João 6
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NAA
1 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya tɨ yaiyɨm ha boɨndɨgiyɨm mɨ siya ɨna iyɨkɨdamɨn Galili whɨigbida hɨriir, saiir inɨg whɨrɨn sɨma dapiyɨn ta whɨi aiirɨn whɨi komii Taibiriaska.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma ɨni Jisɨs siir mhoɨiyar sɨdkaenamɨm. Dimusi rani, sɨma dimɨn kɨrɨe komii komii kasa bɨ kɨgɨm iikam makak makakɨm siya nɨnɨmnɨskiiyɨm. Mɨ sɨma siir mhoɨiya asi sɨdkaenamkɨm.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Mɨ Jisɨs siya mhɨuisɨm whɨrɨn siir iiyam. Mɨ siya kɨmɨdiniya siir kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨn sɨmakar inɨ ii ɨdwoɨu.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Mɨ Juda sɨmiir ɨi komiiya wou nikwo aeiya Pasova ɨni kingiin nwowa.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Mɨ Jisɨs siya ha niyaeyok kaokiyɨn mɨ siyar kɨgwɨn, iikam isid komiiyɨn nɨtɨn siiram. Mɨ siya Pilip siir boɨnki, krɨma bretɨm pɨ papi haii tɨ iikam ɨma naeyamɨn, ha?
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Mɨ Jisɨs siya Pilip siirɨn hɨriinan boɨnkiyɨn mɨ yɨo siyarɨn bɨdi yonkwokiyɨn siyɨuɨn pɨ siya tɨri. Siya Pilip siirɨn mɨnam kɨnankɨugɨn, siir kwoɨnɨn pɨ panɨɨna namisi aɨngwokii.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Mɨ Pilip siya siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn mɨ krɨma bretɨm K200.00 saɨni. Mɨ tɨ hɨriinan iikam isid komiiyɨn krɨma sɨmiirɨn haɨmii haɨmiiya hauuwɨm pɨ dɨgɨ dɨg nwo rani. Nɨɨngaka.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Mɨ siir kɨgna mɨrii inkam nwɨrɨn, Endru nɨkɨuwiyɨn Saimon Pitani nomousɨmɨn, siya Jisɨs siirɨn hɨnɨɨna boɨn,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 whranisɨm nwɨrɨn tɨr nwowɨn, siya bret baliyɨm ɨriiyara nwowi mɨ anasuwo whɨsa mɨ owi. Mɨ tɨ hɨriinan bret ɨriiyarɨuwam mɨ anasu whɨsuwa ɨko, tɨ hɨriinan iikam isid komiiyɨn pɨ dɨg swokɨ o mɨmɨn tani. Nɨɨngaka.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma sɨmiirɨn nab nab dokmwɨn ɨdwo. Mɨ ta maeyaua sɨma nɨdwowa ya kokaka. Mɨ tɨ 5,000 kamɨm ɨni ta maeyaua kokaka ɨni saiirar prɨigrɨnkɨn ɨdwonamɨm. [Sɨma wigyɨnɨm sɨmiir warar bɨ mwaɨngɨm.]
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Mɨ sɨma ha grɨnkɨn ɨdwokiyɨm mɨ Jisɨs siya tɨ bret ɨriiyarɨm ha haigiyɨn mɨ siya ɨna boɨn wadɨekiyɨn Adi Komii siir. Mɨ mhoɨiya siya ɨna yɨinɨbɨmbɨɨr hauugiyɨm kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir mɨ tɨ bret haɨmiiyɨm sɨmiirɨn kɨmɨdiniya sɨma yap hauuwam iikam ɨmiir sɨma naeyam. Mɨ mhoɨiya siya anasuwo ha mɨ haiyɨn, ɨna mɨ ɨnoop ɨinɨspamspak hauugiyɨn kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir, bret ɨmiir siya nikɨ tɨrkiya saiir hɨriinan. Mɨ iikam ɨmiirɨn ha nonkwokwo hauunamɨm mɨ sɨma ɨni sɨmiir kwoɨnkar prɨigrɨnkɨn ɨdwo aenamɨm.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Mɨ mhoɨiya sɨmiir mhɨiyɨm dɨg ha nwokiyɨm mɨ Jisɨs siya siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨmiir boɨnki, wara nae haɨmii haɨmiiyɨm sɨma naepɨpɨru okiyɨm tɨ swokɨ tauhaigɨnam ɨrɨpa.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Mɨ ta siya boɨnkiya saiir mhoɨiya, nae haɨmii haɨmiiyɨm sɨmiir swokɨ taugɨn haiyam mɨrisɨm kwɨrkɨ bɨ swokɨ okikɨn ɨni hɨriiyar taugɨn haiswokiyɨm mɨ sɨma sɨmiirɨn nɨb komii komiiyɨm ɨuur ɨsa tauhaigi. Mɨ tɨ nɨb komii komii ɨuur ɨswo ɨni yaigɨyaiga yakɨ ɨtkɨkɨniyɨm tɨ nae haɨmii haɨmiiyɨm sɨma naepɨpɨru okiyɨm.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Mɨ tɨ iikamɨm sɨma tɨ dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm siya tɨrɨm sɨmiir kɨgɨm mɨ sɨma ɨna boɨnɨm. Tɨ profet inkamɨn Adi Komii siya boɨnɨn, nua tɨrii nɨtam siyaɨrgɨn.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Mɨ Jisɨs siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨn, sɨma siir nonkwonamam tɨri sɨmiir kɨgɨrkakan inkam komii nwowam. Mɨ siya mhɨua hɨriirɨn sasar asi swokɨ amkɨn. Ɨriig.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Mɨ mhoɨiya ɨiya bɨeyɨn ha nɨkiiyamtɨbɨn mɨ kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨna yapniyamtɨbɨm whɨiya hɨriir.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Mɨ sɨma kɨmɨdiniya i ɨra saiir yani apni kwɨriinam. Mɨ ɨna iyɨkɨdamɨm whɨiya saiir mɨrmiiya hɨriir. Mɨ ɨiya bɨdi kakauu ɨuguskiya mɨ Jisɨs siya sɨmiiram bɨ nikɨ amsɨsaukɨn.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Mɨ ta ɨiya opud komiiya ha hugnaniya mɨ hɨnɨn komiiya ɨna mɨ ii okwonaniya.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Mɨ kamɨm Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma kignaidamɨm kilomitɨsɨm ɨriiyar kwɨr nanaɨrgɨm. Mɨ sɨmar kɨgwɨn Jisɨs siya op ɨdwowar napnii. Mɨ siya sɨmiir iya saiir kingiin napamɨn mɨ sɨma nɨdid pranae bɨ kɨnwɨnkɨm.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma kɨpi nɨdid, tɨ karaɨrgɨn nɨtɨn.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Mɨ sɨma maɨrgɨmaɨrga siiram ha nwowɨm mɨ siirɨn ɨna yɨnkikwona kwɨriiyɨn. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkɨm, sɨma ɨna yɨmbiyamɨm ta maeyaua sɨma namam tɨra saiirɨn. Ɨriig.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Mɨ ɨigwɨra iikamɨm sɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨm, tapaiir nwomaiya iya ɨruwaɨrga. Mɨ sɨma Jisɨs siirɨn wara bɨ kɨgwo kwɨriigikɨm kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmakan. Nɨɨngaka. Sɨma siirɨn tɨrar haiburgigɨm.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Mɨ siyaii nhɨrɨm om komii Taibirias hɨrankɨ nɨtiyɨm yɨm ta maeyaua Jisɨs siya boɨn wadɨekiya Adi Komii siiram mɨ bret siya hauu aeya kam 5,000nɨm sɨm saiir kingiin hɨriir nɨtikɨm.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Mɨ iikamɨm sɨma hɨriinan kɨgɨm, Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨrii ɨkɨm, sɨma tɨr nwo rani mɨ sɨma kɨmɨdiniya siyaii sɨm nhɨrɨm sɨm kwɨriinaidam om komii Kapaneama hɨriirɨn Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨrii ɨkɨm sɨmiiram hansɨram. Ɨriig.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Mɨ iikamɨm sɨma Jisɨs siirɨn whɨigbid mɨrmiiya hɨr kɨgɨuwɨn mɨ sɨma kɨmɨdiniya siir srɨi, inkamɨn nowomwarkaiyɨuwiyɨn, kɨra tɨriirɨn paka hɨnɨɨn ɨiya sae nɨtkɨn, ha?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii, kɨma kariiramɨn mɨnam swokɨ aɨngwo hansɨrnikɨm bretɨm kara hauu aeyɨm kɨmiir mɨ kɨmiir mhɨiyɨm ha nae kɨnɨugiyɨm sɨmiiram. Mɨ kɨma kariiramɨn dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm kara tɨrɨm kɨma kɨgɨm sɨmiiram bɨ hansɨrnikɨm. Nɨɨngaka.
26 Jesus respondeu:
27 Kɨma naeyɨm biyɨe nwowiyɨm sɨmiiram kɨpi mɨrii. Kɨma naeyɨn kwoɨnbud hauu haigɨnɨuwiyɨn omwai waiyayokiyokɨiyam siiram mɨriinanae. Mɨ kara tɨ inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn, kɨmiirɨn wɨ kara hauuwi siirɨn. Dimusi rani, Adi Komii krɨmiir Wanɨn siya kariirɨn inɨgak bɨdi ywohaigɨnɨugiyɨn. Mɨ kara siir mɨi aiir mɨriiyam nɨtkɨn.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Mɨ sɨma siir swokɨ srɨi mɨ krɨma wɨ dimu dimɨn tɨ tɨr big nasmɨrwaiya Adi Komii siya nwowamɨn krɨmiiramɨn, ha?
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, tɨkɨ dimɨnɨn kɨma tɨranɨn, big nasmɨrwaiya Adi Komii siya nwowi mɨ maɨrgɨmaɨrga siir nwowaigɨnɨuwi, kɨma kariir yai aiiram daɨngwo tɨbmii kɨɨn, inkamɨn yɨpɨkɨn Adi Komii siya nɨkrop ɨuungiyɨn nua tɨriir.
29 Jesus respondeu:
30 Mɨ sɨma siir yai aka hɨnɨɨna swokɨ owarkɨi boɨn, kɨra wɨ pɨkɨ hɨnɨɨn dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm sɨm tɨri, krɨma kɨgamɨn. Mɨ krɨma wa nwokɨ aɨngwo tɨbmiiyɨm kɨriir yai aiiramɨn, ha?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Krɨmiir yɨdiwi wanwiyaeyɨm ɨiya sɨma nu siiyɨn apaɨn siir hɨr nwowɨm sɨma dimɨn whɨrɨn mana dapiyɨn siirarar naekɨm Yokwo Komii saeya hɨnɨɨna boɨnka, tɨ naeyɨn nɨnomor kouankɨ nɨtkɨn Moses siyar hauu aekɨm sɨmiirɨn.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii tɨ bretɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn kɨmiirɨn Moses siyar bɨ hauugɨn. Nɨɨngaka. Kariir Adɨn kɨmiirɨn siya hauugɨn nɨnomor kougɨ kou hɨran bretkɨ bretɨn. Mɨ tɨkɨ hɨriinan naeyɨn kɨmiirɨn wɨ omwai siya waiyayokiyokɨi haigɨnɨu rani. Nɨɨngaka. Kariir Adɨn tɨ hɨriinan nae kɨbiyɨn siir om hɨranɨn siyar hauuwikɨn bretnanɨn omwai kɨma waiyayokiyokɨiyam.
32 Jesus lhes disse:
33 Mɨ bretɨn Adi Komii siya hauugiyɨn nɨnomor kouwanɨn iikam kɨmiir, yɨo Jisɨs karaɨrgɨn. Mɨ kɨmiirɨn kwoɨn wɨn wɨ karar hauu haigɨnɨuwi omwai waiyayokiyokɨiyam.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Mɨ sɨma siir boɨnki, Bɨiyan Inkam Komii, warɨ kɨriir bretɨn krɨmiirɨn ɨinokɨinok hɨriiyar whauunanae mɨ nɨm wɨ omwai hɨriiyar nwokɨ waiyayokiyokɨiyɨm.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, tɨ bretɨn kwoɨn wɨn hauu haigɨnɨuwiyɨn iikam ɨmiir omwai sɨma waiyayokiyokɨiyam, yɨo karaɨrgɨn. Yɨpɨkɨ kariirɨm nɨti yɨo wɨ mhɨigɨ nao rani. Mɨ yɨpɨkɨ kariirɨm naɨngwo tɨbmii kɨɨni, yɨo wɨ kwoɨnkɨ haei rani. Nɨɨngaka.
35 Jesus respondeu:
36 Kara kɨmiirɨn pɨ hɨnɨɨna boɨnkii, kɨma kariir bɨdiyar kɨgɨm mɨ kɨma bɨ naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨm.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siya hauugiyɨm kariir ɨɨn nonkwowɨm, yɨm sɨma wɨ kariir siyɨu ɨiirar napi. Mɨ kara iikamɨm kariirɨm nɨtɨm mɨ kariirɨm naɨngwo tɨbmii kɨɨnɨm, sɨmiirɨn wɨ hɨuyarmai rani. Nɨɨngaka.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Kara nɨnomor kou hɨr haiburgigɨn mɨ ha nɨuunaiiniyɨn, kara kariir kwoɨn ɨiirara napam bɨ nɨtkɨn Nɨɨngaka. Kara nua tɨriirɨn mɨnam nɨuunaiinikɨn, tɨ inkamɨn kariir nɨkropkiyɨn siir kwoɨn ɨiirarar napɨm.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Mɨ tɨ inkamɨn kariir nɨkropkiyɨn siir kwoɨnɨn yɨo hɨnɨɨngɨn. Kara tɨ iikamɨm siya hauugiyɨm kariir, kara sɨmiir nwɨrni kɨpi haiburgig. Nɨɨngaka. Iikam ɨmiirɨn wɨ karar swokɨ hɨdnɨnsiin ɨdwowi, ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Tɨ dimɨnɨn kariir Adɨn siya naɨngwowɨn kara tɨram yɨo hɨnɨɨngɨn mɨ tɨ iikamɨm yɨpɨkɨ kariir yai aiir wakaeyɨm mɨ ha nɨnoknɨnkɨnɨm kariir, siir yɨnisɨmɨn. Mɨ sɨma kariiram naɨngwo tɨbmii kɨɨnɨm mɨ ha mɨ wakaeyoknam kariir yai aiir, sɨmiirɨn wɨ kara hauu haigɨnɨuwi kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiiyɨn siirɨn. Mɨ sɨmiirɨn wɨ karar swokɨ hɨdnɨnsiin ɨdwowi. Mɨ sɨma wɨ omwaiyar waiyayokiyokɨi ɨiya Adi Komii siya sɨmiir hɨdana.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Mɨ tɨ yaiyɨm siya boɨnkiyɨm sɨmiir mhoɨiya Isrel sɨmiir kamɨm ɨo ha nwowɨm mɨ ɨna nhɨnkii boɨnainamɨm Jisɨs siir. Dimusi rani, siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, bretɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn yɨo karaɨrgɨn.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Sɨma hɨnɨɨna boɨn, tɨkɨ inkamɨn siya Jisɨskɨn, Josepni yɨnisɨm ɨkɨn. Krɨma siir yopii ad owiirɨn bɨdiyar ikɨ ɨnoknɨnkɨnɨm. Mɨ siya hɨnɨɨna dimusi boɨnkɨn, kara nɨnomor kou hɨr haiburgigɨn mɨ ha nɨuunaiinikɨn, ha?
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, kɨma, kɨma kɨmar kɨpi nomboɨnyokaina.
43 Jesus respondeu:
44 Inkam nwɨrkɨ siir kwoɨn aɨrgɨ bɨ swokɨ aɨngwo tɨbmii kɨɨngɨn pɨ siya yaɨngwo tɨbmii kɨɨn kariiramɨn siirɨn Adi Komii siyar hɨurworwokaigikɨn. Mɨ siirɨn wɨ siyar swokɨ hɨdnɨnsiin ɨdwowi mɨ siya wɨ yaeya kwoɨn wɨn haii. Mɨ wɨ omwaiyar swokɨ waiyayokiyokɨii. Ya tariigɨna wɨ ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana wɨ saiir nɨmbiyami.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yaiya profet kamɨm sɨma wɨnboɨnkiya Yokwo Komii saiir ya hɨnɨɨnga. Adi Komii siya wɨ iikam kasa nowomwarkaiyɨu rani, dimɨn taemɨnɨm wadɨe sɨmiir nwowaigɨnɨuam. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ kariir Adɨn siir yai aiir wakaeyɨm mɨ ha nɨnoknɨnkɨnɨm, kariiramɨn wɨ sɨma naɨngwo tɨbmii kɨɨni.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Tɨ iikam whɨekakɨm sɨmiir nwɨrkɨ Adi Komii siir bɨ swokɨ kɨgɨmɨmɨnkɨn. Nɨɨngaka. Kana kanaɨrgɨn siir kɨgɨn tɨ inkamɨn Adi Komii siya nɨkrop ɨuungiyɨn nua tɨriir.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨni, inkamɨn kariiram naɨngwo tɨbmii kɨɨniyɨn, yɨo wɨ yaeya kwoɨn wɨn haii. Mɨ siya wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨigiyami.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 An kararɨn ɨni bretnan ywowɨn, iikam ɨmiirɨn karar whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi omwai waiyayokiyokɨiyamɨn.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɨiya kɨmiir yɨdiwi wanwiyaeyɨm ɨiya sɨma nu siiyɨn apaɨn siir nwowɨm, sɨma manaɨm Adi Komii siya hauuwɨm sɨmiirarar naeyaonamkɨm.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Mɨ an kara tɨ inkamɨn Adi Komii siir om ɨiir haiburgigɨn mɨ ha nɨuunaiiniyɨn nu tɨriir, an kara ɨni bretnan ywowɨn, iikam ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam. Mɨ yɨpɨkɨ kariiram naɨngwo tɨbmii kɨɨni, yɨm wɨ nao rani. Nɨɨngaka. Yɨm wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨigiyami.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 An kara ɨni bretnan ywowɨn, iikam ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwam omwai sɨma waiyayokiyokɨiyɨm. Ankara Adi Komii siir omɨn nɨnomor kou hɨranɨn siir hɨrankɨ nɨtkɨn. Mɨ iikamɨm tɨ bret ɨiir naei, yɨm wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨikaeyami. Yɨo tɨ bretɨn nuan iikamɨm sɨma naeyanɨn ya kariir pɨu aeyaɨrga. Mɨ sɨmiirɨn wɨ kara nwokɨ whɨnkɨnsiis haigɨnɨuɨm, yaeya kwoɨn wɨn haiyamɨn omwai waiyayokiyokɨiyamɨn.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm siya boɨnɨm sɨmiir mɨ Isrel sɨmiir iikamɨm sɨmiir kwoɨnɨm ɨna iwɨtpaomaigiyɨm. Mɨ sɨma ɨni sɨma sɨmar yɨnkɨnwamwarkɨi whrɨe boɨnamɨm. Sɨma hɨnɨɨna boɨn, tɨ inkamɨn siir pɨua krɨmiirɨn wɨ panɨɨna hauuwi, krɨma naeyamɨn, ha?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨni. Mɨ kɨma ta kariir kɨp aiir nae karamae nwowi tɨ inkamɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn mɨ kɨma kariir nhɨe aiir kwiyae karamae mɨ owi mɨ kɨma wɨ yaeya kwoɨn wɨn hai rani, omwai waiyayokiyokɨiyamɨn. Nɨɨngaka.
53 Jesus respondeu:
54 Mɨ inkamɨn kariir kɨp aiir naei mɨ kariir nhɨe aiir mɨ kwiyaei, yɨo wɨ yaeya kwoɨn wɨn haii, omwai waiyayokiyokɨiyamɨn. Mɨ siirɨn wɨ karar swokɨ hɨdnɨnsiin ɨdwokii mɨ siya inkamnan wɨ omwaiyar swokɨ waiyai ɨiya Adi Komii siya iikam ɨmiir hɨdana.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kariir kɨpa saeyaɨrga dimɨnkɨ dimɨna naeiya. Mɨ kariir nhɨeya saeyaɨrga dimɨnkɨ dimɨna kwiyaeiya.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Mɨ inkamɨn kariir kɨp aiir naei mɨ kariir nhɨe aiir mɨ kwiyaei, yɨm sɨma kanakar nwowi mɨ ankara sɨmaka mɨ owi.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Adi Komii siyaɨrgɨn digworaekwo whɨekakɨm omwai waiyayokiyokɨiiyɨm sɨmiir Adɨn mɨ yɨo siyarɨn omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨikaeyamikɨn. Mɨ kariirɨn siya nɨkropkikɨn mɨ ankara ɨriipɨ hɨriinan omwai asi mɨ waiyayokiyokɨii. Mɨ yɨpɨkɨ kariir kɨp aiir naei, yɨo wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨikaeyami tɨ digworaekwo ɨmiirsi.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Karaɨrgɨn tɨ bretɨn, Adi Komii siir omɨn nɨnomor kou hɨranɨn siir hɨrankɨ nɨtɨn. Tɨ bretɨn yɨo tɨ bretɨn kɨmiir yɨdiwi wanwiyaeyɨm bɨiya sɨma naeyɨn siir hɨriinan tani. Nɨɨngaka. Sɨma tɨ bret ɨiir naeyɨm mɨ ɨiya sɨma waibiyɨe nwowa mɨ sɨma ɨna yaonamɨm. Mɨ yɨpɨkɨ tɨ bretɨn kara hauuanɨn siir naei, yɨm wɨ omwai hɨriiyar waiyayokiyokɨikaeyami.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Jisɨs siya yaiyɨm omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiya om Kapaneam hɨrana saiir hɨr boɨnmɨmauugɨn. Ɨriig.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Mɨ iikam whɨekakɨm yɨpɨkɨ siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ta yai aiir wakaeyɨm sɨma hɨnɨɨna boɨn warɨ yai hɨriinanɨm kɨra boɨnɨm, krɨma sɨmiirɨn nɨnoknɨnkɨn tani. Mɨ krɨmiirɨn hɨkak sɨma nwowi. Mɨ tɨ hɨriinan yaiyɨm sɨmiiramɨn pɨ nhɨnga nwowi, sɨmiir wakaeyamɨn, ha?
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Mɨ Jisɨs siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨn tɨ yai hɨriinanɨm sɨma boɨnɨm. Mɨ siya sɨmiir boɨnki mɨ tɨ yaiyɨm kara boɨnɨm sɨmiir mɨiyɨm kɨmiir kwoɨnɨm sɨma haiprɨdkikaigɨm, aniya?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Mɨ kɨma tɨ inkamɨn Adi Komii siir omɨn nɨnomor kou hɨranɨn kariir kɨgii kara swokɨ ami, tɨ omɨn kara nikɨ ɨtɨn siir mɨ kɨma wɨ panɨɨna naɨngwokii, ha?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Iikam kɨma, kɨma kɨmar whɨnkɨnsiis ankɨnsiisnaɨm omwai waiyayokiyokɨiyamɨn wɨ dɨg nwo rani. Nɨɨngaka. Adi Komii siir naeyɨuɨn mɨ ta yaiya kara boɨn aka mɨ sowa sowaɨrgo kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwano omwai waiyayokiyokɨiyam.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Mɨ kɨmiir nhɨrɨm yɨm kariirɨm bɨ naɨngwo tɨbmiigɨm. [Mɨ Jisɨs siya bɨdiyar yɨnoknɨnkɨnkiyɨn ɨiya siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nɨmbinɨm mɨ yɨpɨkɨ inkamkɨn siiram naɨngwo tɨbmii kɨɨn karamae nwowɨn, siirɨn wɨ wɨr siya napwouwi siir sau omomɨn siya haɨnɨm siirɨn.]
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna boɨnki, kara kɨmiir bɨdiyar ikɨ boɨnkiyɨn, inkam nwɨrkɨ kariiramɨn siir kwoɨnaɨrga bɨ swokɨ aɨngwo tɨbmii kɨɨnmɨmɨnkɨn. Nɨɨngaka. Pɨ siya yaɨngwo tɨbmii kɨɨn mɨ siir kwoɨnɨn Adi Komii siyar bɨdi hɨurworwokaigiyɨn.
65 E prosseguiu:
66 Mɨ tɨ yaiyɨm siya boɨnɨm sɨmiir mhoɨiya iikam whɨe komiiya bɨiya siir nikɨ kɨgna apɨm mɨ tariinanɨn sɨma siirɨn ɨni digɨumii haimriiyɨugigɨm. Mɨ sɨma siir haiburgigɨm mɨ ɨna yɨnoopamɨm.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya siir kɨgna mɨriiyɨm kam ɨuur nwɨso sɨmiir srɨi mɨ wɨm kɨma tari kariir haiburgigam warar mɨ aɨngwowi?
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Mɨ siir yai aka Saimon Pita siya yowarkɨi boɨn, bɨiyan Inkam Komii, krɨma wɨ nhɨniiram nami, ha? Kɨriir yaiya sasaɨrga krɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwana, omwai krɨma waiyayokiyokɨiyamɨn.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Nɨm krɨmarɨn ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm kɨriirɨn, yɨpɨkɨn tɨ krɨma wakaeyokna aɨngwo tɨbmiiyɨn kɨraɨrgɨn tɨ inkamɨn Adi Komii siya nɨmbingiyɨn.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kɨmiirɨn kara bɨdi yɨmbinɨn kariir kɨgna mɨriiyan kam ɨuur nwɨs nwowam. Mɨ kɨmiir nwɨrɨn yɨo mɨiyɨk rani, ɨni yɨumi bɨiyan inkamɨn Setan ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Siya Judas siir boɨnkɨn, Saimon Iskariotni yɨnisɨmɨn. Siya tɨ kam ɨuur nwɨso siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nwɨrkɨn. Mɨ mhoɨiya Jisɨs siirɨn wɨ wɨr siya napwouwi ɨkɨ kam biyɨeyɨm sɨmiir, sɨma haɨnɨm siirɨn. Ɨriig.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.