Mateus 17
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARIB
1 Abalị ishingu eswelephu; Jisọsu eduta Pyita; mẹ Jémusu; mẹ Jọnu, bụ nwunne Jémusu duru ẹphe jeshia l'eli ugvu ọbu, ha l'eli; je anọdu iya nwẹnkinyi ẹphe.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Nchileke emee; Jisọsu achanwehu l'ẹnya ẹphe. Ifu egbulahaa ya nwịinwii l'ọ bụ ẹnyanwu. Uwe iya achakọta biribiri; l'egbu nwịinwii l'ọ bụ anwụ echi-oke-eswe.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 A bya ele ẹnya; ẹphe aphụwaphu Mósisu; mẹ Eláyija l'ẹke ono; ẹphe lẹ Jisọsu l'ekfu okfu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Pyita akfulihu; sụ Jisọsu: “Nnajiufu; ọ dụkwa mma l'ẹphe nọ l'ẹke-a. Teke bụ l'ọ dụ ngu mma; tẹ ya tụnua mkpu ẹto l'ẹke-a: nanụ nke ngu; nanụ kẹ Mósisu; nanụ kẹ Eláyija.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Yọ kpụkwadurua okfu ono l'ọnu ekfu; urukpu, chageru ụcha abya asakputa ẹphe. Olu-okfu eshi l'urukpu ono; sụ: “Ọwaa bụ Nwata iya kẹ nwoke, ya yeru obu; oomeje; ẹhu atsọ iya ẹna. Unu nụjekwaa iphe ookfu!”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Ndu ono, etsoje ụzo iya ono anụa okfu ono; daa; kpubetsua ifu l'alị; ẹke ẹphe atsụ egvu.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Jisọsu abya ebyia ẹphe ẹka; sụ ẹphe: “Unu gbeshi. Unu ba atsụshi egvu.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Ẹphe egbeshi; bya achịkaa ẹnya; to nwehe onye ọdo, ẹphe phụru; gbahaa Jisọsu nwẹnkinyi iya.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ẹphe enyizitade l'ugvu ono; Jisọsu ekfushiaru ẹphe ike t'ẹ b'ọ dụkwa onye ẹphe e-kfuru iphe ẹphe phụru jeye teke Abụbu-Ndiphe e-shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Ẹphe ajị Jisọsu: “?Bụ ngụnu meru iphe ndu ezije ekemu asụje lẹ Eláyija; bẹ e-vuoduru ụzo bya?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Yọ sụ ẹphe: “L'ọ bụ oswi-okfu lẹ Eláyija vufutajeodu ụzo bya bya edokwazi iphemiphe ọbule.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Ọlobu; tẹ ya kakwaru unu: lẹ Eláyija byahaakwaru; ẹphe ta ma l'ọ bụ iya; gbe woru iya mee ẹge dụ ẹphe mma. Ọ kwaphu ẹge ono; bẹ Abụbu-Ndiphe e-shi ẹphe l'ẹka jee iphe-ẹhuka.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Yọ bụru teke ono; bẹ ndu etsoje ụzo iya maru l'onye ookfuru ẹphe okfu iya sụ l'ọ byawaru; bẹ bụ Jọnu Baputizimu.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Ẹphe alatashia azụ l'ẹke ikpoto ndu ono nọ; nwoke lanụ abyakfuta Jisọsu; bya ebyishi iya ikpere l'ifu; sụ iya:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Nnajiufu; phụaruru nwa iya nwoke imiko; lẹ ndakfụku atụ iya; kfụbekpo atụshi iya ike. Ọ tụwaru iya chee l'ọku; mẹ lẹ mini ugbo olemole.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Ya edutawaru iya ndu etsoje ụzo ngu; ẹphe ta dụ ike mee ya t'ọ dụ mma.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Jisọsu asụ ẹphe: “Oo-wa! Unubẹ ọgbo nta-a; ndu ẹjo ọkpoma, ẹ-te nwedu iphe unu ekwetaje-wa! ?Bụ teke ole; bẹ yẹle unu a-nọta-be jeye? ?Teke ole; bẹ ya a-tatabekpooru unu nshi jeye? Unu dutaru iya ẹya l'ẹke-a.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Ya ndono; Jisọsu abya abaaru ọgvu ono mba; ọgvu ono aparu nwata ono haa. Shita teke ono; nwata ono adụwaphu mma.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 E meebetsua; ndu etsoje ụzo Jisọsu abyakfutashia Jisọsu teke ọ nọ nwẹnkinyi iya; bya ajị iya iphe meru iphe ẹphe ta dụdu ike chịfu ọgvu ono?
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yọ sụ ẹphe: “L'ọ bụ l'ekwekwe unu ha nwanshị kparu iya. Kamẹnu; tẹ ya karu unu: Ekwekwe unu -habekpoonu nshinu l'ọ bụ nwa ịrikirikwekwe akpụru mọsutadu; bẹ unu a-sụkwa ugvu-wa: ‘Ugvu; fọta onwongu l'ẹke-a je edobe l'ẹkaphu!’ yọ fọlinuaphu onwiya. Ẹ to nwedu iphe a-kpọ unu ẹka ememe!
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Ọ kwaphụ ọswi aswịswi; ekfu anụ Nchileke; bẹ ee-gude chịfu egbe ọgvu ono. Ẹ to nwekwa iphe ọdo, e-meghe iya nụ.”
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Yo be ujiku lanụ; ndu etsoje ụzo Jisọsu edzukobe l'ẹkalanu lẹ Gálili; Jisọsu asụ ẹphe: “Abụbu-Ndiphe; bẹ ee-mekochaa kpụru ye ndiphe l'ẹka;
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 ẹphe eworu iya gbua. Ọ -nọo abalị ẹbo; k'ẹto; Nchileke emee ya; yo shi l'ọnwu teta bya anọdu ndzụ ọdo.” Aphụ iphe ono, o kfuru ono akfụbekpoo ọswa rua ẹphe l'ẹhu.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Teke Jisọsu; mẹ ndu etsoje ụzo iya ruru Kapániyọmu; bẹ ndu akịriko eze-ụlo Nchileke byakfutaru Pyita; bya ajị iya: “?Ọotuje akịriko eze-ụlo Nchileke mbụ onye ezije unu iphe?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Pyita asụ ẹphe: “?Ọ bụru-abụ?”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Pyita asụ iya l'ọo ndu ọdo.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Ọlobu t'ẹ b'ọ dụ l'ayi enge ẹphe ẹka l'ishi; tụgbua; jeshia ịkokoro l'eze ẹnyimu. Iphe, bụ ẹma ọdungu, vu ụzo lọo ịkokoro ngu; nmata iya. Teke i wofutaru iya; nggu anyahaa ya ọnu. Ịi-phụ-a okpoga, e-dzu akịriko nggu l'iya l'ọnu iya ono. Wota iya; je atụa ya.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.