Gênesis 29

Chirin ni Āpo Dyos (IVB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Do katayokaw no nawri, tinongtong ni Jakob kapagbyahi naw, kan nakarapit do tana daw no taga dāya.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Do dawri, nakaboya so asa bobon do gagan no asaw a idi. Myan saw nakpeh a maynahah a tatdo a kaarban karniro do masngenaw do bobonaw, ta dawriw pirmi a pamaynoman da, ki nataloban pa so rakoh a bato.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 An maychichipeh dana sa tabo karniro daw, balakwangen dan magpaspastoraw iyaw batwaw, as kapaynom da sira. An tayoka sa minom, ki paybidyen daw batwaw a patohongen.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Do dawri, nanahahes si Jakob dyirad magpaspastoraw a kāna, “Inyom Sir, taga dino kamo?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Inyahes pa ni Jakob dyira a kāna, “Chapatak nyori si Laban a apōko ni Nahor?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 “Na, komosta?” inyahes ni Jakob.
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Binata ni Jakob dyira a kāna, “Makohat payaw araw. Ari na payad oras a ikoral nyo sa. Āngo ta dyi nyo sa paynomen karniro saya, as paybidyen nyo sa a pagaraben?”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Ki tominbay sa dya, “Aysa! Maparin namen aba, ta nawri dananchiw kabalakwang namen so batwaya an maychichipeh sa tabo, as kapaynom namen sira.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Ranan pan kapachisarsaritaw ni Jakob dyirad magpaspastoraw, ki nawara si Rakel kan karniro saw ni āmang na, ta aran iya, ki asa mangay-aywan so karniro.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Do dawri a nakaboya ni Jakob si Rakel a anak ni Laban a kakteh ni ānang na, kan siraw karnirwaw ni maraan na, nanyeng na nangay a binalakwang iyaw batwaw a tohong no bobonaw, as nakapaynom na siras karniro saw.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Katayoka na, dinadek na si Rakel, kan insiknan naw tomnanyis do kasoyot na.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Binata na dya a kāna, “Kaanakanaw yaken ni āmang mo. Yakenaw, ki anak ni Rebekka a kakteh na.”
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Dawa, do nakadamagaw sya ni Laban so maynamotaw di Jakob a anak ni kakteh na, nakapayapayayo na a nangay a minbayat sya. Kinepkep nas Jakob, as nakadadek na sya, as inyangay na do bahay na. Do nakawara daw do bahay ni Laban, inistorya ni Jakob tabo a naparin dya.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Binata ni Laban di Jakob a kāna, “Oyod sawen a kaanakan koymo!”
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Do dawri, napahabas asa kabohan, binata ni Laban di Jakob a kāna, “Maynamot ta kaanakan koymo, āngo ta maytarabako ka abos tangdan? Ay samna! Maparin aba komwan. Ibahey mo na ah, an papiraw chakey mwa tangdan?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Ki myan do dawriw dadwa anak ni Laban a mababakes: si Lea iyaw matoneng kan si Rakel a ādi na.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Mapintas iyaw mata ni Lea, ki mapinpintas kan mapostora iyaw inawan ni Rakel.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Do dawri, myan nadidiw ni Jakob a ayat na di Rakel. Dawa, binata na di maraan na a kāna, “Maytarabako ako dyimo so papito a tawen an ipakabahay mo dyaken si Rakel a adeadekey a balāsang mo.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Initbay ni Laban dya a kāna, “Naon, chakey ko, ta maganaganay a imo makakabahay sya kan matarek. Dawa, nāw mo na machiyan dyamen.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Dawa, nakapaytarabako ni Jakob so papito a katawen tan makabahay nas Rakel, kan napootan nabaw nakapaypahabas no araw saya maynamot ta taywaraw kadaw na si Rakel.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ki do nakatayokaw ni Jakob so papito a tawen, inbahey na di Laban a kāna, “Ay mo Maraan, napakabos ko naw chimpwaw a inkari ko a maytarbako dyimo. Chakey kwa ipakabahay mo na dyaken si Rakel tan myan danaw baket ko.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Do dawri, namarin si Laban so rakoh a pasken, as rinara na sa tabo tawotawo daw a mangay do kasar.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Sinpangan na, do dawri a ahep, ki si Rakel abaw pinaoknod ni Laban di Jakob, an dya si Lea. Chapatak aba ni Jakob, dawa, inoknod nas Lea.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Ki maynamot ta nangabahay dana si Lea, intoroh ni Laban di Lea iyaw adipen naw a si Silpa tan iya danaw adipen na.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Ki do kamabekasanaw, natonngan ni Jakob a si Lea iyaw kinaoknod naw. Dawa, nangay di Laban, as nakabata na sya dya a kāna, “Āngo ta komwan pinarin mo dyaken, mo Maraan? Nagsirbi ako abawri dyimo so papito a katawen tan makabahay ko si Rakel? Āngo ta inallilaw mo yaken?”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Ki tominbay dya si Laban a kāna, “Dāgen namen do dya an manmanma a pakabahayen namen adeadekey a anak namen, an dyi pa makakabahay iyaw matonetonengaw.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Patayokahen mo paw asaya kalawas a ragragsak no kasar mo di Lea. Katayoka no nawri, ipakabahay ko pa dyimo si Rakel a ādi na an maytarabako ka pa dyaken so papito a katawen.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Nakey si Jakob, dawa, do katayokaw no asa kalawas a ragragsak no kasar na di Lea, intoroh dya ni Laban si Rakel a nayparin pa baket ni Jakob.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Si Bilha a adipen Laban, ki intoroh ni Laban di Rakel tan adipen na.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Inoknod pa ni Jakob si Rakel. Ki rakorakoh adaw ni Jakob di Rakel kan si Lea. Sinpangan na, naytarabako si Jakob di Laban so papito pa a katawen.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Do kaboyaw sya ni Āpo a dya oyod ni Jakob a chadaw si Lea, tinorohan na so anak, as si Rakel, ki abaw anak na.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Do dawri, nabogi si Lea, kan naymanganak so asa mahakay. Pinangaranan na so Ruben, ta binata na, “Naboya ni Āpo iyaw kapagmamayo ko. Sigoro, chadaw na, ngata, yaken lakay ko sichangori.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Sinpangan na, minirwa dana nabogi si Lea, as inyanak naranaw asa mahakay. Pinangaranan naw adekeyaw so Simeon, ta binata na, “Intoroh na pa ni Āpo dyaken nya anak ko, ta nadngey na a dya oyod yaken ni Jakob a chadaw.”
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Minirwa dana nabogi, as naymanganak dana so asa pa mahakay. Pinangaranan nas Lebi, ta binata na, “Changori, ngata, maypadekket dyaken si lakay ko, ta ari danaw tatdo a mahahakay a anak ko.”
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Minirwa pa nabogi, kan naymanganak pa so mahakay. Pinangaranan na so Joda, ta binata na, “Changori, dadayen ko Dyos.” Katayoka no nawri, nayhat a naymanganak.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.