Mateus 13
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH
1 L'akpụru ujiku lanụ ono kwaphu; Jisọsu eshi l'ufu ono tụgbua jeshia l'iku eze ẹnyimu.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Madzụ azaa ntụmatu; Jisọsu ekwekwaduphu je abahụ l'ụgbo; je adụgaru anọdu tẹ ya kfuru nụ ndu ono, nọ l'eli alị l'iku eze ẹnyimu ono.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Yo gude ẹtu ẹtu zilahaa ẹphe igweligwe iphe; sụ:
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 L'ọogha nebyi iphe ono b'o nweru ndu ọphu daru lẹ mkpoworo ụzo; ụnwenu abya atụtua ya.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ndu aharu daa l'alị mkpuma ẹke anụ-alị ta kfụbedu ọswa nọdu. E ji ekfua; yo fushiwaphu l'anụ-alị ono, ẹ -ta hadu nshinu ono.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Anwụ awatawaphu akpọkpo; woru ụnwu iru nebyi iphe ono kpọnwushia; kẹle ẹ t'ọ gbabẹdua akwara ọhuma.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ndu ọdo daru l'alị ogvu. Yẹle ogvu ono efushia; yo vuta mbụ ogvu ono; woru nebyi iphe ono kpagbushia.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Obenu l'o nweru ndu ọphu daru l'alị-ọtsu. Yọ bya efushia; vua; mịshia. Ndu aharu mịta ụkporo akpụru ugbo ise ise; ndu amịta ụkporo ẹto ẹto; ndu ọphu amịtatsua ụkporo l'iri; ụkporo l'iri.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Jisọsu asụ ẹphe: “Onye nweru ẹnu-chị; yọ nụa ya!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Tọ dụ iya bụ; ndu etsoje ụzo iya abyakfuta iya bya asụ iya: “?Ngụnu meru iphe i gude ẹtu ẹtu ekfuru ndu ono okfu?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Jisọsu asụ ẹphe: “Ọ bụ unubẹdua b'e meru t'unu maru iphe ono, e shi domigbaa edomi ono, bụ iya bụ k'ẹke Nchileke bụ eze. Obenu lẹ ndu onanu b'ẹ te mekwa t'ẹphe maru iya.
11 Jesus respondeu:
12 Onye nweru nụ; bẹ aa-nụfua ọdo t'o nweru nwegharu iya ẹka. Onye ẹ-te nwedu nụ; bẹ nwiya ọphu o nweru enwenwe ọphu; bẹ ee-gbe natafụa ya nụ.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Ọo ya meru iphe ya gude ẹtu ẹtu ekfuru ẹphe okfu: l'ẹphe e-le ẹnya nta; lee imo; tọ dụ iphe ẹphe aphụ. Ẹphe anụa nta nụa imo; tọ dụ iphe aga ẹphe ẹnu-nchị; tọ dụ iphe edo ẹphe ẹnya.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ọ bụ l'ẹhu ẹphe b'o reru; mbụ iphe ono, Azáya, bụ onye nkfuchiru Nchileke kfuru ono; wo:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Okfu l'ẹphe kpọ-chishiwaru obu;
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 “Ọnu-ọma bụ nk'unu; okfu l'unu gude ẹnya unu aphụ ụzo; gude nchị unu anụ iphe.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: lẹ ndu nkfuchiru Nchileke; mẹ igweligwe ndu, doberu ẹka ndoo b'ọ gụru ẹgu ọphu iphe-a, unu aphụ-wa; ọbu l'ẹphe ta phụdu iya. Yọ gụkwaaphu ẹphe ẹgu ọnu iphe-a, unu anụ-wa; ọbu l'ẹphe ta nụdu iya.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Unu ngabekwa nchị nụa iphe ẹtu onye ono, agha nebyi iphe ono bụ:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 O nweru ndu anụje kẹ ẹke Nchileke bụ eze; too do ẹphe ẹnya. Ẹjo onye ono; mbụ Obutuswe abya anafụ ẹphe nebyi iphe ono, e kfuru, ye ẹphe l'obu ono. Ọ bụ ẹphebedua dụ l'ọ bụ ndu ọphu daru lẹ mkpoworo ụzo.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Ndu ọphu daru l'alị mkpuma bụ ndu ọphu abụje teke ẹphe anụkwadua okfu ono; ẹphe anatawa iya phụ l'ẹhu-ọtso-ẹna.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Obenu l'ẹ tọo bajẹdu ẹphe ụmi l'ẹhu; k'ọphu ọo-kpọ ụkfu. Iphe-ẹhuka -byalẹphu; m'ọ bụkwanu mkpamẹhu; okfu l'ẹphe kwetaru okfu ono; yọ bụru iphe ẹphe a-kpakota daa; paru okfu ono haa.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Ndu ọphu, daru l'alị ogvu bụ ndu ọphu nụru okfu Nchileke; ọriri kẹ ndzụ; mẹ ẹge ee-shi nweru ẹku akpalahaa okfu ono ẹhu. Tọ mịhe amịmi.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Nebyi iphe ono ndu ọphu daru l'alị-ọtsu bụ ndu, anụje okfu ono; yo doo ẹphe ẹnya; ẹphe amịshia nebyi; mịtatsua ụkporo ise ise; ndu amịta ụkporo ẹto ẹto; ndu amịta ụkporo l'iri ụkporo l'iri.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jisọsu abya anmaaru ẹphe ẹtu ọdo; sụ: “Ẹge Nchileke e-shi koshi lẹ ya bụ eze a-dụlephu l'ọ bụ nwoke, wotaru ọkpobe akpụru witu je aghaa l'alị.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Yo be l'ẹnyashi ujiku lanụ; l'e kuwaru mgbẹnya; onye ọhogu nwoke ono eje achịta ohu witu je aghakọbe l'ẹke ono, ọ gharu witu ono. Yọ ghagetsua ya; tụgbua.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Witu ono abya efushia; mịshia. Ohu iya ono efushikwaaphu; mịshia. Ọ bụ teke ono b'e gbe bya amaru l'ọ bụ ohu witu.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ya ndono; ndu ejeru nwoke, nwe ufu ono ozi abya asụ nwoke ono: ‘Nnajiufu; ?tọ bụdunua ọkpobe akpụru witu b'ị gharu l'alị ngu ono? ?Nanụ ẹge ọ dụ; bẹ ohu iya gbe nọduwa iya nụ?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Nwoke ono asụ ẹphe: ‘L'ọ kwa onye ọhogu iya; bẹ meru iphe ono.’ Ndu ono, ejeru iya ozi ono asụ iya: ‘?Ẹphe e-je efeshia ya tọo?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Nwoke ono asụ ẹphe: ‘Wawa! T'ẹphe haa ya ru; l'ẹphe -je iya efeshi; bẹ ẹka a-tsọkwa ẹphe ntsọ; ẹphe efeshia witu.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Ọo ya bụ; t'a haa ya t'ọ tụko vua jeye teke ee-bu witu. Teke ono; ya ekfuru ndu e-bu iya nụ t'ẹphe vuru ụzo chịko ndu onanu bụ ohu iya ono; kee l'ukfu l'ukfu t'a kpọo ya ọku. Teke e metsuaru; ẹphe evuta ọphu bụ witu kụberu iya lẹ mgbabu iya.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Jisọsu abya anmaaru ẹphe ẹtu ọdo; sụ: “L'ẹge Nchileke e-shi koshi lẹ ya bụ eze a-dụlephu l'ọ bụ akpụru mọsutadu, nwoke lanụ wotaru ghaa l'ẹgu iya.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Akpụru iphe ono bụ iya katsụkpo ọbu nwirikirikwẹkwe l'iphe bụ akpụru iphe aakụ akụku. Obenu l'ọobuje teke ọ bya evua; yọ kakọta iphe bụ oshi, aadza adzadza lẹ mgbabu; mbụ yọ bya abụru eze oshi; k'ọphu ụnwenu, ephe l'eli abyajẹ bya akpalahaa ẹkfuna l'ẹkali iya.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Jisọsu abya anmaaru ẹphe ẹtu ọdo; sụ: “L'ẹge Nchileke e-shi koshi lẹ ya bụ eze a-dụlephu l'ọ bụ iphe ekoje-buredi, eeku yisutu, nwanyi hataru nwanshị; gwakọbe lẹ ntụ iphe eegudeje eme buredi. Iphe ono jiru ẹkpa mbacha; yo woru iya je edobe; jeye; yọ bya ekoo ekoko.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Jisọsu gude ẹtu ẹtu ẹge ono; zia ndu ono ozi-ọma iya. Ẹ too kfuduru ẹphe okfu; l'ẹ b'o gude ẹtu.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Iphe ono bụ k'ọphu oo-re; mbụ iphe onye nkfuchiru Nchileke kfuru: sụ:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Ya ndono; Jisọsu aparu igwe ọha ono haa; bahushia l'ụlo. Ndu etsoje ụzo iya abyakfutashia ya; bya asụ iya: “T'ọ kọnuaru ẹphe iphe ọ bụ mbụ ẹtu kẹ ohu witu ono t'o doo ẹphe ẹnya.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Yọ sụ ẹphe: “Onye ono, agha nebyi iphe, dụ mma ono bụ Abụbu-Ndiphe.
37 Jesus respondeu:
38 Alị ono abụru mgboko l'ophu; nebyi iphe ono, dụ mma ono abụru ndu Nchileke bụ eze ẹphe. Onanu, bụ ohu witu ono abụru ụnwu k'ọhogu Nchileke, bụ iya bụ Ẹjo Onye ono.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Ọhogu ono, gharu akpụru ohu witu ono abụru Obutuswe. Teke ono, eebuta iya ebuta ono abụru ẹge ọo-dụ teke mgboko gvụderu. Ndu, ebu iya nụ abụru ụnwu ojozi-imigwe.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Ọ bụ ẹge ono, e fekoberu ohu witu; chịkoo ya; je akpọo ọku ono bụ ẹge ọo-dụ teke mgboko a-gvụ.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Abụbu-Ndiphe e-zi ụnwu ojozi-imigwe iya t'ẹphe chịshikota iphe bụ ndu ono, kpataru tẹ ibe ẹphe mee iphe dụ ẹji ono; mẹ ndu meru ẹjo iphe l'ẹphe ha;
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 paru ẹphe chee l'ọ-tata-kfukfu ọku. Ẹke ono; bẹ madzụ a-nọdu raa ẹjo ẹkwa; taa ikireze.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Obenu lẹ ndu ọphu doberu ẹka ndoo a-nọdu egbu nwịinwii l'ọ bụ ẹnyanwu l'ẹke Nna ẹphe bụ eze. T'onye nweru ẹnu-nchị; nụkwaa ya!”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Yọ sụ: “Ẹke Nchileke bụ eze dụ l'ọ bụ iphe vu oke aswa, e domiru edomi l'ẹgu. Onye lanụ eje aphụa ya; woru iphe kpuchia ya; teru ẹswa lashia; je ereshikota iphemiphe ọbule, o nweru; je azụa alị ono.”
44 — O
45 Jisọsu asụ: “Onye maru iphe ẹke Nchileke bụ eze bụ; emeje l'ọ bụ onye agba ike-ike nghọ, l'achọ ọkpobe mgbubu, ama mma t'ọ zụa.
45 — O
46 Yọ phụlephu ọphu ere ire nshinu; lashia; je ereshikota iphemiphe ọbule, o nweru; je azụa ya.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Jisọsu asụkwaphu: “L'ẹke Nchileke bụ eze dụkwa l'ọ bụ ntofu b'a tụru l'eze ẹnyimu; yo je anmakọtsua igweligwe ẹma, dụ iche iche.
47 — O
48 Ẹma ono ejilephu ntofu ono; b'a bya akpụa ya; kpụfuta eli nggodo. A bya anọdu l'eli nggodo ono; fọo ya; fọshia ndu ọphu dụ mma ye lẹ nkata; kporu ndu ọphu dụ ẹji je enwushia.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Ẹge ono; bẹ ọo-dụ teke mgboko a-gvụ. Ụnwu ojozi-imigwe a-lụfuta; bya afọo ndu ẹjo iphe l'ẹke ndu doberu ẹka ndoo nọ;
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 je achịru ẹphe ye l'ọ-tata-kfukfu ọku. Ẹke ono; bẹ madzụ a-nọdu raa ẹjo ẹkwa; taa ikireze.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jisọsu ajị ẹphe: “?Ọ kwa l'iphe ono, ya ekfu ono doru-a unu ẹnya?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Yọ sụ ẹphe: “Ọo ya bụ l'iphe bụ onye majiru ẹkwo okfu Nchileke ẹnya; bya abụru onye kwetawaru lẹ Nchileke bụ eze iya; bẹ dụlephu l'ọ bụ nwoke, nwe oke-ufu, achịkoje iphe ọphungu; mẹ akahụ iphe gwoshia l'ụlo iya ẹke o doru ẹku iya, dụ mkpa.”
52 Jesus disse:
53 Jisọsu anmashịbebetsua ẹtu ono; shi l'ẹke ono lụfushia.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Yọ bụru iya ọla mkpụkpu iya. Yo rua; tụgbua jeshia l'ụlo-ndzuko ndu Ju; wata ẹphe ozi iphe. Yo zia iphe ono k'ọphu ọ dụ ndu nọ l'ẹke ono biribiri; ẹphe ajịlahaa: “?Bụ awe; bẹ oke mmamiphe; mẹ iphe-ọphulenya ọwaa, oomeebe ọwaa shi iya?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 ?Tọ bụdunua ya bụ nwatibe kapyịnta? ?Tọ bụdunua Méri bụ ẹpha nne iya? ?Tọ bụdunua Jémusu; mẹ Jósẹfu; mẹ Sáyịmonu; mẹ Júdasu bụ unwunne iya?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 ?Ayi l'unwunne iya kẹ ụnwanyi l'ẹphe ha te bụdunua l'ẹke-a? ?Awe b'o shi mụtatsua egbe iphe ọwaa?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Ẹhu agbanwuhu ẹphe ọku; ẹphe ajịkawaphu okweta iphe ookfu.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Tọ dụhe igweligwe iphe-ọphulenya, Jisọsu mekwaduru l'ẹke ono; kẹ l'ẹphe ta chịduru ụkfu kwẹe ya.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.