João 18

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya Adi Komii siiram ha kwɨsboɨn dɨgiyɨn mɨ mhoɨiya siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨrii ɨkɨm, sɨma ta maeyau aiir haiburgigɨn mɨ sɨma ha namɨm mɨ kɨmɨdiniya ɨeisɨm whɨrɨn Kidron nɨkɨuwiyɨn siir iyapidnam. Ya tariigɨna ya numɨr aeya, hɨr nwowa. Mɨ Jisɨs siya mɨ siir kɨgna mɨrii ɨkɨm kamɨm sɨma hɨr inɨ ɨdwowɨu.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Mɨ inkamɨn Judas nɨkɨuwiyɨn wɨr Jisɨsni napwouɨn, siya ta numɨr aiir bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn. Dimusi rani, Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨrii ɨkɨm sɨma ɨinokɨinokɨn ɨrɨpa hɨr haɨngiriyɨu owikɨm.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Mɨ mhoɨiya Judas siya kam nhɨrɨm yaii nɨniiyɨm mɨ kam nhɨrɨm yɨpɨkɨ omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir kɨgrɨraowiyɨm yɨpɨkɨ prismi bɨiyan inkam nwowɨm mɨ Farisi kam ɨkɨm, siya sɨmiir yɨkropki hɨriir namamɨn. Mɨ Judas saɨkan sɨma sɨmar yam ta numɨra saiir hɨriirɨn. Mɨ sɨma sau, ɨrɨm hɨpɨg mɨnɨm warar yɨnkɨn hainam mɨ sikwo paeyɨm warar mɨ ɨnkɨn bigna apnam.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Jisɨs siya tɨ dimɨn taemɨnɨm iikam ɨma tɨranɨm siir, siya bɨdiyar yɨnoknɨnkɨnɨn. Mɨ siya sɨmiir kingiingɨkingiin ha nɨtɨn mɨ ɨna inɨ srɨiniyɨn, kɨma nhɨniiram kɨgi?
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Mɨ sɨma siir boɨn, krɨma Jisɨsɨn om Nasaretanɨn siiram nɨtkɨm siir nonkwonamam. Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, karaɨrgɨn Jisɨsɨn.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Mɨ Jisɨs siya ha boɨnkiyɨn hɨnɨɨn, karaɨrgɨn Jisɨsɨn. Mɨ tɨ kamɨm hɨr nwowɨm, sɨma siir kɨgɨm mɨ sɨma ha swokɨ krɨinamɨm mɨ ɨna yakaigainamɨm nua.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨna swokɨ srɨigiyɨn, kara kɨmiirɨn bɨdiyar ikɨ boɨnkiyɨn hɨnɨɨn, kɨma nhɨniiram kɨgi? Mɨ sɨma siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, krɨma Jisɨsɨn om Nasaretanɨn siir nokwonamam nɨtkɨm.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, kara kɨmiirɨn bɨdiyar ikɨ boɨnkiyɨn hɨnɨɨn, karaɨrgɨn Jisɨsɨn. Mɨ kɨma kariir nonkwonamam nɨti mɨ kɨma tɨ kariir kamɨm sɨmiirɨn pɨ hindara kɨgnɨnkɨn amki.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Mɨ siya tɨ dimɨnɨm ha boɨnkiyɨm mɨ tɨ yaiyɨm bɨiya siya boɨnɨm, wɨ sɨmiir hɨriinanar mɨ ɨmbiyami. Bɨiya siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, adi, iikamɨm yɨpɨkɨ kɨra hauugiyɨm kariir, kara sɨmiirɨn wɨ nwɨrni nonkwo ɨuguski rani. Nɨɨngaka.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Saimon Pita yɨo kamkɨuwɨn whɨra nwowi mɨ siya ha kiwokhaigiyɨn maeyauwa siir hopkrɨkɨuwa hɨrankɨ mɨ siya ha kɨnawana yomkiyɨn mɨ siya kɨmɨdiniya inkam nwɨrɨn Malkas nɨukɨuwiyɨn siir wɨɨn aiir haɨngrɨp ɨtkiigi yɨpɨkɨn prismi bɨiyan inkam komiiyɨn si mɨi mɨriiyɨn.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Jisɨs siya Pita siir boɨnki, kɨra, wara kɨriir kamkɨuwɨn maeyauwa siir hopkrɨkɨuwiya saiir tɨ swokɨ hopkrɨkɨugi. Kara tɨ kamɨm sɨmiirar mɨ kɨgnɨnkɨn dirɨraeraramar mɨ tɨri, tɨ dimɨnɨn sɨma tɨram tɨrɨn kariir. Kariir Adɨn siya nɨbingiyɨn kariir siya hɨriinanamar nɨmbingikɨn tɨ hɨriinan dimɨn ɨiir tɨram. Sɨma kariirɨn wa tɨowi mɨ kariirɨn wa kɨmbɨpɨsu haigɨnɨuwi. Ɨriig.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm mɨ kamɨm sɨmiir kɨgrɨraowi ɨkɨm, sɨma sɨmar ywoki kamɨm omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir kɨgrɨraowiyɨm sɨmakan. Mɨ sɨma Jisɨs siirɨn ha nonkwonamɨm mɨ sɨma siir ɨɨnao ha kogrɨmdɨnunamɨm,
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 mɨ sɨma siirɨn bɨi kɨmɨdiniya inkamɨn Anas nɨkɨuwiyɨn siiram yɨkɨunam, siir kɨgɨuwɨm. Siya Kaiafasni nɨugɨn, yɨpɨkɨ prismi bɨiyan inkam komii nwowɨn tɨ bɨewi ɨiir.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Tɨ inkamɨn Kaiafas nɨkɨuwiyɨn bɨiya Isrelmi iikamɨm sɨm nikɨ boɨnɨn hɨnɨɨn, siya siyar mɨ aowi ɨni mɨ owɨn, iikam whɨekak krɨmiirsiyɨn. Ɨriig.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Mɨ sɨma Jisɨs siirɨn ha nɨkɨunanamɨn hɨriir mɨ Saimon Pita mɨ inkam nwɨrɨn Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨn, sowa siir mhoɨiyar yam. Mɨ prismi bɨiyan inkam komiiyɨn yɨo siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn tɨ inkam nwɨrɨn siir kɨgna mɨriiyɨn siirɨn. Mɨ siya ha namɨn, kɨmɨdiniya hira omaka aiir nɨdyokiyokaiya saiir bopwo hɨr inɨ okwokaiyɨu.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Pita yɨo hɨriinan bɨ tɨrkɨn, yɨo siya ɨni anowɨn napnɨnopkainamiyɨn hiira saiirɨn, ɨni hɨrar yokwowɨn. Mɨ inkamɨn Jisɨs siir kɨgna mɨriiyɨn yɨpɨkɨ prismi bɨiyan inkam komiiyɨn siya nɨnoknɨnkɨnɨn siya idowɨiya ha swokɨ apnaniyamɨn mɨ siya wiga anowɨn napnɨnopkainamiyɨn siir hɨr nokwowa saiir yani boɨnɨu, Pita siir nɨkɨunanɨnopkainamam hɨriir.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Mɨ wiga hira saiir ano ɨiir kɨgraowiya saeya Pita siir boɨnki, ana kɨra Jisɨs siir kɨgna mɨriiyan inkam nwɨrkɨn, iyɨe? Mɨ Pita siya ɨna boɨnkiyɨn, kara wara rani.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Ya taka ɨiya pan prasaekɨ bɨ nwoka mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ prismi bɨiyan inkam komiiyɨn siir mɨi mɨriiyɨm mɨ kamɨm omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir kɨgrɨraowi ɨkɨm sɨma pae aiirar nokwoyokai onikɨm sɨmiir pɨuɨm huua kɨnam. Mɨ Pita siya ha mɨ amɨn mɨ siya sɨmakar minɨ okwo oniyɨu, siir pɨua huua mɨ kɨnɨm. Ɨriig.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Prismi bɨiyan inkam komiiyɨn siya Jisɨs siir srɨi, yaiyɨm bɨiya iikam ɨmiir siya boɨnmɨmauuɨm sɨmiiram.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, ɨinokɨinokɨn kara maeyauwɨm iikam hoɨmgakɨ haɨngiriyɨu owiyɨm sɨmiir hɨrar mɨ boɨnmɨmauugɨn. Mɨ kara kariir yaiyɨm omaka yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiyɨm mɨ omakam Adi Komii siir inɨg hainani ɨkɨm, sɨmiir hɨr bɨdiyar mɨ boɨnmɨmauuɨn. Kara, kariir yaiyɨm bɨ swokɨ ɨmprɨo boɨnmɨmɨnkɨn. Nɨɨngaka.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Dimusika, kɨra tɨ hɨriinan dimɨnɨm kariir srɨiyɨn, ha? Kɨra ɨkɨ iikamɨm kariir yai aiir wakaeyɨm sɨmiirar srɨi. Kɨra kara boɨnɨm yaiyɨm sɨmiiramɨn sɨmiir srɨi sɨma ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm dimɨn taemɨnɨm kara boɨn ɨmiirɨn.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya hɨriinan ha boɨnkiyɨn mɨ inkam nwɨrɨn omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir kɨgrɨraowiyɨn saɨka kingiin hɨr nokwowɨn, Jisɨs siirɨn siya yobwaeki mɨ ɨna boɨnkiyɨn, tɨ hɨnɨɨn yai biyɨeyɨm prismi bɨiyan inkam komiiyɨn siir kɨpi boɨn.
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Jisɨs siya siir boɨnki mɨ kara yai biyɨe boɨnkswo mɨ kɨra nhɨrmiyɨn ha mɨ boɨnkɨswo yɨo nɨkrani mɨ kara tɨ yai wadɨe aiirar boɨnkiyɨn mɨ kɨra kariirɨn whɨsarii dimusi tɨokɨn, ha?
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Mɨ sɨma Jisɨs siir srɨi dɨgiyɨm mɨ sɨma siirɨn ɨna kogrɨmdɨnuwɨn mɨ tɨ inkamɨm sɨma siirɨn hɨriinankakar yɨkropki prismi bɨiyan inkam komii nwɨrɨn Kaiafas nɨkɨuwiyɨn siir ninɨ kɨgɨuwam. Ɨriig.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Pita siya pae hɨrar nikɨ okwo onikrɨpkaiyɨn siir pɨua huua kɨnam mɨ kam nhɨrɨm sɨma srɨi siirɨn, ana kɨra Jisɨs siir kɨgna mɨriiyan inkam nwɨrkɨn, iyɨe? Si rani? Mɨ Pita siya ɨni hɨriiyar mɨisɨsae boɨnkrɨpkaiyɨn. Nɨɨngaka.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Mɨ inkam nwɨrɨn prismi bɨiyan inkam komiiyɨn siir mɨi mɨriiyɨn, tɨ inkamɨn yɨpɨkɨ Pitakɨ si haɨngrɨp ɨtkiigiyɨn siir wɨɨn aiir mɨ siir pɨugani inkam nwɨr ɨeya. Mɨ siya srɨi siirɨn hɨnɨɨn, bɨiya kara ta numɨr aiir nwowɨn kara kɨriirɨn hɨr kɨgɨn, kɨra saɨkar nokwokɨn, ana kɨra?
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Pita siya ha swokɨ mɨisɨsaeyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kɨra kariir bɨ kɨgɨn. Mɨ ta siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan kakarugɨn ɨna yɨkiyɨn. Ɨriig.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Mɨ kamɨm Jisɨs siir nɨkɨunamɨm sɨma Kaiafas siir omaka aiir haiburgigɨm mɨ sɨma siirɨn gavmani inkam komiiyɨn siir omaka hɨriir yɨkɨunam. Ya tariigɨna ya ɨiya bɨdi pɨrkɨnkiyakwoka. Mɨ inkam komii komiiyɨm Isrel sɨmiirɨm sɨma gavmani inkam komiiyɨn siir omaka hɨriir panɨɨnsi yamsi. Dimusi rani, pɨ sɨma omaka inkamɨn yɨpɨkɨn Isrel sɨmiir pɨugana saiir karamaeyɨn pɨ saiir napnɨnopkainami mɨ Moses siir siyɨu komiiyɨn yɨo ha boɨnkɨn, sɨma wɨ mɨiyɨknan nwo rani, Adi Komii siir whwonkam ɨdan wɨ ɨkɨ inkamɨm pɨu ɨokak nwowiyɨm wɨ sɨmiir hɨriinan nwowi. Mɨ sɨma naeyɨm ɨi komiiya yaewou nikwo aeiya Pasova saiir naeyɨm wɨ kɨpi mɨ ae.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Mɨ sɨma hɨriir bɨ napnɨnopkainamkɨm. Mɨ gavmani inkam komiiyɨn Pailat nɨkɨuwiyɨn siya idowɨiya ha napnaniyɨn mɨ ɨna yani srɨiyɨuɨn sɨmiir, kɨma tɨ inkamɨn siir dimusi boɨn hɨuriyɨugɨn?
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Mɨ sɨma siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, siya dimɨn tɨrbu karamaekɨswo mɨ krɨma siirɨn pɨ tɨriir di yɨkɨunani. Nɨɨngaka.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Mɨ Pailat siya sɨmiir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, siirɨn kɨma kɨma tɨ ɨkɨunam mɨpi kɨma kɨma tinɨ hɨdɨu siirɨn kɨmiir yapa kaunsil aka. Mɨ kɨmiir yapa siyɨu ɨiirar tinɨ tɨrɨu kɨmiir brougae wanwiyae ɨma boɨngigɨm kɨmiir inkamɨn dimɨn biyɨe tɨriyɨn mɨ siirɨn ha tɨriyɨn, siir hɨriinan. Mɨ sɨma siir yai aka ɨna yowarkɨi boɨnɨm, om komii Rom hɨran gavmanɨn siya wɨ krɨmiir kɨgnɨnkɨn tɨr tani siir tɨoamɨn mɨ siir nɨsomaowamɨn.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 [Mɨ tɨ dimɨnɨn nɨmbiyamɨn mɨ sɨma wɨ yaiya bɨiya Jisɨs siyar nikɨ boɨna wɨ saiir hɨriinanar swokɨ tɨri, siya naowamɨn.]
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Mɨ ta Pailat siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan siya ɨna swokɨ apnɨnopkainamɨn gavmani omaka saiir hɨriir. Mɨ siya siir kam ɨmiir boɨnki, sɨma Jisɨs siirɨn kingiin hɨriir nɨkɨunamɨm. Mɨ siirɨn ɨna srɨiyɨn, ana kɨra Isrelmi iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakan inkamkɨn, iyɨe? Si rani?
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Mɨ Jisɨs siya siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn mɨ yɨo tɨriigɨnɨn yɨo kɨriirar kwoɨnkɨn, tɨ kɨra boɨnkiyɨn hɨriinan, iyɨe? Kɨra nhɨrmi yai wakaekɨn?
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Mɨ Pailat siya siir boɨnki, kɨra hɨriiyar naɨngwowi kara Isrel sɨmiir pɨugana saiir inkam nwɨrkɨn, aniya? An kara nɨɨngaka. Kɨriirɨn Isrel sɨmiir pɨugana saiir iikamɨm mɨ sɨmiir prismi bɨiyan inkam komii komiiyɨm sɨma nonkwonakikɨm mɨ kɨriirɨn sɨma nɨkɨunanikɨn tɨriirɨn. Kɨra dimu tɨrkɨn?
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kara tɨ iikamɨm tɨ nuɨn siir nwowɨm sɨmiir kɨgrɨraowan inkam tani. Mɨ kara tɨ iikamɨm tɨ tɨranɨm sɨmiir, kɨgrɨraowan inkam nwokɨswo mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ kariir siyɨu ɨiir napɨm yɨm wɨ kariirar pɨ whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwɨn yaii sɨmaka nɨniiyamɨn. Mɨ sɨma kariirɨn wɨ di yonkwonanii. Nɨɨngaka. Mɨ kara wɨ tɨr di ywowi, iikam ɨmiir kɨgrɨraowam. Nɨɨngaka.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Mɨ ta Jisɨs siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan mɨ Pailat siya siirɨn ɨna swokɨ srɨigiyɨn. Ana kɨra inkamɨn ɨkɨ iikam nhɨrɨm sɨmiir kɨgrɨraowan inkamkɨn, iyɨe? Si rani? Mɨ Jisɨs siya siirɨn ɨna boɨnkiyɨn, kɨra kariirɨn ha boɨni, kara Inkam Komiigɨn. Kariir apua kariirɨn tɨ nu ɨiir naokainaka mɨ kara tɨ nu ɨiir asi nwowi mɨ tɨ hɨriinan saiirsika, kara wɨ tɨ dimɨn whɨruwan siirara asi tɨri iikamɨm sɨmiir nɨnoknɨnkɨn haigɨnɨuwam mɨ yaimwo sɨmiir boɨnam. Mɨ yɨpɨkɨ yaimwokɨyaimwo aiir sɨbgu wakaeyokna api, yɨo siya kariir yai aiir wakaeyoknaeikɨn.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Mɨ Pailat siya siirɨn ɨna swokɨ srɨigiyɨn, yaimwokɨyaimwowa ya panɨɨnga. Ɨriig.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Mɨ kɨmiir siyɨuɨn yɨo hɨnɨɨngɨn kara ɨinokɨinokɨn inkamɨn nwɨra nɨkropkiikɨn maeyauwa mɨi biyɨe mɨriiya saiir hɨr hɨugrɨpkɨikikaiyɨm saiir hɨrankɨn ɨi komiiya wou nikwo aeiya Pasova saiir. Mɨ kɨma ha naɨngwowi tɨ Isrelmi inkam komiiyɨn siirɨn kara pɨ yɨkropki rɨrmiiya nwowamɨn kɨmiiram, iyɨe? Hɨnɨɨn kɨpi tɨr?
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Mɨ sɨma ha kauwok boɨnkiyɨm mɨ ɨna boɨnkiyɨm, si rani! Krɨma mɨnam naɨngwowi, kɨra Barabas siir dɨkrop apniki. Tɨ inkamɨn Barabas nɨkɨuwiyɨn, yɨo hɨiyan inkamkɨn mɨ inkam nɨsomsom aokaowan inkamkɨn. Ɨriig.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.