Marcos 10
Bayịburu Ikwo (IQW) vs NVT
1 Jisọsu aparu ẹke ono haa; jeshia alị Judíya; mẹ mkpụkpu, nọ l'azụ Ẹnyimu Jọ́danu. A dụkwaphu igwe wụ-kfuta iya ọdo. Yọ wata ẹphe ozi iphe ẹge oozijehawa iya.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ndu Fárisii abya iya adata; jị iya: “?Ọ dụ mma tẹ nwoke chịfu nyee ya?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Yọ sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu bẹ Mósisu sụru t'unu meje?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ẹphe asụ iya: “Lẹ Mósisu sụru tẹ nwoke, byajẹru ọchifu nyee ya vujeoduru ụzo dee ẹkwo nụ nwanyi ọbu lẹ ya ta alụhedu; tẹmanu yọ chịfude iya.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jisọsu asụ ẹphe: “L'iphe meru iphe Mósisu deru unu ekemu ono ẹge ono bụkwa okfu l'ọkpoma nmanụkaru unu egbudegbu.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Obenu lẹ mbụlembu teke Nchileke meru mgboko b'o meru nwoke; bya emee nwanyi.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ọo ya meru iphe nwoke a-ha nne iya; haa nna iya; yẹle nyee ya tụgbabe.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Ẹphe ẹbo ono abya abụru nnanụ. Ẹphe ta adụhedu ẹbo. Ẹphe bụwa onye lanụ.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ọo ya bụ; iphe Nchileke gudewaa ẹka iya tụgbabe nanụ; t'ẹ b'o nwekwa madzụ nwigbaleke-ọma, e-kekafu iya nụ.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ẹphe abahụlephu l'ụlo; ndu etsoje ụzo iya ajịa ya iphe okfu ono bụ.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Yọ sụ ẹphe: “Iphe bụ onye chịfuru nyee ya; je alụa nwanyi ọdo; bụkwa ogori bẹ oori.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Teke bụ l'ọ bụ nwanyi nọnyaaru sụ lẹ ya ta alụhedu nji iya; gbeshi je alụa nji ọdo; kwaphu ogori bẹ oori.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 A haru dutalahaaru Jisọsu ụnwegirima t'o byibegbaa ẹphe ẹka. Ndu etsoje ụzo iya abalahaaru ndu ono, edutaru iya ụnwegirima ono mba.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Jisọsu aphụa ya; yo ghua ya eghughu; yọ sụ ẹphe: “Unu haa ụnwegirima t'ẹphe byakfuta iya! Unu ba anashịshi ẹphe anashị. L'ọ kwa ndu dụ ẹge ono bẹ ẹke Nchileke bụ eze bụ nk'ẹphe.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Kamẹnu; tẹ ya karu unu: l'iphe bụ onye ẹ-te gudedu obu, dụ l'ọ bụ k'ụnwegirima kweta l'ọo Nchileke bụ eze iya; ta abahụkwa l'ẹke Nchileke bụ eze.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Jisọsu ekutatsua ụnwegirima ono; byigbakota ẹphe ẹka; gọoru ẹphe ọnu.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Jisọsu abyadẹlephu atụgbu; nwoke lanụ agbakfutashia ya bya ebyishiru iya ikpere l'alị; sụ iya: “O-zi-iphe; nwoke, dụeberu mma! ?Bụ ngụnu bẹ ya e-me; k'ọphu ya e-nweru ndzụ gbururu jeye?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jisọsu asụ iya: “?O meru agha bẹ iiku iya onye dụeberu mma? Ẹ to nwekwa onye dugeru mma; gbahaa Nchileke nwẹnkinyi iya.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 ?Ị manaru-a iphe ekemu Nchileke kfuru: ‘Be egbukwa madzụ; be erikwa ogori; be ezikwa iphura; ba adzụkwa ẹjo-ire; be emegbutakwa madzụ ibe ngu; kwabẹru nne lẹ nna ngu ugvu.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Nwoke ono asụ iya: “O-zi-iphe; keshinu ya bụ nwata ta dụkwa iphe ono ọphu ya dakajẹru.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jisọsu elee ya ẹnya; bya eyewaru iya phụ obu; sụ iya: “Iphe lanụ bẹ phọdufuaru ngu l'ememe; bụ iya bụ: je je erekota iphe i nweru l'ọ ha; nggu achịru okpoga iya nụ ndu ụkpa. Teke ono; nggu enweru ọkpobe iphe l'imigwe. I -meebe ẹge ono; nggu abya etsoru iya.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Nwoke ono anụlephu iphe ono, Jisọsu kfuru ono; ẹhu adaa ya kọo; aphụ eji iya obu; yọ tụgbua; kẹ l'o nweshikwanuru iphe ike.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Jisọsu abya elee ndu etsoje ụzo iya ẹnya mgburumgburu; sụ ẹphe: “Iphe ọ dụkwanu l'ọo ẹhuka tẹ ndu, nweru iphe bahụ l'ẹke Nchileke bụ eze!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Iphe ono, o kfuru ono adụ ndu etsoje ụzo iya biribiri. Jisọsu asụkwaphu ẹphe ọdo: “Ụnwegirima iya; iphe ọ dụ l'ọo ẹhuka mbụ ẹge madzụ e-me bahụ l'ẹke Nchileke bụ eze.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 L'ọ kakwa ntse t'ịnya pyoghata ẹnya ngga; karia t'onye nweru iphe bahụ l'ẹke Nchileke bụ eze.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ọwaa akabakpọoru ndu etsoje ụzo iya ọdu-biribiri; ẹphe asụ iya: “?Bụ onye bẹ aa-dzọtakwadu; m'ọ -dụ ẹge ono?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jisọsu elee ẹphe ẹnya bya asụ ẹphe: “L'ẹke madzụ nọ b'ọ bụkwa 'ama-ẹge-ee-me-iya. Obenu l'ẹ tọ dụdu ẹge ono l'ẹke Nchileke nọ; kẹle Nchileke te nwedu iphe kpọru iya ẹka ememe.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Pyita asụ iya: “Lewaru; ẹphebedua hakọtaru iphemiphe ọbule bya etsoru ngu-a.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jisọsu asụ iya: “Kamẹnu; tẹ ya karu unu: Ẹ tọ dụkwa onye gude okfu ẹhu yẹbe Jisọsu; mẹ k'ozi-ọma ono haa ụlo iya; m'ọ bụ unwunne iya ndu k'unwoke; m'ọ bụ unwunne iya ndu k'ụnwanyi; m'ọ bụ nne iya; m'ọ bụ nna iya; m'ọ bụ ẹgirima iya; m'ọ bụ alị iya,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 ẹ ta akfụru ụgwo iya nkfungo ugbo ụkporo ise l'ụwa ọwaa: l'ụlo; mẹ l'unwunne iya ndu k'unwoke-o; mẹ l'unwunne iya ndu k'ụnwanyi; mẹ lẹ nne; mẹ lẹ nna; mẹ l'ẹgirima; mẹ l'alị. Ọ kwaphu ẹge ono bẹ mkpamẹhu; mẹ iphe-ẹhuka e-tso iya. Obenu lẹ mgboko ọphu abyanụ bẹ oo-nweru ndzụ gbururu jeye.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Igweligwe ndu ọphu vu ụzo nta-a e-mekochaa bụru ndu ikperazụ; ndu ọphu bụ ndu ikperazụ abụru ndu ivuzọ.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ẹphe anọdu l'esu-ụzo, ẹphe shi eje Jerúsalemu; Jisọsu akparu ndu etsoje ụzo iya ye l'azụ; vutaru ẹphe ụzo. Yọ dụ ndu ono, etsoje ụzo iya ono biribiri. Ndu ọphu etso ẹphe atsụlahaa egvu. Yo kuchi ụmadzu iri l'ẹbo ono ekuchi ọdo; wataru ẹphe okfuru iphe abya iya ememe.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Yọ sụ ẹphe: “Unu lekwa l'ẹphe ejeekwa Jerúsalemu. Abụbu-Ndiphe bẹ ee-dekwaru nụ ndu ishi ndu achịjeru Nchileke ẹja; mẹ ndu ezije ekemu. Ẹphe e-kpee iya nkfugbu; duru iya nụ ndu ẹ-ta madu Nchileke.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Aa-ja iya ewena; gbụshi iya ọnu-mini; chia ya iphe; woru iya gbua. Ya a-nọo abalị ẹbo; k'ẹto; ya eshi l'ọnwu teta; bya anọdu ndzụ ọdo.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Jémusu; mẹ Jọnu, bụ ụnwu Zébedi abyakfuta Jisọsu bya asụ iya: “O-zi-iphe! O nweru iphe ọ dụ ẹphe t'i meeru ẹphe.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jisọsu ajị ẹphe: “?Bụ ngụnu b'ọ dụ unu tẹ ya meeru unu ọbu?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ẹphe asụ iya: “T'o kwe nụ t'ẹphe nọnyabe iya: onye lanụ l'ẹka-ụtara; onye ọphu l'ẹka-ibyita teke ọo-bụru eze l'ekoshi ọdu-biribiri iya.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Jisọsu asụ ẹphe: “Unu ta makwa iphe unu ajị ajị iya. ?Unu a-dụa ike ngụa l'okoro ono, ya angụ ono; m'ọ kwanu t'e mee unu egbe baputizimu ọphu ee-me iya?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ẹphe asụ iya: “Iyee; l'ẹphe a-dụa ike.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 ọbule; ọ -bụru l'unu a-nọdu iya l'ẹka-ụtara; m'ọ bụ l'ẹka-ibyita ta bụkwa iya b'ọ nọ l'ẹka. Ono kwa ndu, Nchileke kwakọberu iya b'ọ nọru.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ụmadzu iri ndu ọphunanu anụlephu iphe Jémusu mẹ Jọnu jeru; yo ghulahaa ẹphe eghughu.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Jisọsu ekukobewaphu ẹphe; sụ ẹphe: “Unu mawaru lẹ ndu a sụru l'ọo ẹphe bụ ishi anọduje akpapyashị ndu ẹphe achị akpapyashị; bya abụru onye nọ l'oke ọkwa anọduje eme tẹ ndu ọdo maru l'ọo ya ka nshinu.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Obenu lẹ nk'unu ta bụkwa ẹge ono b'ọ dụ. Onye ọ dụ t'ọ ha nshinu l'unu; t'onye ono yejeru ndu ọphunanu ẹka.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Onye ọ dụ t'ọ bụru onye ivuzọ l'unu; t'onye ono wozita onwiya alị bụru nwozi l'ẹke ndu ọphu nọ.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Lẹ Abụbu-Ndiphe ta byakwa t'e yeru iya ẹka. Iphe ọ byaru gbe bụkwaru t'o yeru ndu ọdo ẹka; gude onwiya chịaru Nchileke ẹja t'ọ bụru iphe ya e-gude gbata ndzụ igwe ọha.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ẹphe abya erua Jériko; Jisọsu mẹ ndu etsoje ụzo iya; mẹ igweligwe ndu etso ẹphe atụgbude; onye ìshì, aza Batimíyọsu anọduwa l'iku esu-ụzo l'arọ arọ. Batimíyọsu ono bụ nwatibe Timíyọsu.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Yọ nụlephu l'ọ bụ Jisọsu kẹ Názarẹtu abya; chia mkpu; sụ: “Jisọsu! Nwatibe Dévidi; phụaru iya rụ imiko!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ẹphe abaaru iya mba; sụ iya t'ọ daa ashị. Yọ ka l'iya-a ọrashi ike: “O-shi-l'eri Dévidi; phụaru iya rụ imiko!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Jisọsu abya evudo; sụ t'e kua ya.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Yọ chịru uwe iya ghaa; kfulihu byakfutashia Jisọsu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jisọsu ajị iya: “?Bụ ngụnu b'ọ dụ ngu tẹ ya meeru ngu?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jisọsu asụ iya t'ọ la; l'ekwekwe iya mewaru t'ẹhu dụ iya mma.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.