Números 22
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 Ndu Ízurẹlu atụgbua jerua phorokoto alị ndu Móabu; bya akpọo ụlo-ẹ́kwà ẹphe l'iku Ẹnyimu Jọ́danu, nọ chebe ifu lẹ Jériko.
1 Os israelitas partiram e acamparam nas planícies de Moabe, a leste do rio Jordão e na altura de Jericó, que ficava no outro lado do rio.
2 Balaku Zipo aphụa iphe bụ iphe, ndu Ízurẹlu meru ndu Amọru.
2 Quando o rei de Moabe, Balaque, filho de Zipor, soube de tudo o que os israelitas haviam feito com os amorreus,
3 Ndu Móabu atsụlahaa egvu; kẹle ndu Ízurẹlu dụ l'igwe. Ẹhu erushihu ndu Móabu l'ẹke ndu Ízurẹlu nọ.
3 ficou apavorado com os israelitas porque eles eram muitos. De fato, o povo de Moabe ficou com muito medo dos israelitas.
4 Ndu Móabu ejekfu ndu bụ ọgurenya ndu Mídiya je asụ ẹphe: “Lẹ nta-a bẹ ikpoto ndu Ízurẹlu-a a-tụko iphe, bụ ndu gbaru ẹphe mgburumgburu lụ-gbushikota ẹge eswi, atụkoje ẹswa, nọ l'ẹgu taa.” L'oge teke ono bụ Balaku Zipo bẹ bụ eze ndu Móabu.
4 Os moabitas disseram aos chefes dos midianitas: — Agora essa multidão vai devorar tudo ao redor de nós, como um boi que come a grama do pasto. Então o rei Balaque
5 Yo zia t'e eje ekua Bélamu Beyọ, bụ onye nọ lẹ mkpụkpu Petọ l'alị Amawu lẹ mgboro Ẹnyimu Yufurétusu. Balaku ezia ya; sụ: “L'o nweru ndu shi Íjiputu lụfuta; bya atụko mgboko dzuru. Nta-a bẹ ẹphe nọokwa iya lẹ mgboro.
5 mandou chamar Balaão, filho de Beor, que estava em Petor, perto do rio Eufrates, no território de Amave. Os mensageiros foram dizer o seguinte a Balaão: “Um povo inteiro saiu do Egito, está espalhado por toda a terra e agora veio morar perto de mim.
6 Iphe, ya arọ ngu nta-a bụ t'ị bya atụaru iya ndu ono ọnu; kẹ l'ẹphe ka iya ike. O nwekwaru ẹge ọo-dụ; ya alụ-gbua ẹphe; chịa ẹphe l'alị-a. Ishi iya abụru lẹ ya maru l'onye ị gọru ọnu bẹ bụwa onye a gọru ọnu; onye ị tụru ọnu abụru onye a tụru ọnu.”
6 Eu lhe peço que venha logo para amaldiçoar esse povo, pois eles são mais poderosos do que eu. Talvez assim eu possa derrotá-los e expulsá-los daqui. Eu sei que, quando você abençoa alguém, esse alguém fica abençoado e, se você amaldiçoa, fica amaldiçoado.”
7 Tọ dụ iya bụ; ndu bụ ọgurenya ndu Móabu; mẹ ndu bụ ọgurenya ndu Mídiya egude ụgwo, aakfụje t'a gbaa ẹja jekfushia Bélamu; je ezia ya ozi ono, Balaku ziru ono.
7 Então os chefes moabitas e midianitas foram, levando consigo dinheiro para pagar as maldições. Eles chegaram ao lugar onde Balaão estava e entregaram a mensagem de Balaque.
8 Bélamu asụ ẹphe: “Unu radụ l'ẹke-a l'ẹnyashi-a; k'ọphu ya a-karu unu iphe, Ojejoje e-kfuru iya.” Tọ dụ iya bụ; Bélamu yẹle ndu ishi Móabu ono atụko nọdu.
8 Balaão respondeu o seguinte: — Fiquem aqui esta noite, e amanhã eu contarei a vocês o que o Então os chefes moabitas ficaram com Balaão.
9 Nchileke abyakfuta Bélamu bya ajịa ya; sụ: “?Bụ ndu ole bẹ nggu l'ẹphe nọ ono?”
9 Deus veio falar com ele e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Bélamu asụ Nchileke: “Lẹ Balaku Zipo, bụ eze ndu Móabu bẹ ziru iya ozi; sụ
10 Balaão respondeu: — Balaque, o rei dos moabitas, me mandou dizer
11 l'o nweru ndu shi lẹ Íjiputu lụfuta bya atụko mgboko dzuru. L'ọo tẹ ya bya atụaru iya ndu ono ọnu; l'o nweru ẹge ọo-dụ; ya emekputa ẹphe; chịshia ẹphe l'alị ẹphe.”
11 que um povo inteiro saiu do Egito e está espalhado por toda a terra. Balaque quer que eu vá agora mesmo e amaldiçoe essa gente, para ver se assim pode derrotá-los e expulsá-los.
12 Nchileke asụ Bélamu: “Be etsokwa ẹphe je; ba atụkwa ndu ono ọnu; kẹ l'ẹphe bụkwa ndu a gọru ọnu-ọma nụ.”
12 Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo de Israel, pois é um povo abençoado.
13 Yo rua l'ụtsu iya; Bélamu alụfuta bya ekfuaru ndu ishi ono, ejeru Balaku ozi ono; sụ ẹphe: “Unu lashia alị unu; lẹ Ojejoje te kwekwa tẹ ya tsoru unu je.”
13 De manhã Balaão se levantou e disse aos chefes que Balaque tinha enviado: — Voltem para a sua terra, pois o
14 Tọ dụ iya bụ; ndu ishi Móabu ono atụgbua lashia je asụ Balaku: “Lẹ Bélamu jịkakwaru le ya te etsodu ẹphe.”
14 Então eles voltaram e foram falar com Balaque. E disseram: — Balaão não quis vir com a gente.
15 Balaku abya ezifu ndu ishi ọdo, kaba l'igwe; mbụ ndu a ka ọkwabe ugvu ama lẹ ndu kẹ mbụ phụ.
15 Aí Balaque mandou-lhe outros chefes, mais numerosos e mais importantes do que os primeiros.
16 Ẹphe abyakfuta Bélamu bya asụ iya: “Ọwaa iphe, Balaku Zipo kfuru. Ọ sụru: T'ẹ b'ọ dụkwa iphe, ii-kwe t'ọ kpọshia ngu ọbya nk'iya.
16 Eles foram falar com Balaão e disseram: — Eu, Balaque, filho de Zipor, peço-lhe que venha logo até aqui!
17 Ishi iya abụru lẹ ya a-kwabẹ ngu ugvu, ha nshinu; bya emeeru ngu iphe, ị sụru tẹ ya meeru ngu. Byiko; byanụ bya atụaru iya ndu-a ọnu.”
17 Como pagamento eu lhe darei muitas riquezas e tudo o mais que você quiser. Por favor, venha e me faça o favor de amaldiçoar este povo.
18 Bélamu asụ ndu ozi Balaku ono: “M'o -ruhuru Balaku bya a-nụ iya ụlo iya ono, mkpọla-ododo waa mkpọla-ọcha jiru ejiji ono; bẹ ya te emeghatadụ iphe Ojejoje, bụ Nchileke iya kfuru. Ya te ewofudu iya iphe; ọphu ya 'eyekwakwa iya iphe.
18 Balaão respondeu: — Mesmo que Balaque me desse todo o ouro e toda a prata do seu palácio, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, que fosse contra as ordens do
19 Unu radụ ẹge ndu ọphunanu radụjeru phụ tẹ ya maru m'o -nweru iphe, Ojejoje e-kfubaa yeru iya.”
19 Mas agora peço que vocês também fiquem aqui esta noite para que eu possa saber se o Senhor tem mais alguma coisa para me dizer.
20 Nchileke abyakfuta Bélamu l'ẹnyashi bya asụ iya: “Ọ -bụru l'ọo oku; bẹ ndu-a byaru ngu ekuku; gbeshi tsoru ẹphe; ọo l'ọo iphe, ya sụru t'i mee bẹ ii-me nwẹnkinyi.”
20 Durante a noite o Senhor Deus apareceu a Balaão e disse: — Já que esses homens vieram chamá-lo, apronte-se e vá com eles. Mas faça apenas o que eu disser.
21 Bélamu egbeshi l'ụtsu dozia nkakfụ-ịgara iya tsoru ndu ishi Móabu ono; ẹphe tụgbua.
21 Portanto, no dia seguinte Balaão se aprontou, pôs os arreios na sua jumenta e foi com os chefes moabitas.
22 Ọle ẹhu ghuru Nchileke eghughu nshinu l'ọ tụgburu jeshia ono. Ojozi Ojejoje eje akfụchia ya ụzo. Teke ono bẹ Bélamu nọ l'eli nkakfụ-ịgara iya agba eje yẹle ndu ozi iya ụmadzu ẹbo ayịru.
22 Deus ficou irado porque Balaão foi. Balaão ia montado na sua jumenta, e dois dos seus empregados o acompanhavam. De repente, o Anjo do Senhor se pôs na frente dele no caminho, para barrar a sua passagem.
23 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; l'ẹke oovudo l'esu-ụzo; mịfuta ogu-mbeke ya gude l'ẹka; haa ụzo ono swịba l'ẹgbudu. Bélamu echilahaa nkakfụ-ịgara ono iphe t'ọ ghazia ya t'ọ laphu azụ l'ụzo.
23 Quando a jumenta viu o Anjo parado no caminho, com a sua espada na mão, saiu da estrada e foi para o campo. Aí Balaão bateu na jumenta e a trouxe de novo para a estrada.
24 Ojozi Ojejoje ono eje evudo l'owere ụzo, nọ lẹ mgbaku mgbo vayịnu ẹbo, ụpho-mkpuma nọgbaa ẹka labụ.
24 Então o Anjo do Senhor ficou numa parte estreita do caminho, entre duas plantações de uvas, onde havia um muro de pedra de cada lado.
25 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; nwuta onwiya laa l'ụpho-mkpuma ono; nwuta Bélamu ọkpa tsua l'ụpho-mkpuma ono; Bélamu echia ya iphe ọdo.
25 Quando a jumenta viu o Anjo, ela se encostou no muro, apertando o pé de Balaão. Por isso Balaão bateu de novo na jumenta.
26 Ojozi Ojejoje ono atụgbukwaa je evudo l'ẹke dụ gbịriri. Ẹke ono te nwedu ụzo, ee-shi swịa ẹka-ụtara; m'ọ kwanụ swịa l'ẹka-ibyita.
26 Depois o Anjo do Senhor foi adiante e ficou num lugar mais estreito ainda, onde não havia jeito de se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; bya anmakpuru lẹ mkpuli Bélamu; ẹhu eghulahaa Bélamu eghughu; yo chilahaa ya mgbọro iya.
27 A jumenta viu o Anjo e se deitou no chão. Balaão ficou com tanta raiva, que surrou a jumenta com a vara.
28 Ojejoje akụhaa nkakfụ-ịgara ono ọnu; yo kfuru okfu nụ Bélamu; sụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ ya meru ngu, meru iphe, i chiru iya iphe ugbo ẹto?”
28 Aí o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz contra você? Por que é que você já me bateu três vezes?
29 Bélamu asụ nkakfụ-ịgara ono: “Iphe, ya gude echi ngu iphe bẹ bụ l'iime iya eswe. Ọ -bụru t'a sụ lẹ ya gude ogu-mbeke l'ẹka mẹ ya eworu ngu gbua nta-a.”
29 Ele respondeu: — Foi porque você caçoou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Nkakfụ-ịgara ono asụ Bélamu: “?Ya ta bụdu nkakfụ-ịgara, i nwe enwenwe, i shihawa keshinu ụwa gbata jeye ntanụ-a. ?Ya mejewaru ngu ẹge-a?”
30 Então a jumenta disse a Balaão: — Por acaso não sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida? Será que tenho o costume de fazer isso com você? — Não — respondeu ele.
31 Ya ndono; Ojejoje abya emee t'ẹnya sahụ Bélamu. Yọ phụa ojozi Ojejoje ono l'ẹke o vudo l'ụzo; mịfuta ogu-mbeke ya paru l'ẹka. Bélamu efozita ishi; daa; kpube ifu l'alị.
31 Aí o Senhor Deus fez com que Balaão visse o Anjo, que estava no caminho com a espada na mão. Balaão se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
32 Ojozi Ojejoje ono ajị iya; sụ: “?Bụ ngụnu meru iphe, i chiru nkakfụ-ịgara ngu iphe ugbo ẹto-a? Ya byaru tẹ ya bya anọ-chia ngu ụzo; kẹ l'ụzo, i cheberu ifu bẹ gberu nggọ l'ẹnya mu.
32 O Anjo do Senhor disse: — Por que você bateu três vezes na jumenta? Eu é que vim como se fosse seu inimigo, para fazer você voltar, pois você não devia estar fazendo esta viagem.
33 Ugbo ẹto bẹ nkakfụ-ịgara-wa phụru iya; tọchikotaru iya. Ndẹge ẹ tọ tọduru iya l'ụzo; mẹ ya ewowaru ngu gbua nta-a; haa yẹbedua t'ọ nọdu ndzụ.”
33 Mas a sua jumenta me viu e se desviou três vezes de mim. Se ela não tivesse feito isso, eu já teria matado você, e ela teria ficado viva.
34 Bélamu asụ ojozi Ojejoje ono: “Ya mewaru iphe, dụ ẹji; kẹle ya ta madu l'i vudo nọ-chia iya ụzo. Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ẹ tọ dụdu ngu mma tẹ ya jee; ya alaphu azụ.”
34 Então Balaão disse ao Anjo: — Eu pequei. Não sabia que o senhor estava no caminho para me fazer parar. Porém, se agora o senhor acha que não devo continuar a viagem, eu voltarei para casa.
35 Ojozi Ojejoje ono asụ Bélamu: “T'o tsoruru ndu ono je; ọle t'ọ bụkwaru iphe, ya sụru t'o kfua bẹ oo-kfu nwẹnkinyi.” Tọ dụ iya bụ; Bélamu yẹle ndu ishi ono, ejeru Balaku ozi ono atụgbua; yọ bụru ẹphe ejeje.
35 O Anjo respondeu: — Vá com esses homens; mas você falará somente aquilo que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes enviados por Balaque.
36 Balaku anụlephu lẹ Bélamu abyawa; lụfu jeshia ya ndzuta lẹ mkpụkpu, nọ l'alị Móabu l'oke Ẹnyimu Amọ́nu; mbụ l'ime ime ẹke ókè-alị ono.
36 Quando Balaque soube que Balaão estava chegando, foi encontrar-se com ele em Ar, uma cidade que fica na beira do rio Arnom, na fronteira de Moabe.
37 Balaku asụ Bélamu: “Ya ziru ozi, dụ ọku-ọku t'a bya ekua ngu t'ị bya. ?Bụhunu ngụnu meru iphe, ẹ tị byakebedu? ?Bụ lẹ ya ta adụdu ike akwabẹ ngu ugvu tọo?”
37 Balaque perguntou: — Por que você não quis vir quando mandei chamá-lo da primeira vez? Será que você estava pensando que eu não poderia lhe pagar bem?
38 Bélamu asụ Balaku: “Ọ dụ mma; ya byawaru. Ọlobu; ?bụlephu iphe dụ iya mma bẹ ya e-kfu tọo? Ọ bụlekwaphu okfu, Nchileke yeru iya l'ọnu bẹ ya e-kfu.”
38 Balaão respondeu: — Mas eu estou aqui com o senhor, não é? Porém não posso dizer nada por minha própria conta; só posso dizer o que Deus ordenar e nada mais.
39 Tọ dụ iya bụ; Bélamu etsoru Balaku; ẹphe ejeshia Kiriyatu Huzotu.
39 Assim, Balaão foi com Balaque para a cidade de Huzote,
40 Balaku egbushia eswi; mẹ atụru gude gwoo ngwẹja; bya aharu nụ Bélamu yẹle ndu ishi ono yẹle iya yị ono.
40 onde Balaque ofereceu em sacrifício touros e ovelhas e deu uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Yo be l'ụtsu echile iya; Balaku eduta Bélamu; ẹphe atụgbua jeshia Bamọtu-Bálụ; Bélamu eshi l'ẹke ono haru phụ ndu Ízurẹlu.
41 No dia seguinte de manhã, Balaque levou Balaão a Bamote-Baal, de onde Balaão podia ver uma parte do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.