Apocalipse 16
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Mɨ mhoɨiya karar wakaeki yai kwɨra omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir hɨrankɨ kauwok boɨnkii tɨ paekwosɨm ɨriiyar nwɨso sɨmiiram. Kɨma warɨ two ɨriiyar ɨso Adi Komii siir ɨo aeya nwokaiyɨm sɨmiir haigi mɨ sɨmiirɨn nua hɨriir dɨtkiigi.
1 Então ouvi uma poderosa voz que vinha do templo dizer aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da fúria de Deus”.
2 Mɨ bɨigɨ bɨiyan paekwosɨmɨn siir twowa ha haiya mɨ siya saiirɨn ɨna yamɨ inɨnaokiigiya nua hɨriir mɨ tɨ iikamɨm yɨpɨkɨ tɨ wraisu biyɨeyɨn siir inɨg ɨiir hainaniyɨm mɨ dimɨnɨn sɨma nɨibir ɨkɨn siir hɨriinan mɨ dimɨnɨn tɨ wraisu siirɨn haɨnmakɨuwiyɨn siir hɨriinankak nwowɨm sɨmiir pɨuɨm mɨ tɨ dimɨnɨn wɨ yhɨiyopnan sɨmiir pɨu ɨmiir naunɨ aogrirginii. Mɨ sɨma wɨ kɨmbɨpɨsu prasae kɨn tani mɨ wɨ paowaiyar nasae pɨsnami.
2 O primeiro anjo saiu do templo e derramou sua taça sobre a terra, e se abriram feridas horríveis e malignas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam sua estátua.
3 Mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm nwɨsakan tɨ dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigii mɨ siirɨn whɨi komiiya solwara nɨkɨuwiya hɨriir yamɨ aomaigi. Mɨ opa ɨni nhɨeaɨrgar yɨkpɨtmaigiya mɨ dimɨn taemɨnɨm saiir nwomaiyɨm yɨm ɨna yaokaokiyɨm.
3 O segundo anjo derramou sua taça sobre o mar, que se transformou em sangue como de um cadáver, e morreram todas as criaturas do mar.
4 Mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm nwoɨmakaɨn tɨ dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwomaiyɨn pɨ haii mɨ siya ɨna yamɨ aomaigiyɨn yab komii komiiyɨm mɨ ɨeno ɨenowɨm sɨmiir mɨ sɨma ɨni nhɨekɨ yɨkpɨtmaigiyɨm.
4 O terceiro anjo derramou sua taça sobre os rios e as fontes, que se transformaram em sangue.
5 Mɨ karar swokɨ wakaeki paekwosɨmɨn yɨpɨkɨn tɨ opɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn pɨ boɨnkii, Adi Komii, kɨnakɨnaɨrgɨn wadɨeyɨn. Mɨ tɨ dimɨnɨm kɨra tɨrkiyɨm op aiir tɨrbugiyɨn yɨo mɨn nɨisiimauugɨn kɨra wadɨekɨwadɨeyar sɨbgu hɨdikɨn mɨ ta hɨriinan nonkwobumbunɨnkɨna tɨ iikam hɨriinanɨm sɨmiir asi nonkwobumbunɨnkɨnkɨm.
5 E ouvi o anjo que tinha autoridade sobre a água dizer: “Tu és justo, ó Santo, que és e que eras, pois enviaste estes julgamentos.
6 Kɨra wadɨekɨn. Dimusi rani, bɨiya tɨkɨ iikamɨm sɨma Adi Komii siir iikamɨm mɨ kɨriir profet inkam ɨkɨm sɨmiir nɨsomsom aokaokɨm mɨ sɨmiir nhɨeya ɨna yaokiinaiinama. Mɨ ta hɨriinan saiirsika kɨra op aiirɨn nhɨekɨ nɨkpɨtmaigiyam asi tɨrkɨn sɨma kwiyaeyam. Mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir yamdi swokɨ ɨigonam.
6 Porque eles derramaram o sangue de teu povo santo e de teus profetas, tu lhes deste sangue para beber; é sua justa retribuição”.
7 Mɨ karar mɨ wakaeki inkamɨn hɨiya nae Adi Komii siiram haigɨn ɨnkɨn ɨmiiyaeiya saiir kingiin nokwowɨn pɨ kauwok boɨnkii, ɨhɨ, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Adi Komiiyɨn kɨrɨe komiigakɨn dimɨn taemɨnɨm kɨra tɨrkiiyɨm, sɨmiiram, sɨmiir nonkwobumbunɨnkɨnam mɨ sɨmiir yamdi swokɨ ɨigonam yɨm ɨni ywokiyɨm.
7 E ouvi uma voz que vinha do altar dizer: “Sim, Senhor Deus, o Todo-poderoso, teus julgamentos são verdadeiros e justos”.
8 Mɨ karar mɨ kɨgi paekwosɨm nwiiyakaɨn dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigi mɨ yɨo ɨni bɨe ɨiirar yaunɨ aokɨnɨuwɨn mɨ iikamɨm sɨmiir pɨuɨm ɨni tɨ bɨeyɨn siya whwokiya ɨni saeyar whwogrimgrirgiyɨm.
8 O quarto anjo derramou sua taça sobre o sol, que com seu fogo fez queimar as pessoas.
9 Mɨ ta yhɨiyopnana sɨmiir nɨugrirgigiya mɨ sɨma Adi Komii saɨkar yɨnougwo tɨ dimɨn hɨriinanɨn sɨmiir tɨrbugiyɨn siirsi. Dimusi rani, tɨ dimɨnɨn tɨ iikam ɨmiir tɨrɨn yɨo Adi Komii siyar kɨgɨrkakɨn. Mɨ sɨma tɨ dimɨn biyɨe hɨriinanɨm sɨmiirɨn digɨumii bɨ haimriyɨugigɨm mɨ Adi Komii siir yai aiir bɨ wakaeyokna apkɨm mɨ siir inɨg ɨiir bɨ mɨ hainankɨm. Nɨɨngaka. Sɨma ɨni sɨmiir kwoɨn biyɨe ɨiirar napkrɨpkaiyɨm.
9 Todos foram queimados pelo intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tinha controle sobre essas pragas. E não se arrependeram nem deram glória a Deus.
10 Mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm ɨriiyarakaɨn tɨ dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigii mɨ tɨ dimɨnɨn ɨni ta ipiiya tɨ wraisu biyɨe ɨeya nɨdwokaiiya ɨni saiirar yaunɨ akainiya mɨ ɨiya ha nɨta ɨni tɨ nuɨm tɨ iikamɨm sɨma nwowɨm siya kɨgɨrkakiyɨm ɨni sɨmiira yɨɨmuɨuguskiya. Mɨ iikamɨm ɨni sɨmiir kwiriyae ɨmiirar kaupikrɨmkrɨpnamɨm. Dimusi rani, sɨmiir pɨuɨm pɨ kɨmpɨpɨsugɨm.
10 O quinto anjo derramou sua taça sobre o trono da besta, e seu reino foi lançado na escuridão. Angustiados, seus súditos rangiam os dentes
11 Mɨ sɨma Adi Komiiyɨn nɨnomor kou nwowɨn siir asi nɨnouugwokɨn. Dimusi rani, tɨ sɨmiirsika. Mɨ sɨma dimɨn biyɨeyɨm sɨma tɨrɨm sɨmiirɨn digɨumii bɨ haimriiyɨugigɨm. Mɨ sɨma ɨni sɨmiir kwoɨn ɨmiirar napkrɨpkaiyɨm.
11 e, por causa de suas dores e feridas, blasfemavam contra o Deus do céu. E não se arrependeram de seus atos perversos.
12 Mɨ karar mɨ kɨgi paekwosɨm ɨriiyar nwɨrakaɨn dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigii. Mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨn ha naokiigiyɨn ɨni ɨe Yufretis siirar yaunɨ aomaiyɨuɨn mɨ tɨ ɨeyɨn ɨna sɨnkai ɨuguskiyɨn mɨ siya ha nɨnkpɨtkiyɨn mɨ ɨni inkam komii komiiyɨm nuanɨm sɨmiir siyɨuar yasae owɨuguskiyɨn inkam komiiyɨm maeyauwa bɨekɨ nɨtiya hɨranɨm sɨmiir siyɨu nwowam, sɨma nɨtam.
12 O sexto anjo derramou sua taça sobre o grande rio Eufrates, e ele secou, abrindo caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Mɨ karar kɨgi tɨ uridyɨu biyɨe nwoɨmɨm owak nɨmbiyamɨm. Mɨ tɨ owakɨm ka siir yai hɨrankɨ nɨtkɨm mɨ wraisu biyɨe ɨkɨn mɨ tɨ wraisu biyɨeyɨn ha dapiyɨn profet nɨksɨsae.
13 Então vi saltarem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a sapos.
14 Yɨm tɨ urid yɨu biyɨeyɨm yɨm Setan siir isid ɨeya, yɨpɨkɨ tɨ dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm sɨmiir tɨriyɨm. Mɨ tɨ uridyɨu biyɨe nwoɨmɨm ha namɨm iikam ɨmiiram yɨpɨkɨ iikamɨm hɨnda tɨndanɨm tɨ nu ɨiirar nwoɨrkakɨm sɨmar kɨgɨrkakɨm sɨmiiram sɨmiir kwoɨn ɨmiir kiyaiyam mɨ sɨma ɨrɨpa haɨngɨriyɨu onaniyam yaii Adi Komii saɨka nɨniiyam ɨiya yɨpɨkɨ Adi Komii siya nwowana kɨrɨe komiigak mɨ sɨmiirɨn siya nɨmbini yaii saɨka nɨnkɨkɨn ɨniiyam.
14 São espíritos demoníacos que realizam sinais e vão aos governantes da terra a fim de reuni-los para a batalha contra o Senhor, no grande dia de Deus, o Todo-poderoso.
15 Kara Jisɨskɨn, karaɨgɨn tɨ kɨriir boɨnkiyɨn. Kara wa nɨtsauuwi, kɨra nɨnoknɨnkɨn tani ɨiya kara nɨtana kara wɨ hɨiyan inkamɨn si hɨnɨɨn nɨti. Mɨ yɨpɨkɨ sɨbgu nokworɨnukrɨpkaii mɨ dimɨn taemɨnɨm mhoɨiya nɨtanɨm sɨmiiram nwokwokɨni sɨma wɨ maɨrgɨmaɨrga nwowi. Mɨ sɨma wɨ tɨ dimɨnɨm nɨmbiyamɨm wɨ sɨmiirsi nɨdid rani, inkamɨn yɨuɨs karamae nwowiyɨn mɨ parura ha napnaniniiyɨn siir hɨriinan.
15 “Eu virei inesperadamente, como ladrão! Feliz é aquele que me espera alerta e mantém puras suas vestes, para que não precise andar nu e envergonhado.”
16 Mɨ tɨ uridyɨu biyɨe nwoɨmɨm tɨ inkam komii komiiyɨm sɨmiirɨn ha nɨkɨuuna dɨgɨm mɨ sɨma maeyau kwɨruwar ywomɨmɨr ta maeyauwa ha dapika Hibrumi yaigɨna Amagedon.
16 E os espíritos reuniram todos os governantes e seus exércitos no lugar que, em hebraico, se chama Armagedom .
17 Mɨ ta maeyau kwɨruwa ɨrɨpa sɨma nangiriyɨu owouwa saiir mhoɨiyan karar kɨgi, paekwosɨm ɨriiyar nwɨsakaɨn dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwomaiyɨn pɨ naokiigii mɨ yɨm tɨ dimɨnɨm ha naokiigiyɨm yɨm ɨni opuda saiir yainau yamkiyɨm. Mɨ mhoɨiya inkamɨn, omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya ipiiya Bɨiyan Inkam Komii siya nɨdwokaiiya saiir kingiin nokwowɨn siya ɨni komiiyar kauwok boɨnkiyɨn, ɨni wakaeyɨm, ɨni dɨgɨ dɨg ywokiyɨn.
17 O sétimo anjo derramou sua taça no ar, e do trono do templo veio um forte grito: “Está terminado!”.
18 Mɨ karar kɨgi sinana sinankiya mɨ hɨnda tɨndan ɨni warar yɨuyayokiigiyɨn mɨ diya ha tɨokiya mɨ nuɨn pranae pranae bɨ kiisɨskikɨn. Bɨiya nɨɨnɨn hɨriinan bɨ nɨtkɨn. Nɨɨngaka. Tɨkɨ nɨɨnɨn yɨo ɨni ɨkɨ nɨɨnɨm bɨiya nɨtɨm ɨni sɨmiir haiburɨm.
18 Então houve relâmpagos, estrondos e trovões, e um forte terremoto, o mais violento desde a criação da humanidade.
19 Mɨ nuɨn komiigɨkomii ha kiisɨskiyɨn mɨ om komii Babilonɨn haɨmii haɨmiiyɨm whoɨma yɨinɨkibɨmbɨɨrgi mɨ om komii komiiyɨm ɨkɨ hɨnda tɨndanɨm yɨm ɨni biyɨeyar ywokiyɨm. Adi Komii siya tɨ dimɨn bibiyɨeyɨm om komii Babilon hɨran iikamɨm sɨma tɨrɨm sɨmiirɨn bɨ naɨngwo owouugɨn mɨ ɨowa siya nwowa ɨni opa mobɨn op kwiyaeiyɨn hɨrankɨ naokiinaiiniiya ɨni saiir hɨriinan ywowa mɨ tɨ siir kwoɨnbudɨn siir ɨowa ha naokiinonkwokwoswokiya ɨni tɨ om komiiyɨn siirar yauunɨ aokɨniyɨn.
19 A grande cidade, Babilônia, se dividiu em três partes, e as cidades de muitas nações tombaram. Deus se lembrou de todos os pecados da Babilônia e a fez beber do cálice cheio do vinho de sua furiosa ira.
20 Mɨ nuɨn komiigɨ komii ha kiisɨskiyɨn mɨ mhɨu whɨekakɨm mɨ mhɨugrɨbsɨsɨmɨm whɨi komii solwara saiir nɨdwodwomaiyɨm yɨm ɨni whɨi komii solwara saiir hɨrankar kɨgugugiyɨm.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes foram arrasados.
21 Mɨ mhoɨiya karar kɨgi ais komii komiiyɨm pɨ nɨkiigɨinaiinii siiyanan. Mɨ tɨ aisɨm nɨkiigɨinaiiniyɨm nɨnomor kouankɨn sɨmiir hɨkɨm 50 kilokɨm mɨ iikamɨm nuanɨm hɨnda tɨnda nwowɨm yɨm ɨna tɨoɨdwomaigiyɨm. Mɨ iikamɨm kɨmɨdiniya Adi Komii siir yɨgbumbu. Dimusi rani, tɨ aisɨm sɨmiir nauunɨ ɨtniyɨm yɨm mɨiyɨk rani. Ɨriig.
21 Houve uma forte tempestade de granizo, com pedras que pesavam até 35 quilos caindo do céu sobre as pessoas. E elas blasfemaram contra Deus por causa da terrível praga de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.