Gênesis 29

Chirin ni Āpo Dyos (IVB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Do katayokaw no nawri, tinongtong ni Jakob kapagbyahi naw, kan nakarapit do tana daw no taga dāya.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Do dawri, nakaboya so asa bobon do gagan no asaw a idi. Myan saw nakpeh a maynahah a tatdo a kaarban karniro do masngenaw do bobonaw, ta dawriw pirmi a pamaynoman da, ki nataloban pa so rakoh a bato.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 An maychichipeh dana sa tabo karniro daw, balakwangen dan magpaspastoraw iyaw batwaw, as kapaynom da sira. An tayoka sa minom, ki paybidyen daw batwaw a patohongen.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Do dawri, nanahahes si Jakob dyirad magpaspastoraw a kāna, “Inyom Sir, taga dino kamo?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Inyahes pa ni Jakob dyira a kāna, “Chapatak nyori si Laban a apōko ni Nahor?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 “Na, komosta?” inyahes ni Jakob.
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Binata ni Jakob dyira a kāna, “Makohat payaw araw. Ari na payad oras a ikoral nyo sa. Āngo ta dyi nyo sa paynomen karniro saya, as paybidyen nyo sa a pagaraben?”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Ki tominbay sa dya, “Aysa! Maparin namen aba, ta nawri dananchiw kabalakwang namen so batwaya an maychichipeh sa tabo, as kapaynom namen sira.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Ranan pan kapachisarsaritaw ni Jakob dyirad magpaspastoraw, ki nawara si Rakel kan karniro saw ni āmang na, ta aran iya, ki asa mangay-aywan so karniro.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Do dawri a nakaboya ni Jakob si Rakel a anak ni Laban a kakteh ni ānang na, kan siraw karnirwaw ni maraan na, nanyeng na nangay a binalakwang iyaw batwaw a tohong no bobonaw, as nakapaynom na siras karniro saw.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Katayoka na, dinadek na si Rakel, kan insiknan naw tomnanyis do kasoyot na.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Binata na dya a kāna, “Kaanakanaw yaken ni āmang mo. Yakenaw, ki anak ni Rebekka a kakteh na.”
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Dawa, do nakadamagaw sya ni Laban so maynamotaw di Jakob a anak ni kakteh na, nakapayapayayo na a nangay a minbayat sya. Kinepkep nas Jakob, as nakadadek na sya, as inyangay na do bahay na. Do nakawara daw do bahay ni Laban, inistorya ni Jakob tabo a naparin dya.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Binata ni Laban di Jakob a kāna, “Oyod sawen a kaanakan koymo!”
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Do dawri, napahabas asa kabohan, binata ni Laban di Jakob a kāna, “Maynamot ta kaanakan koymo, āngo ta maytarabako ka abos tangdan? Ay samna! Maparin aba komwan. Ibahey mo na ah, an papiraw chakey mwa tangdan?”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Ki myan do dawriw dadwa anak ni Laban a mababakes: si Lea iyaw matoneng kan si Rakel a ādi na.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Mapintas iyaw mata ni Lea, ki mapinpintas kan mapostora iyaw inawan ni Rakel.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Do dawri, myan nadidiw ni Jakob a ayat na di Rakel. Dawa, binata na di maraan na a kāna, “Maytarabako ako dyimo so papito a tawen an ipakabahay mo dyaken si Rakel a adeadekey a balāsang mo.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Initbay ni Laban dya a kāna, “Naon, chakey ko, ta maganaganay a imo makakabahay sya kan matarek. Dawa, nāw mo na machiyan dyamen.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Dawa, nakapaytarabako ni Jakob so papito a katawen tan makabahay nas Rakel, kan napootan nabaw nakapaypahabas no araw saya maynamot ta taywaraw kadaw na si Rakel.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Ki do nakatayokaw ni Jakob so papito a tawen, inbahey na di Laban a kāna, “Ay mo Maraan, napakabos ko naw chimpwaw a inkari ko a maytarbako dyimo. Chakey kwa ipakabahay mo na dyaken si Rakel tan myan danaw baket ko.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Do dawri, namarin si Laban so rakoh a pasken, as rinara na sa tabo tawotawo daw a mangay do kasar.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Sinpangan na, do dawri a ahep, ki si Rakel abaw pinaoknod ni Laban di Jakob, an dya si Lea. Chapatak aba ni Jakob, dawa, inoknod nas Lea.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Ki maynamot ta nangabahay dana si Lea, intoroh ni Laban di Lea iyaw adipen naw a si Silpa tan iya danaw adipen na.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Ki do kamabekasanaw, natonngan ni Jakob a si Lea iyaw kinaoknod naw. Dawa, nangay di Laban, as nakabata na sya dya a kāna, “Āngo ta komwan pinarin mo dyaken, mo Maraan? Nagsirbi ako abawri dyimo so papito a katawen tan makabahay ko si Rakel? Āngo ta inallilaw mo yaken?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Ki tominbay dya si Laban a kāna, “Dāgen namen do dya an manmanma a pakabahayen namen adeadekey a anak namen, an dyi pa makakabahay iyaw matonetonengaw.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Patayokahen mo paw asaya kalawas a ragragsak no kasar mo di Lea. Katayoka no nawri, ipakabahay ko pa dyimo si Rakel a ādi na an maytarabako ka pa dyaken so papito a katawen.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Nakey si Jakob, dawa, do katayokaw no asa kalawas a ragragsak no kasar na di Lea, intoroh dya ni Laban si Rakel a nayparin pa baket ni Jakob.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Si Bilha a adipen Laban, ki intoroh ni Laban di Rakel tan adipen na.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Inoknod pa ni Jakob si Rakel. Ki rakorakoh adaw ni Jakob di Rakel kan si Lea. Sinpangan na, naytarabako si Jakob di Laban so papito pa a katawen.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Do kaboyaw sya ni Āpo a dya oyod ni Jakob a chadaw si Lea, tinorohan na so anak, as si Rakel, ki abaw anak na.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Do dawri, nabogi si Lea, kan naymanganak so asa mahakay. Pinangaranan na so Ruben, ta binata na, “Naboya ni Āpo iyaw kapagmamayo ko. Sigoro, chadaw na, ngata, yaken lakay ko sichangori.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Sinpangan na, minirwa dana nabogi si Lea, as inyanak naranaw asa mahakay. Pinangaranan naw adekeyaw so Simeon, ta binata na, “Intoroh na pa ni Āpo dyaken nya anak ko, ta nadngey na a dya oyod yaken ni Jakob a chadaw.”
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Minirwa dana nabogi, as naymanganak dana so asa pa mahakay. Pinangaranan nas Lebi, ta binata na, “Changori, ngata, maypadekket dyaken si lakay ko, ta ari danaw tatdo a mahahakay a anak ko.”
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Minirwa pa nabogi, kan naymanganak pa so mahakay. Pinangaranan na so Joda, ta binata na, “Changori, dadayen ko Dyos.” Katayoka no nawri, nayhat a naymanganak.
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.