Mateus 13

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 L'akpụru ujiku lanụ ono kwaphu; Jisọsu eshi l'ufu ono tụgbua jeshia l'iku eze ẹnyimu.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Madzụ azaa ntụmatu; Jisọsu ekwekwaduphu je abahụ l'ụgbo; je adụgaru anọdu tẹ ya kfuru nụ ndu ono, nọ l'eli alị l'iku eze ẹnyimu ono.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Yo gude ẹtu ẹtu zilahaa ẹphe igweligwe iphe; sụ:
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 L'ọogha nebyi iphe ono b'o nweru ndu ọphu daru lẹ mkpoworo ụzo; ụnwenu abya atụtua ya.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Ndu aharu daa l'alị mkpuma ẹke anụ-alị ta kfụbedu ọswa nọdu. E ji ekfua; yo fushiwaphu l'anụ-alị ono, ẹ -ta hadu nshinu ono.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Anwụ awatawaphu akpọkpo; woru ụnwu iru nebyi iphe ono kpọnwushia; kẹle ẹ t'ọ gbabẹdua akwara ọhuma.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Ndu ọdo daru l'alị ogvu. Yẹle ogvu ono efushia; yo vuta mbụ ogvu ono; woru nebyi iphe ono kpagbushia.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Obenu l'o nweru ndu ọphu daru l'alị-ọtsu. Yọ bya efushia; vua; mịshia. Ndu aharu mịta ụkporo akpụru ugbo ise ise; ndu amịta ụkporo ẹto ẹto; ndu ọphu amịtatsua ụkporo l'iri; ụkporo l'iri.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Jisọsu asụ ẹphe: “Onye nweru ẹnu-chị; yọ nụa ya!”
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Tọ dụ iya bụ; ndu etsoje ụzo iya abyakfuta iya bya asụ iya: “?Ngụnu meru iphe i gude ẹtu ẹtu ekfuru ndu ono okfu?”
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Jisọsu asụ ẹphe: “Ọ bụ unubẹdua b'e meru t'unu maru iphe ono, e shi domigbaa edomi ono, bụ iya bụ k'ẹke Nchileke bụ eze. Obenu lẹ ndu onanu b'ẹ te mekwa t'ẹphe maru iya.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Onye nweru nụ; bẹ aa-nụfua ọdo t'o nweru nwegharu iya ẹka. Onye ẹ-te nwedu nụ; bẹ nwiya ọphu o nweru enwenwe ọphu; bẹ ee-gbe natafụa ya nụ.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Ọo ya meru iphe ya gude ẹtu ẹtu ekfuru ẹphe okfu: l'ẹphe e-le ẹnya nta; lee imo; tọ dụ iphe ẹphe aphụ. Ẹphe anụa nta nụa imo; tọ dụ iphe aga ẹphe ẹnu-nchị; tọ dụ iphe edo ẹphe ẹnya.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Ọ bụ l'ẹhu ẹphe b'o reru; mbụ iphe ono, Azáya, bụ onye nkfuchiru Nchileke kfuru ono; wo:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Okfu l'ẹphe kpọ-chishiwaru obu;
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Ọnu-ọma bụ nk'unu; okfu l'unu gude ẹnya unu aphụ ụzo; gude nchị unu anụ iphe.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: lẹ ndu nkfuchiru Nchileke; mẹ igweligwe ndu, doberu ẹka ndoo b'ọ gụru ẹgu ọphu iphe-a, unu aphụ-wa; ọbu l'ẹphe ta phụdu iya. Yọ gụkwaaphu ẹphe ẹgu ọnu iphe-a, unu anụ-wa; ọbu l'ẹphe ta nụdu iya.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Unu ngabekwa nchị nụa iphe ẹtu onye ono, agha nebyi iphe ono bụ:
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 O nweru ndu anụje kẹ ẹke Nchileke bụ eze; too do ẹphe ẹnya. Ẹjo onye ono; mbụ Obutuswe abya anafụ ẹphe nebyi iphe ono, e kfuru, ye ẹphe l'obu ono. Ọ bụ ẹphebedua dụ l'ọ bụ ndu ọphu daru lẹ mkpoworo ụzo.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Ndu ọphu daru l'alị mkpuma bụ ndu ọphu abụje teke ẹphe anụkwadua okfu ono; ẹphe anatawa iya phụ l'ẹhu-ọtso-ẹna.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Obenu l'ẹ tọo bajẹdu ẹphe ụmi l'ẹhu; k'ọphu ọo-kpọ ụkfu. Iphe-ẹhuka -byalẹphu; m'ọ bụkwanu mkpamẹhu; okfu l'ẹphe kwetaru okfu ono; yọ bụru iphe ẹphe a-kpakota daa; paru okfu ono haa.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Ndu ọphu, daru l'alị ogvu bụ ndu ọphu nụru okfu Nchileke; ọriri kẹ ndzụ; mẹ ẹge ee-shi nweru ẹku akpalahaa okfu ono ẹhu. Tọ mịhe amịmi.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Nebyi iphe ono ndu ọphu daru l'alị-ọtsu bụ ndu, anụje okfu ono; yo doo ẹphe ẹnya; ẹphe amịshia nebyi; mịtatsua ụkporo ise ise; ndu amịta ụkporo ẹto ẹto; ndu amịta ụkporo l'iri ụkporo l'iri.”
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Jisọsu abya anmaaru ẹphe ẹtu ọdo; sụ: “Ẹge Nchileke e-shi koshi lẹ ya bụ eze a-dụlephu l'ọ bụ nwoke, wotaru ọkpobe akpụru witu je aghaa l'alị.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Yo be l'ẹnyashi ujiku lanụ; l'e kuwaru mgbẹnya; onye ọhogu nwoke ono eje achịta ohu witu je aghakọbe l'ẹke ono, ọ gharu witu ono. Yọ ghagetsua ya; tụgbua.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Witu ono abya efushia; mịshia. Ohu iya ono efushikwaaphu; mịshia. Ọ bụ teke ono b'e gbe bya amaru l'ọ bụ ohu witu.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Ya ndono; ndu ejeru nwoke, nwe ufu ono ozi abya asụ nwoke ono: ‘Nnajiufu; ?tọ bụdunua ọkpobe akpụru witu b'ị gharu l'alị ngu ono? ?Nanụ ẹge ọ dụ; bẹ ohu iya gbe nọduwa iya nụ?’
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Nwoke ono asụ ẹphe: ‘L'ọ kwa onye ọhogu iya; bẹ meru iphe ono.’ Ndu ono, ejeru iya ozi ono asụ iya: ‘?Ẹphe e-je efeshia ya tọo?’
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 Nwoke ono asụ ẹphe: ‘Wawa! T'ẹphe haa ya ru; l'ẹphe -je iya efeshi; bẹ ẹka a-tsọkwa ẹphe ntsọ; ẹphe efeshia witu.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Ọo ya bụ; t'a haa ya t'ọ tụko vua jeye teke ee-bu witu. Teke ono; ya ekfuru ndu e-bu iya nụ t'ẹphe vuru ụzo chịko ndu onanu bụ ohu iya ono; kee l'ukfu l'ukfu t'a kpọo ya ọku. Teke e metsuaru; ẹphe evuta ọphu bụ witu kụberu iya lẹ mgbabu iya.’ ”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Jisọsu abya anmaaru ẹphe ẹtu ọdo; sụ: “L'ẹge Nchileke e-shi koshi lẹ ya bụ eze a-dụlephu l'ọ bụ akpụru mọsutadu, nwoke lanụ wotaru ghaa l'ẹgu iya.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Akpụru iphe ono bụ iya katsụkpo ọbu nwirikirikwẹkwe l'iphe bụ akpụru iphe aakụ akụku. Obenu l'ọobuje teke ọ bya evua; yọ kakọta iphe bụ oshi, aadza adzadza lẹ mgbabu; mbụ yọ bya abụru eze oshi; k'ọphu ụnwenu, ephe l'eli abyajẹ bya akpalahaa ẹkfuna l'ẹkali iya.”
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Jisọsu abya anmaaru ẹphe ẹtu ọdo; sụ: “L'ẹge Nchileke e-shi koshi lẹ ya bụ eze a-dụlephu l'ọ bụ iphe ekoje-buredi, eeku yisutu, nwanyi hataru nwanshị; gwakọbe lẹ ntụ iphe eegudeje eme buredi. Iphe ono jiru ẹkpa mbacha; yo woru iya je edobe; jeye; yọ bya ekoo ekoko.”
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Jisọsu gude ẹtu ẹtu ẹge ono; zia ndu ono ozi-ọma iya. Ẹ too kfuduru ẹphe okfu; l'ẹ b'o gude ẹtu.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Iphe ono bụ k'ọphu oo-re; mbụ iphe onye nkfuchiru Nchileke kfuru: sụ:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Ya ndono; Jisọsu aparu igwe ọha ono haa; bahushia l'ụlo. Ndu etsoje ụzo iya abyakfutashia ya; bya asụ iya: “T'ọ kọnuaru ẹphe iphe ọ bụ mbụ ẹtu kẹ ohu witu ono t'o doo ẹphe ẹnya.”
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Yọ sụ ẹphe: “Onye ono, agha nebyi iphe, dụ mma ono bụ Abụbu-Ndiphe.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Alị ono abụru mgboko l'ophu; nebyi iphe ono, dụ mma ono abụru ndu Nchileke bụ eze ẹphe. Onanu, bụ ohu witu ono abụru ụnwu k'ọhogu Nchileke, bụ iya bụ Ẹjo Onye ono.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Ọhogu ono, gharu akpụru ohu witu ono abụru Obutuswe. Teke ono, eebuta iya ebuta ono abụru ẹge ọo-dụ teke mgboko gvụderu. Ndu, ebu iya nụ abụru ụnwu ojozi-imigwe.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Ọ bụ ẹge ono, e fekoberu ohu witu; chịkoo ya; je akpọo ọku ono bụ ẹge ọo-dụ teke mgboko a-gvụ.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Abụbu-Ndiphe e-zi ụnwu ojozi-imigwe iya t'ẹphe chịshikota iphe bụ ndu ono, kpataru tẹ ibe ẹphe mee iphe dụ ẹji ono; mẹ ndu meru ẹjo iphe l'ẹphe ha;
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 paru ẹphe chee l'ọ-tata-kfukfu ọku. Ẹke ono; bẹ madzụ a-nọdu raa ẹjo ẹkwa; taa ikireze.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Obenu lẹ ndu ọphu doberu ẹka ndoo a-nọdu egbu nwịinwii l'ọ bụ ẹnyanwu l'ẹke Nna ẹphe bụ eze. T'onye nweru ẹnu-nchị; nụkwaa ya!”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 Yọ sụ: “Ẹke Nchileke bụ eze dụ l'ọ bụ iphe vu oke aswa, e domiru edomi l'ẹgu. Onye lanụ eje aphụa ya; woru iphe kpuchia ya; teru ẹswa lashia; je ereshikota iphemiphe ọbule, o nweru; je azụa alị ono.”
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 Jisọsu asụ: “Onye maru iphe ẹke Nchileke bụ eze bụ; emeje l'ọ bụ onye agba ike-ike nghọ, l'achọ ọkpobe mgbubu, ama mma t'ọ zụa.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Yọ phụlephu ọphu ere ire nshinu; lashia; je ereshikota iphemiphe ọbule, o nweru; je azụa ya.”
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 Jisọsu asụkwaphu: “L'ẹke Nchileke bụ eze dụkwa l'ọ bụ ntofu b'a tụru l'eze ẹnyimu; yo je anmakọtsua igweligwe ẹma, dụ iche iche.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Ẹma ono ejilephu ntofu ono; b'a bya akpụa ya; kpụfuta eli nggodo. A bya anọdu l'eli nggodo ono; fọo ya; fọshia ndu ọphu dụ mma ye lẹ nkata; kporu ndu ọphu dụ ẹji je enwushia.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Ẹge ono; bẹ ọo-dụ teke mgboko a-gvụ. Ụnwu ojozi-imigwe a-lụfuta; bya afọo ndu ẹjo iphe l'ẹke ndu doberu ẹka ndoo nọ;
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 je achịru ẹphe ye l'ọ-tata-kfukfu ọku. Ẹke ono; bẹ madzụ a-nọdu raa ẹjo ẹkwa; taa ikireze.”
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Jisọsu ajị ẹphe: “?Ọ kwa l'iphe ono, ya ekfu ono doru-a unu ẹnya?”
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Yọ sụ ẹphe: “Ọo ya bụ l'iphe bụ onye majiru ẹkwo okfu Nchileke ẹnya; bya abụru onye kwetawaru lẹ Nchileke bụ eze iya; bẹ dụlephu l'ọ bụ nwoke, nwe oke-ufu, achịkoje iphe ọphungu; mẹ akahụ iphe gwoshia l'ụlo iya ẹke o doru ẹku iya, dụ mkpa.”
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Jisọsu anmashịbebetsua ẹtu ono; shi l'ẹke ono lụfushia.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Yọ bụru iya ọla mkpụkpu iya. Yo rua; tụgbua jeshia l'ụlo-ndzuko ndu Ju; wata ẹphe ozi iphe. Yo zia iphe ono k'ọphu ọ dụ ndu nọ l'ẹke ono biribiri; ẹphe ajịlahaa: “?Bụ awe; bẹ oke mmamiphe; mẹ iphe-ọphulenya ọwaa, oomeebe ọwaa shi iya?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 ?Tọ bụdunua ya bụ nwatibe kapyịnta? ?Tọ bụdunua Méri bụ ẹpha nne iya? ?Tọ bụdunua Jémusu; mẹ Jósẹfu; mẹ Sáyịmonu; mẹ Júdasu bụ unwunne iya?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 ?Ayi l'unwunne iya kẹ ụnwanyi l'ẹphe ha te bụdunua l'ẹke-a? ?Awe b'o shi mụtatsua egbe iphe ọwaa?”
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Ẹhu agbanwuhu ẹphe ọku; ẹphe ajịkawaphu okweta iphe ookfu.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Tọ dụhe igweligwe iphe-ọphulenya, Jisọsu mekwaduru l'ẹke ono; kẹ l'ẹphe ta chịduru ụkfu kwẹe ya.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.