Atos 15
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NAA
1 Mɨ nu Judia hɨran kam nhɨrɨm, sɨma ɨna yapiinamɨm om Antioka hɨriir. Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm yai sɨmiir inɨ boɨnmɨmauugig. Mɨ sɨma boɨn mɨ kɨma siyɨuɨn Adi Komii siya hauugiyɨn Moses siir kɨma siir tɨr karam mwowi mɨ kɨmiir mɨoɨsɨm kɨtiyopnɨr hai karamae mwowi mɨ Adi Komii siya kɨmiirɨn wɨ wara kaoprigi okwo rani. Nɨɨngaka.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Mɨ sɨma hɨriinan yai boɨnkiyɨm mɨ Pol sowa Banabas sowa ɨo prasae bɨ nwoko sɨmiirɨn. Mɨ sowa sɨmaka yaii prasae bɨ nɨniinansaoko. Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma yɨkropki Pol, Banabas sowiirɨn. Mɨ kam nhɨrɨm om Antiok hɨranɨm sɨma ɨni wara yɨnkɨn amɨm om komii Jerusalema hɨriinɨn, ta yaiya saiir ninɨ boɨntɨbmii kimaigikɨm aposel kamɨm mɨ inkam adiyaowaeyɨm siyɨu komii kɨgrɨraowiyɨm sɨmakar.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Mɨ sɨmiirɨn iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma nɨkropikɨm. Mɨ sowa tɨ nu komii whɨso Finisia mɨ Sameria sowiir bopwo hɨr napamko. Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm tɨ nu whɨso sowiir hɨr nwowɨm omisɨsɨmɨm sɨmiir hɨran iikamɨm sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuwɨu ta yaiya. Mɨ sowa sɨmiirɨn hɨnɨɨna inɨ boɨnɨu, Adi Komii krɨmiir Wanɨn siya bɨdi kisɨna haigiyɨn iikamɨm Juda iikam tani sɨmiir kwoɨnɨm. Mɨ nu Finisia mɨ nu Sameria hɨran iikamɨm mɨ sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga taokɨtaoka ywokiyɨm Pol siir yai aiiramɨn.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Mɨ sowa om komii Jerusalem hɨriir nɨmbiyamwo mɨ iikamɨm Adi Komii siirɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ aposel kam ɨkɨm mɨ inkam adiyaowaeyɨm siyɨu komii kɨgrɨraowi ɨkɨm, sɨma sowiir boɨn wadɨewɨn. Mɨ Pol, Banabas sowa digworaekwo whɨekakɨm Adi Komii siya tɨrɨm sowiir mɨ sɨmiir inɨ boɨnmɨmauuwɨu.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Mɨ Farisi sɨmiir iikam nhɨrɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma ɨna yɨnsiin okwo boɨnkiyɨm, kam nhɨrɨm Juda iikam tani sɨmiir, sɨmiir mɨoɨsɨm tɨ kɨtiyopnɨmnɨr hai. Mɨ kɨma sɨmiir boɨnki, sɨma Moses siir siyɨu ɨiir dap.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Mɨ tɨ aposel kamɨm mɨ inkam adiyaowaeyɨm siyɨu komii kɨgrɨraowiyɨm sɨma ɨrɨpa yɨdwo hɨd boɨnai ta yai aiirɨm.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Sɨma yai whɨekakɨm boɨnai dɨgiyɨm mɨ Pita siya ɨna yɨnsiin okwokiyɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, tɨ nomiiyauɨm! Kɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm. Adi Komii siya hɨd haigɨnɨugikɨn mɨiyɨm krɨmiir. Mɨ bɨdi bɨdiniya kariirɨn siyar nɨmbingikɨn ta Jisɨs siir yai wɨn kɨbiya saiir boɨnmɨmauuwam iikam nhɨrɨm Juda iikam tani sɨma wakaei mɨ sɨma wɨ wara nwokɨ aɨngwo tɨbmiiyɨm.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Adi Komii krɨmiir Wanɨn siya bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn sɨmiir kwoɨnɨm. Mɨ siya ɨna mɨ ɨnoknɨnkɨn iikamɨm Juda iikam tani sɨmiir kwoɨnɨm. Mɨ siya siir naeyɨuɨn ɨni sɨmiir hauugiyɨn krɨmiir hauugiya saiir hɨriinan.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Mɨ siya Juda iikam tani sɨmiirɨn yaeya siyɨu whɨr bɨ tɨrikɨn mɨ Juda iikamɨm sɨmiirɨn yaeya bɨ mɨ tɨrkɨn. Nɨɨngaka. Iikamɨm siiram naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiir dimɨn biyɨeyɨm wɨ Jisɨs siyar whɨnkaoprɨigi okwowi.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Mɨ kɨma tariinanɨn Adi Komii siirɨm dimusi kɨnankɨuwi? Mɨ kɨma tɨ iikam nhɨrɨm Juda iikam tani naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ kɨma hɨk sɨmiir dimusi hauugɨm? Bɨiya krɨmiir yɨdiwi wanwiyaeyɨm mɨ krɨma tɨ hɨk hɨnɨɨnɨm sɨmiir haiyɨm wɨ dɨg nwo rani. Nɨɨngaka.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Mɨ krɨma ha naɨngwo tɨbmii mɨ krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Jisɨs siir naɨngwobumbua wɨ saeyar swokɨ kaopriginaowidi krɨmiirɨn. Mɨ sɨmiirɨn ɨriipɨ hɨriinan wɨ wara mɨ ɨnkɨn kaoprigi okwowi. Pita siir yaiya ɨni dɨg ywokiya.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Sɨma tɨ iikamɨm yai bɨ boɨnmɨmɨnkɨm sɨmiir wɨɨnɨm Pol mɨ Banabas sowiir yaiyama mauugɨm. Mɨ sowa sɨmiirɨn mɨn boɨnmɨmauugɨm dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm Adi Komii siya dirɨraerarɨm Juda iikam tani sɨmiir mɨ sowa sɨmiir boɨnmɨmauugɨm.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Mɨ sowa ta yai aiir boɨn dɨgiyo mɨ Jems siya ɨna yɨsiin okwo boɨnkiyɨn tɨ nomiiyauɨm! Kɨma kariir yai aiir tɨ wakaeki.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Saimon siya kɨmiir bɨdiya ikɨ boɨnmauuwɨn hɨnɨɨn, Adi Komii siir kwoɨnɨn ɨni sɨmiiramar yaɨngwo hɨrɨrɨugiyɨn tɨ iikamɨm Juda iikam tani sɨmiiram. Mɨ siya kiyaina iikam nhɨrɨm sɨmiirɨn, sɨma siir isid nwowɨm.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Mɨ taka yaiya profet kamɨm sɨma boɨna mɨ saiir hɨriinanaɨrga. Mɨ sɨma David siir isid ɨiiram wɨn boɨnkikɨm. Taka yaiya hɨnɨɨna boɨnkika,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya hɨnɨɨna boɨnkikɨn, mhoɨiya kara swokɨ ɨti mɨ ta Devid siir omaka nakainam ya wɨ kara swokɨ haɨninasiin okwowi. Mɨ ɨkɨ saiir digworaekwo nhɨrɨm, biyɨe nwowɨm, yɨm wɨ yaeya kara swokɨ grab mɨrii.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Mɨ iikam nhɨrɨm Juda iikam tani yɨm wɨ kariiram wɨt. Mɨ ɨkɨ iikam whɨekakɨm nu whɨranɨm kariiram naɨngwo tɨbmiiyɨm, yɨm ɨriipa hɨriinan kariir waraɨrgɨm. Mɨ siya hɨnɨɨna boɨnkɨn.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Bɨikɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn, siya ta yai aiir bɨdi boɨnɨn.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 mɨ Jems siir yaiya tasa nikɨ amyokiyokɨiya. Kariir kwoɨnɨn hɨnɨɨngɨn, iikamɨm Juda iikam tani sɨmiir kwoɨnɨn ɨna kisɨna haiginamɨn Adi Komii siirɨm mɨ krɨma sɨmiirɨn kɨigi kɨpi nɨnki.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Nɨɨngaka. Krɨma sɨmiirɨmɨn yokwo tɨ wɨn hauugi. Mɨ sɨmiir yokwowa hɨnɨɨna wɨn boɨnki mɨ sɨma siyɨu biyɨe whɨekakɨm uruwai siyaowainiyɨm sɨmiir dɨuguski. Mɨ sɨma hɨinanaeni siyɨuɨn siirsi dapiyok. Mɨ sɨma ɨkɨ wraisuɨm nɨiyara sɨma nɨmborukrɨmkrɨkɨu aokiyɨm sɨmiir kɨpi nae. Mɨ sɨma wraisupai wraisupaiyɨm sɨmiir nhɨe ɨmiir kɨpi mɨ kwiyae.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Krɨma dɨnoknɨnkɨn, bɨiya hɨriinan mɨ tariinanɨn ɨriipa hɨriinan ɨkɨ om komii komii whɨekakɨm inkam kakaɨrgɨm, Moses siir siyɨu komii siir yai ɨmiir boɨnmɨmauuam. Mɨ sɨma siir yai aiirar mwaɨnikɨm maeyauɨm yai sɨma nɨdwo wakaeiyɨm sɨmiir. Mɨ Juda sɨmiir ɨi komii komii ɨkɨm. Ɨriig.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Mɨ aposel kamɨm mɨ inkam adiyaowaeyɨm siyɨu komii kɨgrɨraowi ɨkɨm mɨ inkam ɨma sɨma yai maeyauu kwɨruwa mɨnam nɨdwo bɨnaigɨm, inkamwo nwɨsa nɨmbinkiyɨm Pol, Banabas sowaka namɨm, om Antiok hɨriir. Mɨ tɨ inkam nwɨso sɨma nɨmbino sowiir inɨgo Judas mɨ siir inɨg whɨrɨn Basabas mɨ nwɨrɨn, Sailaskɨn mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiir bɨiyɨn ɨni sowa ywowo.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Yokwo kwɨra sɨma sowiir wɨn hauugiya Juda iikam tani sɨmiiram mɨ saiir yaiyɨm hɨnɨɨna wɨn boɨnkikɨm, krɨma aposel kamkɨm mɨ krɨma inkam adiyaowaeyɨm siyɨu komii kɨgrɨraowiyɨm krɨma kɨmiir nomiiyaukɨm. Krɨma wɨnkika ta yokwowa kɨmiirɨm tɨ nomiiyau nhɨrɨm, Juda iikam tani om Antiok anɨm mɨ nu Sirianɨm, kɨmiirɨm. Tɨ akamɨm!
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Krɨma bɨdi wakaeyɨm! Krɨmiir kam nhɨrɨm kɨmiirɨm nɨtkɨm mɨ yaiyɨm sɨma boɨnɨm kɨma ɨni kakar ywokiyɨm. Mɨ kɨmiir kwoɨnɨm sɨma prɨdaigɨnɨugɨm. Mɨ krɨma sɨmiirɨn hɨriinan bɨ boɨnkikɨm.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Krɨma ta yaiya saiir wakaeyɨm mɨ krɨma ɨni kwoɨn whɨrua ywowɨm. Mɨ krɨma ɨna boɨnɨm, nɨm inkamo nwɨsa tɨ ɨkropki kɨmiirɨm tɨ krɨmiir nomiiyau wadɨe nwɨso sowaka Banabas Pol.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Mɨ sowa naosi bɨ naɨngwoyɨmiyoko, krɨmiir Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Jisɨs Krais siir mɨi aiir napmɨriiyamɨn.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Mɨ krɨma Judas Sailas sowiir asi nɨkropkiko, ta yai aiirɨn pɨ sowiir yaiga ninɨ boɨnmɨmauuniyɨm kɨmiirɨn.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Mɨ Adi Komii siir naeyɨu mɨiyɨkɨn ɨni krɨmaka nwowɨn. Mɨ krɨma yai bɨdi kitɨbmii boɨnɨm mɨ krɨma kɨmiirɨn pɨ yapa hɨk kwɨri swokɨ ɨnkɨn hauugi rani. Nɨɨngaka. Mɨ kɨma tɨ hɨriinan dimɨn ɨiirarar tɨr.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Mɨ kɨma wraisuɨm sɨma nɨsomaowɨm mɨ uruwai siyaowaini hauuɨm, kɨma sɨmiir kɨpi nae. Mɨ kɨma wraisuɨm nɨi ara sɨma nomboru aokiyɨm sɨmiir kɨpɨm kɨpi mɨ ae. Mɨ sɨmiir nhɨeyɨm kɨpi mɨ kwiyae. Mɨ kɨma hɨinanaeni siyɨuɨn siirsi dapiyok. Kɨmasiya kɨgrɨrɨraona mɨ tɨ hɨriinan siyɨu ɨiisi dapiyok. Mɨ kɨma wɨ wadɨeya sɨbgu okrɨpkai. Ta yokwowa ɨni dɨgyokiya.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Iikamɨm sɨma nɨkropkikɨm mɨ sɨma om Antiok hɨriir yapiinamɨm. Mɨ sɨma iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiirɨn ha nɨkɨunamɨm maeyau kwɨrua haɨngiriyɨu owɨm mɨ ta yokwowa ɨna hauua sɨmiir.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma ta yokwowa saiir mwaɨnɨm mɨ sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga ywokiyɨm. Ta yaiya sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuga sɨma wɨnkiya.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Mɨ profet inkam nwɨso Judas, Sailas sowaɨrgo mɨ sowa yai mɨiyɨk mɨiyɨkɨm iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiir asi boɨnmɨmauugo mɨ sɨmiirɨn sowa whɨnkɨnsiis haigɨnɨugo.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Mɨ sowa om Antiok hɨrɨn ɨna ikɨ onanaeyo bɨ namsasaugo. Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma sowiirɨn ɨna boɨn wadɨekiywo. Mɨ sɨma ɨna swokɨ ɨkropkiywo sɨmiirɨmar.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Mɨ Sailas siir kwoɨnɨn ɨna yaɨngwowɨn, kara wɨ om Antiok tɨrar nwowi.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Mɨ Pol, Banabas sowa om Antiok hɨr nwoko. Mɨ sowa kam nhɨrɨm sɨmaka yɨnkɨn mɨriiyɨm, iikamɨm sɨmiir nɨsiisimauuam Adi Komii siir yai aiir. Mɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir yai wɨn kɨbiya saiir boɨnmɨmauuam.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Mɨ mhoɨiya bwan nhɨrɨm bɨdi yakaigiyɨm mɨ Pol siya Banabas siir boɨn, krɨra swokɨ ami ɨkɨ nomiiyauɨm om komii komiiyɨm sɨmiir nwowɨm sɨmiir swokɨ apkɨg ami bɨiya krɨra boɨnmɨmauuɨm Bɨiyan Inkam Komii siir yaiya saiir. Mɨ krɨra sɨmiir nɨnoknɨnkɨnɨm, sɨma ɨna namisi sɨbgu owɨm, iyɨe? Nɨɨngaka.
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Banabas siya mɨnam naɨngwokɨn Jon siya saɨkar namɨm mɨ siir inɨg whɨrɨn Makɨn.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Mɨ Pol siya ɨna boɨnɨn, tɨ inkamɨn bɨiya krɨmiirɨn nu Pamfilia hɨr haibugikɨn mɨ siya mɨi krɨraka mɨriiyam wara bɨ nɨtkɨn mɨ krɨra siirɨn wɨ wara kɨpi nɨkɨunam.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Mɨ sowa ɨo tɨ dimɨn ɨiir hanɨɨngɨ ywonanae. Mɨ sowa ɨrɨpa bɨ mɨriigo. Mɨ Banabas siya Mak siir yɨkɨunam mɨ sowa siyaii ɨra saiir kwɨriinam mhɨuisɨm whɨrɨn Saipras siir hɨriir namam.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Mɨ Pol siya Sailas siir yɨkɨunam mɨ ɨni sowa yamwo. Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma boɨn, Adi Komii siir naɨngwobumbuwa saeya wɨ kowaka nwonami.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Sailas sowa Pol nu Siria mɨ nu Silisia tɨ nu komii whɨswo sowiir bopwo hɨr napamwo mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiir whɨnkɨnsiiskɨm sowa. Ɨriig.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.