Mateus 27
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Yo belephu l'ọnma-ẹwa ụtsu echile iya; ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja l'ẹphe ha; mẹ ndu bụ ọgurenya ọgbo ikpe achịa idzu t'ẹphe gbua Jisọsu.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ẹphe ekee Jisọsu; duta iya jekfushia Páyileti, bụ gọvano ẹphe.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Júdasu, bụ iya bụ onye ono, deru iya ye ono aphụlephu l'e kperu Jisọsu nkfugbu; talahaa onwiya ụta. Yọ chịta ụkporo pọngu lẹ pọngu iri ono chiphushiaru ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya ono azụ;
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 sụ ẹphe: “Lẹ ya mewaru ẹjo iphe; okfu lẹ ya deru onye ẹ-te nwedu ẹjo iphe, o meru ye t'e gbua.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Júdasu achịta okpoga ono ghaa l'ime eze-ụlo Nchileke; mee swịi; tụgbua je eworu onwiya swị-gbua.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Obenu lẹ ndu ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono chịtaru okpoga ono; sụ: “Okpoga-wa bụkwa aswa mee ishi madzụ. Ẹ te eyekwa iya l'ẹke eeyeje okpoga eze-ụlo Nchileke.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Tọ dụ iya bụ; ẹphe achịa idzu; wota okpoga ono je azụa onye ọ-kpụ-ite alị; woru alị ono mee ẹke ẹphe e-lije ndu mbyamụmbya.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Ọo ya kparu iphe a gụberu alị ono “Ẹgu-mee” tsube mbọku ono byeyekwaa nta-a.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ọo ya bụ l'o ree mbụ iphe Jeremáya, bụ onye nkfuchiru Nchileke kfuru wo: “L'ẹphe chịtaru ụkporo pọngu lẹ pọngu iri ono, bụ iya bụ aswa, ndu Ízurẹlu haru kweta l'ẹphe a-kfụ l'ishi iya ono;
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 gude zụa onye ọ-kpụ-ite alị, bụ iya bụ ẹge Nnajiufu kfuru iya ẹya.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jisọsu evudo l'ifu gọvano; gọvano ajị iya: “?Bụ nggu bụ eze ndu Ju?”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu bụ ọgurenya asụ l'o meru igweligwe iphe dụ ẹji. Jisọsu te kfu okfu yeru ẹphe.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ya ndono; Páyileti asụ iya: “?Tị nụdu igweligwe iphe dụ ẹji, ẹphe ekfu l'i meshiru?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Jisọsu anọ-kirishia nggujingguji; to yeru iya m'ọo ọnu lanụ. Yọ kwata ji gọvano ẹnya.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Iphe bụ Ajị Esweta, sweru esweswe; bẹ gọvano atụfujeru ndu ono onye mkpọro ọphu ẹphe sụru t'ọ tụfuru ẹphe; t'ọ laa.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Teke ono b'o nweru nwoke lanụ, a maru amaru, eeku Barábasu, a tụru mkpọro.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Tọ dụ iya bụ; ndu ono edzukobelephu l'ẹkalanu; Páyileti ajị ẹphe: “?Bụ onye ole b'ọ dụ unu tẹ ya haaru unu t'ọ laa? ?Bụ Barábasu; tọ bụ Jisọsu ọphu eeku Kuráyisutu?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ẹke ọ maru l'ọ bụ ẹnya-kfụrukfuru; bẹ kparu iphe ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja dufutaru iya Jisọsu.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Páyileti adụgakwaduru-a l'ụlo-ikpe ono; nyee ya eziwaphu nzi t'a bya asụ iya: “T'ọ pakwaru nwoke ono, bụ onye doberu ẹka ndoo ono paru haa; lẹ ya rọkwaru nrọ l'ẹnyashi jee iphe-ọku l'okfu ẹka iya.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ndu ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono; mẹ ndu bụ ọgurenya ono akpatsua ikpoto ndu ono; sụ t'ẹphe kebekpelephu l'ọ bụ t'e gbua Jisọsu; hachiaru ẹphe Barábasu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Gọvano ajị ẹphe ọdo; sụ: “?Bụ onye ole l'ụmadzu ẹbo-wa; bẹ ya a-haru unu t'ọ la?”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Páyileti asụ ẹphe: “?Bụkwanu ngụnu; bẹ ya e-me Jisọsu ọphu eeku Kuráyisutu?”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Páyileti ajị ẹphe: “?Kẹ ngụnu? ?Bụ egbe ẹjo iphe ngụnu b'o meru?”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Tọ dụ iya bụ; Páyileti anọnyaa; bya amaru l'ẹ to nwedu iphe ya ekfuta iya; gbahaa nụ l'utsu gbe ese adada; yo kuta mini; kwọo onwiya ẹka l'ifu mkporo-ọha ono; sụ: “L'ẹka iya ta dụkwa l'ọchi nwoke-wa. Unu maakwaruru ẹge unu e-me iya l'onwunu.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Ndu ono atụko zụa l'ẹphe ha; sụ: “T'ọchi iya tukoruru ẹphe l'ishi; mẹ l'ishi ụnwu ẹphe!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Páyileti abya ahaaru ẹphe Barábasu t'ọ laa; bya asụ t'e chia Jisọsu ẹchachi. E chiebe iya ẹchachi; yo duta iya nụ t'e je akpọpyabewa iya rụ l'oshi-osweru.
26 — ausente —
27 Ndu sọja gọvano ono eduru Jisọsu jeshia l'eze-ogbodufu gọvano. Yọ bya ekukobe ndu ọgbo sọja ono l'ẹphe ha.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Ẹphe eyefu Jisọsu uwe iya; bya achịta kpowula-kpowula uwe uswe yee ya;
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 woru okpu-eze, ẹphe kparu l'ogvu kpube iya. Ẹphe abya eworu mgbọro dẹe ya l'ẹka-ụtara; bya ebyishi iya ikpere l'ifu; aja iya ewena; asụje: “Ndzụ ngu ndzụ ogologo; Eze ndu Ju.”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ẹphe avụa ya ọnu-mini; wota mgbọro ono chia ya l'ishi nchipyabe.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Ẹphe ajaẹbetsua ya ewena; lafụ iya kpowula-kpowula uwe ono teke ono; woru uwe nk'iya yee ya; bẹ ẹphe dufuderu iya t'ẹphe kpọpyabe iya l'oshi-osweru.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Ẹphe awụfutadelephu; phụa nwoke lanụ, bụ onye Sayiríni, ẹpha iya bụ Sáyịmonu. Ẹphe eyebuta iya t'o vuta oshi-osweru Jisọsu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Ẹphe abyarutalephu ẹke, eekuje Gọlugóta, bụ iya bụ “Okpokoro Ishi”;
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 bya eworu mẹe, a gwakọberu ọgvu, atsọ ile nụ Jisọsu t'ọ ngụa. Jisọsu abya ede iya ọnu; jịka iya angụngu.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ẹphe akpọpyabe iya l'oshi-osweru; bya eworu ẹnwa tụa gude kee uwe iya.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Ẹphe adụgaru anọdu l'ẹke ono eche iya nche.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Iphe ono, ẹphe sụru l'o meru ono b'e deru kfube l'oshi-osweru ono. Iphe e deru bụ: “Ọwaa bụ Jisọsu; Eze ndu Ju.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Ẹphe kpọpyabekwaruphu ndu iphura labụ l'ẹke ono: onye lanụ nọ Jisọsu l'ẹka-ụtara; onye ọphu anọdu iya l'ẹka-ibyita.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Ndu, eswe l'ẹke ono ekfubyishi iya; l'azụru iya ukwe; l'atụ l'ishi l'ishi;
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 ekfushi; sụ: “Nggụbe ọphu sụru l'ii-mebyishi eze-ụlo Nchileke; gude abalị ẹto kpụkwazi iya; dzọnua onwongu. Ọ -bụruphu nggu bụ Nwatibe Nchileke; shinu l'oshi-osweru ono nyifuta.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ẹge ono b'ọ dụkwaphu ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu ezije ekemu; mẹ ndu bụ ọgurenya: ẹphe atụko aja iya ewena; asụje:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Nta-a b'ọ dzọru ndu ọdo; tọ dụ ike dzọo onwiya. Ọ -bụru l'ọ bụ eze ndu Ízurẹlu; t'o nyifutanu l'oshi-osweru ono. Ọo ya bụ; ẹphe ekweta l'ọo ya bụ Kuráyisutu ọbu.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Mgbẹ ọ sụru l'ọ bụ Nchileke; bẹ ya ma. Ngwanụ; tẹ Nchileke ọbu dzọnua ya nta-a; m'ọ -bụru l'ọ dụ Nchileke mma ẹge ọ sụru l'ọo ya bụ Nwatibe Nchileke.”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Ndu iphura labụ ono, a kpọpyaberu ẹphe l'iya l'oshi-osweru ono ekfubyishikwa iya phụ ẹge ono.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ẹnyanwu egvuleruphu l'echi-ishi; nchi abụru pyịritikingu; jihu. Ẹkemeke ọbule agbakọta tsụbalangu jeye l'oke-eswe urẹnyashi.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Yo be l'oke-eswe urẹnyashi ono; Jisọsu echishia mkpu ike; sụ: “Elayi! Elayi! ?Lema sabakitani?” bụ iya bụ: “Nchileke iya! Nchileke iya! Ngụnu meru iphe ị paru iya haa nkịnyi iya?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ndu haru vudotsua l'ẹke ono anụa ya; sụ: “M'o gbe eku Eláyija.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Onye lanụ agbafụta; wota ẹgwo-ncha tsẹe lẹ mẹe, shihuru ụka; woru iya tsebe lẹ nwoshi, dụ ogologo; nụ iya t'ọ ngụa.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ndu ọphunanu asụ: “Unu ngabẹ t'ẹphe maru: ?bụ Eláyija, bụ onye nkfuchiru Nchileke a-bya adzọo ya?”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jisọsu echishia mkpu ike ọdo; tubua ume.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Ya ndono; ẹkwa, eegechitaje ọnu-ụzo ime ụlo ọbu, bụ iya bụ ẹnya eze-ụlo Nchileke; eshilephu l'ụzo eli iya lalẹphu tarara; lajahụlephu ẹbo jeye l'ụzo alị iya. Alị anmahu jijiji; oke mkpuma awashịhutsua;
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 iphe bụ ili eghekotaru ọnu; igweligwe ndu kẹ Nchileke, bụ ndu, shi nwụhuhawa anwụhu eshi l'ọnwu tetatsua nọdu ndzụ.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Ẹphe eshi l'ime ili ono lụfuta; lẹ Jisọsu shitsua l'ọnwu teta nọdu ndzụ ono; tụgbua jeshia Jerúsalemu. A dụ l'igwe phụ ẹphe.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Onye ishi sọja; mẹ ndu sọja iya ono, ẹphe l'iya nọ l'eche Jisọsu nche ono aphụa ẹke alị anma jijiji; mẹwaru iphe meru nụ; meji agbabuhu ẹphe; ẹphe asụ: “Nwoke-wa bụkwaphu Nwatibe Nchileke l'oswiya!”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 O nweru igweligwe ụnwanyi, vudotsua ote-ẹnya; l'ele t'ẹphe maru iphe eme nụ. Ụnwanyi ono bụ ndu, shi lẹ Gálili tsoru Jisọsu; l'eyeru iya ẹka.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Méri kẹ Mágudala yịkwa l'ụnwanyi ono. Méri ọphu mụru Jémusu; mụa Jósẹfu ayịkwaru iya phụ. Onye ọdo bụ nne ụnwu Zébedi: ẹphe ẹbo.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Yo be l'urẹnyashi; onye oke amadụ, shi Arimatíya abyatashia. Ẹpha iya bụ Jósẹfu. Ọ bụ onye lanụ lẹ ndu etsoje ụzo Jisọsu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Yo jekfushia Páyileti; je arọo ya t'o kwe tẹ ya pata odzu Jisọsu je elia. Tọ dụ iya bụ; Páyileti asụ t'a pẹe ya ẹya.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Jósẹfu apatsuta odzu ono; gude ẹkwa ọcha, inyi ẹ-ta nọdu kwaa ya ẹge aakwajẹ odzu;
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 bya eje enyobe iya l'ili kẹ yẹbe Jósẹfu, ọ tụru k'ọphungu l'ọgba mkpuma. Yo swita eze mkpuma bechia ọnu iya; tụgbua lashia.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Méri kẹ Mágudala; mẹ Méri ọphunanu nọkwaphu l'ẹke ono; ẹphe adụgaru anọdu cheeru ili ono ifu.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Yo be echile iya, bụ iya bụ mbọku ọtu-ume; ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu Fárisii abya edzua l'ifu Páyileti;
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 sụ iya: “Nnajiufu; mẹ ẹphe nyatakwaru l'o nweru teke nwoke ono, dzugburu onwiya l'ẹjo-ire ono sụjeru teke ọ nọ; lẹ: ‘A -nọo abalị ẹbo gaa lẹ kẹ ẹto; bẹ ya e-shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ ọdo.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Zinua t'e cheje ili ono ọgbodo echeche jeye l'abalị k'ẹto ono; e menyaa; ndu etsoje ụzo iya egbeshi je ezihaa odzu iya; kfulahakwaa l'o shi-wa l'ọnwu teta nọdu ndzụ. T'ẹjo-ire kẹ ikperazụ ba kanụ k'ivuzọ.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Páyileti asụ ẹphe: “?Ọ kwa l'unu nweru ndu sọja, echeje nche? Unu tụgbunua je atụchikpoo ya ẹge ike beru unu.”Ndu sọja ndu Rome|src="hk00197c.tif" size="col" loc="MAT 27:65" copy="Knowles" ref="Mát 27:65"
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Ya ndono; ẹphe atụgbua je eworu iphe kpụ-chishikpoo ọnu ili ono ọhuma; mee ya iphe-ọhubama; woru ndu nche ye iya. A wata iya oche nche.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.