Marcos 5
Bayịburu Ikwo (IQW) vs ARA
1 Jisọsu yẹle ndu etsoje ụzo iya abya erua l'azụ eze ẹnyimu l'azụ iya kẹ ndu Gérasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jisọsu alụfutalephu l'ụgbo ono; yẹle nwoke ọbu, shilephu l'ikiri-kpọo ahadzu. Nwoke ono bẹ ọgvu bu l'ẹhu.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Nwoke ono bu ebubu l'ikiri-kpọo. Ọgvu ono bẹ shihuru iya ike l'ẹhu; k'ọphu ẹ too kwejehedu t'e ketsua ya eketsu; mbụkponu m'o -ruhuru; ọ bụru mkpọro b'a tụru iya.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Tekenteke b'a tụjehawa iya mkpakọbe l'ẹka; mẹ l'ọkpa; yọ zubushia k'ẹka; chipyashia k'ọkpa. Agburu-ẹhu, nọ iya nụ b'ẹ to nwedu onye adụje ike lọ-gude iya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Eswe mẹ ẹnyashi mbọku-mbọku bẹ ọonoduje aghaphe l'ikiri-kpọo ono; mẹ l'ugvu ugvu; l'echi mkpu; gude mkpuma agbụswashi onwiya ẹhu.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Yọ nọdu ote-ẹnya phụa Jisọsu; vụta ọso gbakfushia ya bya adaa ya l'ifu;
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 chia mkpu; sụ: “Jisọsu, Nwatibe Nchileke ọphu bụ Ọkaribe-Kakọta-Nụ; ?bụ ngụnu bẹ nggu l'iya ji. Ya arọkwa ngu arọro: Nchileke anụkwa iya-a: ba nụkwa iya aphụ.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Iphe meru iphe nwoke ono kfuru iphe ono bụ lẹ Jisọsu bẹ sụhawaru ọgvu ono t'o shi iya l'ẹhu lụfu.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jisọsu ajị iya ẹpha iya.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yọ rọlahaa Jisọsu; sụ: “Byiko; ẹka-l'alị; waa ikpere; t'ẹ b'ọ chịfushi ẹphe l'alị ono.”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Ya ndono; yo nweru igweligwe ezi, nọ lẹ mgbazita ugvu ono; l'ata nri.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ọgvu ono arọlahaa Jisọsu; t'ọ haa ya tẹ ya wụba ezi ono l'ẹhu.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jisọsu ekweta. Ọgvu ono eshikota nwoke ono l'ẹhu wụfuta bya awụba ezi ono l'ẹhu. Igweligwe ezi ono eshi lẹ mgbazita ugvu eze ẹnyimu ono wụ-lihu; fọta ọso gidigidi; je aphụlahu l'eze ẹnyimu ono; mini eworu iya rigbushia; mbụ iphe ruru ụnu ezi ise.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ndu eche ezi ono agbakashịhu je eworu iya kfukashia lẹ mkpụkpu; mẹ lẹ ndu ọnu-ẹgu. Ya ndono; ndu ono, e kfuru iya ono awụfuta t'ẹphe bya aphụ iphe meru nụ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ẹphe abyakfutashia Jisọsu; bya aphụa nwoke ono, ụnubuku ọgvu shi buru l'ẹhu ono; ẹke o yeru uwe; dụgaru adụgaru; nwewaru nụ egomunggo. Ẹphe atsụlahaa egvu.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Ndu ọphu nọ teke iphe ono meru ewowaruphu iphe meru nwoke ono, ọgvu shi buru l'ẹhu ono; mẹ ezi ono kwaphu kọoru ndu onanu, byaru k'ọphungu ono.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ẹphe arọlahaa Jisọsu t'o gbeshiru ẹphe l'ibyiya nk'ẹphe.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Jisọsu abyatashia ọbahu l'ụgbo; nwoke ono, ọgvu shi buru l'ẹhu ono arọo ya tẹ yẹle iya yịru.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jisọsu ajịka; sụ iya: “Lashia; lakfube ndibe unu; je ekfuaru ẹphe eze iphe Nnajiufu meru ngu; mẹ ẹge ọ phụ-beru ngu imiko.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Nwoke ono ekwe tụgbua; laa okfukashi eze iphe Jisọsu meru iya lẹ mkpụkpu Mkpụkpu-iri. Iphe ono, Jisọsu meru ono adụkota ẹphe l'ẹphe ha biribiri.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jisọsu atụgbua daa eze mini ono lashia azụ l'azụ iya ọphu. Igweligwe madzụ abya anọ-phee ya mgburumgburu. Yọ nọdu l'iku mini ono.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nwoke lanụ, eeku Jáyirọsu, bụ onye lanụ lẹ ndu ishi ụlo-ndzuko ẹphe abyakfuta Jisọsu; bya abụru iya pẹe l'iku ọkpa;
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 rọshikpoo ya ike; sụ iya: “Lẹ nwatibe iya kẹ nwanyi anwụhuakwa.” Wo iya: “Byiko; t'o bya ebyia ya ẹka; k'ọphu ọo-kọrohu; nọduru iya rụ ndzụ.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Yẹle Jisọsu ayịko tụgbua. A dụ l'igwe zehu tsoru Jisọsu ẹka ẹbo-ẹbo; l'akpa iya mkpa.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yo nweru nwanyi unwurukpo lanụ, nsọ-ụnwanyi mewaru afa iri l'ẹbo mgburumgburu.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Yo jewa iphe-ẹhuka l'ẹka igweligwe ndu eme ọgvu. Iphemiphe ọbule, o nweru b'ọ tụko mephushibebewa; ọphu 'ọ kadụ mma; njọ egbe akalẹe njọ akaka atụgbu.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Yọ nụhawa iphe Jisọsu emeje; tụgbua shia Jisọsu ụzo azụ; pyobata l'ẹke ono, a zaru l'igwe ẹge ono; bya ebyia uwe Jisọsu ẹka;
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 kẹ l'ọ sụkwanuru onwiya: “Lẹ ya -denyiwa ẹka l'uwe Jisọsu bẹ ya a-kọrohu-a.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ebyibyi, oobyi ẹka l'uwe Jisọsu ono; yo mebuhuwa iya phụ mbụ nsọ-ụnwanyi ono. Yo ruwa iya phụ l'ẹhu lẹ Jisọsu mewaru tẹ ya kọrohu l'iphe ono, eme iya nụ ono.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Teke onowaphu; Jisọsu amawarụphu l'o nweru ike, shi iya l'ẹhu lụfu. Yọ ghachiwaphu; jị igweligwe ndu ono: “?Bụ onye byiru ẹka l'uwe iya?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ndu etsoje iya nụ asụ iya: “?Ị phụru-a ndu akpa ngu mkpa; nggu ajịkwaduru onye byiru ngu ẹka l'uwe?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Jisọsu abya achịkaa ẹnya tẹ ya maru: ?ya a-phụ onye meru iphe ono.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nwanyi ono atsụlahaa egvu; ẹhu anmalahaa ya anmanma; kẹ l'ọ mawaru iphe o meru iya. Yọ lụfuta; bya adaa Jisọsu l'ifu; woru ire-lanụ dooru iya.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisọsu asụ iya: “Nwa iya nwanyi; ekwekwe ngu mewaru t'ẹhu dụ ngu mma. Laa l'ẹhu-agu; l'iphe eme ngu nụ b'e mewaru t'ọ dụ ngu mma.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jisọsu egudekwadua ẹge ono ekfu; ndu shi kẹ Jáyirọsu abyawaphu bya ezia Jáyirọsu lẹ nwatibe iya nwanyi ọbu nwụhuakwaru; ?o nwekwaduru k'ọphu oo-jekwadu okfuchi O-zi-iphe nchị.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisọsu ta ngakpọduaru nchị l'iphe ẹphe ekfu. Yọ sụ onye ishi ụlo-ndzuko ono: “Ba tsụshi egvu; ọ bụa t'i kweta.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jisọsu atụgbua; to nwe onye ọdo, o kweru t'o tsoru iya; gụfuphu Pyita; Jémusu mẹ nwunne iya, bụ Jọnu.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ẹphe erua kẹ onye ishi ụlo-ndzuko ono; Jisọsu aphụwaphu ẹge ẹke ono swọkoberu l'ẹkwa mẹ mkpu.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yọ bya abata; jị ẹphe: “?Ngụnu kparu iphe unu swọkoberu ẹge ọwaa l'ẹkwa? Mẹ nwata ono ta nwụhukwa anwụhu; ọ kwa mgbẹnya bẹ ooku!”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ẹphe eze iya ọchi. Yọ chịshikota ẹphe etezi l'ẹphe ha; bya eduta nna nwata ono; mẹ nne iya; mẹ ndu ono, ẹphe l'iya yị ono. Ẹphe abahụshia l'ẹke nwata ono zẹ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Yọ bya esekputa nwata ono l'ẹka; sụ iya: “Talita kumi” bụ iya bụ: “Nwamgbọko nshịi; ya sụru t'i gbeshi egbeshi!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Yo gbeshiwaphu; jephelahaa. Nwamgbọko nshịi ono nọwaru afa iri l'ẹbo k'ọphu a mụru iya. Iphe ono eji ndu, nọ l'ẹke ono ẹnya; ẹke ọ dụ ẹphe biribiri!
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jisọsu asụ ẹphe t'ẹ b'ọ dụkwa onye ẹphe e-me t'ọ maru; sụ ẹphe t'a nụ nwata ono iphe t'o ria.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.