2 Coríntios 7

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɨ kariir nomiiyauɨm, yɨpɨkɨ kara naɨngwokwowiyɨm, Adi Komii siya ta nɨmbina krɨmiir hauugika. Mɨ hɨriinankɨnɨuwi, krɨma krɨmiir digɨuɨn, tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ krɨmiir tɨriyɨm dimɨn biyɨe tɨram mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ krɨmiir kwoɨn ɨmiir kiprɨdiyɨm, sɨmiirɨn digɨumii haimriyɨugig. Krɨma siyɨuɨn Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir whwonkam ɨda dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamae nwowiyɨn siirarar dap ɨski mɨ Adi Komii siir kɨpi tɨr, siya krɨmiirsi nɨdidɨm. Ɨriig.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Iikam kɨma, krɨriiram daɨngwokwonanaei krɨra kɨmiir warauran iikam nhɨrmi dimɨn biyɨe whɨr bɨ swokɨ tɨrbugo. Mɨ krɨra kɨmiir iikamɨm sɨmiir inkam nwɨr bɨ swokɨ tɨrbumɨmɨnkɨn mɨ krɨra kɨmiir bɨ swokɨ ɨksɨsaekɨm mɨ kɨmiir nwɨrni dimɨnsɨm whɨr bɨ swokɨ prɨihaigo, kɨmiir nhɨr ɨma boɨna saiir hɨriinan. Nɨɨngaka.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Kara tɨ yaiyɨm kɨmiir nɨkiyam bɨ boɨnkɨn. Nɨɨngaka. Kara bɨiya kɨmiirɨn bɨdiyar ikɨ boɨnkiyɨn mɨ tariinanɨn tɨsa swokɨ boɨnkiyɨn, krɨra kɨmiiramɨn pranae pranae naɨngwokwo rani, kɨma naowi, krɨra kɨmaka naowamar mɨ aɨngwowi, iyɨe? Wɨ hɨnɨɨn kɨpi tɨr mɨ kɨma omwai mɨ waiyaei mɨ nɨ krɨra hɨriinan omwai kɨmakar mɨ waiya amar mɨ aɨngwowi.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Kara kɨmaka kwoɨno whɨsa nwo rani kara ɨinokɨinokɨn iikamɨm warauranɨm kɨmakan hinda maɨrgɨmaɨrga arar nwonanaeikɨn. Mɨ ɨiya dimɨn taemɨnɨm krɨriiram nɨtiyɨm, krɨriir kɨmpɨpɨsu haigɨnɨuam mɨ krɨra pɨ dimɨnɨm iikam kɨma tɨriyɨm pɨ sɨmiirar naɨngwo krɨpkaii. Mɨ tɨriigɨnɨm krɨriirɨn maɨrgɨmaɨrga sɨma nwowaigɨnɨuwi mɨ krɨriir kwoɨnɨn hiinsɨma asi nwowi.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Mɨ ɨiya krɨma nu haɨmii Masedonia tɨriirar mɨ ɨta, krɨma wadɨe bɨ minɨ onikɨm dimɨn bibiyɨeyɨm krɨmiirɨn ɨni hɨriiyar swokɨ tɨrkrɨpkaiyɨm krɨmiir pɨua bɨ swokɨ siismɨmɨnka. Nɨɨngaka. Sɨma krɨriirɨn bɨdiyar mɨ ɨkwao boɨnɨm mɨ bɨdiya mɨ ɨnkɨnyaeyao boɨnɨm mɨ krɨriir kwoɨnɨn iikam kɨmiirsiyɨn nɨdid prasae mɨ naɨngwoyɨmyok prasae bɨ kɨnko, dimɨn taemɨnɨm krɨra tɨrgigɨm kɨmiir mɨ inkam biyɨeyɨn siya nɨti, wɨ siya ninɨ tɨrbuni sɨmiirɨn.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Mɨ Adi Komii siyaɨrgɨn yɨpɨkɨ ɨinokɨinokɨn iikam sɨbgu siiboboɨnɨu haigɨnɨuwiyɨn, ɨiya sɨma hɨkak nwowiyɨm. Krɨmiir kwoɨnɨm siyar nikɨ kɨnsiis haigɨnɨugɨn inkamɨn Taitas nɨkɨuwiyɨn siya nɨkropkiyɨn krɨmiir ninɨ kɨgniyam.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ɨhɨ, siya bɨdiyar yɨtɨn krɨmiirɨn siya inɨ siiboboɨnɨuni. Siya krɨmiirɨn mɨn ninɨ boɨnikɨn, kɨma siirɨn panɨɨn panɨɨna siiboboɨnɨugɨm dimɨn taemɨn kɨbi kɨbiyɨm kɨma napɨm mɨ kɨma tɨrɨm. Tɨriigɨnɨn krɨmiirɨn maɨrgɨmaɨrga sɨma nwowaigɨnɨuwi. Mɨ siya ha nɨtɨn, krɨmiirɨn siya inɨ boɨni, siya kɨmiir bɨdi kɨgnakiyɨn mɨ wɨm kɨma krɨmiir kɨgam asi naɨngwokɨm. Mɨ kɨma tɨ dimɨn taemɨnɨm kɨma tɨrɨm sɨmiirsi asi nɨdidgɨm, yɨpɨkɨ hɨk krɨmiir tɨrhaigɨnɨuɨm. Mɨ wɨm kɨma krɨmiiram asi naɨngwokikɨm mɨ wɨm kɨma pɨ krɨmiir mɨrmii aiir nwowi ɨiya iikam ɨma boɨniyɨm dimɨn taemɨn biyɨeyɨm krɨmakar nɨnkɨkɨniyɨm kɨmiirsi. Mɨ kɨma tɨ hɨriinan dimɨn taemɨn ɨmiir tɨrkiyɨm mɨ wɨm kɨma kariir tɨrkii, kara maɨrgɨmaɨrga kɨmaka nwowɨm.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Mɨ ta yokwowa bɨiya kara wɨnkiya kɨmiirɨn hɨkak saeya mɨ o karamaekɨ wɨndi mɨ an kara ha naɨngwowi, ta yokwowa bɨiya kara wɨnkiya kɨmiiram ya dimɨn wadɨe aeyaɨrga. Kara hɨkak dimusi bɨ nwokɨn, kara hɨriiyar naɨngwokɨn, kɨmiirɨn ɨi nhɨrɨm wɨ hɨk saeya hauuwi.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Mɨ tariinanɨn, kara maɨrgɨmaɨrga komiiga, kara yokwo kɨmiiram wɨnkiyɨn kara maɨrgɨmaɨrga bɨ nwokɨn, kɨma tɨ hɨkak dimɨn taemɨnɨm kara wɨnkiyɨm hɨkak sɨmiirsi nwowɨm. Nɨɨngaka. Kara maɨrgɨmaɨrga mɨnam nwokɨn hɨkak kɨma nwowa mɨ kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm kisɨna haigiyɨm mɨ tɨ dimɨn mɨiyɨkɨm sɨmiiram swokɨ sɨbgu apɨm. Tɨ dimɨn taemɨnɨm kara wɨnkiyɨm kɨmiiram, sɨmiirɨn Adi Komii siya bɨdi haiyɨm. Kɨmiir kwoɨn ɨmiir kisɨna haigiyam mɨ kɨmiirɨn sɨma whɨnkɨnsiis haigɨnɨugɨm. Mɨ hɨriinan saiirsika krɨma maɨrgɨmaɨrga asi nwokɨm.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiirɨn Adi Komii siya haigɨm mɨ kɨmiirɨn hɨkak asi nwowaigɨnɨugɨm mɨ kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm siya kisɨna haigikɨm. Mɨ siya wɨ kɨmiir asi whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi mɨ kɨmiirɨn wɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiirsi asi nanmaiwarkainaei. Tɨ dimɨnɨm yɨm dimɨn wadɨe ɨmaɨrgɨm mɨ krɨma sɨmiirsiyɨn maɨrgɨmaɨrga nwo karamae kɨpi nwo. Mɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ nuan iikamɨm sɨmiir tɨriyɨm, maɨrgɨmaɨrga nwo karam sɨma nwowam, yɨm naokaowikɨm mɨ sɨmiirɨn kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiyam sɨma bɨ whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwikɨm. Nɨɨngaka.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Sɨbgu sɨbgu daɨngwo omok tɨ hɨkɨm sɨmiir tɨrɨm mɨ Adi Komii siya sɨmiirɨn ha nɨnkpɨtkiyɨm kɨmiiram sɨma ɨni dimɨn wadɨekɨ wadɨe ɨmar yɨmbiyamɨm. Mɨ sɨma kɨmiir kwoɨn ɨmiir asi tɨrkɨm hɨriinan nwowam naɨngwowɨm. Mɨ sɨmiirɨn digɨumii haigɨngikɨm, tɨ dimɨn bibiyɨeyɨm kɨma napɨm, yɨpɨkɨ kara wɨnboɨnkiyɨm. Kɨmiir kwoɨnɨm sɨma kiprɨd haigɨnɨuwi, inkamɨn yɨpɨkɨn dimɨn biyɨe tɨrɨn siirɨn ɨgao yai boɨnɨm. Mɨ kɨma tɨ dimɨn biyɨe hɨriinanɨm yɨpɨkɨ kɨmiir nɨmbiyamɨm sɨmiirsi bɨdiyar mɨ ɨdidɨm. Mɨ kɨma hɨriinan bɨdiyar mɨ aɨngwowɨm, kara nɨti kɨmiirɨn sɨmiirsi whɨndiraeraram mɨ wɨm kɨma kɨmɨdiniya kamɨm dimɨn bibiyɨe tɨriyɨm, sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam swokɨ kwanaɨngwo. Ta yokwowa kɨmiir tɨrkika, kɨma kariiram naɨngwokwonanaeiyɨm mɨ kariiram naɨngwowɨm, kɨmaka ɨrɨpa nwowam mɨ ya tariigɨna ya kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuga kɨmiir naɨngwo tɨbmiiya Adi Komii siiramɨn kɨrɨe nwowɨm. Kɨma kariir yai aiirɨn bɨdiyar wakaeyɨm mɨ ya tariigɨna, ya kariir nɨisiimauuga hɨnɨɨn, siyɨuɨn kɨma nwowiyɨn hɨnda tɨndan wadɨe bɨdi ywokiyɨn. Mɨ dimɨn biyɨeyɨm kɨmiir waraur nwowɨm sɨmiirɨn kɨma bɨdi sɨbgu tɨrkiyɨm mɨ siirɨn kɨma asi nɨridnatkikɨn.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Mɨ ɨiya kara ta yokwowa saiir wɨnkiya, kara kamɨm yɨpɨkɨ siyɨu biyɨe tɨrɨm sɨmiirsi bɨ naɨngwokɨn. Mɨ ɨiya kara ta yokwo aiir wɨnkiyɨn kɨmiiram kara tɨ inkamɨn yɨpɨkɨn siyɨu biyɨe tɨrɨn siirsi bɨ naɨngwokɨn. Adi Komii siya kariir kwoɨn ɨiirɨn bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨn, ta yokwowa kara wɨnkiya iikam kɨmiiram, kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam kara hɨnɨɨna naɨngwowi kɨmiir siyɨuɨm idowɨiya dwoki Adi Komii siir whwonkam ɨda. Kɨma wa nwokɨ sɨbgu ɨnoknɨnkɨnɨm, kɨma krɨriiram naɨngwokwonanaei mɨ ta hɨriinana saiirsi wɨnkika ta yokwowa.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Mɨ dimɨn taemɨnɨm kɨma tɨrɨm krɨriir, krɨriir siiboboɨnɨu haigɨnɨuɨm sɨma sɨma rani, dimɨn taemɨnɨm kɨma whɨndiraerarɨm Taitas siir wokmaihaigɨnɨuam mɨ krɨra tɨ saɨka nwowo, krɨra maɨrgɨmaɨrga komiiga.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Mɨ bɨiya kara kɨmiir inɨg ɨmiir boɨnmauu wakaeyɨn mɨ kara Taitas siirɨn ha boɨnkɨn kɨma wadɨekɨm mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm kɨma tɨrɨm kariirɨn wɨ nɨdidgak sɨma nwowaigɨnɨu rani, ta kara boɨna siir. Mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm kara boɨnɨm iikam kɨmiirɨm hɨnɨɨn sɨma wadɨekɨm, yɨm ɨni tɨ yaiyɨm bɨiya krɨra nikɨ boɨnɨm kɨmiir whɨekakar ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm, yɨm kaimwowaɨrgɨm.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Bɨiya Taitas siya kɨmiiram waraur nikɨ ɨtɨn, kɨmiir kɨgnakiyɨn mɨ kɨma siirɨn wadɨe ha sɨbgu ohaigɨnɨugiyɨm mɨ siirɨn ha mɨ sɨbgu kɨgrɨraowɨm mɨ kɨma dimɨn taemɨnɨm siya boɨnɨm sɨmiirɨn ha mɨ wakaeyokna. Mɨ siya ta saiir naɨngwokiyɨn siya kɨmiiramɨn pranae pranae bɨ naɨngwokwokɨn, ɨni bɨiya siya naɨngwokwowa ɨni saiir haiburɨn.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Mɨ tariinanɨn, kara ha naɨngwowi, kɨma mɨ kara, krɨma ɨni kwoɨn whɨruar ywowɨskiyɨm mɨ kara kɨmiiramɨn kwoɨn whɨsaɨr bɨ nwokikɨn kara maɨrgɨmaɨrga komiiga. Ɨriig.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.