nu Sameria hɨrankɨn. Sɨmiir sau omomɨn siya tɨ siyɨu ɨiir mɨ apnam mɨ tɨ inkamɨn siir hɨriir yɨmbiyam mɨ siya siir kɨgɨn mɨ siir kwoɨnɨn siirsiyɨn naɨngwoyɨmiyok prasae bɨ kikɨnkɨn.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Mɨ siya siir kingiin ha namɨn mɨ wa op wain mɨnɨm siir paowai ɨmiir yaokɨnki, wadɨe sɨmiir nwowaigɨnɨugiyɨm mɨ siya ɨna udgiyɨm siir paowaiyɨm. Mɨ siya tɨ inkamɨn siirɨn ha kinɨnsiin ɨdwokiyɨn mɨ siirɨn siir donkiyɨn siir ɨdwo yakɨ kikɨnɨu ɨdwoki. Mɨ siya siirɨn omaka ɨra inkamkɨ saɨn whwonkaiiya saiir hɨriir yɨkɨunam mɨ siirɨn ɨna sɨbgu kɨgrɨraowɨn.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Mɨ ɨigwɨr nugakɨn siya tɨ inkamɨn omakanɨn siirɨn umɨrɨm kam nwɨra hauugik mɨ siirɨn hɨnɨɨna boɨnmauugi, tɨ inkamɨn siirɨn kɨra sɨbgu kɨgrɨrao. Mɨ kɨriir umɨr nhɨrɨm siir hauu saɨni mɨ ɨiya kara swokɨ ɨti wa swokɨ hauukɨiyɨuwi kɨriirɨn.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Jisɨs siya boɨn mɨ tariinanɨn kɨra panɨɨna naɨngwowi, yɨpɨkɨn tɨ inkam nwoɨmɨm sɨmiir nwɨrɨn tɨ inkamɨn, kamɨm hɨi tauaeiyɨm sɨm nonkwobumbu nɨnkɨngikɨn siirsi naɨngwoyɨmiyokɨn, ha?
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Mɨ inkamɨn siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨn siya boɨn, tɨ inkamɨn siirsi naɨngwoyɨmiyokɨn mɨ siir whɨndirɨraerɨn siya. Mɨ Jisɨs siir boɨnki mɨ kɨra ha dam mɨ hɨriinanar tinɨ tɨrɨu. Ɨriig.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Mɨ Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ha napnamɨm mɨ sɨma om komii whɨrɨn siir yapnɨnopkainam. Mɨ wig ɨra saiir inɨgɨn Mataka, siirɨn saeya yɨkɨuna apnɨnopkainam saiir omaka hɨriir nae hauu aeyɨm.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Mata saeya nomousɨma ɨra nwowi, saiir inɨga Mariaka, Maria saeya Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir ɨgmiiga kingiina inɨ ɨdwoni, saeya siir yai ɨmiir wakaemɨmɨka.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Mɨ Mata ya ɨni nae dirɨraerarnanaeya mɨ saiir kwoɨnɨn ɨni haugɨhauga whiyɨekiyɨn. Mɨ Mata saeya Jisɨs siiram yam mɨ ɨna boɨna, Bɨiyan Inkam Komii kariir nomousɨma kariir bɨdi haiburgika mɨ naeyɨm kanakana dirɨraerarnanaei. Mɨ kɨra saiirɨm naɨngwo rani, aniya? Kɨra saiir boɨnki, saeya kariir whɨndirɨraerarniyɨm.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Mɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn Matara, Mata! Kɨriir kwoɨnɨn haugɨhauga kɨpi whiyɨeki mɨ kɨpi naɨngwoyɨmiyok. Warɨ dimɨn whɨekakɨm kɨra mɨriiyɨm sɨmiirsiyɨn.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Kariir yai aiir nɨnoknɨnkɨnɨm mɨriiyɨm, saeya ɨni mɨi nhɨrɨm sɨmiir haibura, ta mɨiya Maria saeya nɨmbina saeya ɨni mɨi nhɨrɨm sɨmiir haibura. Mɨ kara saiirɨn pɨ nɨkropki rani. Nɨɨngaka. Ɨriig.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.