Apocalipse 16
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARC
1 Mɨ mhoɨiya karar wakaeki yai kwɨra omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir hɨrankɨ kauwok boɨnkii tɨ paekwosɨm ɨriiyar nwɨso sɨmiiram. Kɨma warɨ two ɨriiyar ɨso Adi Komii siir ɨo aeya nwokaiyɨm sɨmiir haigi mɨ sɨmiirɨn nua hɨriir dɨtkiigi.
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Mɨ bɨigɨ bɨiyan paekwosɨmɨn siir twowa ha haiya mɨ siya saiirɨn ɨna yamɨ inɨnaokiigiya nua hɨriir mɨ tɨ iikamɨm yɨpɨkɨ tɨ wraisu biyɨeyɨn siir inɨg ɨiir hainaniyɨm mɨ dimɨnɨn sɨma nɨibir ɨkɨn siir hɨriinan mɨ dimɨnɨn tɨ wraisu siirɨn haɨnmakɨuwiyɨn siir hɨriinankak nwowɨm sɨmiir pɨuɨm mɨ tɨ dimɨnɨn wɨ yhɨiyopnan sɨmiir pɨu ɨmiir naunɨ aogrirginii. Mɨ sɨma wɨ kɨmbɨpɨsu prasae kɨn tani mɨ wɨ paowaiyar nasae pɨsnami.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm nwɨsakan tɨ dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigii mɨ siirɨn whɨi komiiya solwara nɨkɨuwiya hɨriir yamɨ aomaigi. Mɨ opa ɨni nhɨeaɨrgar yɨkpɨtmaigiya mɨ dimɨn taemɨnɨm saiir nwomaiyɨm yɨm ɨna yaokaokiyɨm.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm nwoɨmakaɨn tɨ dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwomaiyɨn pɨ haii mɨ siya ɨna yamɨ aomaigiyɨn yab komii komiiyɨm mɨ ɨeno ɨenowɨm sɨmiir mɨ sɨma ɨni nhɨekɨ yɨkpɨtmaigiyɨm.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Mɨ karar swokɨ wakaeki paekwosɨmɨn yɨpɨkɨn tɨ opɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨn pɨ boɨnkii, Adi Komii, kɨnakɨnaɨrgɨn wadɨeyɨn. Mɨ tɨ dimɨnɨm kɨra tɨrkiyɨm op aiir tɨrbugiyɨn yɨo mɨn nɨisiimauugɨn kɨra wadɨekɨwadɨeyar sɨbgu hɨdikɨn mɨ ta hɨriinan nonkwobumbunɨnkɨna tɨ iikam hɨriinanɨm sɨmiir asi nonkwobumbunɨnkɨnkɨm.
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Kɨra wadɨekɨn. Dimusi rani, bɨiya tɨkɨ iikamɨm sɨma Adi Komii siir iikamɨm mɨ kɨriir profet inkam ɨkɨm sɨmiir nɨsomsom aokaokɨm mɨ sɨmiir nhɨeya ɨna yaokiinaiinama. Mɨ ta hɨriinan saiirsika kɨra op aiirɨn nhɨekɨ nɨkpɨtmaigiyam asi tɨrkɨn sɨma kwiyaeyam. Mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨm sɨmiir yamdi swokɨ ɨigonam.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Mɨ karar mɨ wakaeki inkamɨn hɨiya nae Adi Komii siiram haigɨn ɨnkɨn ɨmiiyaeiya saiir kingiin nokwowɨn pɨ kauwok boɨnkii, ɨhɨ, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn Adi Komiiyɨn kɨrɨe komiigakɨn dimɨn taemɨnɨm kɨra tɨrkiiyɨm, sɨmiiram, sɨmiir nonkwobumbunɨnkɨnam mɨ sɨmiir yamdi swokɨ ɨigonam yɨm ɨni ywokiyɨm.
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Mɨ karar mɨ kɨgi paekwosɨm nwiiyakaɨn dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigi mɨ yɨo ɨni bɨe ɨiirar yaunɨ aokɨnɨuwɨn mɨ iikamɨm sɨmiir pɨuɨm ɨni tɨ bɨeyɨn siya whwokiya ɨni saeyar whwogrimgrirgiyɨm.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Mɨ ta yhɨiyopnana sɨmiir nɨugrirgigiya mɨ sɨma Adi Komii saɨkar yɨnougwo tɨ dimɨn hɨriinanɨn sɨmiir tɨrbugiyɨn siirsi. Dimusi rani, tɨ dimɨnɨn tɨ iikam ɨmiir tɨrɨn yɨo Adi Komii siyar kɨgɨrkakɨn. Mɨ sɨma tɨ dimɨn biyɨe hɨriinanɨm sɨmiirɨn digɨumii bɨ haimriyɨugigɨm mɨ Adi Komii siir yai aiir bɨ wakaeyokna apkɨm mɨ siir inɨg ɨiir bɨ mɨ hainankɨm. Nɨɨngaka. Sɨma ɨni sɨmiir kwoɨn biyɨe ɨiirar napkrɨpkaiyɨm.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm ɨriiyarakaɨn tɨ dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigii mɨ tɨ dimɨnɨn ɨni ta ipiiya tɨ wraisu biyɨe ɨeya nɨdwokaiiya ɨni saiirar yaunɨ akainiya mɨ ɨiya ha nɨta ɨni tɨ nuɨm tɨ iikamɨm sɨma nwowɨm siya kɨgɨrkakiyɨm ɨni sɨmiira yɨɨmuɨuguskiya. Mɨ iikamɨm ɨni sɨmiir kwiriyae ɨmiirar kaupikrɨmkrɨpnamɨm. Dimusi rani, sɨmiir pɨuɨm pɨ kɨmpɨpɨsugɨm.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Mɨ sɨma Adi Komiiyɨn nɨnomor kou nwowɨn siir asi nɨnouugwokɨn. Dimusi rani, tɨ sɨmiirsika. Mɨ sɨma dimɨn biyɨeyɨm sɨma tɨrɨm sɨmiirɨn digɨumii bɨ haimriiyɨugigɨm. Mɨ sɨma ɨni sɨmiir kwoɨn ɨmiirar napkrɨpkaiyɨm.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Mɨ karar mɨ kɨgi paekwosɨm ɨriiyar nwɨrakaɨn dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwokaiyɨn pɨ naokiigii. Mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨn ha naokiigiyɨn ɨni ɨe Yufretis siirar yaunɨ aomaiyɨuɨn mɨ tɨ ɨeyɨn ɨna sɨnkai ɨuguskiyɨn mɨ siya ha nɨnkpɨtkiyɨn mɨ ɨni inkam komii komiiyɨm nuanɨm sɨmiir siyɨuar yasae owɨuguskiyɨn inkam komiiyɨm maeyauwa bɨekɨ nɨtiya hɨranɨm sɨmiir siyɨu nwowam, sɨma nɨtam.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Mɨ karar kɨgi tɨ uridyɨu biyɨe nwoɨmɨm owak nɨmbiyamɨm. Mɨ tɨ owakɨm ka siir yai hɨrankɨ nɨtkɨm mɨ wraisu biyɨe ɨkɨn mɨ tɨ wraisu biyɨeyɨn ha dapiyɨn profet nɨksɨsae.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Yɨm tɨ urid yɨu biyɨeyɨm yɨm Setan siir isid ɨeya, yɨpɨkɨ tɨ dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm sɨmiir tɨriyɨm. Mɨ tɨ uridyɨu biyɨe nwoɨmɨm ha namɨm iikam ɨmiiram yɨpɨkɨ iikamɨm hɨnda tɨndanɨm tɨ nu ɨiirar nwoɨrkakɨm sɨmar kɨgɨrkakɨm sɨmiiram sɨmiir kwoɨn ɨmiir kiyaiyam mɨ sɨma ɨrɨpa haɨngɨriyɨu onaniyam yaii Adi Komii saɨka nɨniiyam ɨiya yɨpɨkɨ Adi Komii siya nwowana kɨrɨe komiigak mɨ sɨmiirɨn siya nɨmbini yaii saɨka nɨnkɨkɨn ɨniiyam.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Kara Jisɨskɨn, karaɨgɨn tɨ kɨriir boɨnkiyɨn. Kara wa nɨtsauuwi, kɨra nɨnoknɨnkɨn tani ɨiya kara nɨtana kara wɨ hɨiyan inkamɨn si hɨnɨɨn nɨti. Mɨ yɨpɨkɨ sɨbgu nokworɨnukrɨpkaii mɨ dimɨn taemɨnɨm mhoɨiya nɨtanɨm sɨmiiram nwokwokɨni sɨma wɨ maɨrgɨmaɨrga nwowi. Mɨ sɨma wɨ tɨ dimɨnɨm nɨmbiyamɨm wɨ sɨmiirsi nɨdid rani, inkamɨn yɨuɨs karamae nwowiyɨn mɨ parura ha napnaniniiyɨn siir hɨriinan.
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Mɨ tɨ uridyɨu biyɨe nwoɨmɨm tɨ inkam komii komiiyɨm sɨmiirɨn ha nɨkɨuuna dɨgɨm mɨ sɨma maeyau kwɨruwar ywomɨmɨr ta maeyauwa ha dapika Hibrumi yaigɨna Amagedon.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Mɨ ta maeyau kwɨruwa ɨrɨpa sɨma nangiriyɨu owouwa saiir mhoɨiyan karar kɨgi, paekwosɨm ɨriiyar nwɨsakaɨn dimɨn biyɨeyɨn siir twonau nwomaiyɨn pɨ naokiigii mɨ yɨm tɨ dimɨnɨm ha naokiigiyɨm yɨm ɨni opuda saiir yainau yamkiyɨm. Mɨ mhoɨiya inkamɨn, omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya ipiiya Bɨiyan Inkam Komii siya nɨdwokaiiya saiir kingiin nokwowɨn siya ɨni komiiyar kauwok boɨnkiyɨn, ɨni wakaeyɨm, ɨni dɨgɨ dɨg ywokiyɨn.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Mɨ karar kɨgi sinana sinankiya mɨ hɨnda tɨndan ɨni warar yɨuyayokiigiyɨn mɨ diya ha tɨokiya mɨ nuɨn pranae pranae bɨ kiisɨskikɨn. Bɨiya nɨɨnɨn hɨriinan bɨ nɨtkɨn. Nɨɨngaka. Tɨkɨ nɨɨnɨn yɨo ɨni ɨkɨ nɨɨnɨm bɨiya nɨtɨm ɨni sɨmiir haiburɨm.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Mɨ nuɨn komiigɨkomii ha kiisɨskiyɨn mɨ om komii Babilonɨn haɨmii haɨmiiyɨm whoɨma yɨinɨkibɨmbɨɨrgi mɨ om komii komiiyɨm ɨkɨ hɨnda tɨndanɨm yɨm ɨni biyɨeyar ywokiyɨm. Adi Komii siya tɨ dimɨn bibiyɨeyɨm om komii Babilon hɨran iikamɨm sɨma tɨrɨm sɨmiirɨn bɨ naɨngwo owouugɨn mɨ ɨowa siya nwowa ɨni opa mobɨn op kwiyaeiyɨn hɨrankɨ naokiinaiiniiya ɨni saiir hɨriinan ywowa mɨ tɨ siir kwoɨnbudɨn siir ɨowa ha naokiinonkwokwoswokiya ɨni tɨ om komiiyɨn siirar yauunɨ aokɨniyɨn.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Mɨ nuɨn komiigɨ komii ha kiisɨskiyɨn mɨ mhɨu whɨekakɨm mɨ mhɨugrɨbsɨsɨmɨm whɨi komii solwara saiir nɨdwodwomaiyɨm yɨm ɨni whɨi komii solwara saiir hɨrankar kɨgugugiyɨm.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Mɨ mhoɨiya karar kɨgi ais komii komiiyɨm pɨ nɨkiigɨinaiinii siiyanan. Mɨ tɨ aisɨm nɨkiigɨinaiiniyɨm nɨnomor kouankɨn sɨmiir hɨkɨm 50 kilokɨm mɨ iikamɨm nuanɨm hɨnda tɨnda nwowɨm yɨm ɨna tɨoɨdwomaigiyɨm. Mɨ iikamɨm kɨmɨdiniya Adi Komii siir yɨgbumbu. Dimusi rani, tɨ aisɨm sɨmiir nauunɨ ɨtniyɨm yɨm mɨiyɨk rani. Ɨriig.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.