Mateus 15
Bayịburu Ikwo (IQW) vs VC
1 Ya ndono; yo nweru ndu Fárisii mẹ ndu ezije ekemu, shi Jerúsalemu byakfuta Jisọsu; bya ajị iya:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “?Bụ ngụnu kparu iphe ndu etsoje ụzo ngu emebyi ome-l'alị ọphu shiru ndiche ayi phẹ l'ẹka? ?Ngụnu meru iphe ẹphe ta akwọjedu ẹka akwọkwo; tẹmanu ẹphe eride nri?”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Jisọsu asụ ẹphe: “?Bụ ngụnu meru iphe unu paru ome ekemu, Nchileke sụru t'e meje haa; melahaa ome-l'alị ọphu unu ezi l'onwunu?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Nchileke tụru ekemu; sụ: ‘Kwabẹ nne lẹ nna ngu ugvu;’ sụkwaphu: ‘Onye phuru nne iya; m'ọ bụ nna iya iphu t'e gbua ya egbugbu.’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Ọ -bụru l'unu sụru: ‘L'iphe bụ onye sụru nne lẹ nna iya l'iphe ya ge e-gude yeru ẹphe ẹka; bẹ bụakwa iphe ya nụru Nchileke;’
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 bụnu iya bụ l'onye ono ta gbahẹdu t'ọ kwabẹ nne lẹ nna iya ugvu. Unu egude ome ome-l'alị unu; mee okfu Nchileke; yọ bụru iphe mmanu.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Unubẹ o-kfuru-iche-eme-iche-wa! Azáya, bụ onye nkfuchiru Nchileke kfuleruphu ẹge unu dụ teke ono, o kfuchiru Nchileke; sụ:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 “ ‘Ndu-a bụlekwaa ajaja eli ọnu;
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ẹja, ẹphe abaru iya bụ iphe ìphòró.
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Jisọsu abya ekukoo madzụ l'igwe; sụ ẹphe: “Unu ngabẹru iya nchị; k'ọphu iphe e-do unu ẹnya.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Ẹ tọ bụkwa iphe madzụ eri l'ọnu emerushije onye ono. Ọ kwa iphe shi madzụ l'obu lụfuta iya l'ọnu bụ iphe emerushije iya nụ.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Ya ndono; ndu etsoje ụzo iya abya asụ iya: “?Ị marua lẹ ndu Fárisii; bẹ ẹhu shi eghu eghughu l'iphe ono, i kfuru ono?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Yọ sụ ẹphe: “Iphe bụ oshi, ẹ-ta bụdu Nna iya k'imigwe gude ẹka iya dzabẹ iya; bẹ ee-fefukwa efefu.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Unu parụru ẹphe haa; l'ẹphe bụ ndu ìshì, akpụ ndu ìshì. Onye ìshì -kpụru onye ìshì ibe iya bụnu iya bụ l'ẹphe a-tụkokwa nwulahu lẹ nsụ.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Pyita asụ iya: “Kọnuaru ẹphe iphe okfu ono, i kfuru ono bụ.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Jisọsu asụ ẹphe: “?Unu te nwekwaphu uche tọo?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 ?Unu ta madu l'iphe eeri eriri bụ l'ọnu; bẹ ooshije bahụ madzụ l'ẹpho. Yo shi ẹke ono; a nyịfu iya.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Ọbe iphe shi l'ọnu madzụ lụfuta bụ obu b'o shi iya; bụru iya emeruje madzụ.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Ọ bụ l'obu madzụ; bẹ ẹjo ọriri eshije, akpatajẹ ogbu madzụ; ori ogori; ome kẹ nwanyi mẹ kẹ nwoke; ozi iphura; ọdzu ẹjo-ire; mẹ okfurushi madzụ.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Ọ bụ iphe ono emeruje madzụ. Ogude ẹka, ẹ ta kwọdu akwọkwo eri nri te emerujekwa madzụ.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Jisọsu egbeshi l'ẹke ono; jeshia alị, nọ-pheru Táya mẹ Sayịdónu mgburumgburu.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 A bya amaru; nwanyi Kénanu, bu l'ẹke ono abyakfutashia ya; bya echia mkpu; sụ iya: “Nnajiufu! Nggụbe o-shi-l'eri Dévidi; tẹ imiko iya dụ ngu rụ. Lẹ nwatibe iya kẹ nwanyi; bẹ ọgvu bu l'ẹhu; gude iya l'agwa iya ọchi.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Obenu lẹ Jisọsu te yeduru iya ọnu. Ndu etsoje ụzo iya abya arọo Jisọsu; sụ iya: “T'ọ chịfunu nwanyi-a, etsophe ẹphe; l'arachi ẹphe nchị-wa.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Jisọsu asụ ẹphe: “L'ẹ to nwekwa ẹke ọdo, Nchileke ziru iya tẹ ya jee; gbahaa tẹ ya jee kẹ ndu Ízurẹlu, bụ ndu ọphu dụ l'ọ bụ ụnwu atụru, tufashihuru etufashihu.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nwanyi ono abya adaa pẹe l'ifu Jisọsu; sụ iya: “Nnajiufu; byiko; yeru iya rụ ẹka.”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Jisọsu asụ iya: “Ẹ tọ dụkwa mma t'e wota nri, a ga nụ ụnwegirima; nụ ụnwu nkụta.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Nwanyi ono asụ iya: “Nnajiufu; ọ bụa ẹge ono b'ọ dụ; ọbu; mẹ nkụta erijekwaa ẹviriva nri ọphu dashịru nụ teke onye nwe iya nụ eri nri.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Jisọsu asụ iya: “Oo-wa! Nggụbe nwanyi ọwaa; ekwekwe nke ngu apaa! Ọ kwaphu ẹge ọogu ngu; bẹ Nchileke e-meru ngu.” Teke onophu; ada nwanyi ono adụwaphu mma.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Jisọsu eshi ẹke ono tụgbua ọdo tsoru iku Eze Ẹnyimu Gálili ogologo. Yo jenyaa; bya enyihu eli ugvu; je anọdu anọdu.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Tọ dụ iya bụ; igweligwe madzụ awụru byakfutashia ya; dutsuaru ndu ngvụru; ndu ẹhu te dzudu oke; ndu ìshì; ndu ẹ-te ekfudu okfu; mẹwaru igweligwe ndu ọdo. Ẹphe abya achịru ẹphe doo Jisọsu lẹ mgboro ọkpa; yo mee ẹphe; ẹphe akọrohukota.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Ya ndono; iphe ono adụkota igwe ndu ono biribiri; l'ẹphe phụru ndu ẹ-te shidu ekfu okfu; ẹphe ekfulahaa okfu; ndu ẹhu te shidu dzua oke; ẹhu edzukota ẹphe oke; ndu ngvụru ejelahaa ije; ndu ìshì aphụlahaa ụzo. Ẹphe ajalahaa Nchileke ndu Ízurẹlu ajaja.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Ya ndono; Jisọsu ekua ndu etsoje ụzo iya; sụ ẹphe: “Imiko igweligwe ndu-a dụkwa iya; l'ẹke yẹle ẹphe nọwaru abalị ẹto nta-a; tọ dụ iphe ẹphe gude, ẹphe e-ri. Ya ta asụ-ghekwanu ẹphe t'ẹphe swịru ẹgu lashia; ọdumeka; bẹ ẹphe a-dashịkwa m̀bà l'esu-ụzo.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Ndu etsoje ụzo iya asụ iya: “?Bụ awe l'echi-ẹgu l'ẹke-a; bẹ ẹphe a-phụ buredi ọphu e-dzu mkporo-ọha-wa eriri?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Jisọsu ajị ẹphe: “?Bụ ishi buredi ole; bẹ unu gude?”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Yọ sụ ọha ono t'ẹphe nọshia l'alị.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Yọ bya achịta ishi buredi ẹsaa ono; ọwaa ẹma ono; bya ekele Nchileke ekele; bya eworu iya washịa; chẹe ndu etsoje ụzo iya. Ndu ono, etsoje ụzo iya ono eworu iya keeru igweligwe ndu ono.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ẹphe l'ẹphe ha atụko rijishikota ẹpho. Ndu etsoje ụzo iya abya atụtua ibiribe buredi ono ọphu wudurunu; yo ji nkata-ivu ẹsaa.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Ndu riru nri ono dụ ụnu unwoke ugbo iri; a gụfukwa ụnwanyi; mẹ ụnwegirima.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 E metsua; yọ sụ ndu ono t'ẹphe lawaru; kfutsua ẹge ono; bya abahụ l'ụgbo; yọ bụru iya oje Magádanu. Onye ishi sọja ndu Rómu|src="hk00193c.tif" size="col" loc="MAT 15:39" copy="Knowles" ref="Mát 15:39"
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.