Marcos 14

Bayịburu Ikwo (IQW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Teke ono b'ọ phọduleruphu abalị ẹbo; tẹmanu a gbaa Ajị Esweta; mẹ Ajị Buredi, ẹ te kodu ekoko. Ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu achọlahaa ẹge ẹphe e-shi gude Jisọsu l'edomi; gbua.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Ẹphe asụ: “L'ẹ tọo bụkwa l'ime ajị-wa. Lẹ ẹphe -mee ya nta-a bẹ utsu a-dakwa.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Jisọsu nọlephu lẹ Bétani l'ụlo nwoke, eeku Sáyịmonu, ẹhu-labụ mejeru Ẹke ono b'ọ nọ; gudekwadua nri l'eri; nwanyi lanụ abata; paru nwa akpamu, manụ nadụ. Manụ ono bụ senti, vu oke aswa. Yọ bya eworu akpamu ono kụkpoo; woru manụ senti ono wụa Jisọsu l'ishi.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ẹhu eghulahaa ndu haru nọdu l'ẹke ono eghughu. Ẹphe ekfulahaaru onwẹphe: “?Bụ ngụnu kparu iphe eemebyishi ẹgiri manụ ọwaa emebyishi?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 M'a ge erekwa iya reta iya iphe kariru ụkporo pọngu lẹ pọngu iri; woru okpoga iya nụ ndu ụkpa.” Ẹphe eshiwaphu ẹge ono baaru nwanyi ono mba.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jisọsu asụ ẹphe: “Unu haa nwanyi-a! ?O meru imagha bẹ unu ekfuchi iya nchị;
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 lẹ nwanyi, unu elee ẹnya l'o meru iya iphe dụ mma. Ndu ụkpa bẹ unu l'ẹphe anọ mkpụrumkpuru. Teke dụkpolephu unu mma; unu emeeru ẹphe iphe-ọma. Obenu lẹ yẹbedua bẹ yẹle unu ta anọdu tekenteke.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ọo ẹge ike beru iya b'o meru-a; l'o teru iya manụ l'ẹhu; gude kwakọbe teke ee-li yẹbe Jisọsu.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'iphe bụ ẹke, a raru ozi-ọma lẹ mgboko gbaa mgburumgburu bẹ aa-kọjekwaphu akọ iphe-a, nwanyi-a meru-wa gude nyata yẹbe nwanyi.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Júdasu Isukáriyọtu, bụ onye lanụ l'ụmadzu iri l'ẹbo ono, etsoje ụzo Jisọsu ono ejekfushia ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; k'ọphu oo-deru Jisọsu ye ẹphe l'ẹka.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Yo kfutsuaru iya ẹphe; ẹhu atsọo ẹphe ẹna; ẹphe ekweta iya ụkwa l'ẹphe a-nụ iya okpoga. Júdasu achọlahaa ẹge oo-shi deru iya ye ẹphe l'ẹka.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Yo be mbọku k'ọdungu l'oge Ajị Buredi, ẹ te kodu ekoko; bụ iya bụ mbọku, eegbuje nwatụru Ajị Esweta; ndu etsoje ụzo Jisọsu ajị iya: “?Bụ awe b'ọ dụ ngu t'ẹphe je akwakọberu ngu t'ị nọdu gbaa Ajị Esweta ọbu?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Jisọsu ezifu ụmadzu ẹbo lẹ ndu etsoje ụzo iya; sụ ẹphe: “Unu tụgbua bahụ lẹ Jerúsalemu. Nwoke, vu ite, mini nọ e-jekfutaa unu. Unu tsoru iya.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Iphe bụ ẹke ọ bahụru; unu tsoru iya je asụ onye nwe ufu ono: ‘Lẹ O-zi-iphe sụru: ?Nanụ ụlo ndu ẹbyee ọphu bụ nk'iya, bụ ẹke yẹle ndu etsoje ụzo iya a-nọdu gbaa Ajị Esweta ọbu?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Oo-koshi unu ime ụlo k'eli eli; mbụ eze agalaga ime ụlo, e dohawaru oshi ẹge ọo-dụ t'a nọdu iya ria nri. Ọ bụ l'ẹke ono bẹ unu a-kwakọberu ayi nri ọbu.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ndu ono, etsoje ụzo iya ono atụgbua je abahụ l'obodo ono. Yọ dụkotalephu ẹge ono, Jisọsu kfuru iya ẹphe ono. Ẹphe abya anọdu l'ẹke ono; kwakọbe kẹ Ajị Esweta ono.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Yo be l'urẹnyashi; Jisọsu yẹle ụmadzu iri l'ẹbo ono abyatashia.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ẹphe eridelephu nri ono; Jisọsu asụ ẹphe: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'ọ kwa onye lanụ l'ime unu e-deru iya ye; mbụkwa onye yẹle iya eri nri l'ẹke-a.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Yo rua ẹphe l'ẹhu; ẹphe awata iya ọji nanụ nanụ; sụ: “?Bụ yẹbedua? ?tọo yẹbedua?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Jisọsu asụ ẹphe: “Ọ bụ onye lanụ l'unu iri l'ẹbo-wa; mbụ onye yẹle iya tsutaru nri l'ochi lanụ-a.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Lẹ Abụbu-Ndiphe bụlekwaa ẹge e deru iya l'ẹkwo okfu Nchileke bẹ ọola. Obenu; nshọo onye ono, ee-shi l'ẹka iya deru Abụbu-Ndiphe ye l'ẹka ndu achọ ishi iya ono. Ọ ga karu onye ono mma l'ẹ ta mụdua ya lẹ phuu!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ẹphe egudekwadua nri ono eri; Jisọsu ewota buredi; kele Nchileke ekele; washịa ya; woru iya nụ ẹphe; sụ ẹphe: “Unu nata; ọwaa bụ ugwẹhu iya.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Yo wotakwaphu okoro; kelebebe Nchileke ekele; woru iya nụ ẹphe; ẹphe eworu iya ngụa l'ẹphe ha.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Yọ sụ ẹphe: “Ọwaa bụ mee ya, e gude okfu ẹhu igwe ọha lọkaa. Nchileke gude mee ya ono eme tẹ ọgba-ndzụ, shi iya l'ẹka vuru ire.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: ya ta angụhekwa mẹe, shi l'akpụru vayịnu ọdo jeye mbọku ono, ya a-ngụ k'ọphungu lẹ mgboko ọphungu kẹ Nchileke ono.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ẹphe agụtsulephu egvu, ẹphe gude jaa Nchileke ajaja; tụgbua jeshia Ugvu Olivu.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Jisọsu asụ ẹphe: “Unu l'unu ha a-paru iya haa; gbakashịhu, bụ iya bụ ẹge e deru iya l'ẹkwo okfu Nchileke; sụ:
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Obenu lẹ teke o metsuaru tẹ ya shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ; bẹ ya e-vuru unu ụzo jeshia Gálili.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Pyita asụ iya: “Ọ -bụkpooru lẹ ndu ọphunanu a-paru ngu haa; gbakashịhu; bẹ yẹbedua ta a-hakwa ngu.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jisọsu asụ iya: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'ẹnyashi-a gẹdegede; tẹmanu oke-ọku nchi-abọhu araa ọra ugbo ẹbo b'i kfuakwaru ugbo ẹto l'ẹ tị madu iya.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Pyita akaba ya rụ okfushi ike; sụ: “M'o -ruhuru a sụ lẹ nggu l'iya nwụhufutaje anwụhu; bẹ ya te ekfukwa lẹ ya ta madu ngu.”
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ẹphe ejeshia ẹke eekuje Getusémeni; rutsulẹphu ẹke ono; yọ sụ ndu ono, etsoje ụzo iya ono: “Unu nọdu l'ẹke-a tẹ ya kpịribe nwanshị je ekfuru nụ Nchileke.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Yo duta Pyita; mẹ Jémusu; mẹ Jọnu. Meji awata iya ọkfu nkfụ; yọ wata ọtsu egvu.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Yọ sụ ẹphe: “Ha! Meji akfụlekwa iya phụ nkfụ; l'ese iya agbabuhu. Unu nọdu l'ẹke-a chee nche.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Yọ kpịribelephu nwanshịi; tụa onwiya l'alị; wata okfu anụ Nchileke; t'o mee t'iphe-ẹhuka kẹ nwa teke ono be ru iya l'ẹhu; m'ọ -bụru l'ọo iphe e-kwe ememe.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Yọ sụ: “Nna! Nna! Ọ bụ nggu bụ onye a-dụ ike mekota iphemiphe ọbule. Pafụnu iya okoro iphe-ẹhuka-wa l'ẹhu. Ọlobu; t'ẹ b'ọ bụkwa iphe nọ iya l'obu e-me. Ọ kwa ọphu bụ uche-obu ngu e-me.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Yọ latashia azụ bya aphụa ẹphe; ẹphe eku mgbẹnya. Yọ sụ Pyita: “Sáyịmonu; ?iiku mgbẹnya? ?Tị dụdu ike mụru ẹnya; chefua nche awa lanụ?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Unu chee nche; kfuru nụ Nchileke; t'ẹ b'e nwuru unu ye l'iphe a-data unu. Obu madzụ bẹ ọonodujekpokwaa evushi evuvu ike; obenu lẹ madzụ l'onwiya ta dụjedu ike.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yọ lụfu jeshia okfuru nụ Nchileke ọdo; kfukwaaphu iphe ono, o kfuhawaru ono.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yọ lata azụ bya aphụkwaaphu ẹphe ọdo; ẹphe ekukwaphu mgbẹnya; l'ẹke mgbẹnya erotsukwanua ẹphe; ẹphe ta ma iphe ẹphe e-kfuru iya.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Yọ la azụ k'ugbo ẹto ya bya asụ ẹphe: “?Unu ekukwadua mgbẹnya; l'atụta ume? O dzuwaru. Teke ọbu ruakwaru. Abụbu-Ndiphe bẹ aabyakwa oderu ye ndu eme iphe dụ ẹji l'ẹka.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Unu gbeshi t'ẹphe je. Unu lekwaa l'onye ọbu, e-deru iya ye ọbu byaakwaru.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Ya ndono; Jisọsu egudekwadua ẹge ono l'ekfu; Júdasu, bụ onye lanụ l'ụmadzu iri l'ẹbo ono abyawaphu. Ndu, tso iya nụ adụ l'igwe. Ẹphe apagbaaru mma; mẹ mgbọro. Ndu ziru ẹphe bụ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu; mẹ ndu bụ ọgurenya ndu Ju.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Júdasu ono, e-deru iya ye ono ekfuhawaru ẹphe iphe ya e-me t'ẹphe gude maru onye ọphu ọbu. Yọ sụ ẹphe: “L'ọo onye onanu, ye e-tsuta ọnu l'ishi-ụga gude kele iya ekele ono bụ onye ọphu unu a-kpụta. Unu kwabẹkwaru iya ẹnya.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Júdasu erua; tụgbulekwaphu waa; jekfushia Jisọsu je asụ iya: “Rábayi!” Tsuwa iya phụ ọnu l'ishi-ụga.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ẹphe azugudewaphu Jisọsu; kpụta.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Onye lanụ lẹ ndu ono, vudo l'ẹke ono amịa mma iya swangu; gbua ya nwozi eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; kwata iya nchị.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Jisọsu asụ ndu ono, byaru iya egude ono: “?Unu chịgbaa mma; mẹ mgbọro abya iya egude; ?ya bụ onye ana nfụ?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Mbọku-mbọku bẹ yẹle unu anọje l'eze-ụlo Nchileke; ya ezi unu iphe; ọphu unu 'egudebua ya. Obenu l'iphe e deru l'ẹkwo okfu Nchileke mefutaje.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ndu etsoje ụzo iya l'ẹphe ha aparu iya haa; gbakashịhu.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Yo nweru nwata okorọbya lanụ, tsoru Jisọsu. To nwe iphe o yeru; gụfu ẹkwa ọcha, ọ tuphuberu onwiya. Ẹphe akpachịa ya;
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 yọ mịa onwiya; paru ẹkwa ọcha iya ono haa; gbaru ọtu kfụru kwasẹru.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ya ndono; ẹphe eduru Jisọsu jeshia k'eze onye ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; ndu ishi ọphu achịjeru Nchileke ẹja l'ẹphe ha; mẹ ndu bụ ọgurenya; mẹ ndu ezije ekemu abya edzua.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Pyita eshi etso iya ote-ẹnya ote-ẹnya; tsoru iya jeye l'ogbodufu eze onye ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono. Yo je adụgaru l'ẹke ndu nche nọ; nyalahaa ọku.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ndu ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono; mẹ ndu ọgbo ikpe ono l'ẹphe ha achọlahaa iphe ẹphe a-sụ lẹ Jisọsu meru; ẹge ee-shi t'e kpee ya nkfugbu. To nwe iphe ẹphe phụru, bụ iphe o meru.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Ẹphe dụ l'igwe gbaa ya ẹjo ekebe; ọbu l'ekebe ẹphe ta dakọtadu.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ndu egbeshi dzụa ẹjo-ire:
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “L'ẹphebedua gudekpokwaa nchị ẹphe nụa teke ọ sụru: ‘Lẹ ya e-mebyishi eze-ụlo Nchileke-wa, bụ ẹka b'e gude kpụa ya-a; l'ime abalị ẹto; ya akpụa ọdo, ẹ te egudedu ẹka kpụa.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 E guderu l'ẹphe kfuru ẹge ono; ekebe ẹphe ta dakọtakpokwanu.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Eze onye ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono egbeshi l'edzudzu ọha ono; sụ Jisọsu: “?To nwedu ọnu, iiyeru ndu-wa l'ekebe-wa, ẹphe agbagbaa ngu ẹga-wa?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Jisọsu adaa nwanshị; to yeru iya ọnu. Eze onye ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono ajị Jisọsu ọdo: “?Bụ nggu bụ Kuráyisutu ọbu, bụ Nwatibe Nchileke ọbu?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Jisọsu asụ iya: “Iyee; l'ọo yẹbedua bụ iya. Unu a-phụ yẹbe Abụbu-Ndiphe l'ẹke ya dụgaru l'ẹka-ụtara Ọkaribe-Kakọta-Nụ; phụa ẹge ya e-gude urukpu kẹ imigwe l'abya!”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Eze onye ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono eworu uwe nk'iya zija; sụ ẹphe: “?Bụ egbe ekebe ngụnu ọdo bẹ ẹphe achọkwadu.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 ?Unu nụwaru iphe ookfu l'ekfubyishi Nchileke? ?Bụ ngụnu bẹ unu chịtaru?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Ndu awata iya ọvu ọnu-mini; woru iya ifu kechia; chilahaa ya iphe; sụ iya: t'ọ kọnua onye chiru iya iphe. Ndu nche akpụta iya; chilahaa ya ẹka.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pyita anọdukwadua l'ogbodufu l'ẹke ono; onye lanụ l'ụnwu-mgbọko, ejeru eze onye ishi ndu ono, achịjeru Nchileke ẹja ono ozi abata;
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 phụa Pyita l'ẹke ọonya ọku. Yọ bya elee Pyita ẹnya; sụ iya: “M'i tsokwa lẹ ndu ẹphe l'ọphu Názarẹtu ono; mbụ Jisọsu shi ayị.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Pyita atụa ẹgo; sụ iya: “Lẹ ya ta makwa; iphe iikfu te do iya ẹnya.” Pyita atụgbua jeshia ụzo ọnu-ọguzo; oke-ọku arawaphu ọra.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Nwamgbọko ono aphụa ya ọdo l'ẹke ono; kfulahaaru ndu vudo l'ẹke ono: “Lẹ nwoke-wa tsokwa ẹphe.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Pyita atụkwaa ya phụ ẹgo ọdo.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Pyita awata oburu onwiya ọnu; l'eria angụ ekpu iya: “Ya -makpọkwaaru nwoke-wa, unu ekfu okfu iya-a!”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Teke onophu; oke-ọku arawaphu ọra k'ugbo ẹbo ya. Pyita anyata iphe Jisọsu kfuhawaru iya: “Lẹ tẹmanu oke-ọku araa ọra ugbo ẹbo bẹ oo-kfu ugbo ẹto lẹ ya ta madu iya.” Yọ wata ọra ẹkwa.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.