Marcos 11
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Ẹphe erudelephu Ugvu Olivu; mẹ mgboro Betuféji mẹ Bétani, nọwa Jerúsalemu ntse; yo zifu ndu etsoje ụzo iya ụmadzu ẹbo;
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 sụ ẹphe: “Unu jee lẹ mkpụkpu ono, nọ unu l'ụzo ifu ono. Unu -rulephu bẹ unu a-phụa nwa nkakfụ-ịgara, e liberu elibe, madzụ te tsubua ẹnyishi. Unu tọshia ya; kpụta bya.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Amakwaru ama; o -nweru onye jịru unu: ‘?Nanụ ẹge ọ dụ?’ unu sụ iya: ‘Lẹ mkpa iya dụru Nnajiufu; l'ọo-kpụlatakwa iya-a nta-a nta-a.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ẹphe atụgbua je aphụa nwa nkakfụ-ịgara ọbu l'ẹke e liberu iya l'ifu nggamgbo l'iku ụzo; laa ya atọta.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ndu vudo l'ẹke ono ajị ẹphe: “?Ngụnu meru iphe unu atọta nkakfụ-ịgara ono?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ẹphe eworu ẹge ono, Jisọsu ziru ẹphe ono kfua. Ndu ono aparu ẹphe haa; ẹphe akpụta iya tụgbua.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ẹphe akpụtaru iya Jisọsu; chịru uwe ẹphe wukobe nkakfụ-ịgara ono l'okpurukpazu; Jisọsu abya adụgaru l'eli iya.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ndu achịta uwe ẹphe tọsaa l'echi esu-ụzo; ndu ọphu atụsaa iru mkpẹkwo, ẹphe jitatsuaru l'ẹgu l'ẹke ono.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ndu ọphu nọ iya l'ụzo ifu; mẹ ndu ọphu tso iya l'azụ l'atụ okokooko; asụje: “Ndewo-o! Ndewo-o! Onye Nchileke gọru ọnu-ọma nụ b'ọ bụ; mbụ onye ono, Nnajiufu ziru t'ọ bya ono!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Tẹ Nchileke gọru ọnu-ọma nụ ọkwa-eze nna ẹphe oche, bụ Dévidi; mbụ ọkwa-eze ono, abya nụ ono! Ndewo-o! Ndewo-o! Ọkaribe-Kakọta-Nụ, nọ l'imigwe!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jisọsu abya erua Jerúsalemu; bya abahụ l'eze-ụlo Nchileke. Yọ bya elee ẹnya; gbua igo mgburumgburu l'iphe nọkota l'ẹke ono. Yẹle ndu etsoje ụzo iya ẹphe iri l'ẹbo atụgbua oje Bétani; kẹle nchi ejihuwa.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Yo be echile iya; ẹphe eshi Bétani l'ala azụ; ẹgu agụlahaa Jisọsu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Yọ nọdu ote-ẹnya phụa oshi figu l'ẹke o ruru iru; yọ tụgbua t'o je amaru: ?o -nweru akpụru, ọo-phụ iya. Yo rua; to nwe iphe ọ phụru iya; kpachikwaphu mkpẹkwo iya nwẹnkinyi iya; kẹ l'ẹ tọ gbadua teke figu amịje.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yọ sụ oshi figu ono: “Ẹ to nwedu lẹ madzụ awọta akpụru ngu ria ọdo.”
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ẹphe erua Jerúsalemu; Jisọsu abya abahụ l'eze-ụlo Nchileke; wata ọchishi ndu azụ aswa; mẹ ndu ere aswa l'eze-ụlo ono. Yọ bya enwutsushikota okpokoro ndu agbanwe okpoga; mẹ ekwechi ndu ọphu eretsua ndo.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 To kwe t'o nweru onye e-gude iphe shi l'eze-ụlo ono sweta.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Yo zilahaa ẹphe iphe; sụ: “?Unu ta madu l'e deru l'ẹkwo lẹ Nchileke sụru: ‘L'ụlo iya bẹ ee-kuje ụlo, iphe bụ mbakeshi a-nọduje ekfu anụ iya.’ Ọbule nta-a bẹ unu mewaru iya; yọ bụru ụlo, ndu iphura edomije onwẹphe.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu anụa iphe o kfuru; chọlahaa ẹge ẹphe e-me gbua ya. Ọle ẹphe atsụkwanu iya egvu; okfu lẹ ndu ono l'ẹphe ha bẹ iphe oozi dụ biribiri.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Yo be l'urẹnyashi; Jisọsu phẹ eshi l'obodo ono lụfu.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Yo be l'ụtsu echile iya; ẹphe eswede bya aphụa oshi figu ono, ọ tụru ọnu ụnyaphua ya ono. Yọ nwụkotawanu kpaa jeye l'ọgvu iya.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pyita anyatawaphu iphe ono, meru ụnyaphua ono; sụ Jisọsu: “Nnajiufu! ?Lenu: mẹ oshi figu-wa, ị tụru ọnu-wa nwụkotawarunu kpaa.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jisọsu asụ ẹphe: “Unu gude Nchileke vudoshia ike l'ekwekwe, unu kweru.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: o -nwekpooru onye sụru ugvu-a: ‘Ngwaa! Fọta onwongu je echee l'eze ẹnyimu;’ obu ta agba iya ẹbo; yo kwetalephu l'iphe o kfuru e-me bẹ oo-melephu ẹge ono, o kfuru iya ono.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ọo ya bụ l'iphemiphe ọbule, unu sụru tẹ Nchileke nụ unu teke unu ekfu anụ iya; bya ekweta l'ọ nụwaru iya unu; iphe ono bẹ ọo-nụ unu.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Teke unu nọdu ekfu anụ Nchileke; o -nweru okfu, nọru unu l'onye ọdo; unu gụaru onye ono nvụ; k'ọphu Nna unu ọphu bu l'imigwe a-gụru unu nvụ l'iphe dụ ẹji, unu meshiru.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ọ -bụru l'unu ta gụduru ndu ọdo nvụ; nna unu ọphu bu l'imigwe ta agụkwaru unu nvụ l'iphe dụ ẹji, unu meshiru.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ẹphe alatashia azụ lẹ Jerúsalemu; Jisọsu ejephelahaa l'eze-ụlo Nchileke. Ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu; mẹ ndu bụ ọgurenya abyakfutashia ya.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Ẹphe ajị iya: “?Bụ egbe ike ngụnu b'i gude emeebe iphe ọwananu, iime-wa? ?Bụ onye ziru ngu t'ị bya iya ememe?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jisọsu asụ ẹphe: “Lẹ ya a-jị unu nwajị lanụ; unu -saa ya ẹya; ya akaru unu egbe ike, ya gude emeebe iya:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 ?Bụ onye ziru Jọnu t'ọ bya ome baputizimu: bụ Nchileke t'ọ bụ madzụ? Unu saa ya ẹya.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ẹphe alaa ya edzukashi l'ime onwẹphe; woo: “Ẹphe -sụ l'o shi Nchileke l'ẹka bẹ ọo-sụkwa ẹphe: ‘?Ngụnu mekwanuru iphe ẹphe te kwetadu iphe o kfuru?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ẹphe -sụkwanu l'o shi madzụ l'ẹka; haa!” Yọ bụru egvu bẹ ẹphe atsụ ndu ọha; kẹ lẹ ndu ọha kfukotawaru lẹ Jọnu bụ ọgbodo onye nkfuchiru Nchileke.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ya ndono; ẹphe asụ Jisọsu: “L'ẹphe ta madu.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.