Lucas 7

Bayịburu Ikwo (IQW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisọsu ekfuebe iphe ookfuru ndu jiru ẹke ono; bahushia Kapániyọmu.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Yo nweru onye ishi sọja ndu Rómu, iphe eme nwozi iya; l'emeshikpoo ya ike; k'ọphu ọobyawa anwụhu. Nwozi iya ono b'o yeru obu nshinu.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Onye ishi sọja ono anụlephu kẹ Jisọsu; bya ezia ndu bụ ọgurenya ndu Ju t'ẹphe je arọo Jisọsu t'ọ bya emee t'ẹhu dụ nwozi iya ono mma.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Ẹphe abyakfutashia Jisọsu; bya arọshikpoo ya ike: “T'ọ makwaru iphe oo-me; lẹ nwoke ono kwa onye gbaru kẹ t'o yeru iya ẹka;
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 kẹ l'o yeru ndu alị ẹphe obu; bụru iya kpụru ẹphe ụlo-ndzuko ẹphe-a.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Jisọsu etsoru ẹphe jeshia. Ufu nwoke ono adụlephu ntse; onye ishi sọja ono ezia ndu ọ̀nyà iya t'ẹphe byakfuta Jisọsu bya asụ iya: “Nnajiufu; ba anyịshi onwongu ije; lẹ ya ta gbakwa kẹ t'ị bataru iya l'ufu.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ẹge ono bẹ ya ta gbakwaphu kẹ tẹ ya byakfuta ngu ntse l'onwiya. Ọ bụa t'i kfua okfu l'ọnu; nwozi iya a-dụa mma.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Lẹ yẹbedua bụ onye nọ madzụ l'ẹka. Yo nwekwaruphu ndu sọja, nọ iya l'ẹka. Ya -sụ onye ọwaa t'o jee ọwaa; yo jee ya. Ya -sụ onye ọphu t'ọ bya; yọ bya. Ya -sụ nwozi iya t'o mee ọwaa; yo mee ya.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jisọsu anụlephu iphe ono; yọ dụ iya biribiri. Yọ ghachi; bya asụ mkporo-ọha ono, etso iya nụ ono: “L'alị Ízurẹlu kpọonu; bẹ ya ta phụkwaa onye kwetaberu ẹge-a.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Tẹ ndu ono kwaa rua ufu bẹ nwozi ono gbe kawanụ mma.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Ẹ ta nọdu ọphu baru nwishi; yọ tụgbua jeshia Nénu. Ndu etsoje ụzo iya; mẹ igweligwe ndu ọdo awụru tsoru iya.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Yo rutadelephu ọnu-ụzo, e shi abahụ mkpụkpu ono; a pawaru odzu nwoke ọbu, bụ iya bụ nne iya nwa lanụ eje elili. Nne iya ono bụ ọwaa, nji iya ẹ-ta nọhedu-a. Ndu mkpụkpu ono adụ l'igwe wụfuta bya eswiru nwanyi ono.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Ya ndono; Nnajiufu aphụlephu nwanyi ono; imiko iya egude iya. Yọ sụ nwanyi ono: “T'o gberuma; t'ẹ b'ọ rahẹ ẹkwa.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Jisọsu abya ebyia ẹka l'ẹkpakpara ono, odzu ono zẹ ono. Ndu ono, pa iya nụ ono evudo. Yọ sụ odzu ono: “Nwokorọbya; ya sụru ngu t'i gbeshi.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Onye ono, nwụhuru anwụhu ono egbeshi; wata okfu okfu. Jisọsu eduru iya nụ nne iya.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Egvu eria ẹphe ẹhu l'ẹphe ha; ẹphe ajalahaa Nchileke ajaja; sụ: “Eze onye nkfuchiru Nchileke alụfutaru ẹphe-o! Nchileke kpakfutawaru ndu nk'iya-o!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 E kfugbaru okfu Jisọsu l'alị Judíya mgburumgburu mẹ lẹ ndu bupheru Judíya mgburumgburu.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Ndu etsoje ụzo Jọnu akọkotaru Jọnu iphe ono l'ọ ha.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Jọnu abya ekua ndu etsoje ụzo iya ụmadzu ẹbo; bya ezi ẹphe t'ẹphe je ajịa Nnajiufu: “?Bụ iya bụ onye ọbu, a-byanụ ọbu; tọo t'ẹphe lee ẹnya onye ọdo?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ndu ono erua bya asụ Jisọsu: “Lẹ Jọnu Baputizimu zikwaru t'ẹphe bya ajịa: ‘?Bụ nggu bụ onye ọbu, abyanụ ọbu; tọ t'ẹphe lee ẹnya onye ọdo?’ ”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Teke ono bẹ Jisọsu meshileruphu igweligwe ndu ẹhu dụ ẹji; ẹphe akọrohu. Ndu ẹjo iphe-ememe eme; mẹ ndu ọgvu bu l'ẹhu; b'o mekotaru; ẹphe aka mma. Igweligwe ndu ọphu atsụ ìshì b'o mekwaruphu; ẹphe aphụlahaa ụzo.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Yọ sụ ndu ono, Jọnu ziru ono: “Unu je akọoru Jọnu iphe unu gude ẹnya unu phụa; mẹ iphe unu gude nchị unu nụa. Unu sụ iya lẹ ndu ìshì b'e mewaru; ẹphe aphụ ụzo. Ndu ngvụru ejewa ije. Ndu ẹhu-labụ b'e mewaru; ẹphe akakọta mma. Ndu nkịchi anụwa iphe lẹ nchị. Ndu nwụhuru anwụhu b'e mewaru; ẹphe eteta; nọdu ndzụ. Ndu ụkpa b'e ziwaru ozi-ọma.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ọnu-ọma bụ k'onye ya ẹ-ta bụdu ụkfu nọduru!”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Ndu ono, Jọnu ziru ono atụgbulephu; Jisọsu awata okfuru ikpetuma ndu ono kẹ Jọnu; sụ ẹphe: “?Bụ ngụnu bẹ unu jeru aphụphu l'echi-ẹgu? ?Bụ aswara, phẹrephere apanga apanga?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ?Bụ ngụnu bẹ unu jehunuru aphụphu? ?Unu jeru ọphu nwoke, yeru uwe, ama mma? ?Unu ta amadụ lẹ ndu kwaru ngwa oke amadụ; bya eburu l'eri ọva ọva bụ ndu bu l'ufu ndu eze?
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ?Bụ ngụnu ọdo bẹ unu jefuaru aphụphu? ?Bụ onye nkfuchiru Nchileke tọo? Ya sụru unu: Iyee; ọ bụ iya ndono. Onye unu phụru bụkwa onye gbe ka onye nkfuchiru Nchileke ọkpobe akaka.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ọ bụ iya bụ onye ono, Nchileke kfuru okfu ẹhu iya l'ẹkwo okfu Nchileke; sụ: ‘Ọwaa bụ nwozi iya. Ya e-zi iya t'o vuru ngu ụzo je je abọ-oduru ngu ụzo.’
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Tẹ ya karu unu: ẹ tọ dụkwa onye ka Jọnu l'iphe bụ iphe madzụ mụru lẹ mgboko-a. Obenu l'onye bụ iya bẹ ọnodu iya katsụkpo ọla alị l'ẹke Nchileke bụ eze gbe kakwa Jọnu nshinu.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ndu ono l'ẹphe ha jeye mẹ ndu akịriko anụa iphe Jisọsu kfuru; sụ lẹ Nchileke bụ onye doberu ẹka ndoo; lẹ Jọnu metsuaru ẹphe baputizimu.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Obenu lẹ ndu Fárisii; mẹ ndu ezije ekemu jịkaru uche-obu Nchileke l'onwẹphe; bya abụru ndu Jọnu ẹ-te mehedu baputizimu.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jisọsu asụ: “?Bụnua ngụnu bẹ ya a-tụru ọgbo nta-a yeru? ?Bụkpo ngụnu bẹ ẹphe dụ l'ọ bụ iya?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ẹphe dụlephu l'ọ bụ ẹgirima, nọ l'edukfu; l'eku ibe ẹphe oku; sụ: ‘Ẹphe phụru unu opu; unu te kwe ote egvu. Ẹphe agụa egvu anwụhu; unu ta ra ẹkwa.’
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Kẹle Jọnu Baputizimu bẹ byaru nụ; to nwe iphe o kweru eriri; tọo ngụ mẹe. Unu asụ l'ọgvu bu iya l'ẹhu.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Yẹbe Abụbu-Ndiphe abyaakwanua bya anọdu eri; l'angụ; unu asụ t'e nenu: lẹ ya bụ o-ri-nri; bụru ọ-ngụ-mẹe; bụru ọnya ndu akịriko; mẹ ndu eme iphe dụ ẹji.
34 O
35 Obenu lẹ ndu kwetaru mmamiphe Nchileke; ekoshi lẹ mmamiphe iya bụ ọkpobe mmamiphe.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Tọ dụ iya bụ; onye Fárisii lanụ abya ezia Jisọsu t'ọ bya t'ẹphe ria nri. Yo rua kẹ nwoke ono; bya anọdu kẹ nri ọbu.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Nwanyi ọbu, bụ nwanyi ọkpara lẹ mkpụkpu ono anụlephu l'ọ nọ l'ụlo onye Fárisii l'eri nri; wota akpamu manụ senti ọbu, l'ere ntụmatu; byatashia.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Yọ bya evudo Jisọsu l'iku ọkpa; wata ọra ẹkwa. Yọ kwashịlahaa Jisọsu ẹnya-mini l'ọkpa; gude ẹgbushi, nọ iya l'ishi efucha iya ẹya; etsuta iya ọnu l'ọkpa ono; bya eworu manụ senti ono wụa ya l'ọkpa ono phẹ ẹbo.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Onye Fárisii ono, kuru iya oku nri ono aphụle iya phụ; rịa: “Lẹ ndẹge nwoke-wa bụ onye nkfuchiru Nchileke l'oswiya; ọ gẹga maru onye nwanyi-a, ebyi iya ẹka ẹge-a bụ; kẹle nwanyi ono megburu onwiya l'ẹjo iphe.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jisọsu asụ iya: “Sáyịmonu; o nweru iphe ya e-kfuru ngu.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Jisọsu asụ iya: “Nwoke lanụ bẹ nweru ụmadzu ẹbo, o jeru ụgwo. Onye lanụ ji iya ụgwo ụkporo pọngu labụ lẹ pọngu iri. Onye ọphu ejiru iya ụgwo pọngu ise kpụ.
41 Jesus disse:
42 A nọnyaa; ẹphe ta dụ ike kfụa ya ụgwo ono. Yọ pakọtaru ẹphe haa; ẹphe ẹbo; sụ t'ẹphe riwa iya ru. ?Bụ onye ole bẹ a-ka iya oyeru obu l'ẹphe ẹbo ono?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Sáyịmonu asụ iya: “Lẹ ya arịkwa l'ọ bụ onye onanu, ọ haru okpoga ọphu ka nshinu ono.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Yọ bya aghaa ẹnya l'ẹke nwanyi ono nọ; sụ Sáyịmonu: “?Ị phụru nwanyi-a? Ya bataru l'ụlo ngu; t'ị nụ iya mini tẹ ya kwọo ọkpa. Ọle o gude ẹnya-mini kwọo ya ọkpa; bya egude ẹgbushi, nọ iya l'ishi fuchaa ya ẹya.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ẹ ti tsutadu iya ọnu k'ekele. Obenu lẹ keshinu ya bataru b'ẹ tọ hadu iya otsuta ọnu l'ọkpa.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ẹ tị wụkwa iya manụ l'ishi; gude kwaaru iya ẹbyee. Ọle nwanyi-a gude manụ senti, eshi mkpọ; l'ere ire nshinu wụkota iya l'ọkpa.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ọo ya bẹ ya eme tẹ ya karu ngu: A gụwaru nwanyi-a nvụ l'iphe, bụ iphe, dụ ẹji, o meshiru. Ọo ya kparu iphe o yeru iya obu nshinu. Obenu l'onye a gụru nvụ l'iphe, ha nwanshị eyeje obu nwanshị.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Yọ sụ nwanyi ono: “A gụwaru ngu nvụ l'iphe dụ ẹji ngu l'ọ ha.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ndu ono, ẹphe l'iya eri nri ono awata iya ekfukfu; sụ: “?Bụ onye ndọ-ọ; mbụ onye ọphu agụjefuaru madzụ nvụ l'iphe dụ ẹji, onye ọbu meru?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Jisọsu asụ nwanyi ono: “Ekwekwe ngu dzọwaru ngu. Lashia l'ẹhu-agu.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.