2 Coríntios 7
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVI
1 Tɨ kariir nomiiyauɨm, yɨpɨkɨ kara naɨngwokwowiyɨm, Adi Komii siya ta nɨmbina krɨmiir hauugika. Mɨ hɨriinankɨnɨuwi, krɨma krɨmiir digɨuɨn, tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ krɨmiir tɨriyɨm dimɨn biyɨe tɨram mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ krɨmiir kwoɨn ɨmiir kiprɨdiyɨm, sɨmiirɨn digɨumii haimriyɨugig. Krɨma siyɨuɨn Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir whwonkam ɨda dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamae nwowiyɨn siirarar dap ɨski mɨ Adi Komii siir kɨpi tɨr, siya krɨmiirsi nɨdidɨm. Ɨriig.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Iikam kɨma, krɨriiram daɨngwokwonanaei krɨra kɨmiir warauran iikam nhɨrmi dimɨn biyɨe whɨr bɨ swokɨ tɨrbugo. Mɨ krɨra kɨmiir iikamɨm sɨmiir inkam nwɨr bɨ swokɨ tɨrbumɨmɨnkɨn mɨ krɨra kɨmiir bɨ swokɨ ɨksɨsaekɨm mɨ kɨmiir nwɨrni dimɨnsɨm whɨr bɨ swokɨ prɨihaigo, kɨmiir nhɨr ɨma boɨna saiir hɨriinan. Nɨɨngaka.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Kara tɨ yaiyɨm kɨmiir nɨkiyam bɨ boɨnkɨn. Nɨɨngaka. Kara bɨiya kɨmiirɨn bɨdiyar ikɨ boɨnkiyɨn mɨ tariinanɨn tɨsa swokɨ boɨnkiyɨn, krɨra kɨmiiramɨn pranae pranae naɨngwokwo rani, kɨma naowi, krɨra kɨmaka naowamar mɨ aɨngwowi, iyɨe? Wɨ hɨnɨɨn kɨpi tɨr mɨ kɨma omwai mɨ waiyaei mɨ nɨ krɨra hɨriinan omwai kɨmakar mɨ waiya amar mɨ aɨngwowi.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Kara kɨmaka kwoɨno whɨsa nwo rani kara ɨinokɨinokɨn iikamɨm warauranɨm kɨmakan hinda maɨrgɨmaɨrga arar nwonanaeikɨn. Mɨ ɨiya dimɨn taemɨnɨm krɨriiram nɨtiyɨm, krɨriir kɨmpɨpɨsu haigɨnɨuam mɨ krɨra pɨ dimɨnɨm iikam kɨma tɨriyɨm pɨ sɨmiirar naɨngwo krɨpkaii. Mɨ tɨriigɨnɨm krɨriirɨn maɨrgɨmaɨrga sɨma nwowaigɨnɨuwi mɨ krɨriir kwoɨnɨn hiinsɨma asi nwowi.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Mɨ ɨiya krɨma nu haɨmii Masedonia tɨriirar mɨ ɨta, krɨma wadɨe bɨ minɨ onikɨm dimɨn bibiyɨeyɨm krɨmiirɨn ɨni hɨriiyar swokɨ tɨrkrɨpkaiyɨm krɨmiir pɨua bɨ swokɨ siismɨmɨnka. Nɨɨngaka. Sɨma krɨriirɨn bɨdiyar mɨ ɨkwao boɨnɨm mɨ bɨdiya mɨ ɨnkɨnyaeyao boɨnɨm mɨ krɨriir kwoɨnɨn iikam kɨmiirsiyɨn nɨdid prasae mɨ naɨngwoyɨmyok prasae bɨ kɨnko, dimɨn taemɨnɨm krɨra tɨrgigɨm kɨmiir mɨ inkam biyɨeyɨn siya nɨti, wɨ siya ninɨ tɨrbuni sɨmiirɨn.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Mɨ Adi Komii siyaɨrgɨn yɨpɨkɨ ɨinokɨinokɨn iikam sɨbgu siiboboɨnɨu haigɨnɨuwiyɨn, ɨiya sɨma hɨkak nwowiyɨm. Krɨmiir kwoɨnɨm siyar nikɨ kɨnsiis haigɨnɨugɨn inkamɨn Taitas nɨkɨuwiyɨn siya nɨkropkiyɨn krɨmiir ninɨ kɨgniyam.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ɨhɨ, siya bɨdiyar yɨtɨn krɨmiirɨn siya inɨ siiboboɨnɨuni. Siya krɨmiirɨn mɨn ninɨ boɨnikɨn, kɨma siirɨn panɨɨn panɨɨna siiboboɨnɨugɨm dimɨn taemɨn kɨbi kɨbiyɨm kɨma napɨm mɨ kɨma tɨrɨm. Tɨriigɨnɨn krɨmiirɨn maɨrgɨmaɨrga sɨma nwowaigɨnɨuwi. Mɨ siya ha nɨtɨn, krɨmiirɨn siya inɨ boɨni, siya kɨmiir bɨdi kɨgnakiyɨn mɨ wɨm kɨma krɨmiir kɨgam asi naɨngwokɨm. Mɨ kɨma tɨ dimɨn taemɨnɨm kɨma tɨrɨm sɨmiirsi asi nɨdidgɨm, yɨpɨkɨ hɨk krɨmiir tɨrhaigɨnɨuɨm. Mɨ wɨm kɨma krɨmiiram asi naɨngwokikɨm mɨ wɨm kɨma pɨ krɨmiir mɨrmii aiir nwowi ɨiya iikam ɨma boɨniyɨm dimɨn taemɨn biyɨeyɨm krɨmakar nɨnkɨkɨniyɨm kɨmiirsi. Mɨ kɨma tɨ hɨriinan dimɨn taemɨn ɨmiir tɨrkiyɨm mɨ wɨm kɨma kariir tɨrkii, kara maɨrgɨmaɨrga kɨmaka nwowɨm.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Mɨ ta yokwowa bɨiya kara wɨnkiya kɨmiirɨn hɨkak saeya mɨ o karamaekɨ wɨndi mɨ an kara ha naɨngwowi, ta yokwowa bɨiya kara wɨnkiya kɨmiiram ya dimɨn wadɨe aeyaɨrga. Kara hɨkak dimusi bɨ nwokɨn, kara hɨriiyar naɨngwokɨn, kɨmiirɨn ɨi nhɨrɨm wɨ hɨk saeya hauuwi.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Mɨ tariinanɨn, kara maɨrgɨmaɨrga komiiga, kara yokwo kɨmiiram wɨnkiyɨn kara maɨrgɨmaɨrga bɨ nwokɨn, kɨma tɨ hɨkak dimɨn taemɨnɨm kara wɨnkiyɨm hɨkak sɨmiirsi nwowɨm. Nɨɨngaka. Kara maɨrgɨmaɨrga mɨnam nwokɨn hɨkak kɨma nwowa mɨ kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm kisɨna haigiyɨm mɨ tɨ dimɨn mɨiyɨkɨm sɨmiiram swokɨ sɨbgu apɨm. Tɨ dimɨn taemɨnɨm kara wɨnkiyɨm kɨmiiram, sɨmiirɨn Adi Komii siya bɨdi haiyɨm. Kɨmiir kwoɨn ɨmiir kisɨna haigiyam mɨ kɨmiirɨn sɨma whɨnkɨnsiis haigɨnɨugɨm. Mɨ hɨriinan saiirsika krɨma maɨrgɨmaɨrga asi nwokɨm.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiirɨn Adi Komii siya haigɨm mɨ kɨmiirɨn hɨkak asi nwowaigɨnɨugɨm mɨ kɨmiir mhɨi kwoɨnɨm siya kisɨna haigikɨm. Mɨ siya wɨ kɨmiir asi whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi mɨ kɨmiirɨn wɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm sɨmiirsi asi nanmaiwarkainaei. Tɨ dimɨnɨm yɨm dimɨn wadɨe ɨmaɨrgɨm mɨ krɨma sɨmiirsiyɨn maɨrgɨmaɨrga nwo karamae kɨpi nwo. Mɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ nuan iikamɨm sɨmiir tɨriyɨm, maɨrgɨmaɨrga nwo karam sɨma nwowam, yɨm naokaowikɨm mɨ sɨmiirɨn kwoɨnbudɨn omwai waiyayokiyokɨiyam sɨma bɨ whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwikɨm. Nɨɨngaka.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Sɨbgu sɨbgu daɨngwo omok tɨ hɨkɨm sɨmiir tɨrɨm mɨ Adi Komii siya sɨmiirɨn ha nɨnkpɨtkiyɨm kɨmiiram sɨma ɨni dimɨn wadɨekɨ wadɨe ɨmar yɨmbiyamɨm. Mɨ sɨma kɨmiir kwoɨn ɨmiir asi tɨrkɨm hɨriinan nwowam naɨngwowɨm. Mɨ sɨmiirɨn digɨumii haigɨngikɨm, tɨ dimɨn bibiyɨeyɨm kɨma napɨm, yɨpɨkɨ kara wɨnboɨnkiyɨm. Kɨmiir kwoɨnɨm sɨma kiprɨd haigɨnɨuwi, inkamɨn yɨpɨkɨn dimɨn biyɨe tɨrɨn siirɨn ɨgao yai boɨnɨm. Mɨ kɨma tɨ dimɨn biyɨe hɨriinanɨm yɨpɨkɨ kɨmiir nɨmbiyamɨm sɨmiirsi bɨdiyar mɨ ɨdidɨm. Mɨ kɨma hɨriinan bɨdiyar mɨ aɨngwowɨm, kara nɨti kɨmiirɨn sɨmiirsi whɨndiraeraram mɨ wɨm kɨma kɨmɨdiniya kamɨm dimɨn bibiyɨe tɨriyɨm, sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam swokɨ kwanaɨngwo. Ta yokwowa kɨmiir tɨrkika, kɨma kariiram naɨngwokwonanaeiyɨm mɨ kariiram naɨngwowɨm, kɨmaka ɨrɨpa nwowam mɨ ya tariigɨna ya kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuga kɨmiir naɨngwo tɨbmiiya Adi Komii siiramɨn kɨrɨe nwowɨm. Kɨma kariir yai aiirɨn bɨdiyar wakaeyɨm mɨ ya tariigɨna, ya kariir nɨisiimauuga hɨnɨɨn, siyɨuɨn kɨma nwowiyɨn hɨnda tɨndan wadɨe bɨdi ywokiyɨn. Mɨ dimɨn biyɨeyɨm kɨmiir waraur nwowɨm sɨmiirɨn kɨma bɨdi sɨbgu tɨrkiyɨm mɨ siirɨn kɨma asi nɨridnatkikɨn.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Mɨ ɨiya kara ta yokwowa saiir wɨnkiya, kara kamɨm yɨpɨkɨ siyɨu biyɨe tɨrɨm sɨmiirsi bɨ naɨngwokɨn. Mɨ ɨiya kara ta yokwo aiir wɨnkiyɨn kɨmiiram kara tɨ inkamɨn yɨpɨkɨn siyɨu biyɨe tɨrɨn siirsi bɨ naɨngwokɨn. Adi Komii siya kariir kwoɨn ɨiirɨn bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨn, ta yokwowa kara wɨnkiya iikam kɨmiiram, kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam kara hɨnɨɨna naɨngwowi kɨmiir siyɨuɨm idowɨiya dwoki Adi Komii siir whwonkam ɨda. Kɨma wa nwokɨ sɨbgu ɨnoknɨnkɨnɨm, kɨma krɨriiram naɨngwokwonanaei mɨ ta hɨriinana saiirsi wɨnkika ta yokwowa.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Mɨ dimɨn taemɨnɨm kɨma tɨrɨm krɨriir, krɨriir siiboboɨnɨu haigɨnɨuɨm sɨma sɨma rani, dimɨn taemɨnɨm kɨma whɨndiraerarɨm Taitas siir wokmaihaigɨnɨuam mɨ krɨra tɨ saɨka nwowo, krɨra maɨrgɨmaɨrga komiiga.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Mɨ bɨiya kara kɨmiir inɨg ɨmiir boɨnmauu wakaeyɨn mɨ kara Taitas siirɨn ha boɨnkɨn kɨma wadɨekɨm mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm kɨma tɨrɨm kariirɨn wɨ nɨdidgak sɨma nwowaigɨnɨu rani, ta kara boɨna siir. Mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm kara boɨnɨm iikam kɨmiirɨm hɨnɨɨn sɨma wadɨekɨm, yɨm ɨni tɨ yaiyɨm bɨiya krɨra nikɨ boɨnɨm kɨmiir whɨekakar ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm, yɨm kaimwowaɨrgɨm.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Bɨiya Taitas siya kɨmiiram waraur nikɨ ɨtɨn, kɨmiir kɨgnakiyɨn mɨ kɨma siirɨn wadɨe ha sɨbgu ohaigɨnɨugiyɨm mɨ siirɨn ha mɨ sɨbgu kɨgrɨraowɨm mɨ kɨma dimɨn taemɨnɨm siya boɨnɨm sɨmiirɨn ha mɨ wakaeyokna. Mɨ siya ta saiir naɨngwokiyɨn siya kɨmiiramɨn pranae pranae bɨ naɨngwokwokɨn, ɨni bɨiya siya naɨngwokwowa ɨni saiir haiburɨn.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Mɨ tariinanɨn, kara ha naɨngwowi, kɨma mɨ kara, krɨma ɨni kwoɨn whɨruar ywowɨskiyɨm mɨ kara kɨmiiramɨn kwoɨn whɨsaɨr bɨ nwokikɨn kara maɨrgɨmaɨrga komiiga. Ɨriig.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.