Zacarias 1
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 L'ọnwa k'ẹsato; l'afa, kwe Dariyọsu afa ẹbo, ọ wataru ọ bụ eze ndu Peshiya; bẹ Ojejoje kfuru yeru onye nkfuchiru iya, bụ Zekaráya Berekaya; mbụ nwanwa Ido; sụ iya:
1 No oitavo mês do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Zacarias, filho de Baraquias, filho de Ado, nestes termos:
2 “Lẹ Ojejoje; bẹ ẹhu ghuru eghughu nshinu l'ẹke ndiche unu phẹ nọ.
2 O Senhor estava profundamente irritado contra os vossos pais.
3 Ọo ya bụ t'i kfuru ndu ono l'ọwaa iphe Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike l'ekfu: T'unu lata azụ lakfuta iya; k'ọphu ya a-lata azụ lakfuta unu. Ono kwa iphe Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike ekfu ndono.
3 Dize a {este povo}: eis o que diz o Senhor dos exércitos: voltai a mim - oráculo do Senhor dos exércitos - e eu voltarei a vós - oráculo do Senhor dos exércitos.
4 Unu ba adụkwa l'ọ bụ ndiche unu phẹ, bụ ndu ono, ndu nkfuchiru kẹ mbụ kfuhawaru okfu ẹhu ẹphe; sụ: ‘Lẹ Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike sụru t'ẹphe haa ẹjo ụzo ono, ẹphe eshi ono; ẹphe esee ẹka l'ẹjo iphe ono, ẹphe eme ono.’ Obenu l'ẹphe ta ngadụru iya nchị; ọphu ẹphe 'eyeduru iya ọnu. Ono iphe Ojejoje ekfu ndono.
4 Não sejais como vossos pais a quem os profetas de outrora clamaram, dizendo: eis o que diz o Senhor dos exércitos: deixai vossos maus caminhos e vossas más ações; e eles não ouviram, não prestaram atenção aos meus avisos - oráculo do Senhor.
5 ?Bụ awe; bẹ ndiche unu ọbu nọ nta-a? Tọo ndu nkfuchiru ọbu; ?ẹphe anọjewaru gbururu jeye tọo.
5 Onde estão vossos pais? Podem porventura os profetas viver eternamente? Quanto aos avisos e às ordens que encarreguei os meus servos, os profetas, de transmitir ao povo, não foram eles executados junto de vossos pais?
6 Iphemiphe ọbule, ya kfuru; mẹ iphe ya tọru ọkpa iya ono, bụ iphe ya kfuru ndu ozi iya, bụ ndu nkfuchiru t'ẹphe mee ono; ?tọ vụdu l'ẹhu ndiche unu phẹ tọo. Ẹphe akwaa izimana; sụ: ‘Lẹ Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike meekwaru ẹphe iphe gbaru ẹphe lẹ kẹ egbe ụzo, ẹphe eshi; mẹ ẹge umere ẹphe gbaru; mbụ l'o meleruphu ẹphe iphe ọ tụberu k'ememe.’ ”
6 Por isso vossos pais caíram em si mesmos e, confusos, confessaram: o Senhor dos exércitos tratou-nos como tinha resolvido proceder conosco, segundo o nosso proceder e as nossas obras.
7 Yo rua l'ọnwa Shebatu, bụ iya bụ ọnwa kẹ iri lẹ nanụ gbaru ụkporo abalị l'abalị ẹno l'afa, kwe Dariyọsu afa ẹbo, ọ wataru ọbu eze; Ojejoje abya ekfuru yeru onye nkfuchiru, bụ Zekaráya Berekaya; bụru nwanwa Ido. Zekaráya asụ:
7 No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês {o mês de Sabat} do segundo ano do reinado de Dario, a palavra do Senhor foi dirigida ao profeta Zacarias, filho de Baraquias, filho de Ado, nestes termos:
8 Ọ bụ l'ẹnyashi; bẹ mu phụru àphụ̀; phụa nwoke, l'agba l'ịnya uswuswe! Nwoke ono vudo lẹ mgbaku oshi mịturu, nọgbaa l'ẹke, nwulahuru enwulahu. Ịnya ndu ọphu vudogbaa ya l'azụ nweru ndu ọphu eke uswuswe; nweru ndu ọphu eke mkpụkpu bya enweru ndu ọphu acha ụcha.
8 tive uma visão durante a noite. Percebi, entre as murtas do fundo do vale, um homem montado num cavalo vermelho, e atrás dele estavam cavalos ruços, alazões e brancos.
9 Mu abya ajị iya: “Onye nwe mu nụ; ?bụ ngụnu; bẹ iphe-a bụgbaa?”
9 Eu perguntei: Meu senhor, que cavalos são estes? E o anjo porta-voz respondeu-me: Vou explicar-te.
10 Tọ dụ iya bụ; nwoke ono, vudo lẹ mgbaku oshi mịturu ono abya eyee ọnu; sụ: “Lẹ ndu-a bụ ndu ono, Ojejoje yeru t'ẹphe je etsoru mgboko l'ọ ha l'ejephe ono.”
10 O homem que se encontrava entre as murtas respondeu: Estes são os {mensageiros} que o Senhor mandou para percorrer a terra.
11 Ẹphe ejee bya edooru Ojozi-imigwe Ojejoje ono, vudo lẹ mgbaku oshi mịturu ono; sụ: “L'ẹphe tụkookwaru mgboko l'ọ ha jekota; phụwaa lẹ mgboko gbaa mgburumgburu daru jiii; nchị adụ ẹphe ndo.”
11 Então os cavaleiros disseram ao anjo do Senhor que permanecia entre as murtas: Acabamos de percorrer toda a terra, e vimos que toda a terra está em tranqüilidade e descanso.
12 Tọ dụ iya bụ; Ojozi-imigwe Ojejoje ono asụ: “Nggụbe Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike! ?Bụ teke ole; bẹ aa-nọ-bebe; tẹmanu nggu aphụaru Jerúsalemu yẹle mkpụkpu, nọgbaa lẹ Júda imiko; mbụ ndu ono, i shiwa keshinu ụkporo afa ẹto l'afa iri ọphu, sweru nụ tukoshita ẹhu-eghughu ngu ono.”
12 O anjo do Senhor disse: Senhor dos exércitos! Até quando ficareis insensível à sorte de Jerusalém e das cidades de Judá? Já faz setenta anos que estais irritado contra elas!
13 Ya ndono; Ojejoje abya egude olu, dụ bẹlebele; dụa ojozi-imigwe ono, kfuru yeru mu nụ ono ike.
13 O Senhor respondeu ao anjo que me falava, e disse-lhe boas palavras, cheias de consolação.
14 Ojozi-imigwe ono, shi ekfu anụ mu nụ ono asụ mu: “Tẹ mu raa ya arara lẹ Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike; bẹ sụru lẹ ya ekoshikwa okopho ike l'okfu ẹhu mkpụkpu Jerúsalemu yẹle Ugvu Záyọnu.
14 E o anjo disse-me: Proclama o seguinte: eis o que diz o Senhor dos exércitos: estou animado de ardente amor por Jerusalém e por Sião; porém, sumamente irritado contra as nações que vivem despreocupadas.
15 Obenu lẹ ndu ẹhu eghushi mu eghughu ike l'ẹke ẹphe nọ bụ mbakeshi ndu onanu, bu tụsaru ẹhu ono. Ẹhu te shiduru eghu mu eghughu kẹ egbe iya ono; ọle ẹphe byawaru bya emee tẹ iphe-ẹhuka kẹ ndibe mu ka ẹji.”
15 Eu só estava ligeiramente agastado contra Israel, mas {estas nações} ultrapassaram a medida.
16 Ọo ya bụ; ọwaa iphe Ojejoje ekfu: Lẹ ya a-wata ọphuru Jerúsalemu imiko ọdo. Eze-ụlo iya ono; bẹ aa-kpụ-phu l'ẹka ono. A bya egude eri, eegudeje átụ̀ iphe atụ̀tù; gude tụa Jerúsalemu. Ono iphe Ojejoje ekfu ndono.
16 Por isso, eis o que diz o Senhor: volto novamente para Jerusalém cheio de compaixão; minha casa será nela reedificada - oráculo do Senhor dos exércitos - e o cordel será estendido sobre Jerusalém.
17 Wo mu tẹ mu rabakwaa ya rụ araraa lẹ Ojejoje, bụ Ọkaribe-Kakọta-Ike sụkwaru: L'iphe bụ mkpụkpu iya l'ọ ha; bẹ iphemiphe ọbule a-bya a-tụko bụru ụpete ọdo; Ojejoje abya adụa Záyọnu obu; bya afọta Jerúsalemu ọdo.
17 Farás a proclamação seguinte: eis o que diz o Senhor dos exércitos: minhas cidades terão de novo muitas riquezas; o Senhor será a consolação de Sião, e a sua escolha cairá novamente sobre Jerusalém.
18 Mu bya apalia ẹnya; mpo ẹno anọduwa mu l'ifu.
18 Levantando os olhos, vi quatro cornos;
19 Mu bya ajịa ojozi-imigwe ono, shi ekfu anụ mu nụ ono: “?Bụ ngụnu ndọ-ọ?”
19 e perguntei ao porta-voz: Meu senhor, que cornos são estes? Ele respondeu-me: Estes são os cornos que dispersaram Jerusalém e Judá.
20 Ya ndono; Ojejoje abya ekoshi mu ndu ụzu ẹno.
20 O Senhor mostrou-me então quatro ferreiros.
21 Mu abya ajịa; sụ: “?Bụ ngụnu; bẹ ndu-a abya ememe?”
21 Eu perguntei: Esses, que vêm fazer? Os cornos, respondeu-me ele, haviam dispersado Judá de tal forma que ninguém mais ousava levantar a cabeça; mas eis que vieram esses ferreiros para destruí-los, para abater os cornos que as nações tinham levantado contra a terra de Judá, a fim de dispersar {os seus habitantes}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Zacarias 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.