Números 22

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndu Ízurẹlu atụgbua jerua phorokoto alị ndu Móabu; bya akpọo ụlo-ẹ́kwà ẹphe l'iku Ẹnyimu Jọ́danu, nọ chebe ifu lẹ Jériko.
1 Os filhos de Israel partiram e acamparam nas campinas de Moabe, do outro lado do Jordão, na altura de Jericó.
2 Balaku Zipo aphụa iphe bụ iphe, ndu Ízurẹlu meru ndu Amọru.
2 Balaque, filho de Zipor, viu tudo o que Israel havia feito aos amorreus.
3 Ndu Móabu atsụlahaa egvu; kẹle ndu Ízurẹlu dụ l'igwe. Ẹhu erushihu ndu Móabu l'ẹke ndu Ízurẹlu nọ.
3 E os moabitas tiveram grande medo deste povo, porque era muito numeroso. E andavam angustiados por causa dos filhos de Israel.
4 Ndu Móabu ejekfu ndu bụ ọgurenya ndu Mídiya je asụ ẹphe: “Lẹ nta-a bẹ ikpoto ndu Ízurẹlu-a a-tụko iphe, bụ ndu gbaru ẹphe mgburumgburu lụ-gbushikota ẹge eswi, atụkoje ẹswa, nọ l'ẹgu taa.” L'oge teke ono bụ Balaku Zipo bẹ bụ eze ndu Móabu.
4 Por isso o povo de Moabe disse aos anciãos dos midianitas: — Agora essa multidão vai lamber tudo o que houver ao redor de nós, como o boi lambe a erva do campo. Balaque, filho de Zipor, era o rei dos moabitas naquele tempo.
5 Yo zia t'e eje ekua Bélamu Beyọ, bụ onye nọ lẹ mkpụkpu Petọ l'alị Amawu lẹ mgboro Ẹnyimu Yufurétusu. Balaku ezia ya; sụ: “L'o nweru ndu shi Íjiputu lụfuta; bya atụko mgboko dzuru. Nta-a bẹ ẹphe nọokwa iya lẹ mgboro.
5 Ele enviou mensageiros a Balaão, filho de Beor, a Petor, que está junto ao rio Eufrates, na terra dos filhos do seu povo, para chamá-lo, dizendo: — Eis que um povo saiu do Egito, cobre a face da terra e está morando perto de mim.
6 Iphe, ya arọ ngu nta-a bụ t'ị bya atụaru iya ndu ono ọnu; kẹ l'ẹphe ka iya ike. O nwekwaru ẹge ọo-dụ; ya alụ-gbua ẹphe; chịa ẹphe l'alị-a. Ishi iya abụru lẹ ya maru l'onye ị gọru ọnu bẹ bụwa onye a gọru ọnu; onye ị tụru ọnu abụru onye a tụru ọnu.”
6 Venha agora e, por favor, amaldiçoe este povo, pois eles são mais poderosos do que eu; talvez assim eu possa atacá-los e expulsá-los da terra. Porque sei que a quem você abençoar será abençoado, e a quem você amaldiçoar será amaldiçoado.
7 Tọ dụ iya bụ; ndu bụ ọgurenya ndu Móabu; mẹ ndu bụ ọgurenya ndu Mídiya egude ụgwo, aakfụje t'a gbaa ẹja jekfushia Bélamu; je ezia ya ozi ono, Balaku ziru ono.
7 Então os anciãos dos moabitas e os anciãos dos midianitas foram, levando consigo o dinheiro para pagar os encantamentos. Chegaram ao lugar onde Balaão estava e lhe transmitiram as palavras de Balaque.
8 Bélamu asụ ẹphe: “Unu radụ l'ẹke-a l'ẹnyashi-a; k'ọphu ya a-karu unu iphe, Ojejoje e-kfuru iya.” Tọ dụ iya bụ; Bélamu yẹle ndu ishi Móabu ono atụko nọdu.
8 Balaão lhes disse: — Fiquem aqui esta noite, e lhes trarei a resposta, como o Então os chefes dos moabitas ficaram com Balaão.
9 Nchileke abyakfuta Bélamu bya ajịa ya; sụ: “?Bụ ndu ole bẹ nggu l'ẹphe nọ ono?”
9 Deus veio a Balaão e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Bélamu asụ Nchileke: “Lẹ Balaku Zipo, bụ eze ndu Móabu bẹ ziru iya ozi; sụ
10 Balaão respondeu: — Balaque, rei dos moabitas, filho de Zipor, enviou esses homens para que me dissessem:
11 l'o nweru ndu shi lẹ Íjiputu lụfuta bya atụko mgboko dzuru. L'ọo tẹ ya bya atụaru iya ndu ono ọnu; l'o nweru ẹge ọo-dụ; ya emekputa ẹphe; chịshia ẹphe l'alị ẹphe.”
11 “Eis que o povo que saiu do Egito cobre a face da terra. Venha agora e amaldiçoe este povo; talvez eu possa combatê-lo e expulsá-lo daqui.”
12 Nchileke asụ Bélamu: “Be etsokwa ẹphe je; ba atụkwa ndu ono ọnu; kẹ l'ẹphe bụkwa ndu a gọru ọnu-ọma nụ.”
12 Então Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo; porque é povo abençoado.
13 Yo rua l'ụtsu iya; Bélamu alụfuta bya ekfuaru ndu ishi ono, ejeru Balaku ozi ono; sụ ẹphe: “Unu lashia alị unu; lẹ Ojejoje te kwekwa tẹ ya tsoru unu je.”
13 Na manhã seguinte Balaão se levantou e disse aos chefes de Balaque: — Voltem para a sua terra, porque o
14 Tọ dụ iya bụ; ndu ishi Móabu ono atụgbua lashia je asụ Balaku: “Lẹ Bélamu jịkakwaru le ya te etsodu ẹphe.”
14 Então os chefes dos moabitas se levantaram, foram a Balaque e disseram: — Balaão se recusou a vir conosco.
15 Balaku abya ezifu ndu ishi ọdo, kaba l'igwe; mbụ ndu a ka ọkwabe ugvu ama lẹ ndu kẹ mbụ phụ.
15 De novo, Balaque enviou chefes, em maior número e mais honrados do que os primeiros.
16 Ẹphe abyakfuta Bélamu bya asụ iya: “Ọwaa iphe, Balaku Zipo kfuru. Ọ sụru: T'ẹ b'ọ dụkwa iphe, ii-kwe t'ọ kpọshia ngu ọbya nk'iya.
16 Eles chegaram a Balaão e lhe disseram: — Assim diz Balaque, filho de Zipor: Peço-lhe que não se demore em vir até aqui,
17 Ishi iya abụru lẹ ya a-kwabẹ ngu ugvu, ha nshinu; bya emeeru ngu iphe, ị sụru tẹ ya meeru ngu. Byiko; byanụ bya atụaru iya ndu-a ọnu.”
17 porque eu o cobrirei de honras e farei tudo o que você me disser; venha, pois, e, por favor, amaldiçoe este povo.
18 Bélamu asụ ndu ozi Balaku ono: “M'o -ruhuru Balaku bya a-nụ iya ụlo iya ono, mkpọla-ododo waa mkpọla-ọcha jiru ejiji ono; bẹ ya te emeghatadụ iphe Ojejoje, bụ Nchileke iya kfuru. Ya te ewofudu iya iphe; ọphu ya 'eyekwakwa iya iphe.
18 Balaão respondeu aos oficiais de Balaque: — Ainda que Balaque me desse a sua casa cheia de prata e de ouro, eu não poderia transgredir o mandado do
19 Unu radụ ẹge ndu ọphunanu radụjeru phụ tẹ ya maru m'o -nweru iphe, Ojejoje e-kfubaa yeru iya.”
19 Agora peço que fiquem aqui também esta noite, para que eu saiba o que mais o Senhor me dirá.
20 Nchileke abyakfuta Bélamu l'ẹnyashi bya asụ iya: “Ọ -bụru l'ọo oku; bẹ ndu-a byaru ngu ekuku; gbeshi tsoru ẹphe; ọo l'ọo iphe, ya sụru t'i mee bẹ ii-me nwẹnkinyi.”
20 De noite o Senhor veio a Balaão e lhe disse: — Como aqueles homens vieram chamá-lo, levante-se e vá com eles; mas faça apenas o que eu lhe disser.
21 Bélamu egbeshi l'ụtsu dozia nkakfụ-ịgara iya tsoru ndu ishi Móabu ono; ẹphe tụgbua.
21 Balaão levantou-se pela manhã, preparou a sua jumenta e partiu com os chefes de Moabe.
22 Ọle ẹhu ghuru Nchileke eghughu nshinu l'ọ tụgburu jeshia ono. Ojozi Ojejoje eje akfụchia ya ụzo. Teke ono bẹ Bélamu nọ l'eli nkakfụ-ịgara iya agba eje yẹle ndu ozi iya ụmadzu ẹbo ayịru.
22 Mas acendeu-se a ira de Deus, porque Balaão foi, e o Anjo do Senhor se pôs por adversário no caminho dele. Ora, Balaão ia montado na sua jumenta, e dois de seus servos iam com ele.
23 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; l'ẹke oovudo l'esu-ụzo; mịfuta ogu-mbeke ya gude l'ẹka; haa ụzo ono swịba l'ẹgbudu. Bélamu echilahaa nkakfụ-ịgara ono iphe t'ọ ghazia ya t'ọ laphu azụ l'ụzo.
23 A jumenta viu o Anjo do Senhor parado no caminho, com a sua espada na mão; por isso a jumenta se desviou do caminho, indo pelo campo. Então Balaão espancou a jumenta para fazê-la voltar ao caminho.
24 Ojozi Ojejoje ono eje evudo l'owere ụzo, nọ lẹ mgbaku mgbo vayịnu ẹbo, ụpho-mkpuma nọgbaa ẹka labụ.
24 Mas o Anjo do Senhor pôs-se num caminho estreito entre as vinhas, havendo muro dos dois lados.
25 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; nwuta onwiya laa l'ụpho-mkpuma ono; nwuta Bélamu ọkpa tsua l'ụpho-mkpuma ono; Bélamu echia ya iphe ọdo.
25 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , encostou-se no muro e apertou o pé de Balaão contra ele. Por isso Balaão tornou a espancá-la.
26 Ojozi Ojejoje ono atụgbukwaa je evudo l'ẹke dụ gbịriri. Ẹke ono te nwedu ụzo, ee-shi swịa ẹka-ụtara; m'ọ kwanụ swịa l'ẹka-ibyita.
26 Então o Anjo do Senhor passou mais adiante e pôs-se num lugar estreito, onde não havia caminho para se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Nkakfụ-ịgara ono aphụlephu ojozi Ojejoje ono; bya anmakpuru lẹ mkpuli Bélamu; ẹhu eghulahaa Bélamu eghughu; yo chilahaa ya mgbọro iya.
27 Quando a jumenta viu o Anjo do Senhor , deixou-se cair debaixo de Balaão. Balaão ficou irado e espancou a jumenta com uma vara.
28 Ojejoje akụhaa nkakfụ-ịgara ono ọnu; yo kfuru okfu nụ Bélamu; sụ iya: “?Bụ ngụnu bẹ ya meru ngu, meru iphe, i chiru iya iphe ugbo ẹto?”
28 Então o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz a você, para que você me espancasse já três vezes?
29 Bélamu asụ nkakfụ-ịgara ono: “Iphe, ya gude echi ngu iphe bẹ bụ l'iime iya eswe. Ọ -bụru t'a sụ lẹ ya gude ogu-mbeke l'ẹka mẹ ya eworu ngu gbua nta-a.”
29 Balaão respondeu à jumenta: — Foi porque você zombou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Nkakfụ-ịgara ono asụ Bélamu: “?Ya ta bụdu nkakfụ-ịgara, i nwe enwenwe, i shihawa keshinu ụwa gbata jeye ntanụ-a. ?Ya mejewaru ngu ẹge-a?”
30 A jumenta disse a Balaão: — Não é verdade que eu sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida até hoje? Será que tem sido o meu costume fazer isso com você? Ele respondeu: — Não.
31 Ya ndono; Ojejoje abya emee t'ẹnya sahụ Bélamu. Yọ phụa ojozi Ojejoje ono l'ẹke o vudo l'ụzo; mịfuta ogu-mbeke ya paru l'ẹka. Bélamu efozita ishi; daa; kpube ifu l'alị.
31 Então o Senhor abriu os olhos a Balaão e ele viu o Anjo do Senhor , que estava no caminho, com a sua espada desembainhada na mão. Por isso Balaão inclinou a cabeça e se prostrou com o rosto em terra.
32 Ojozi Ojejoje ono ajị iya; sụ: “?Bụ ngụnu meru iphe, i chiru nkakfụ-ịgara ngu iphe ugbo ẹto-a? Ya byaru tẹ ya bya anọ-chia ngu ụzo; kẹ l'ụzo, i cheberu ifu bẹ gberu nggọ l'ẹnya mu.
32 Então o Anjo do Senhor lhe disse: — Por que você já espancou a sua jumenta três vezes? Eis que eu saí para ser o seu adversário, porque o seu caminho é perverso diante de mim.
33 Ugbo ẹto bẹ nkakfụ-ịgara-wa phụru iya; tọchikotaru iya. Ndẹge ẹ tọ tọduru iya l'ụzo; mẹ ya ewowaru ngu gbua nta-a; haa yẹbedua t'ọ nọdu ndzụ.”
33 A jumenta me viu e já três vezes se desviou de mim. Se ela não tivesse se desviado, eu teria matado você e a teria deixado com vida.
34 Bélamu asụ ojozi Ojejoje ono: “Ya mewaru iphe, dụ ẹji; kẹle ya ta madu l'i vudo nọ-chia iya ụzo. Ọo ya bụ; ọ -bụru l'ẹ tọ dụdu ngu mma tẹ ya jee; ya alaphu azụ.”
34 Então Balaão disse ao Anjo do Senhor : — Pequei, porque não sabia que você estava neste caminho para se opor a mim; agora, se parece mal aos seus olhos seguir viagem, voltarei.
35 Ojozi Ojejoje ono asụ Bélamu: “T'o tsoruru ndu ono je; ọle t'ọ bụkwaru iphe, ya sụru t'o kfua bẹ oo-kfu nwẹnkinyi.” Tọ dụ iya bụ; Bélamu yẹle ndu ishi ono, ejeru Balaku ozi ono atụgbua; yọ bụru ẹphe ejeje.
35 O Anjo do Senhor disse a Balaão: — Vá com esses homens, mas fale somente o que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes de Balaque.
36 Balaku anụlephu lẹ Bélamu abyawa; lụfu jeshia ya ndzuta lẹ mkpụkpu, nọ l'alị Móabu l'oke Ẹnyimu Amọ́nu; mbụ l'ime ime ẹke ókè-alị ono.
36 Quando Balaque ouviu que Balaão havia chegado, foi ao encontro dele até a cidade de Moabe, que está nos confins do Arnom e na fronteira extrema.
37 Balaku asụ Bélamu: “Ya ziru ozi, dụ ọku-ọku t'a bya ekua ngu t'ị bya. ?Bụhunu ngụnu meru iphe, ẹ tị byakebedu? ?Bụ lẹ ya ta adụdu ike akwabẹ ngu ugvu tọo?”
37 Balaque perguntou a Balaão: — Por acaso não mandei mensageiros para chamá-lo? Por que você não veio até aqui? Será que não posso, de fato, cobrir você de honrarias?
38 Bélamu asụ Balaku: “Ọ dụ mma; ya byawaru. Ọlobu; ?bụlephu iphe dụ iya mma bẹ ya e-kfu tọo? Ọ bụlekwaphu okfu, Nchileke yeru iya l'ọnu bẹ ya e-kfu.”
38 Balaão respondeu a Balaque: — Eis que estou aqui diante de você. Mas será que poderei, agora, falar alguma coisa? A palavra que Deus puser na minha boca, essa falarei.
39 Tọ dụ iya bụ; Bélamu etsoru Balaku; ẹphe ejeshia Kiriyatu Huzotu.
39 Balaão foi com Balaque, e chegaram a Quiriate-Huzote.
40 Balaku egbushia eswi; mẹ atụru gude gwoo ngwẹja; bya aharu nụ Bélamu yẹle ndu ishi ono yẹle iya yị ono.
40 Então Balaque sacrificou bois e ovelhas, e enviou uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Yo be l'ụtsu echile iya; Balaku eduta Bélamu; ẹphe atụgbua jeshia Bamọtu-Bálụ; Bélamu eshi l'ẹke ono haru phụ ndu Ízurẹlu.
41 Na manhã seguinte, Balaque fez Balaão subir a Bamote-Baal; e dali Balaão viu a parte mais próxima do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.