Marcos 8
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARC
1 Yo be ujiku lanụ, igweligwe madzụ dzukoru ọdo; to nwe iphe ẹphe e-ri; Jisọsu ekua ndu etsoje ụzo iya; sụ ẹphe:
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “L'imiko ndu-a dụkwa iya; l'ẹke ya l'ẹphe nọwaru abalị ẹto nta-a; tọ dụ iphe ẹphe gude, ẹphe e-ri.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Ya -sụ t'ẹphe swịru ẹgu la; bẹ ẹphe a-dashịkwa m̀bà l'esu-ụzo; l'ẹke ẹphe hatsụkwaaru shi ẹke teru ẹnya.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ndu etsoje ụzo iya asụ iya: “?Bụ awe l'echi-ẹgu ọwaa bẹ aa-phụ nri ọphu e-dzu ndu ọwaa eriri?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Jisọsu ajị ẹphe: “?Bụ ishi buredi ole bẹ unu nweru?”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Yọ sụ ọha ono t'ẹphe nọshia l'alị. Yọ bya achịta ishi buredi ẹsaa ono bya ekele Nchileke ekele; woru iya washịa; nụ iya ndu etsoje ụzo iya t'ẹphe kekashiaru igwe ọha ono. Ẹphe eworu iya kee.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 O nwekwaruphu ụnwu ibiribe ẹma, ẹphe chị, ẹ ta hadu l'igwe. Jisọsu ewotafụkwaa ya phụ; kele Nchileke ekele iya; bya eworu iya nụ ndu etsoje ụzo iya; t'ẹphe kekwaaru iya phụ ndu ono.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Ndu ono ataa ya tajishia ẹpho; taphodo ọphu a tụtujiru nkata-ivu ẹsaa.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Ndu riru nri ono rukwaru ụnu madzụ ugbo iri. Jisọsu asụ ẹphe t'ẹphe lawaru.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Yọ bya abahụwaphu l'ụgbo yẹle ndu etsoje ụzo iya; yọ bụru ẹphe oje Dalumanúta.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Ndu Fárisii abyakfutashia Jisọsu; ẹphe l'iya awata ntụtego. Ẹphe eme t'ẹphe dataẹdu iya; bya asụ iya t'o meeru ẹphe iphe e-koshi l'ọo Nchileke ziru iya t'ọ bya l'oswiya.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Jisọsu abya azụa ume; sụ: “?Ngụnu meru iphe ndu ọgbo kẹ nta-a bụkpelephu ẹnya iphe-ọphulenya, e-koshi l'ọo Nchileke ziru iya tẹ ya bya bẹ ẹphe anọduje ele? Kamẹnu; tẹ ya karu unu: Ẹ to nwekwa iphe-ọphulenya, ee-koshi ẹphe.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Jisọsu phẹ aparu ẹphe haa; bahụshia l'ụgbo; yọ bụru ẹphe oje azụ eze ẹnyimu ono azụ iya ọphu.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Ndu etsoje ụzo iya azahaa ogude nri; yọ bụruphu ishi buredi lanụ bẹ ẹphe gude nọdu l'ụgbo ono.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Jisọsu anmaaru ẹphe ọkwa: “T'ẹphe kwabẹkwa ẹnya; zejeeru iphe ekoje-buredi kẹ ndu Fárisii; mẹ kẹ Hérọdu.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Ẹphe awata okfuru ibe ẹphe: “M'ọ kwa l'ẹphe te gudedu buredi bẹ ookfu ẹge ono.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Jisọsu amawarụphu iphe ẹphe ekfu; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu meru iphe unu atụkashi l'unu te gudedu buredi? ?Ọriri unu te rudua l'iphe mu ekfu bụ kẹ iphe ekoje buredi tọo? ?Nanụ ẹge ọ dụ bẹ iphe te edojedu unu ẹnya?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 ?Unu nweru ẹnya; unu ta phụ ụzo tọo. ?T'unu nweru nchị; unu ta nụ iphe? ?To nwedu iphe unu anyatajẹkpoo?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Lẹ ya washịru ishi buredi ise, a nụru ụnu madzụ iri l'ẹbo l'ụkporo iri phụ; ?bụnua nkata-ivu ole b'a tụtujiru ọphu ẹphe taphodoru?”
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Yọ jịkwaphu ephe: “Ishi buredi ẹsaa ono, a nụkwaruphu ụnu madzụ iri phụ; ?bụnua nkata-ivu ole bẹ unu tụtujiru ibiribe iya?”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Yọ jị ẹphe: “?To dodua unu ẹnya nta-a?”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Ẹphe abya erua Bẹtusáyida; yo nweru ndu dutaru Jisọsu nwoke, atsụ ìshì; rọo Jisọsu t'o byia ya ẹka.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Jisọsu esekputa onye ìshì ono l'ẹka; dufu iya lẹ mkpụkpu ono; vụtsua ya ọnu-mini l'ẹnya; bya ebyibe iya ẹka; jị iya: “?O nweru iphe ị phụru?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Nwoke ono elee ẹnya l'imeli; sụ iya lẹ ya phụru madzụ. Obenu l'ẹphe dụtsua ya l'ọ bụ oshi, eje ije.
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Jisọsu abya ewota ẹka byibe nwoke ono l'ẹnya ọdo; ẹnya amụsaa ya. Yọ phụlahaa iphemiphe ọbule dachangu.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Jisọsu asụ iya t'ọ lalẹkwaphu; sụ iya t'ẹ b'ọ bahụhekwa l'ime Bẹ́tusáyida.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Jisọsu mẹ ndu etsoje ụzo iya atụgbua jeshia mkpụkpu, nọgbaa lẹ Sizaríya Fílipayi. Ẹphe erua esu-ụzo; yọ jị ẹphe: “?Bụ onye bẹ ndiphe asụje lẹ ya bụ?”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ẹphe asụ iya: “L'o nweru ndu sụru l'ị bụ Jọnu Baputizimu; nweru ndu asụje l'ị bụ Eláyija; nweru ndu asụje l'ị bụ onye lanụ l'ime ndu nkfuchiru Nchileke.”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Yọ jị ẹphe: “Unubẹdua; ?unu sụkwanuru lẹ ya bụ onye?”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Jisọsu anmaaru ẹphe ọkwa t'ẹ b'ọ dụkwa onye, ẹphe e-kfuru iya.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Ya ndono; Jisọsu awata ozi ndu etsoje ụzo iya iphe; sụ ẹphe “Lẹ Abụbu-Ndiphe jefutajekwa iphe-ẹhuka, dụ igweligwe. Ndu bụ ọgurenya; mẹ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu a-jịka iya; woru iya gbua. A -nọo abalị ẹbo k'ẹto; ya eshi l'ọnwu teta; bya anọdu ndzụ ọdo.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Yo kfua ya kfujaaru iya ẹphe ekfuja. Pyita ekuchi iya ekuchi; baaru iya mba; sụ iya: “Tụswekwa; t'ẹ b'ọ rịkwaru onwiya ẹjo ọriri.”
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Jisọsu aghachiwaphu; lee ndu etsoje ụzo iya ẹnya; gbọ-chia Pyita nchị; sụ iya: “Gbeshi iya l'ẹhu nggụbe Sétanu ono! Uche-obu ngu bụ uche-obu madzụ; ẹ tọ bụdu kẹ Nchileke.”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Jisọsu abya ekukoo igweligwe madzụ; mẹ ndu ono, etsoje ụzo iya ono t'ẹphe byakfuta iya. Yọ sụ ẹphe: “O -nweru onye ọ dụ t'ọ bụru onye etsoje iya nụ; t'onye ono wofu ẹnya l'ẹhu kẹ onwiya. T'onye ono vuta oshi-osweru k'ọnwu iya vuru tsoru iya.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 L'iphe bụ onye eme tẹ ya dzọo onwiya ndzụ l'onwiya e-tufakwa ndzụ iya; onye gudekwanu okfu ẹhu yẹbe Abụbu-Ndiphe yẹle k'ozi-ọma Nchileke tufaa ndzụ iya lẹ mgboko-a a-dzọta ndzụ iya.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Mbụ; ?bụ ngụnu bụ uru, madzụ ritaru m'o -nwekotaru iphemiphe ọbule, nọ lẹ mgboko-a; tufakwanua ndzụ iya?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 ?O nwekpooru iphe madzụ e-gudekpoo gbata ndzụ iya m'o -tufuwa iya?
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Kẹ l'onye ya dụ iphere; iphere iphe ya ezi l'ọgbo ọwaa, rigburu onwẹphe l'ogori; megbua onwẹphe l'ẹjo iphe-a -dụ iya; bẹ iphere onye ono a-dụkwaphu yẹbe Abụbu-Ndiphe teke ya e-gude ùgvù kẹ Nna iya, egbu nwịinwii yẹle ụnwu ojozi-imigwe, dụ nsọ ayịru l'abya.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.