Romanos 4

No Vayo A Testamento, Salmo, No Libro No Proverbo (IVV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hapen ta na si Abraham a asa ka ehemplo a iya so apoapo ta atavo a Judeo.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 An iya sigoro as nayvadiw a mahosto do salapan no Dios do nakapia no pinarin na am mian sigoro o maparin na ipamato so karakohan na do salapan no tawo. Pero do salapan no Dios am arava.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Vatahen no nakatolas a Chirin no Dios ta si Abraham am sinincharan a mahosto do salapan no Dios do nakasaray na no Dios a mapatongtong so promisa na.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Vatan ava so regalo o rawaten no asa ka tawo a machitangdan takwan rawaten na o naho na.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero ahohen ava no asa ka makagatogatos o kapayvadiw a mahosto do salapan no Dios, ta marawat ya a libri a makayamot do kasaray nia.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Niaya o chinakey na vatahen ni David do kavata na sia o karakoh no pakamian kano kasisien a marawat no tawo a chinapakaboan so gatos as sincharan no Dios a mahosto do salapan na as niaya am makayamot ava do aran ango pa a pinarin na.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Niaya mismo a vinata na,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Mapalak sa o abo dana so atbayen da gatos do salapan no Apo taya.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 As no akmaya sia am tayto maparin a marawat no atavo, mayalit sa o Judeo anmana Hentil a makayamot do saray da a akma so nakasinchad sia no Dios si Abraham a asa ka mahosto do salapan na do nakasaray na no promisa sa no Dios.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Sinincharan paro sia no Dios a manamonamo do salapan na do nakapatongtong na so asa ka panyokoyokoran sia no Dios a akma so kapatoli? Omba.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Takwan nirisibi na o akmaya sia a sinyal no asa ka sinincharan a manamonamo do salapan no Dios tapian maparin sia tawagan a ama no atavo a masaray no Dios as sinincharan a manamonamo do salapan na a makayamot do kasaray da no vinata no Dios asna dia sira so masaray no tanyan da maparin do kawnot da do panyokoyokoran a akma so kapatoli.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 As si Abraham a sinincharan a manamonamo a manam so nakapatongtong na so asa aya a ka panyokoyokoran am maparin ta vatahen a ama no Judeo a moyvoh ava do kalit no onotan da pidipidit asna makayamot pa do kapachalit da di Abraham a masaray no Dios a mapatongtong so promisa na sa.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 As makayamot ava do aran ango pa a pinariparin ni Abraham o pinakayapoan no pinaypromisa sia no Dios a kasigorado na kanira no tayatayabo na sa a makarawat so promisa aya no Dios a omamohon so tana aya, ta makayamot do nakasinchad sia no Dios a mahosto do nakasaray na nia o Dios a mapatongtong sia o promisa na sa.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Dawa an vatahen ta o kanawri no ipakarawat so promisa sa no Dios o kawnot ta do panyokoyokoran am pabohen ta o sinmo no kasaray aya as kapayvadiw pa no promisa na saya a abo so inakyan ta nia.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 No pidipidit aya am ichaytoroh na o kastigo do mapasada sia, ta an abo ya am arava o pasadahen kano arava o pakayapoan no ipakarawat no asa ka tawo so kastigo.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Dawa no promisa naya am marawat do kasaray nia tapian sincharan ya a asa ka regalo do atavo a tayatayabo ni Abraham. Ta voyvoh sava o mapatongtong so panyokoyokoran asna sira pa o masaray no Dios a akma si Abraham a iya so ama no atavo a masaray no Dios.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Nia o inmonmoan no nakatolas a kavata sia no Dios di Abraham, “Parinyen koymo a ama no aro a nasiones.” As nakatongtong ya a makayamot do nakapanganohed ni Abraham do kayan no ipakapamarin no Dios a makapangamaog as kano tomoroh so viay do nadiman dana.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 As aran abo dana o kavoyan sia ni Abraham o kaparin na pa maymanganak am kayan pa no nakasaray na nia o Dios a makapatongtong so nipromisa naya sia do nakavata na sia, “Oyod anti a aro o tayatayabo mo.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 As do kaoyod na mahni no saray nia ni Abraham o Dios am inidit nava o kadi narana makapaymanganakan ni Sarah a kakovot na as kano kaakma naranay nadiman no mismo na karakohan do kaasa narana yatos no awan na.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Arava o nakapaykamadamadanan ni Abraham asna no nakapaypangay no nakasaray na as kano nakadaday na so Dios.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Nabdibdis ava sia manganohed do kasigorado no kapatongtong sia no Dios o nipromisa nawri sia.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Dawa do akmaya sia a nakasaray ni Abraham am sinincharan sia no Dios a mahosto do salapan na.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Amna voyvoh ava si Abraham a pinatapatakan nia o nakatolas aya a nakavidang nia no Dios si Abraham a mahosto do salapan na a makayamot do saray na,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 ta pinatapatak pa ya diaten atavo a sinincharan no Dios a mahosto do salapan na a makayamot do nakapanganohed ta do Dios a iya so napayvangon so Apo ta a si Jesus,
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 a iya so nadiman a omadidi diaten do gatogatos ta as kapirwa na maviay tapian sincharan na yaten no Dios a mahosto do salapan na.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.