Atos 5
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NAA
1 Inkam nwɨrɨn Ananaias nɨkɨuwiyɨn mɨ siir wig aeya Sapaira, sowiirwai nuɨn ɨni inkam nwɨrkɨn saɨnɨn.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Mɨ Ananaias siya umɨr haɨmiiyɨn ɨni siyar yonkwonaowidɨn. Mɨ siir wiga saeya bɨdi yɨnoknɨnkɨna, tɨ umɨr haɨmiiyɨn saiir kam ɨeya hainaowidɨn. Mɨ umɨr haɨmiiyɨn siya haipɨrugigɨn, siya ha hainamɨn, ɨni aposel kamɨm sɨmiir inɨ hauugikɨn, tɨ umɨr haɨmiiyɨn.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Mɨ Pita siya Ananaias siir boɨnki, kɨriirɨn yɨu bibiyɨe whɨekakɨm sɨmiir bɨiyanɨn, Setan, siya nɨpiyaokɨinamkɨn mɨ kɨra Adi Komii siir naeyɨu ɨiir asi nɨksɨsaekɨn. Tɨ nuɨn siir saɨnɨn umɨrɨm mɨ haɨmii ɨni kɨrar hainaowidɨn. Mɨ kɨra hɨriiran dimusi tɨrkɨn?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Bɨiya tɨkɨ nuɨn kɨriir inɨgɨn nwokɨn. Mɨ kɨriir kwoɨn ɨeyar naɨngwo prɨihauugikɨn, umɨr hai yamɨn. Mɨ tɨ hɨriinan kwoɨnɨn, kɨriir dimusi nɨmbiyamkɨn? Ni kɨra inkam ara bɨ nɨksɨsaekɨn. Nɨɨngaka. Ni kɨra Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir warar nɨksɨsaekɨn. Pita siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn.
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ɨiya Ananaias siya ta yaiya Pita siya boɨnkiya saiir wakaeyɨn mɨ siya ɨna yakai aonamɨn. Mɨ kamɨm ta yai aiir wakaeyɨm, sɨma ɨna yɨdidgiyɨm.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Mɨ whranɨm ha nɨtɨm, siirɨn ɨna inɨ kog hainakiyɨn. Mɨ ɨna hainamɨn mɨ sɨma siirɨn ɨna inɨ haɨngikaigikɨm.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Mɨ mhoɨiya Ananaias siir wiga ɨna yɨta. Mɨ saeya bɨri nɨnoknɨnkɨnka, sɨma saiir kam ɨiir haɨngikaiyɨn.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Mɨ Pita siya Sapaira saiir srɨiwɨn, kɨriir kamɨn tɨ nuɨn siir umɨr whɨekakɨm siir saɨnɨm ɨni krɨmiirara hauuswokiyɨm, aniya? Mɨ saeya ɨna yowarkɨi boɨnkiya, ɨhɨ. Mɨ saeya ya pɨ nɨksɨsaeka.
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Mɨ Pita siya saiir srɨiwɨn, nhɨnga boɨnkɨn, kowiirwai kwoɨnɨn whɨruwa nwoki ɨskiyɨn tɨ dimɨn ɨiir tɨramɨn? Kowiir kwoɨnɨn ha naɨngwokɨn, Adi Komii siya bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨn, aniya? Mɨ kowa Adi Komii siir naeyɨu ɨiiram dimusi kɨnankɨugɨn? Wakae! Tɨ whranɨm kɨriir kam ɨiir ninɨ haɨngikaigikɨm mɨ sɨma ɨsi ano hɨr nokwowɨm mɨ sɨma kɨriir kogainamam mɨni ɨenau swokɨnɨ haɨngikaigikɨm kɨriirɨn. Pita siya hɨnɨɨna boɨnkɨn.
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Mɨ taka wiga bɨri kɨmɨmɨnkika, saeya ɨni Pita siir ɨgmiiga kingiinar yaowakainama mɨ ɨna yaowɨugusama. Mɨ tɨkɨ whranɨm ɨna yapnɨnopkainamɨm mɨ ɨna inɨ kɨgɨuɨm, taka wiga bɨdi yaowɨgusamkiya. Mɨ sɨma twowai ɨna haiyɨm, saiir kogainamɨm. Mɨ saiirɨn, ɨni saiir kamɨn siir kingiinar swokɨnɨ haɨngikaigika.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Mɨ ɨiya iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma ta yai aiir wakaekiyɨm mɨ sɨma ɨni mouni hanɨɨna siinkaokiyɨm mɨ sɨma ɨni nɨdidkakar ywokiyɨm. Mɨ iikam nhɨrɨm yɨm ɨriipɨ hɨriinan ɨni mouni hanɨɨna mɨ siinkaokiyɨm mɨ ɨni kakak wara mɨ okiyɨm. Ɨriig.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Mɨ aposel kamɨm sɨma tɨrɨm dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm, iikam whɨekakɨm sɨma bɨdi kɨgɨm. Mɨ iikam whɨekakɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm, sɨma ɨinokɨinokɨn Adi Komii siir omaka haɨmiiyɨn hɨugrɨpkɨikikaiyɨn, pɨ siir hɨrar nwowi. Mɨ ta maeyau haɨmiiya hɨuyokiyokaiya saiir inɨgɨn Solomonka. Mɨ ɨiya sɨma hɨr nwowiyɨm, sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm pɨ whɨruwa nwo ɨski.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Mɨ iikam nhɨrɨm naɨngwo tɨbmii karam nwowɨm, sɨma boɨn sɨmiir siyɨuɨn siyɨu wadɨekɨn. Mɨ sɨma pɨ nɨdidgɨm sɨmaka panɨɨnsi yamasusi.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Mɨ iikam whɨekakɨm ta yai aiir wakaeyɨm mɨ sɨma ɨna yaɨngwo tɨbmiikiyɨm. Mɨ tɨ iikamɨm sɨma ɨni Adi Komii siir iikamɨm sɨmaka ɨrɨpa isid whɨruwar ywowɨm.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Mɨ sɨma iikamɨm makakmakakɨm, sɨmiirɨn siyɨuɨm om komiiya namiyɨm, ɨni sɨmiir hɨriir hainamɨm. Mɨ nhɨrɨm sɨma hɨi ɨdwo inɨ haigɨnɨu mɨ nhɨrɨm nɨbmɨr ɨdwo inɨ haigɨnɨu. Sɨma hɨnɨɨna naɨngwokɨm, ɨiya Pita siya tɨriir napni mɨ siir aknaɨna pɨ krɨmiir namɨtkɨni mɨ krɨma pɨ wadɨeyar nwoki.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Mɨ omisɨsɨmɨm om komii Jerusalem siir kingiin nwowɨm, sɨmiir hɨran iikamɨm sɨmiir makak iikamɨm ɨna mɨ hainamɨm, om komii Jerusalem hɨriir. Mɨ iikamɨm yɨu biyɨekɨ nɨnkɨnɨukikaiyɨm yɨm sɨma ɨni warar mɨ ɨnkɨn amɨm. Mɨ sɨmiirɨn aposel kamɨm sɨma yɨnɨmnɨskii haigɨnɨugi. Ɨriig.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Mɨ bɨiyan pris inkamɨn mɨ Saidyusi kam ɨkɨm sɨma aposel kamɨm sɨmiir mɨi aiiram kɨgmaɨrgɨm. Mɨ sɨma ɨo asi nwokɨm sɨmiirɨn. Sɨma hɨnɨɨna naɨngwokɨm, iikam whɨekakɨm wɨ aposel kamɨm sɨmiir yai aiirara wakaei mɨ wɨ krɨmiir yai aiir wakae rani.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Mɨ sɨma ɨna nhɨnamɨm, ɨni aposel kamɨm sɨmiir inɨ onkwoɨuɨm. Mɨ sɨmiirɨn omakanau hɨr inɨ hɨugrɨpkɨikikaigig.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Mɨ tapa nɨiyaka Adi Komii siir paekwosɨm nwɨrɨn ɨna yɨuunainiyɨn ta omaka aposel kamɨm sɨmiir, kiyɨtkaigaigiya saiir omaka anoɨn siir inɨ haiwaoki. Mɨ sɨma ɨna yapnaniniyɨm idowɨiya tɨriir. Mɨ Adi Komii siir paekwosɨm ɨeya boɨnki sɨmiirɨn.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 Kɨma taka Adi Komii siir omaka saiir kwapiiyam, siir yaiyɨm iikamɨm sɨmiir tinɨ boɨnmɨmauuɨu. Mɨ siyɨuɨn kwoɨn mɨiyɨk haiiyɨn sɨmiir dɨisiisiimauu. Adi Komii siir paekwosɨmɨn siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Mɨ aposel kamɨm sɨma tɨ Adi Komii siir paekwosɨmɨn siir yai aiir wakaeyɨm mɨ sɨma nugakar yamyakwok Adi Komii siir omaka saiir. Mɨ sɨma siir yaiyɨm, iikamɨm sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuɨu. Mɨ ɨiya sɨma yaiya boɨnmɨmauuwa mɨ tɨ Saidyusiyan kamɨm mɨ bɨiyan pris inkam ɨkɨm mɨ Isrelmi isidɨn si inkam komii ɨkɨn sɨma ɨni maeyau kwɨruwa inɨ owɨuwɨm. Mɨ sɨma kamɨm yaii nɨniiyɨm, sɨmiir yɨkropki sɨma ninɨ ɨkɨunakiyɨm, aposel kamɨm sɨmiirɨn.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm, sɨma ha namɨm omaka aposel kamɨm sɨmiir hɨugrɨpkɨikikaiya saiir sɨmiir nɨnkikwonanakiyam mɨ sɨma hɨr bɨri nwokɨm. Mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm, sɨma asi swokɨ amkɨm mɨ ɨni inkam komi komiiyɨm sɨmiir inɨ boɨnmauuɨuwɨm.
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Mɨ sɨma boɨn, ano bɨdi haigɨnokoukrɨpkaigigɨn. Mɨ krɨma tɨ kamɨm omaka hɨugrɨpkɨiya saiir kɨgrɨraowiyɨm sɨmiir inɨ kɨgɨu. Yɨm sɨma omaka hɨuyokiyokaiyɨm, sɨmiir omaka anowɨm sɨmiira nokwo kaoɨrkaki. Mɨ krɨma anowɨn ha ninɨ haiwaoɨuwɨn, sɨmiirɨn inkam nwɨr bɨri haiwao kɨgɨm. Nɨɨngaka. Ɨni omaka nɨɨnga nɨɨnga haiwao hinsɨsɨrkiyɨm.
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Ɨiya tɨkɨ inkamɨn, Adi Komii siir omaka kɨgrɨraowiyɨn mɨ bɨiyan pris inkam ɨkɨm, sɨma ta yai aiir wakaewɨnɨm mɨ sɨma ɨni warar yanaawɨnɨm. Sɨma bɨri nɨnoknɨnkɨnkɨm, ɨiya tɨ dimɨn ɨeya nɨmbiyamɨn.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Mɨ inkam nwɨrɨn siya inɨ kɨgnaki mɨ siya ɨna inɨ boɨnɨuɨn sɨmiirɨn, kamɨm kɨma hɨugrɨpkɨikikaigaigigɨm sɨma ɨsi Adi Komii siir omaka saiir nokwokai boɨnmɨmauuɨm, iikamɨm sɨmiir.
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Mɨ bɨiyan inkamɨn Adi Komii siir omaka saiir kɨgrɨraowiyɨn mɨ siir isidɨn, siir whɨnmɨriiyɨn sɨma yamswoki aposel kamɨm sɨmiir swokɨnɨ kiyɨtnɨmnɨr hainakiyam. Mɨ sɨma sɨmiirɨn nhɨmbwonhɨmbwo bɨ kiyɨtnɨmnɨr hainakikɨm. Sɨma ɨni iikamɨm sɨmiirsi yɨdidɨm. Dimusi rani, sɨmiir kwoɨnɨm hɨnɨɨna naɨngwokɨm, nɨmbi siiyani sɨma pɨ kaiyɨmɨkisi. Ɨriig.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mɨ sɨma ha nɨkɨunaniyɨm, ɨni kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm kaunsel sɨmiir whwonkam ɨda inɨ okwoniyɨm. Mɨ bɨiyan inkamɨn pris siya sɨmiir srɨi.
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Bɨiya krɨma kɨmiirar nikɨ boɨnwakaekikɨm. Kɨma Jisɨs siir yaiya hɨriihɨrii kɨpi boɨnmɨmauunanae. Mɨ wɨm kɨma krɨmiir yaiyaka nantamyɨriyɨrnamkɨm. Mɨ yai ɨna swokɨ boɨnmɨmauuamɨm, iikam whɨekakɨm om komii Jerusalem hɨranɨm sɨmiir. Mɨ wɨm kɨma sɨmiirɨn hɨnɨɨna ninɨ boɨnmɨmauuɨu Jisɨsɨn krɨma mɨ ɨsomaokii. Sɨma hɨnɨɨna boɨnkɨm.
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mɨ Pita siya mɨ aposel kam nhɨrɨma, sɨma ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨm, Adi Komii siir yaiya kou ɨni saeyar ywowa mɨ kɨma saiirara wakaeyokna ɨski. Kɨmiir yaiya saiir aowa ywokaiya.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Mɨ kɨma Jisɨs siirɨn paeyɨn hɨiniya nɨrɨonɨnkɨnɨn saɨka yɨnkɨn ɨrɨnugi mɨ siya ɨna yaonamɨn. Mɨ krɨmiir wanwiyaeyɨm sɨmiir Adi Komii siya swokɨ kinɨnsiin ɨdwonaowid ɨe hɨrankɨn siirɨn. Mɨ siya tariinanɨn ɨni krɨmiir Adi Komii wara nɨnkɨn owɨn.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Mɨ Adi Komii siya yɨkɨunainam Jisɨs siirɨn nɨnomor kou hɨriir. Mɨ siya ɨni Adi Komii siir ɨɨna ɨniiga saiir kingiinar yaka kɨnmasu ɨdwowɨn mɨ Jisɨs siya krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiigɨn. Mɨ siyaɨrgɨn krɨmiir dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir nɨinak ɨtkigɨigiyɨn. Mɨ nu Isrelmi iikamɨm, sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm pɨ siyar kisɨna haigi mɨ sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm pɨ Jisɨs siya nɨinak ɨtkigɨigi.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Tɨ digworaekwowɨm krɨma kɨgprigɨnɨm mɨ krɨma ɨni whɨnboɨnan kam ywowɨm. Mɨ Adi Komii siir naeyɨuɨn ɨriipɨ hɨriinan, ha mɨ whɨnboɨnikɨn. Adi Komii siya siir naeyɨuɨn mɨnam hauugikɨn, iikam whɨekakɨm siir yai aiir wakaeyoknaɨm sɨmiiram. Pita siya hɨnɨɨna boɨnkɨn.
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Sɨma ta yaiya saiir wakaekiya sɨmiir kwoɨnɨm ɨni hauugɨhauuga whiyɨekiyɨm, aposel kamɨm sɨmiiram. Mɨ sɨma sɨmiir nɨsomsom aowam asi naɨngwokɨm.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Mɨ inkam komii nwɨrɨn Farisi sɨmiirgɨn siir inɨgɨn Gamelielkɨn. Tɨkɨ inkamɨn siyɨu komii nɨnoknɨnkɨnikɨn. Mɨ iikam whɨekakɨm, ɨni siir inɨgɨn siir hainankiyɨm. Mɨ Gameliel siya omaka yai nɨdwokai wakaeiya, saiir omaka yainau hɨr yɨnsiin okwokai boɨnki, kɨma warɨ aposel kamɨm sɨmiirɨn idwowɨiya dɨnkikwona apniyam.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Mɨ tɨ inkamɨn siya kaunsil kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨmiir boɨnki, kɨma tɨ nu Isrelan kamɨm, kɨma sɨbgu mɨntɨrao, dimɨnɨn kɨma tɨram naɨngwowɨn tɨ kam ɨmiir.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Mɨ bɨiya inkam nwɨrɨn Tiudas nɨkɨuwiyɨn, siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, karaɨrgɨn bɨiyan inkam komiiyɨn. Mɨ iikamɨm kamaɨrɨm kam nwɨr 400 sɨma ɨni siir isid ywowɨm. Mɨ mhoɨiya siirɨn kam nhɨrkɨm sɨma yɨsomaoki mɨ siir isidɨn ɨna yɨdam nɨnoopkiyɨm mɨ siir mɨiyɨm ɨna yɨkigiyɨm.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Mɨ mhoɨiya Judasɨn om Galiliyanɨn siya ɨna yɨtɨn. Mɨ taka ɨi hɨnɨɨna iikamɨm sɨmiir inɨgɨm saiir wɨnamkɨm gavman siya. Mɨ tɨkɨ inkamɨn Judasɨn siya iikam kasa bɨri nɨkɨunakɨn, siir siyɨu ɨiir napam. Mɨ siirɨn ɨriipɨ hɨriinan, ɨni kam nhɨrɨm sɨma yɨsomaokiyɨn. Mɨ siir isidɨn ɨna yɨdam nɨnoopkiyɨn.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Mɨ wɨm kɨma wara kam nhɨrɨm sɨmiirɨn kɨpi nɨsomsom aoki. Kɨma sɨmiirɨn hinda kɨgnɨnkɨnki. Mɨ taka mɨiya inkamni inɨg ara hainanikɨswo mɨ wa pɨ yɨkigiyɨn.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Mɨ ta mɨiya Adi Komii siirgɨ nɨuwi mɨ inkamkɨ ta mɨiya saiir nɨkɨduɨm wɨ dɨg nwo rani. Nɨɨngaka. Kɨma wɨ inkam tɨo rani, kɨma wɨ Adi Komii siirar tɨowi. Gameliel siya hɨnɨɨna boɨnkɨn kaunsil ɨmiirɨn mɨ yɨm sɨma ɨni Gameliel siir yaiya mɨ wakaeyoknaɨm.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Mɨ kaunsil sɨma yɨkɨunaki, aposel kam ɨmiirɨn. Mɨ sɨma sɨmiirɨn ha tɨokiyɨm mɨ sɨma ɨna yɨuguskiyɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnkiyɨm, kɨma ha dam! Mɨ kɨma Jisɨs siir inɨgɨn pɨ kɨpi swokɨ apboɨnmamauuwam.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Mɨ aposel kamɨm sɨma kaunsil sɨmiir haiburgigɨm mɨ sɨma ɨna yamɨm. Mɨ sɨma ɨni hindara boɨn maɨrgɨmaɨrga namɨm. Mɨ sɨma boɨn, ɨni wadɨeyar mɨ owɨn krɨma Jisɨs siir inɨgɨn hɨk siira mɨ haiyɨm.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Mɨ ɨinokɨinokɨn sɨma yai pɨ Adi Komii siir omaka mɨ iikamɨm sɨmiir omaka ɨkɨm, pɨ sɨmiir hɨr boɨnmɨmauuwi. Jisɨs siyaɨrgɨn, Mesaia tɨ inkamɨn Adi Komii siya nɨmbingiyɨn siya. Ɨriig.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.