Romanos 4

No Vayo A Testamento, Salmo, No Libro No Proverbo (IVV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hapen ta na si Abraham a asa ka ehemplo a iya so apoapo ta atavo a Judeo.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 An iya sigoro as nayvadiw a mahosto do salapan no Dios do nakapia no pinarin na am mian sigoro o maparin na ipamato so karakohan na do salapan no tawo. Pero do salapan no Dios am arava.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Vatahen no nakatolas a Chirin no Dios ta si Abraham am sinincharan a mahosto do salapan no Dios do nakasaray na no Dios a mapatongtong so promisa na.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Vatan ava so regalo o rawaten no asa ka tawo a machitangdan takwan rawaten na o naho na.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero ahohen ava no asa ka makagatogatos o kapayvadiw a mahosto do salapan no Dios, ta marawat ya a libri a makayamot do kasaray nia.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Niaya o chinakey na vatahen ni David do kavata na sia o karakoh no pakamian kano kasisien a marawat no tawo a chinapakaboan so gatos as sincharan no Dios a mahosto do salapan na as niaya am makayamot ava do aran ango pa a pinarin na.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Niaya mismo a vinata na,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Mapalak sa o abo dana so atbayen da gatos do salapan no Apo taya.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 As no akmaya sia am tayto maparin a marawat no atavo, mayalit sa o Judeo anmana Hentil a makayamot do saray da a akma so nakasinchad sia no Dios si Abraham a asa ka mahosto do salapan na do nakasaray na no promisa sa no Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Sinincharan paro sia no Dios a manamonamo do salapan na do nakapatongtong na so asa ka panyokoyokoran sia no Dios a akma so kapatoli? Omba.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Takwan nirisibi na o akmaya sia a sinyal no asa ka sinincharan a manamonamo do salapan no Dios tapian maparin sia tawagan a ama no atavo a masaray no Dios as sinincharan a manamonamo do salapan na a makayamot do kasaray da no vinata no Dios asna dia sira so masaray no tanyan da maparin do kawnot da do panyokoyokoran a akma so kapatoli.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 As si Abraham a sinincharan a manamonamo a manam so nakapatongtong na so asa aya a ka panyokoyokoran am maparin ta vatahen a ama no Judeo a moyvoh ava do kalit no onotan da pidipidit asna makayamot pa do kapachalit da di Abraham a masaray no Dios a mapatongtong so promisa na sa.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 As makayamot ava do aran ango pa a pinariparin ni Abraham o pinakayapoan no pinaypromisa sia no Dios a kasigorado na kanira no tayatayabo na sa a makarawat so promisa aya no Dios a omamohon so tana aya, ta makayamot do nakasinchad sia no Dios a mahosto do nakasaray na nia o Dios a mapatongtong sia o promisa na sa.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Dawa an vatahen ta o kanawri no ipakarawat so promisa sa no Dios o kawnot ta do panyokoyokoran am pabohen ta o sinmo no kasaray aya as kapayvadiw pa no promisa na saya a abo so inakyan ta nia.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 No pidipidit aya am ichaytoroh na o kastigo do mapasada sia, ta an abo ya am arava o pasadahen kano arava o pakayapoan no ipakarawat no asa ka tawo so kastigo.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Dawa no promisa naya am marawat do kasaray nia tapian sincharan ya a asa ka regalo do atavo a tayatayabo ni Abraham. Ta voyvoh sava o mapatongtong so panyokoyokoran asna sira pa o masaray no Dios a akma si Abraham a iya so ama no atavo a masaray no Dios.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nia o inmonmoan no nakatolas a kavata sia no Dios di Abraham, “Parinyen koymo a ama no aro a nasiones.” As nakatongtong ya a makayamot do nakapanganohed ni Abraham do kayan no ipakapamarin no Dios a makapangamaog as kano tomoroh so viay do nadiman dana.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 As aran abo dana o kavoyan sia ni Abraham o kaparin na pa maymanganak am kayan pa no nakasaray na nia o Dios a makapatongtong so nipromisa naya sia do nakavata na sia, “Oyod anti a aro o tayatayabo mo.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 As do kaoyod na mahni no saray nia ni Abraham o Dios am inidit nava o kadi narana makapaymanganakan ni Sarah a kakovot na as kano kaakma naranay nadiman no mismo na karakohan do kaasa narana yatos no awan na.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Arava o nakapaykamadamadanan ni Abraham asna no nakapaypangay no nakasaray na as kano nakadaday na so Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Nabdibdis ava sia manganohed do kasigorado no kapatongtong sia no Dios o nipromisa nawri sia.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Dawa do akmaya sia a nakasaray ni Abraham am sinincharan sia no Dios a mahosto do salapan na.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Amna voyvoh ava si Abraham a pinatapatakan nia o nakatolas aya a nakavidang nia no Dios si Abraham a mahosto do salapan na a makayamot do saray na,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 ta pinatapatak pa ya diaten atavo a sinincharan no Dios a mahosto do salapan na a makayamot do nakapanganohed ta do Dios a iya so napayvangon so Apo ta a si Jesus,
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 a iya so nadiman a omadidi diaten do gatogatos ta as kapirwa na maviay tapian sincharan na yaten no Dios a mahosto do salapan na.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.